Tibetan
རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི་འོན་ཏེ་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཟེར་བ་ནི། གལ་ཏེ་དེ་མེད་ཅེས་བྱ་བའོ། །འདུ་བ་ཅན་བདག་ཡོད་ན་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཇི་ལྟར་ཡིན། དེའི་ཕྱིར་སྐྱོན་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མི་སྲིད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཡང་དོར་བྱ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ། འདོར་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། སྡུག་བསྔལ་དང་འབྲེལ་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པས་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་སྡུག་བསྔལ་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་བདག་ཀྱང་དེ་དང་འདུ་བ་ཅན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པས་ཞེས་བྱ་བའོ། །བདག་གི་བ་ཉིད་ཀྱི་བློས་བྱས་པ་ནི་བདག་མི་འདོར་བའི་ཡུལ་ཉིད་ཡིན་ན་བདག་གི་བ་ལ་ཡང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པ་འདོར་བའི་རྒྱུ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་བསྟན་པ་ནི། བདག་གི་བའི་བློ་བཅོམ་བས་འདིར་འདོར་བས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བཅོམ་ན་ཇི་ལྟར་བྲལ་བ་ཡིན་ཡང་ལེན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །བདག་གི་ཉིད་ཀྱི་བློ་ཁོ་ན་དེ་ལ་མེད་པ་ཡིན་པར་མི་རིགས་ཏེ། དེའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་གནས་ནི་ལུས་ཡིན་ལ། ལོངས་སྤྱོད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་དབང་པོ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་རྟེན་ཉིད་དུ་ནི་གཟུང་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་བསྒོམ་པ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ན། བདག་བཞིན་དུ་བདག་གི་བ་ལ་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པས་ཅིར་འགྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བ་འདྲི་བའི་དོན་ཟེར་བ་ནི། གལ་ཏེ་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ནི། །ཞེས་བྱ་བའོ། ། དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཡོད་པ་ལས་སོ། །ལུས་ལ་སོགས་པ་རང་ཉིད་ཀྱི་བློ་ཁས་ལེན་པར་གྲུབ་པ་འབའ་ཞིག་ནི་མ་ཡིན་གྱི་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། མངོན་སུམ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །མའི་མིང་ཅན་བཞིན་དུ་ལུས་དང་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་བདག་གི་ཡིན་པ་ལ། བདག་གི་མའི་མིང་ཅན་ལ་གནས་པས་སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པས་སྡུག་བསྔལ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། འདུ་སོགས་འབྲེལ་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལུས་དང་དབང་བོ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་དུ་དམིགས་ནས་སྡུག་བསྔལ་བསྒོམ་པ་བསྙད་པར་བྱེད་ལ་དེ་ལ་དམིགས་པ་ཡང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་རྟེན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་གྱི་དེ་ཡང་འདུ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་པ་ནི་བདག་གི་བའི་བློའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྡུག་བསྔལ་བསྒོམ་པ་ཐོབ་བཞིན་པ་ཇི་ལྟར་བདག་གིར་འཛིན་པའི་བློ་དང་བྲལ་བ་ཡིན། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་རྟེན་ལ་སོགས་པ་བློ་ཉིད་དང་འབྲེལ་པའི་བློ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་གི་བའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱར་མཐོང་དུ་ཟིན་ཀྱང་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཤེས་ཀྱང་ངོ༌། །མའི་འདུ་ཤེས་ནི་མཐོང་བའི་མའི་ངོ་བོར་སྒྲོ་བཏགས་པས་ཡིན་ལ། སྡུག་བསྔལ་ནི་འབྲེལ་བ་དང་བྲལ་བ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་སྒྲོ་བཏགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཕན་འདོགས་པ་ཉིད་ཁོ་ན་ལུས་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ལ། ཕྲད་པ་དང་འདུ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ན་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་བདག་གི་བའི་ཕན་འདོགས་པའི་བློའི་རྒྱུ་མཚན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་བྲལ་བ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་མ་མཐོང་བས་གཙོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། འདུ་བ་ལ་སོགས་མེད་ན་ཡང༌། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཀུན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཙོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དགོངས་པའོ། །གལ་ཏེ་གཙོ་བོ་གཞན་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ་བ་དག་གི་ལུས་དང་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་གི་ཡིན་ཡང་བདག་གི་བློའི་ཡུལ་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། སྤྲུལ་གྱིས་ཟོས་པའི་མངར་མོ་བཞིན་དུ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་བདག་གི་བློ་ཁོ་ན་བདག་གི་བ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལུས་དང་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ནི་གཅིག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་མ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ཞིང་ཕལ་ཆེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། ། དུག་དང་འདྲེས་པའི་བཟའ་བ་ཇི་ལྟ་བ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། གཅིག་ཏུ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་མིན། །སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ནའམ་སྡུག་བསྔལ་ཕལ་ཆེ་བ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་བདེ་བའི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་ཕལ་ཆེ་བར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་སུན་ཕྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དུག་དང་བཅས་པའི་བཟའ་བ་བཞིན་དུ་བླང་བྱ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །ལུས་མཛེས་པ་ཡང་མཛེ་ནད་གཅིག་པུས་སྐལ་བ་ངན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པ་ལས་སོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། ཁྱད་པར་ཅན་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཆ་ཡང་མེད་པས་ལྷག་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་བདེ་བའི་ངོ་བོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དང་འགལ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཆ་དང་འདྲེས་པ་དང་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ལ་དུག་དང་བཅས་པ་བཞིན་དུ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ནི་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་མེད་ན་ནི་བདག་ཆགས་པ་དང་ལྡན་པ་དག་ཇི་ལྟར་རྙེད་པ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། མ་རྙེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ནོན་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བུད་མེད་མ་རྙེད་ན་མོ་ཙམ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུའི་སྟོབས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་སྔ་མའི་བདེ་བ་ལ་གོམས་པའི་དབང་གིས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཆ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ན་བདེ་བ་ཉེ་བར་ལེན་པ་མ་ཡིན་ནམ། འགྲོས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བའི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་རིགས་པ་ཡིན་གྱི་ཤིན་ཏུ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་བའི་བདག་གི་ངོ་བོ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་མི་རིགས་སོ། །ཤིན་ཏུ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། བདག་བསྒོམ་པ་ཅི་མི་སྲིད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། དེ་ནི་འགར་ཡང་གཞན་འགྱུར་ཕྱིར། །མིར་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དེའོ། །དོན་འདི་ཁོ་ན་ལ་རྣམ་འགྲེལ་དང་སྦྱོར་བ་ནི། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བྱས་པའི་ངོ་བོ་ལས་གཞན་པ་ཁོ་ན་དེ་མེད་པས་བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་སྔ་མའི་ཞིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའིའོ། །འདོད་པ་ནི་ཆགས་པའི་ཡུལ་ལོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གོ །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའོ། །གང་གི་བདག་སྟེ་བདག་སྟེ་བདག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། ཆགས་པ་ཡུལ་ཡིན་ལ། དེའི་ནི་རང་གི་ངོ་བོའིའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བའི་བདག་གོ ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པས་ནི་བདག་ལ་འགར་ཡང་ཕན་མི་འདོགས་པ་མ་ཡིན་ནམ། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། སྦྱོར་བ་ཙམ་ཡིན་ལ་ཐར་པ་ལ་ནི་དེ་དང་བྲལ་བ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་ཞིག་པ་ཐར་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། སྐྱོན་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མིན་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྡན་བས་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་བ་དང་ལྡན་པས་སོ། །རང་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་སོ། །བདག་ནི་ལོག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་དེ་དང་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། དབྱུག་པ་ཅན་ནི་དབྱུག་པ་མིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ། མྱོང་ཕྱིར་དེ་ནི་ཆགས་བྲལ་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒོལ་བའོ། །དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་མྱོང་བ་ལས་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བདག་གིས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པར་རང་རིག་པར་ཡིན་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཁོ་ནར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་གཞན་རིག་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་རང་རིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བུད་མེད་ལ་སོགས་པ་རིག་པས་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཞེས་ལན་དུ་ཟེར་བ་ནི། བུད་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་
Chinese
心想“是乐”者，即是说“我的”之想。所谓“彼即”，即是说“若彼无”。若有和合之我，则贪等痛苦之因如何成立？因此不会成为过失，因为不可能离贪，因为无境故。我虽是痛苦之因，难道不是不可舍弃的吗？舍弃是成办痛苦，与痛苦相关联是修习痛苦，如此则痛苦不生，因此心想我也是与彼和合之自性分离的。所谓“修习痛苦”。以“我的”之念所作，若是我不舍弃之境，则对于“我的”也同样，修习痛苦如何成为舍弃之因？为了显示此义，所谓“以摧毁我的之念，在此舍弃”。摧毁彼，如何分离却只是执取，为了显示此，所谓“”。唯独“我的”之念在那裡没有是不合理的，因为它的受用之处是身体，成办受用的是根，如是说故，为了显示此，所谓“执取为受用之所依”，如果是与修习痛苦相违的，则如我一样，对于“我的”也会转变，是此义。所谓询问“修习痛苦会变成什么”，所谓“若彼是安乐之因”。 与此相反，是从有痛苦之因开始的。为了显示身体等并非仅仅是成立自己之念的承诺，而是以现量成立的，所谓“是现量”。如母亲之名一样，对于身体和根等是“我的”，安住在“我的”母亲之名上，修习痛苦而获得摧毁痛苦，心想“从和合等关联中”，所谓“从和合等关联中”。普遍缘于身体和根等而宣说修习痛苦，缘于彼也是受用之所依等的体性，而彼与和合等相关联则是“我的”之念。
English
The thought, "It is happiness," is the thought of "mine." The term "that itself" means "if that is absent." If there is a self that is associated, how can attachment and other causes of suffering be established? Therefore, it does not become a fault, because it is impossible to be free from attachment, because there is no object. Even if the self is the cause of suffering, is it not something that should not be abandoned? Abandoning it is accomplishing suffering, and being associated with suffering is cultivating suffering. In this way, suffering does not arise, so the thought is that I am also separated from that nature of being associated with it. The term "cultivating suffering." What is done with the thought of "mine" is that if it is the object that I do not abandon, then it is the same for "mine." How does cultivating suffering become the cause of abandonment? In order to show this meaning, the term "by destroying the thought of mine, abandoning here." If that is destroyed, how can it be separated but only grasped? In order to show this, the term "." It is unreasonable that the thought of "mine" alone is not there, because its place of enjoyment is the body, and what accomplishes enjoyment is the senses, as it is said. In order to show this, the term "grasping as the basis of enjoyment." If it is contrary to cultivating suffering, then like the self, it will also change for "mine," which is the meaning. The term asks, "What will cultivating suffering become?" The term "if that is the cause of happiness." Conversely, it starts from having the cause of suffering. In order to show that the body and so on are not merely the establishment of the promise of one's own thought, but are established by direct perception, the term "is direct perception." Like the name of mother, for the body and senses and so on, it is "mine." By dwelling on the name of "mine" mother, cultivating suffering and obtaining the destruction of suffering, thinking "from the association of union and so on," the term "from the association of union and so on." Generally, cultivating suffering is proclaimed by focusing on the body and senses and so on, and focusing on that is also the nature of the basis of enjoyment and so on, and that being related to union and so on is the thought of "mine."
Chinese
是彼处之故。 如何能离于获得苦之修习，而执为我所？ 享用之所依等，虽已现见是与心相联之心，乃是我所之心，然亦知是苦之因。 母亲之想，乃是于所见之母亲体性上妄加安立。 痛苦则非是妄加安立，因未见与关联分离之故。 然唯有饶益自身等相关联。 若非是相遇与聚集等，如是则于一切我所之饶益心之因由皆有之故，若离于彼，则不见痛苦之自性，故无有主宰之自性也，如是宣说者，即是“聚集等若无”。 所谓“于一切”者，乃意指无有主宰之故。 设若主宰由他者所作，彼等之身体与根等自性虽是痛苦之因，然虽是我所，亦不成为我所心之境，如幻化者所食之甜食一般。 彼亦唯有我所之心，而非成为我所，如是思者，即是“为生痛苦故”。 身体与根等，彼等并非全都是痛苦，非唯是痛苦，亦非大多数是痛苦。 如毒所掺杂之食物一般，如是宣说者，即是“一向彼非苦”。 虽已成为非唯是痛苦，或非唯是大多数痛苦，然以安乐之体性唯有大多数之故。 纵然如是，然以痛苦所胜伏之故，如掺杂毒药之食物般，唯成非应取舍者。 身体美妙，亦以麻风一病即成恶运之理也，如是思者。 特别殊胜者，以亦无痛苦之分，超胜者乃以唯一有安乐之体性之故。 与彼相违者，于与痛苦之分相杂，且有差别者，如掺杂毒药般，舍离贪著即成背离。 若无彼者，则宣说具有贪著者如何趣入于获得，即是“若未得”。
English
Because it is the place of that. How can one be separated from the mind that grasps as mine, while obtaining the practice of suffering? Although it is seen that the basis of enjoyment and so forth, which is related to the mind itself, is the mind of "mine," it is also known to be the cause of suffering. The perception of mother is due to the false imputation on the nature of the mother seen. Suffering is not falsely imputed because the separation from connection is not seen. However, only benefiting is related to the body and so forth. If it is not meeting and gathering and so forth, then since all the reasons for the mind of benefiting "mine" are present, if one is separated from that, the nature of suffering is not seen, so there is no nature of being the chief, as it is said. "Even if there is no gathering and so forth." The so-called "in all" means that there is no chief. If the chief is done by another, although the nature of the body and senses and so forth are the cause of suffering, although they are mine, they do not become the object of the mind of "mine," like the sweet food eaten by an illusion. That also becomes only the mind of "mine," not becoming "mine," as one thinks, that is, "because it produces suffering." The body and senses and so forth, they are not entirely suffering, not only suffering, nor mostly suffering. Like food mixed with poison, as it is said, "It is not entirely suffering." Although it has become not only suffering, or not only mostly suffering, because the nature of happiness alone is mostly present. Even so, because it is overcome by suffering, like food mixed with poison, it becomes only something not to be taken. The beauty of the body is also like the reason that leprosy alone is a bad fate, as one thinks. The particularly excellent one, because there is no part of suffering, the superior one is because there is only the nature of happiness. Contrary to that, mixing with the part of suffering, and having differences, like mixing with poison, abandoning attachment becomes turning away. If there is not that, then it is said how those with attachment enter into obtaining, that is, "if not obtained."
Chinese
如果找不到被贪欲压倒的特别的女人，就只能委身于普通的女人。所谓“由因的力量”，是指习惯于先前安乐的势力。难道不是只有具有痛苦的部分才接受安乐吗？因为没有其他途径。因为没有安乐的差别，所以依赖于它才是合理的，如果依赖于从极度痛苦中解脱出来的自性，那就不合理了。从极度痛苦中解脱出来，是因为修习痛苦才能见到真如，如果这样想，那么从“修习自我有什么不可能的呢”等等开始，到“因此它有时会变成其他，人”为止。将《释量论》与这个意义结合起来，就是“因为那个”，意思是说，只有不同于痛苦所造的自性，才是没有那个所造的，因此依赖于它才是先前毁灭的唯一原因。所谓“谁的”，是指瑜伽士的。“欲望”是指贪恋的对境。“那个”是指自我。“那个”是指瑜伽士。“谁的自我，即自我，即自我的自性，贪恋是对境，而那个是自性的”。“那个”是指自我。 贪欲等难道对自我没有任何帮助吗？如果这样，那是什么呢？仅仅是结合，而解脱仅仅是与它分离。因此，如果认为自我毁灭不是解脱，那么“有缺陷的”是指与“不是”结合。与那个具备，是指与贪欲等具备。自己是指自己的自性。自我是错误的，因为它不会变成与它相同，这句话的意思是：“有杖者不是杖”。如果说：“因为体验，所以它是离贪的”，这是反驳者。为了证明这一点，从“不是从体验中”等等开始，如果自我对贪欲等是自知的，那么因为会变成仅仅是贪欲等，所以一切都是他知，而不是自知。如果这样，因为认识女人等，就会变成它们的自性，作为回答，就是“女人”等等。那个