Tibetan
་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའོ། །བདག་བསམ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་དམིགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚིག་གཉིས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་བསམ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་དང་དབང་པོ་ལ་ སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་མ་གཏོགས་པ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལས་ཐ་དད་པར་བསམ་པར་བྱ་བ་དང༌། བློ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་དད་པར་དམིགས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་འདོད་དོ། །ཡུལ་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བས་སེམས་དགའ་བའི་ངོ་བོ་གཅིག་པུའི་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་བྱ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་རིགས་པ་ཅན་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པར་སྨྲ་བ་པོ་དེ་སྐད་སྨྲ་ན། དེའི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ནི་བདག་གི་བའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཆགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བསྟན་པ་ནི། གང་ཞིག་བདག་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་ནི་བདག་ལའོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨྲ་བ་པོའོ། །ང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆགས་པའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནར་མཐོང་བའོ། །བདག་ནི་རིགས་པ་ཉིད་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དེར་ལྟ་བ་ཡང་ཆགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནར་བསྟན་པ་ནི། རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཆགས་པ་ཡོད་ན་ཆགས་པའི་ཡུལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་དང༌། དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ཡང་སྲེད་པ་ཡིན་ལ། དེས་དེ་རྣམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་སྐྱོན་གྱིས་ཆ་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་ཁོ་ན་མི་འཐོབ་པ་ནི་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོན་ཏེ་བདག་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ནི་བདག་མཐོང་བ་འབའ་ཞིག་ལ་ཐར་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཐར་པའི་ལམ་དེ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པར་བྱེད་ན་འཁོར་བ་པའི་འགྲོ་བར་གྲུབ་པའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ན། འདི་ལ་ཡང་གང་ཞིག་བདག་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །བདེ་བ་རྣམས་དང་བདེ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟ་བ་རྣམས་ལ་སྲེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། སྟོབས་དང་ལྡན་པའི་ཆ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའི་སྐྱོན་ནམ། དེའི་མཐོང་བ་ཡང་མ་མཐོང་བས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་མི་ཐོབ་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལས་གཞན་པའི་ཆགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྒོལ་བ་ནི། གལ་ཏེ་བདག་ཏུ་མཐོང་བ་ལས། །ཞེས་བྱ་པའོ། །འདི་ཉིད་ལ་ལན་ནི། ཐ་དད་པར་མཐོང་བས་བུད་མེད་གཞན་ལ་སོགས་པ་ལ་བདག་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱད་པ་ནི་ཆགས་པ་ཡིན་ལ། གལ་ཏེ་བདག་ལ་ཆགས་པ་མེད་ན་གཞན་དུ་མི་
Chinese
也叫做。因为用“我应当思”等词可以知晓和观察，所以说了两个词。因此，“我应当思”是指，除了身体和感官等大种之外，应当思大种是各别的；也认为应当观察与智慧等是各别的。因为远离了执持境的自性之体性，所以显示了唯有心喜悦之体性的我的真如是应当修习的。如果暂时有理智者等异说者这样说，那么，对他的我的看法，就只是随顺于我的，因为是贪著的体性。所显示的是：所谓“谁见我”，是指对于他，就是对我。“此”是指说话者。“我”是指唯见贪著之自性。因为我与理智本身没有分离，所以在那里看也是没有离开贪著之本质，所显示的就是：所谓“恒常”，就是如果有贪著，那么对于贪著之境有利益者们，以及对于成办它者们也都是贪爱，由于以痛苦和相联的过失遮蔽了他们的部分，因此不能仅仅获得见到它，就是不会脱离贪著的意思。然而，说无二之我，是因为唯有见我才是解脱的自性。如果像那样了悟解脱之道，那么，成为轮回行者的所有戏论都是错乱的缘故。对于此，也是随顺于“谁见我”本身。对于快乐们和成办快乐者们，就像那样对那些事物贪爱，并且以具有力量的那部分，是错乱本身之体性的过失，或者他的见解也是因为没有见到而不能获得脱离贪欲本身的意思。从对我的看法之外，以贪著的自在而反驳是：所谓“如果从见我”。对此的回答是：因为以异见而对于其他妇女等有利益于我，就是贪著。如果对于我没有贪著，那么就不会在其他地方。
English
It is also called. Because it can be known and observed by words such as "I should think", two words are spoken. Therefore, "I should think" means that, apart from the great elements such as body and senses, one should think that the great elements are separate; it is also considered that one should observe that they are separate from wisdom and so on. Because it is separated from the nature of holding the object, it shows that the reality of my self, which is only the nature of the joy of the mind, is to be cultivated. If, for the time being, there are rationalists and other different speakers who say so, then the view of my self is only in accordance with my self, because it is the nature of attachment. What is shown is: What is called "who sees me" refers to him, that is, to me. "This" refers to the speaker. "I" refers to seeing only the nature of attachment. Because I am not separated from reason itself, seeing there is also not separated from the essence of attachment, what is shown is: What is called "constant" means that if there is attachment, then for those who benefit the object of attachment, and for those who accomplish it, there is also craving, because their part is obscured by the fault of suffering and association, therefore one cannot only obtain seeing it, which means that one will not be free from attachment. However, the non-dual self is said to be because only seeing the self is the nature of liberation. If one realizes the path of liberation in that way, then all the elaborations that become cyclic beings are mistaken. For this, it also follows "who sees me" itself. For happiness and those who accomplish happiness, just as they crave for those things, and with that part of having power, it is the fault of the nature of delusion itself, or his view is also because he has not seen that he cannot obtain the meaning of being free from desire itself. Arguing from the freedom of attachment other than the view of the self is: What is called "if from seeing me". The answer to this is: Because seeing differently benefits me for other women and so on, it is attachment. If there is no attachment to me, then it will not be elsewhere.
Tibetan
འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་བསྟན་པ་ནི། གང་ཞིག་གཞན་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཁོ་ན་ཆགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། གང་ཞིག་བདག་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བདག་ཏུ་ལྟ་བས་བདག་ལས་གཞན་པ་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་བརྟགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་ལས་བྱུང་པའི་འབྲས་བུ་མེད་ན་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཙམ་ལ་འཇུག་པ་ནི་བྱོལ་སོང་རྣམས་བུ་ལ་སྤུད་པ་བཞིན་དུ་གཏི་མུག་ལས་བྱུང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རང་གི་དོན་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བའོ། །བདག་ཁོ་ན་དགའ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྲེད་པ་ནི་མ་འོངས་པའི་བདེ་བ་མངོན་པར་འདོད་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བུད་མེད་ལ་སོགས་པ་དེ་དང་དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་དེ་མེད་ན་ཡིད་ཙམ་གྱིས་ནི་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ལ། མངོན་པར་གསལ་བར་བྱ་བ་ཡང་གསལ་བར་བྱེད་པ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་གསལ་བྱེད་དམ་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་བླང་བྱ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཡོད་ན་བདག་གི་བ་བཞིན་དུ་བདག་དང་གཞན་དུ་འབྱེད་པ་དང༌། ཕྱེ་བ་ལས་བྱུང་བའི་སྐྱོན་དུ་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། བདག་ཡོད་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་བདག་དང་བདག་གིར་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རང་དང་གཞན་དུ་འབྱེད་པ་ཡང་སྐྱོན་གྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འཛིན་པ་ནི་འདོད་ཆགས་སོ། །བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ནི་ཆགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པར་མི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནམ། སྔོན་པོའི་སྣང་བ་བཞིན་དུ་བདག་གི་དངོས་པོའི་སྣང་བ་ཡང་ཆགས་པ་མ་གཏོགས་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེའི་སྣང་བ་ཡོད་ན་དེ་ཉིད་དངོས་པོར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་གི་བར་ཆགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ལྟ་བ་འབའ་ཞིག་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་དེ་འཆིང་བ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། འོན་ཏེ་བདག་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །བདག་ཁོ་ན་ལ་ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་ལ་དོར་བ་ཡིན་ཏེ། སེམས་རིང་རིག་པ་ནི་བདག་མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པའི་རྟོགས་བྱ་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ ཁར་རྩང་གི་ཡང་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན། དེ་རིང་གི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོགས་པའི་རྟོགས་བྱ་ཡིན་ན། རྣམ་པར་རྟོགས་པ་ཡང་དེ་ལྟར་འཇུག་བཞིན་པ་ཆགས་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པར་བ
Chinese
名为“转变”之义的阐释：即是“对于他人”。阐释执著于我见，以其为核心：即是“对于我”。阐释以我见助益于我之外的他者，乃是未经审察：即是“倘若大士”。若无自生之果，仅以利他为务，犹如畜生哺育幼崽，纯粹是愚昧所致。安住于自身利益，即是我见。思及贪欲是否非为希求未来安乐之本性，因其唯以悦己为近：名为“见功德”，若无由成办彼彼（如女性等）之事所生之乐，仅凭意念则无以成就。若无能显者，则所欲显现者亦无从生起，故能显者或其成办者，唯有成为应取之物。此乃其义。若于言说有我者心中存有我见，则如视己物般区分你我，并揭示由此区分所生之过患：名为“若有我”，如执我与我所，区分自他亦唯是过患之因。执著即是贪欲。难道我见不应是贪著之本性吗？犹如蓝色之显现，我之事物之显现亦非仅有贪著，若有彼之显现，则彼即转变为事物。如是，于我亦非贪著，唯是见解，而非系缚。如是思量：名为“然唯我”。所谓执著于我，乃是省略了词语“之”字，心识并非我，因其乃是刹那生灭之故。此外，无分别智所证悟之境，如何体验，亦唯是刹那生灭。然而，昨日之我，亦唯是此我。若今日之我，是能辨识之所识境，则辨识亦如是运作，不离贪著。
English
The explanation of the meaning of 'transformation': It means 'towards others.' The explanation of considering the self as the core of attachment: It means 'towards the self.' The explanation that helping others from the perspective of self-regard is purely unexamined: It means 'if the great self.' If there is no fruit arising from oneself, engaging solely in benefiting others is like animals feeding their young, purely arising from ignorance. Remaining in one's own benefit is called self-regard. Considering whether craving is not the nature of desiring future happiness, because it is close only to pleasing oneself: It is called 'seeing merit,' if there is no happiness arising from accomplishing this and that (such as women), it cannot be accomplished by mere thought. If there is no manifestor, the manifestable will not arise, therefore the manifestor or its accomplisher becomes only what should be taken. This is the meaning. If those who speak of the self have self-regard, then like one's own possessions, distinguishing between self and others, and showing the faults arising from the distinction: It is called 'if there is a self,' like regarding self and what belongs to self, distinguishing between self and others is only the cause of faults. Grasping is desire. Is it not unreasonable that self-regard is the nature of attachment? Like the appearance of blue, the appearance of what belongs to me also exists apart from attachment, so if there is its appearance, it does not become a thing itself. Likewise, attachment to what belongs to me is also not attachment, it is only a view, and it is not a bond. Thinking like this: It is called 'but only the self.' Attachment to the self is the omission of the word 'of,' mind and awareness are not the self, because they are momentary. Furthermore, how the object of non-conceptual wisdom is experienced is only momentary. However, yesterday's self is also only this self. If today's self is the object of discernment that can be recognized, then discernment also operates in this way, not apart from attachment.