Tibetan
ས་སྤྱོད་པ་པོ་ཡིན་ན་གཟུགས་ལ་སྤྱོད་པའི་ཡུལ་ཉིད་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོར་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི། ལོངས་སྤྱོད་ཉམས་སུ་མྱོང་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ནི་བདག་བཞིན་དུ་ཡུལ་ཉིད་ལ་ཡང་བློའི་གཞི་ཉིད་དུ་མཚུངས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དམྱལ་བའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱ་བ་ལ་ཡོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ནི་གཞན་དུ་མི་འཐད་པས་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་པོ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ཁོ་ན་ཟེར་བ་ནི། ཅི་སྟེ་རྗེས་སུ་དཔག་བྱ་དེ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་གྱིས་རིག་པའི་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོ་བསལ་ནས་རང་རིག་པ་ཉིད་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི། དེའི་ཕྱིར་བདག་ནི་རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །ཇི་ལྟར་མེ་ལོང་དང་བའམ། །ཇི་ལྟར་ཤེལ་སྒོང་དག་པ་ལ། །དེ་དང་ཉེར་གནས་གང་དང་གང༌། །དེ་ལ་དེའི་གཟུངས་བརྙན་རྟོགས། །ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་ཉེ་བའི་རུང་བ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐམས་ཅད་རིག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་མ་ ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གནས་སྐབས་པ་སྡུད་པ་ནི། གལ་ཏེ་ངེས་བདག་ཅེས་བྱ་བའོ། །རང་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཤེལ་སྒོ་བཞིན་དུ་དང་བ་ལ། ཚོན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དང་གཞན་གྱི་གཟུངས་བརྙན་ཉིད་འབྱུང་བ་དང་ནུབ་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་གྱི་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། ཇི་སྟེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཚོན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་ཐ་མི་དད་པར་རིག་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཐ་དད་པ་མི་རྟག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་བསྟན་པ་ནི། བདེ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐ་དད་པའི་སྔོན་པོ་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ཐ་མི་དད་པར་རིག་པ་ཡང་སྔོན་པོ་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཐ་མི་དད་པའི་བདག་ཏུ་རིག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། བདག་ཏུ་གྱུར་པས་ནི་ཐ་དད་པའི་སྔོན་པོ་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང༌། དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཐ་དད་པས་ཐ་མི་དད་པར་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་དད་འདྲ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་དེ་ཉིད་ནི་ཚོན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་པ་ནི་ཁྱད་པར་རོ། །གལ་ཏེ་རང་རིག་པ་ཐ་དད་པར་རིག་པ་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྣམ་རྟོག་ནི་རིག་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། རིག་པ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་གཅིག་པ་ཉིད་ནི་རང་གཞན་གྱི་བདག་ཉིད་ལ་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་གཞན་གྱི་བདག་གཞན་གྱིས་རིག་པ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། རིག་པའི་དངོས་པོ་མིན་ན་ནི། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། གཞན་གྱིས་གཞན་གྱི་བདག་མི་རིག་ན་གཞན་ནི་བདག་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །རང་དང་གཞན་གྱི་བདག་དག་ཕན་ཚུན་འཇུག་པ་མ་ཡིན་པར་རིག་པའི་ཕྱིར། དབྱེ་བ་ཡིན་ན་རང་གི་བདག་ལ་ཡང་སྐད་ཅིག་རེ་རེའི་རིག་པ་ཐ་དད་པས་ཐ་དད་པར་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ནི་སོ་སོར་རིག་ཅེ་ན། གང་དུའང་གཅིག་པ་ཉིད་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གཅིག་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུན་གཅིག་ལའོ། །སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་དག་ནི་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །བཤད་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །བཤད་པ་གཞན་བསྟན་པ་ནི། ཐེར་ཟུག་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ན། ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་ལ་ནི་འཁོར་བ་ཉིད་ལ་ སྟེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པ་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་མཐོང་བ་ངོ་ཤེས་པ་ནི་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ལ། སྲིད་ན་ཡང་གང་གི་ཚེ་དངོས་པོ་ཡོད་པ་དེ་ཁོ་ནའི་ཚེ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོའི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་ཕྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། དེའི་རང་བཞིན་ཡོད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡུལ་གྱི་སྟོབས་ལ་མི་རྟེན་པ་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བ་སྔར་མཐོང་བ་ངོ་ཤེས་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། ཡུལ་མེད་པར་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པ་ཡང་འགྱུར་བ་ཅན་མ་ཡིན་བའི་ཕྱིར་དང༌། དམིགས་པའི་རིམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཐེར་ཟུག་རྟག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་ཉིད་བཤད་པ་ནི། །གལ་ཏེ་ཐེར་ཟུག་ཅེས་བྱ་བའོ། །འགྱུར་བ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། དམིགས་པའི་རིམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་གཉིས་པོ་རྟག་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་འདོད་པ་ནི་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རིམ་པའི་དམིགས་པར་འདོད་པ་ཡིན་ན། མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི། དེའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་རིམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པར་རོ། །མཚུངས་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་པ་ཡང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་བ་ནི། ཡང་ན་མཚུངས་པའི་རང་བཞིན་དམིགས་པ་ལས་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་དང་གཅིག་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །བཤད་པ་གཞན་བསྟན་པ་ནི། ཡང་ན་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་གཅིག་
Chinese
如果说使用者是地，那么在色法上使用的对境本身就变成了享受者，这被称作是享受受用。世间的名言如同我一样，对境本身也同样是心的基础，这被称作是地狱。对于应当享受的事物来说，所存在的享受是不可能在其他地方存在的，因此仅仅认为享受者是能比量者，这被称作：如果所比量的事物是这样。通过排除由他者所了知的享受者，而将自证本身归纳进来，这被称作：因此我就是自证的自性。如同清澈的镜子，如同清净的玻璃球，与它们相邻的任何事物，都能在其中反映出它们的影像。通过这种理证，因为执持了邻近的可能性，所以并非一切都会变成全知。这是它的含义。归纳暂时性的观点，这被称作：如果存在确定的我。自证的自性如同玻璃一般清澈，其他各种颜色，比如蓝色等等的影像，会生起和消失，但并非是证悟的本体，而是显现的对境。如果这样认为，这被称作：如果又是这样。如果了知蓝色等颜色与（自证）不是他体，那么（自证）就会像它们一样变成他体和无常。为了说明这个道理，这被称作：因为安乐等是他体。为了说明，即使了知他体的蓝色和安乐等与（自证）不是他体，也不会像蓝色和安乐等一样，将非他体的我执著为我，这被称作：因为已经成为我，所以不会将他体的蓝色和安乐等，以及同样的他体，执著为非他体，也不会将它们认知为同一自性。如果问：有什么相似之处呢？就像它们本身是蓝色等颜色的名言，这是差别。如果说，即使没有了知自证是他体，但分别念就是了知，这被称作：了知，了知。为了说明，所分别的唯一性也会变成自和他体的自性，这被称作：因此。如果说，难道他体的我不是由他者了知的吗？了知的实
English
If the user is said to be the earth, then the object used on form itself becomes the enjoyer, which is shown as enjoyment and experience. The worldly term is like the self, and the object itself is also the same as the basis of the mind, which is shown as hell. For the enjoyment that exists in what is to be enjoyed, it is not appropriate elsewhere, so it is only thought that the enjoyer is the inferrer, which is called: If that which is to be inferred. By eliminating the enjoyer known by others, and closely gathering self-awareness itself, it is called: Therefore, I am the nature of self-awareness itself. Like a clear mirror, like a pure crystal ball, whatever is near to them, the image of it is realized in it. Through this reasoning, because of holding the possibility of nearness, it is not the case that everything will become omniscient. This is its meaning. Gathering the temporary, it is called: If there is a definite self. The nature of self-awareness is clear like a glass, and the images of other colors such as blue arise and disappear, but it is not the essence of realization, but the object of manifestation. If you think so, it is called: If again. If knowing that blue and other colors are not other than (self-awareness), then (self-awareness) will become other and impermanent like them. To explain this reason, it is called: Because happiness and others are other. To explain that even if knowing that other blue and happiness etc. are not other than (self-awareness), it will not be like blue and happiness etc., grasping the non-other self as self, it is called: Because it has become self, therefore it will not grasp the other blue and happiness etc., and the same other, as non-other, nor will it recognize them as the same nature. If you ask: What is the similarity? Just as they themselves are the terms of blue and other colors, this is the difference. If you say that even if you have not known that self-awareness is other, but conceptualization is knowing, it is called: Knowing, knowing. To explain that the oneness of what is distinguished will also become the nature of self and other, it is called: Therefore. If you say, is it not the case that the other self is not known by others? The reality of knowing
Chinese
如果不是这样，就如是说。如果他人不认识他人的所有者，那么他人就会变成无主。为了认识到自己和他人的所有者不是互相进入的。如果是区分，那么对于自己的所有者，因为每一刹那的认识都是不同的，所以显示出是不同的。那就是如果各自认识，在任何地方都不会变成唯一。名为“不会变成唯一”是指对于一个连续体而言。先前和后来的那些是轮回和涅槃。归纳所说偈颂是“是这样吗”。显示其他的解释是“如果是坚固常恒”。在那本身，即轮回本身中，是为了完全圆满。名为“在那里”是指坚固存在的本身，仅仅在那里是为了完全圆满。先前见过的认识不是存在，即使存在，也是在事物存在的时候才会产生，因为是从事物的力量中产生的。显示出后来不是，因为没有事物，名为“在其自性存在时”。显示出不依赖于境的力量，从习气中产生的先前见过的认识不是量，名为“没有境时”。坚固存在的也不是变化性的，并且因为没有所缘的次第，因为没有领悟到无常性，所以说是常恒，名为“如果坚固常恒”。解释这个偈颂是“如果坚固”。不是变化性的，并且因为没有所缘的次第，这两个理由如果想要成立常恒性，如果认为是轮回和涅槃次第的所缘，那么显示出就会变成无常性，名为“因此具有所缘次第”。名为“没有所缘”是指对于坚固存在而言。同样地，所缘也是。名为“也是缘于相同”等等的偈颂是，或者说，从缘于相同的自性，先前和后来以及唯一等等来解释。显示其他的解释是“或者说，以领悟的自性本身”，是指作为心的自性是唯一。
English
If it is not so, it is said. If others do not recognize the owner of others, then others will become ownerless. In order to recognize that the owners of oneself and others are not mutually entering. If it is a distinction, then for one's own owner, because the cognition of each moment is different, it is shown to be different. That is, if each recognizes separately, it will not become one in any place. The name "will not become one" refers to a single continuum. The former and the latter are samsara and nirvana. Summarizing the spoken verses is "Is it so?". Showing other explanations is "If it is firm and constant". In that itself, in samsara itself, it is for complete fulfillment. The name "there" refers to the very existence of firmness, only there is for complete fulfillment. The previous recognition is not existence, and even if it exists, it will only arise when things exist, because it arises from the power of things. Showing that it is not later, because there is no thing, is called "when its nature exists". Showing that the previous recognition arising from habit, which does not rely on the power of the object, is not valid, is called "when there is no object". The firm existence is also not changeable, and because there is no order of objects, because impermanence is not realized, it is said to be constant, called "if firm and constant". Explaining this verse is "if firm". Not being changeable, and because there is no order of objects, if these two reasons want to establish constancy, if it is considered the object of the order of samsara and nirvana, then it is shown that it will become impermanent, called "therefore having an order of objects". The name "no object" refers to firm existence. Similarly, the object is also. The verses called "also related to the same" etc. are explained by saying, or from the nature of relating to the same, the former and the latter and the only etc. Showing other explanations is "or, by the nature of realization itself", which means that as the nature of the mind is unique.