Tibetan
་ནོ། །ཡོད་པ་དང་ཤེས་པ་དག་གི་ཁྱབ་པ་ཡང་མི་རྟག་པ་དང་བྱས་པ་བཞིན་དུ་ལྡོག་པས་བྱས་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་མཆོག་བཞིན་དུ་རྒྱུད་གཞན་གྱིས་དམིགས་པའི་ངོ་བོའི་ཡོད་པ་རྣམ་པར་བཅད་པའི་དོན་དུ་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པའི་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་ཀྱང་འདིའི་དོན་ཉིད་དུ་དངོས་པོ་མི་སྣང་བ་མི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་གཅད་པར་ཡིན་ལ། དེ་ཡོད་པ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ལ་སྣང་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན། །མི་སྣང་བ་ནི་ཡུལ་གཞན་ལ་སོགས་པའི་མཐོང་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མེད་པ་ལས་ལོག་པའི་ཡོད་པ་དང་མི་ཤེས་པ་ལས་ལོག་པ་ནི་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་པ་ནི་སྔོན་པོ་སྟེ། མི་ཤེས་པ་ལས་ལོག་པ་དང་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་པ་འདི་ནི་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཐ་དད་པའི་དེ་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་མ་རྨོངས་པ་ལ་ནི་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་སྟེ། བྱས་པ་དང་མི་རྟག་པ་ལྟ་བུའོ། །ས་ཕྱོགས་ཉིད་ལ་ནི་ལྡོག་པ་ལས་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་ཡང་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ནི་བུམ་པ་དང་དེའི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་བུམ་པ་མེད་པ་དང༌། དེའི་ཤེས་པ་མེད་པ་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པའི་རྨོངས་པ་ལ་ནི་དེ་ཡང་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རང་བཞིན་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་པའི་དངོས་པོའི་ས་ཕྱོགས་དང་དེའི་ཤེས་པ་དག་གིས་དེ་མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་དག་ལ་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲུབ་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་རུང་བ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ། །ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་ནི་ཁྱད་པར་བྱ་བ་མངོན་སུམ་ཉིད་ཡིན་ན་སྟེ། ཁྱབ་པ་ཡོད་པ་ཙམ་ལས་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་བུམ་པའི་ས་ཕྱོགས་དང་དེའི་ཤེས་པ་དག་ལས་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཤེས་པ་འབའ་ཞིག་ནི་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་བསམ་པས། དེ་ནི་གང་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། དེ་ལྟར་མིན་ན་མི་དམིགས་ པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། རྨོངས་པ་མ་ཡིན་པའི་མངོན་སུམ་ནི་ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །འབའ་ཞིག་པ་ཉིད་ཀྱང་ས་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པའི་མེད་པ་བཞིན་དུ་མེད་པ་གཞན་མེད་ཀྱང་རང་ཉིད་ཁོ་ན་ལས་གྲུབ་པར་བསྟན་པ་ནི། འབའ་ཞིག་གང་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། ཐུག་
Chinese
诺！有和识的周遍也是如无常和所作一般地遮遣，因此所作如同殊胜士夫一般，以他相续所缘之自性有，为了断除之义而缘，成为所知之显现等差别，也在此义中，是为了断除事物不显现、不识之自性。彼有则非量。于他如何显现？不显现则是因为遮止了缘于他境等之见。因此，从无中返回的有和从不识中返回的即是识。同样，从非蓝色中返回的即是蓝色。从不识中返回和称为识，此二者是一体，这是以返回之理的分别念而显示了各别的彼性。那对于不愚昧者来说，就是如其所有，比如所作和无常。对于处所本身来说，从返回中识和所识也是现量。彼即是瓶和它的识，与此二者分离则是瓶不存在，它的识也不存在，因此不是不缘。如是对于不能了知的愚昧者来说，那也是不缘。那也仅仅是自性，而不是周遍，因为其他的物处和它的识等，对于彼不缘之自性等没有差别之故，因为以现量成立之故。虽然成立，也为了成立仅仅是可以安立名言，所以没有过失。周遍之不缘，如果所别是现量本身，那么仅仅有周遍就会变成一切。那从瓶的处所和它的识等来说，就变成了没有。仅仅是处所的识，因为是不缘之故，以如是之想，那是从何而生？等，直到如是不然则不缘之间所显示，不愚昧之现量，是由其他的所不缘。仅仅者，也如处所等的无，虽然没有其他的无，也显示了仅仅由自己成立，从仅仅从何等，直到尽头。
English
No! The pervasion of existence and consciousness is also negated like impermanence and what is made. Therefore, what is made is like a supreme person, with the nature of existence that is the object of other continuums, and the appearance that has become knowable by focusing on the meaning of cutting off, etc., is also in this meaning, in order to cut off the nature of things that do not appear and are not known. That existence is not a valid means of knowledge. How does it appear to others? Non-appearance is because it prevents seeing that is focused on other objects, etc. Therefore, what returns from non-existence is existence, and what returns from non-knowing is consciousness. Similarly, what returns from non-blue is blue. What returns from non-knowing and what is called consciousness are the same. This is showing the distinctiveness of that very nature by the discriminating thought of the reason for returning. For the non-ignorant, it is just as it is, like what is made and impermanence. For the place itself, consciousness and the knowable are also directly perceived from returning. That is, the pot and its consciousness, and being separated from these two is that the pot does not exist, and its consciousness also does not exist, therefore it is not non-apprehension. Thus, for the ignorant who cannot understand, that is also non-apprehension. That is only the nature, and not pervasive, because other object places and their consciousness, etc., have no difference from those non-apprehension natures, because it is established by direct perception. Although established, it is also to establish that it is only possible to establish nominal designations, so there is no fault. The non-apprehension that is pervasive, if the object to be distinguished is direct perception itself, then merely having pervasion would become everything. That, from the place of the pot and its consciousness, etc., would become non-existent. Merely the consciousness of the place, because it is non-apprehension, with such a thought, from where is that born? etc., until what is shown between if it is not like that, then it is not non-apprehension, the direct perception of the non-ignorant is what is not apprehended by the other. The mere one, also like the non-existence of places, etc., although there is no other non-existence, it also shows that it is established only by itself, from merely from where, etc., until the end.