Tibetan
ན་ནམ་རིག་པ་ཤེས་པ་བཟུང་བ་ནི། རྒྱུ་ཉིད་ཁོ་ནར་རྟོགས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་འདི་ནི་དྲན་པ་ལ་ཡང་མ་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། དོན་ལས་དྲན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དྲན་པ་ལ་ནི་མྱོང་བ་ཁོ་ན་ནུས་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེའི་བག་ཆགས་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མྱོང་བ་ནུས་པ་ལས་བྱུང་བའི་དྲན་པ་དེ་ནི་དེའི་བྱ་བའི་ཡུལ་ཙམ་ལས་ཞེན་པ་ཡིན་གྱི་། སྔ་མ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་མྱོང་བས་འཛིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་དེ་མྱོང་བ་སྔ་མས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་སྔ་མ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། འདས་པ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ཙམ་གྱིས་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་དག་གི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་བསལ་ནས། ད་ནི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་ལ་གནས་པའི་གཅིག་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཚད་མ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེལ་བར་བྱེད་པ་བསྟན་པ་ནི། འོན་ཏེ་སྐྱེ་འཇིག་ཅེས་བྱ་བའོ། །འདི་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཉིད་ཅེས་བསྟན་པ་ནི། གང་ཚེ་ཞིག་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡོད་པ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡང་ཞིག་པ་མེད་པ་སྟེ། རབ་ཏུ་ཉམས་པར་འགལ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྔར་རྟོགས་པའི་བརྟན་པ་དང་སྐྱེ་བ་དག་ལ་ཡུལ་ཉེ་བའི་མངོན་སུམ་གྱིས་བསྟན་པར་མི་རིགས་པ་ཁོ་ན་ནི་བརྟན་ལའང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལམ་གྱི་ཞར་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ ལམ་བསྟན་པས་ཞར་ལ་འགོག་པའི་རྣམ་པ་བཞི་པ་སྟེ། ངེས་པར་འབྱུང་བ་འདི་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བསྟན་ཟིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་གནོད་བྱེད་ནི་བདག་མེད་མཐོང་བ་འགལ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་དེས་སོ། །བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པས་བྱས་པའི་ཆགས་པ་གཞོམ་པར་ནི་གནས་གྱུར་པ་ནི་བདག་མེད་པ་མཐོང་བ་གོམས་པ་ལས་གྱུར་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་གོམས་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཇི་ལྟར་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་གོམས་པ་བདག་ཏུ་གྱུར་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཡང༌། བདག་མེད་པ་དང་འགལ་བ་ཅན་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། འདི་བདག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཡང་བདག་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་གནས་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ་འགལ་བར་ཁྱད་པར་མེད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི་བདག་གྱུར་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ལམ་གྱི་སྐྱོན་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་འབྱུང་བ་ནི་སྐྱོན་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ལ་ལམ་ལྟ་བུའོ། །ནུས་པ་མེད་པ་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཁྱབ་བདག་མ་ཡིན་པའི
Chinese
因此，对于知识的理解，仅仅是理解其原因。这就是所谓的。对此，有人认为这在记忆中也不会消失。从意义上讲，这被称为记忆。对于记忆来说，唯有体验才具有力量，因为它是与体验的习气和后续相关的。这就是其含义。从体验的力量中产生的记忆，仅仅执着于其作用的对象，而不是先前的等等。这是因为这是由体验所把握的。因此，所展示的是“由先前的体验”。因此，为了表明先前等等是由从无始的习气中产生的分别念所理解的，这被称为“显现过去”。仅仅通过这些，就消除了先前和后续的追随是一个实体的观点。现在，为了消除认为存在于先前和后续中的同一性不是可靠的，所展示的是“然而生灭”。为了表明这本身的关系，这被称为“何时毁灭”。存在的事物，即具有生起的事物，也不会毁灭，因为完全衰败是矛盾的。对于先前理解的稳定和生起，仅仅是不可能通过接近对象的现量来展示，这被称为“对于稳定也是”。“道路的顺便”是指 通过展示道路，顺便地阻止了第四种形式。这是在展示这种出离的本质。所谓的“已经展示”是指通过“其损害者是见到无我，这是矛盾的”来展示。为了摧毁由我与我所执而产生的贪着，所展示的是“转变之处是从习惯于见到无我而转变”。有人认为，即使习惯于我与我所执仅仅是转变成我，但它与无我是矛盾的。同样，即使这是转变成我，但它仅仅会与执着于我等等相矛盾。那么，如何转变呢？因为矛盾没有区别。因此，认为“即使转变成我”是指，道路的过患，即产生执着于我等等，就像转变成过患的自性的道路一样。没有能力是指，执着于我等等不是遍在的。
English
Therefore, the grasping of knowledge is merely understanding its cause. This is what is called. Regarding this, someone thinks that it will not disappear even in memory. In terms of meaning, this is called memory. For memory, only experience has power, because it is related to the habit and subsequent of experience. This is its meaning. The memory that arises from the power of experience only clings to the object of its action, not to the previous ones, etc. This is because it is grasped by experience. Therefore, what is shown is "by the previous experience." Therefore, in order to show that the previous ones, etc., are understood by the conceptual thought that arises from beginningless habits, this is called "manifesting the past." Merely through these, the view that the following of the previous and subsequent is one entity is eliminated. Now, in order to eliminate the view that the identity existing in the previous and subsequent is not reliable, what is shown is "however, arising and ceasing." In order to show the relationship of this itself, this is called "when it is destroyed." What exists, that is, what has arising, will also not be destroyed, because complete decay is contradictory. For the stability and arising of what was previously understood, it is only impossible to show through the direct perception of approaching the object, this is called "for stability also." "The incidental of the path" refers to By showing the path, the fourth form of preventing incidentally. This is showing the essence of such renunciation. The so-called "already shown" refers to showing it through "its harm is seeing no-self, which is contradictory." In order to destroy the attachment caused by grasping at self and what belongs to self, what is shown is "the place of transformation is transformed from being accustomed to seeing no-self." Someone thinks that even if being accustomed to grasping at self and what belongs to self is merely transformed into self, but it is contradictory to no-self. Similarly, even if this is transformed into self, it will only contradict clinging to self, etc. Then, how is it transformed? Because there is no difference in contradiction. Therefore, thinking "even if transformed into self" refers to the faults of the path, that is, the arising of clinging to self, etc., is like the path that is transformed into the nature of faults. Having no power means that clinging to self, etc., is not pervasive.
Tibetan
་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལམ་ཡོད་ན་སྐྱོན་འབྱུང་བ་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བཟློག་པ་ནི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ལ་སྐྱོན་ཡོད་པས་གནོད་པའོ། །ཡོན་ཏན་རྣམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་མེད་པ་མཐོང་བའོ། །དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནི་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཉེས་པ་རྣམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །བདག་ལ་སོགས་པར་འཇིན་པ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ་བདག་མེད་པར་མཐོང་བའི་དམིགས་པའི་རྒྱུ་ཅན་ལས་ཐ་མི་དད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དམིགས་པ་དང་བདག་པོའི་རྐྱེན་དག་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་མེད་ན། གང་གིས་གཅིག་གནོད་པ་ཅན་ཡིན་ལ་ཅིག་ཤོས་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་འདྲི་བ་ནི། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ནི་རྣམ་ཤེས་ཡུལ་འཛིན་པའི་ཆོས་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། གནོད་བྱ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉ་ཕྱིས་འཛིན་པ་བཞིན་དུ་ཡུལ་དང་བྲལ་བ་འཛིན་པའི་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཡང་དངུལ་གྱི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་ནས་ཞིག་པ་ཡིན་ལ་རང་བཞིན་འདི་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ལས་ཡིན་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་ཡོད་དེ་འཛིན་པ་དང༌། །ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་དོན་དུ་ཡང་སྦྱར་རོ། །འདིས་ཀྱང་རྣམ་ཤེས་ལ་ཡོད་པ་གནོད་བྱ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་ལ་ཡོད་པ་ཡང་བསྟན་པ་ནི། དེས་ཏེ་ཡུལ་འདིའི་སྟེ་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འཁྲུལ་པ་ལ་ཡང་དེ་མཚུངས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པ་ནི་ཡོད་པའི་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྟེ་རང་གི་བདག་ཉིད་རང་གི་རྣམ་པ་རྒོད་པས་སོ། །འཁྲུལ་པ་ལ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་ཡང་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེད་བྱེད་མ་ཡིན་ནོ། །འང་གི་སྒྲ་ནི་ཤེས་པ་ལ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་ལྟོས་པ་སྡུད་པའོ། །ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བདག་མེད་པ་མཐོང་བ་ལ་ཡང་རྒྱུ་མཚན་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་ཁོ་ནར་བསྟན་པ་ནི། འདི་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་ཡང་གི་སྒྲར་བལྟ་བྱའོ། །འགྲེལ་པར་ཡང་འདི་ལྟ་བུར་གཏོང་བ་ཁོ་ནར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །རྒྱུ་མཚན་འདི་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་འཛིན་པ་ཙམ་ནི་གནོད་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། གཞན་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །རྐྱེན་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་ལ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གོལ་འགྱུར
Chinese
复次，如果道路与此相反，那么有道路就会产生过失，不应理。所谓相反，是指功德有缺失而受到损害。所谓功德，是指证悟无我。因为是事物的自性，所以是事物本身的境界。所谓过失，是指执着于我等。执着于我等也是识，因为是从无始以来的习气产生的，所以是有因的，难道不与证悟无我的所缘因不同吗？如果所缘和主宰的因没有任何差别，那么为什么一个是有损害的，而另一个即使有因也不是呢？提问说：如何呢？显示差别是，识执持境界的法是自性，因为不是所损害的。如同鱼钩抓住物体一样，即使与境分离，执持的因也是存在的，但如同银的知识一样，生起后就会消失，而这个自性不是这样的。为什么呢？如何存在而执持呢？将要解释说，因为什么呢？也应将此义联系起来。这也显示了识所具有的不是所损害的理由。也显示了境所具有的是，由此，即是识的生起之处。对于错乱也是如此，所以进行区分是，存在的，即是自身的，即是自己的自性，因为是粗猛的。即使对于错乱是生起者，也不是自己自性的生起者。而“也”字，是总集了对于识所具有的理由的顾虑。所谓“是”，是“因为什么”的意思。对于证悟无我也有两个理由，所以仅仅显示自性是，对于这个“也”字应当观察。在解释中，也应当仅仅联系像这样的发送。显示了远离这两个理由的仅仅是执着是所损害的，不是自性，应与“其他是它的自性”联系起来。所谓“其他因”，是显示了境所具有的理由不存在。
English
Furthermore, if the path is the opposite of this, then having a path will lead to faults, which is unreasonable. The opposite refers to virtues having shortcomings and being harmed. Virtues refer to the realization of no-self. Because it is the nature of things, it is the very realm of things themselves. Faults refer to clinging to self and so on. Clinging to self and so on is also consciousness, because it arises from beginningless habits, so it has a cause. Isn't it different from the object-cause of realizing no-self? If there is no difference between the object and the dominating cause, then why is one harmful and the other, even with a cause, is not? The question is: How is it? Showing the difference is that the dharma of consciousness holding an object is its nature, because it is not what is harmed. Like a fishhook catching something, even if separated from the object, the cause of holding still exists, but like the knowledge of silver, it arises and then disappears, but this nature is not like that. Why is it? How does it exist and hold? It will be explained that, because of what? This meaning should also be connected. This also shows the reason why what consciousness possesses is not what is harmed. It also shows what the object possesses, that is, it is the place of arising of consciousness. It is the same for delusion, so the distinction is made that what exists, that is, its own, that is, its own nature, because it is coarse. Even if it is the producer of delusion, it is not the producer of its own nature. The word "also" gathers the considerations for the reasons that consciousness possesses. The word "is" means "because of what." There are also two reasons for realizing no-self, so showing only the nature is, this word "also" should be observed. In the explanation, one should also only connect such sending. It shows that only clinging, which is far from these two reasons, is what is harmed, not the nature, and should be connected with "the other is its nature." The so-called "other cause" shows that the reason that the object possesses does not exist.