English
And, because there are no other things. Because depending on the realized one is also an imputation. Because it is not allowed, that is not a complete examination. From the world with diversity, inferring other worlds, etc., as it is said: the world born from karma is diverse. Because it is only inferring the cause, so especially, saying "is Bhagavan" is a distinction of object, what is said is not so, because for that kind of knowledge there is no cause, so firstly it is not inference, because that is a common object. However, the non-deceptive one is only Bhagavan, not direct perception, because it is only determined from its own nature, nor is it inference, because the pervasion is not established from that arising itself. No, because without an establisher it will become a fault, so in direct perception and inference, generating its knowledge or making it understood is also an establisher, if those are not there, that will not be established, so self is non-existent. Direct perception etc. are also valid cognition, because that itself is non-deceptive and inseparable, so only that is enough, not others, because that has not been experienced, we are not that for the non-deceptive object, because it is not an object itself. All such are imputations, that also says: knowing a little also becomes knowing all, it is said to enter the vulgar. Saying so, what it shows is: Bhagavan becomes valid cognition. That itself is: Bhagavan with that is valid cognition itself, isn't that how it is explained? There, there is doubt about direct perception etc. and Bhagavan being the same object itself, similarly, Bhagavan is valid cognition, but that itself is not, establishing the difference by the distinction of object. However, for this, direct perception etc. non-deceptive etc. itself is the Sugata, so that itself is valid cognition, not others, because not understanding non-deception, this is the former school. Likewise, for that doubt, it is also easy to find like direct perception etc.
Tibetan
བ་མི་བསླུ་བ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དམ། ཁྱད་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་མི་བསླུ་བ་ཅན་ཉིད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁོ་ན་ཡིན་པའམ། གཞན་གྱིས་དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་དང༌། ཇི་ལྟར་ཡང་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དང་ལྡན་པ་ནི་མི་བསླུ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོན་ཏེ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་ནི་མི་བསླུ་བ་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིགས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ། ཚད་མ་ནི་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་ལ་དེ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། དེས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་བའོ། །དེར་ཡང་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཚད་མའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ ཚད་མ་དང་འདྲ་བས་ཚད་མར་གྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པས་དོགས་པ་ལ། ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁོ་ན་ཚད་མའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ། གཞན་ནི་དེ་དང་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དེའི་ཡུལ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པས་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པས་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བ་ལས་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པ་ནི་འདིར་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ལྟ་ན། མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་ཚད་མ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་ཚད་མ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་ལ་དེ་ལྡན་ཞེས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡང་མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་མི་བསླུ་བས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་བྱེ་བྲག་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འོ་ན་ནི་མི་བསླུ་བ་ཅན་ཉིད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཡིན་གྱི། གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་དོན་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་མེད་ན་དེ་ལྟ་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་ནས་ཀྱང་མི་འགྲུབ་བོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་ལ། མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་གྱུར་བས་དེ་དང་ལྡན་པའི་བསྒྲུབ་བྱར་གྱུར་པ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཡིན་ལ། དེ་དང་བྲལ་བས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡང་མངོན་སུམ་ནི་མི་བསླུ་བ་ལ་སོགས་པས་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་
Chinese
那么，仅仅以不欺骗的智慧，世尊才是（量）吗？或者，仅仅以与能区分的智慧相关联的不欺骗性，世尊才是唯一（的量）吗？以及其他通过它来成立，并且与之相顺应的（量）吗？无论如何都将要解释。与此相应，意思是说，具有不欺骗性等等的世尊本身就是量。如果有人怀疑，既然现量等等是不欺骗的智慧，那么从种类上来说，世尊就不是（量），因为不是证悟的自性。量是证悟啊。那么，与此相应，即以具有现量等等的自性，因此将要解释说，世尊本身就是量。在那里，现量等等本身就是量的主要，因为是证悟的自性。世尊因为 与量相似，所以才成为量，如果有人以这种想法怀疑，因为普遍存在的是证悟的自性。世尊才是量的主要，而其他仅仅是与之相顺应的主要，这样进行了阐述。如果有人认为，因为它的对境不是不同的，所以就不是量，如果有人说，从对境的差别来说，是量，这在这里是有意义的。那么，如果像现量等等一样，从对境的差别来说，量是不同的，那么“量是两种”的说法就会崩溃，如果有人这样怀疑，那么说“与之相应”就是为了消除这种怀疑。如果又认为，仅仅以可见和不可见，对境就是不同的，那么也是同样的。就像仅仅现量等等一样，因为不欺骗，所以世尊也没有差别，意思是说，那么，不欺骗性就是世尊本身，而不是其他，这在这里是有意义的。如果有人怀疑，如果没有现量等等，那么世尊无论如何也不会成立。那么，将要解释说，因为现量等等成为成立者，所以与此相应的成为所成立者也不是世尊，与此分离也不是，这就是要表达的意思。如果又认为，现量因为不欺骗等等就不是量，同样，世尊
English
So, is the Blessed One (pramana) only by the knowledge of non-deception? Or, is the Blessed One the only (pramana) by the non-deception associated with the discriminating knowledge? And others are established through it, and in accordance with it? It will be explained in any case. Corresponding to this, it means that the Blessed One himself, who possesses non-deception and so on, is pramana. If someone doubts, since direct perception and so on are non-deceptive knowledge, then from the category, the Blessed One is not (pramana), because it is not the nature of realization. Pramana is realization. Then, corresponding to this, that is, by the nature of possessing direct perception and so on, therefore it will be explained that the Blessed One himself is pramana. There, direct perception and so on themselves are the main pramana, because they are the nature of realization. The Blessed One because is similar to pramana, so he becomes pramana, if someone doubts with this thought, because what is universally present is the nature of realization. The Blessed One is the main pramana, and others are only the main in accordance with it, thus it was explained. If someone thinks that because its object is not different, it is not pramana, if someone says that from the difference of the object, it is pramana, this is meaningful here. Then, if like direct perception and so on, from the difference of the object, pramana is different, then the statement "pramana is of two kinds" will collapse, if someone doubts like this, then saying "corresponding to this" is to eliminate this doubt. If it is again thought that, only by visible and invisible, the object is different, then it is the same. Just like only direct perception and so on, because of non-deception, the Blessed One is also not different, it means that, then, non-deception is the Blessed One himself, and not others, this is meaningful here. If someone doubts that if there is no direct perception and so on, then the Blessed One will not be established in any way. Then, it will be explained that because direct perception and so on become the establisher, so the corresponding established one is also not the Blessed One, and not separate from it either, this is what it means to express. If it is again thought that, direct perception is not pramana because of non-deception and so on, similarly, the Blessed One
Tibetan
འདས་ཉིད་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མི་རིགས་ཏེ། ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་བསླུ་བའི་ཤེས་པ་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། བློ་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ལས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཡུལ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ལ། དེར་ཞེན་པའི་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་ཤེས་པ་ཙམ་གྱི་ཡང་དབང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་ལ་དེ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚད་མ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མངའ་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་འཆད་བར་འགྱུར་བའོ། །གཙོ་བོ་ དང་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་ཤེས་པ་དང་མི་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་མཐོང་བའི་ཡུལ་ལ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་དེའི་ཡུལ་རྟོགས་པའི་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པས་རྟོགས་པའི་དོན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། འུ་བུ་ཅག་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མ་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་མི་མཐོང་བ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པས་ལན་དུ་དེ་ནི་མེད་དེ། རང་དངོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་ལ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ཉིད་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡང་ཡིན་ནོ། །འབྱུང་རྔུབ་དབང་པོའི་ཤེས་རྣམས་ཀྱིས། །སྐྱེས་པ་ལུས་འབའ་ཞིག་ལས་མིན། །ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་བའོ། །འདི་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་ཞེས་སྨོས་པའོ། །དབུགས་རྔུབ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་བྱེ་བྲག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གོམས་པས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་དུ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནམ། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་རང་གི་རིགས་ཀྱིས་གོམས་པ་གོ་བར་བྱད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འབྲེལ་པ་འཛིན་པའི་སྒོ་ནས་གོ་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་སེམས་པ་ལ། ཁྱབ་པ་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པ་འཛིན་པ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཁྱབ་པ་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པ་ནི་ཁྱབ་བྱ་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་ལུས་པ་ལས་ལོག་པ་ཡིན་ན་འཛིན་པ་ཡིན་གྲང་ན། ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་པས་ནི་དེ་ལྟར་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་མཐར་ཐུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷན་ཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་མཐོང་བ་ལས་ངེས
Chinese
由于遍及过去本身，所以一切皆非种姓。由于是智慧的自性，所以是不欺骗的智慧，是量。这是从“心是量”这句话来的。薄伽梵不是认识境的智慧，也不是执着于此的，因为仅仅是不知彼性也无自在。如果怀疑，那么与此相应，与现量等相应的量就是薄伽梵。正如所说，具有所说的特征的现量等，薄伽梵拥有，将要解释为“以其自性”。 已经显示了主和非主，以及非遍及。这里，对于区分知与不知的差别产生怀疑，说没有差别，这是成立的宗派。薄伽梵对于所见的境不是量，对于以认识此境的现量等所认识的义，则不是。那么是什么呢？回答说，由于我们等人的量不是境，所以看不到其他世界等，这是他的意图，但并非如此，例如自性等。比量不是仅仅执持自性的吗？如果是这样，那么将成为现量。然而，对于外境是如此。因此，它也是具有其他世界等境的。 呼气吸气诸根识， 生者唯身非余者。 将要这样解释。这里提到了比量。呼气吸气等是从串习中产生的差别，难道不是看到串习先行的吗？对于生等，也应理解为以自类串习来理解，因此存在通过执持关系来理解的情况，如果这样想，那么就说了“具有遍及的关系”，具有遍及的关系是遍及者和所遍及者的体性，如果从所有不一致的方面返回就是执持，那么从这边看到的人并非如此看到，因为看到是自性的究竟。从同时性中反复看到而确定。
English
Because it pervades the past itself, all are not lineages. Because it is the nature of wisdom, it is infallible wisdom, it is valid cognition. This comes from the statement that 'mind is valid cognition.' The Bhagavan is not the wisdom that cognizes objects, nor is he attached to them, because he does not even have control over merely not knowing that very nature. If there is doubt, then corresponding to that, the valid cognition that is associated with direct perception and so forth is the Bhagavan. As has been shown, the direct perception and so forth that possess the characteristics that have been stated, the Bhagavan possesses, and it will be explained as 'by its very nature.' It has been shown that there are lords and non-lords, and also non-pervasiveness. Here, if there is doubt about the distinction between knowing and not knowing, saying that there is no distinction is an established tenet. The Bhagavan is not valid cognition for the object of sight, but he is not for the meaning that is cognized by direct perception and so forth that cognize that object. What then? The answer is that because the valid cognition of us and so forth is not an object, we do not see other worlds and so forth, this is his intention, but it is not so, such as self-nature and so forth. Is inference not merely holding onto its own nature? If so, then it would become direct perception. However, it is so for external objects. Therefore, it is also the possessor of objects such as other worlds. Breathing, inhaling, the senses' consciousnesses, The born are only the body, not others. It will be explained in this way. Here, inference is mentioned. Breathing in and out and so forth are distinctions that arise from habituation, is it not seen that habituation precedes? For birth and so forth, it should also be understood that habituation is understood by its own kind, therefore there is a way of understanding through holding onto the relationship, if one thinks in this way, then it is said 'holding onto the relationship that has pervasiveness,' the relationship that has pervasiveness is the nature of the pervader and the pervaded, if it is holding onto turning back from all inconsistent aspects, then the one who sees from this side does not see it in that way, because seeing is the ultimate nature. From seeing repeatedly in simultaneity, it is certain.