Tibetan
བའི་དོན་ཏོ། །རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡང་རྨོངས་པའི་དབང་གིས་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། འོན་ཏེ་འདི་ཞེས་བྱ་བའོ། །བདག་ཤེས་པ་ནི་དེ་ཉིད་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། རྨོངས་པའི་དུས་ན་གལ་ཏེ་མེད་པ་ཡིན་ན་མི་དམིགས་པ་ཉིད་འདིའི་མེད་པ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དེའི་ཚེ་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །དེའི་རང་བཞིན་ནི་གཏི་མུག་ཉིད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་གཏི་མུག་གིས་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ལས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། འོན་ཏེ་བདག་ཉིད་ཤེས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པར་རྟག་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་བཅིངས་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། གལ་ཏེ་འདི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་གྱི་དངོས་པོ་མེད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་མེད་པའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ། །རིག་པ་མ་ཡིན་པས་བདག་དང་བདག་ཅེས་བྱ་བའི་འཁྲུལ་པ་མ་གཏོགས་པའི་བདག་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡོད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དུ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། དེའི་རང་བཞིན་རིག་ཅེ་ན། ཞེས་བྱ་བའོ། །དགའ་བའི་ངོ་བོ་ཚངས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ། གལ་ཏེ་ཐར་ཀྱང་བདེ་ཉིད་ལ། ཞེས་སྨོས་སོ། །བདག་མེད་པ་ཁས་ལེན་པ་གྱ་ནོམ་པ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། ཡོངས་སུ་ཚིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ནོན་པ་མེད་པ་ནི་བདག་དང་བདག་གིར་སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་རིགས་པ་མེད་པ་ནི་རྟག་པ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ང་སྔོན་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེར་ན་སྐྱེ་བོ་ལ་ཕན་པའི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བར་རོ། །རྟག་པ་བཞིན་དུ་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཁས་བླངས་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རིགས་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་འགལ་བའི་རིམ་པ་དང་ཅིག་ཅར་བ་ཉིད་ཀྱིས་བྱེད་པ་པོ་ལ་ཁྱབ་པ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཁྱབ་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ དོན་ཏོ། །འོན་ཏེ་བཅིངས་པ་དང་ཐར་པ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཉི་གའི་བདག་ཉིད་མེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའོ། །གཉི་གའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ་བཟློག་པ་ལ་ནི་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ་ནི། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བའོ། །མི་འཇིག་པ་འཇིག་པ་དང་འགལ་བ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། གང་གི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཁོ་བོ་ཅག་གི་འདོད་པ་ལས་བཟློག་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །རྟག་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་བྱ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ནི་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྟག་པ་དང་ཅིག་ཤོས་འགལ་བར་ཚད་མས་གྲུབ་པར་བྱེད་པར་འདོད་པས་བསྟན་པ་ནི། ཞིག་པ་དང་མ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གལ་ཏེ་སྔོན་མཐོང་བ་ད་ལྟར་སྣང་བཞིན་བ་དང་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་གཞན་དུ་མ་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། གཅིག་ཉིད་དུ་རྟོགས་བཞིན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའིའོ། །གཅིག་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བཞིན་པ་དང༌། ལྷན་ཅིག་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ནི་མཐོང་བའོ། །མ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེད་པ་དང་མ་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་ནི་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བ་ལས་མ་རྟོགས་པ་ནི་མཐོང་བ་ནི་ལ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། འོན་ཏེ་གཞན་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལན་ནི་དེས་ན་མ་རྟོགས་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གཞན་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟར་བའོ། །གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་མཐོང་བ་མ་རྟོགས་པ་ཞེས་རྒོལ་བའོ། །འདི་ཡང་ད་ལྟར་བ་ཉིད་མཐོང་བ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་འགལ་བ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟར་ན་འོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྔ་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ན། དེ་ལ་ལྟོས་ནས་ཀྱང་གཞན་ཡིན་པའི་རང་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཡང་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགལ་བའོ། །འགལ་བ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི་གཞན་པ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གཞན་པ་ཉིད་ནི་དབྱེ་བའོ། །གལ་ཏེ་འདི་སྔར་མཐོང་བ་ལས་གཞན་པ་ཡིན་ན། གཞན་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ཉིད་དེ་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པའོ། །འོན་ཏེ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་དག་གི་ཁྱད་པར་ཐ་དད་པ་དག་ལ་གཅིག་ཏུ་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ངོ་བོ་ནི་དེ་དང་མ་བྲལ་བར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། གཅིག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་གཅིག་ལ་གཞན་མེད་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒོལ་བའོ། །ལན་ནི་ཇི་ལྟར་གཅིག་ཅན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་བྲལ་བ་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་སྟེ། སྔ་མའི་ངོ་བོ་དང་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ངོ་བོ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དེ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་རིམ་པ་མེད་པ་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བར་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི
Chinese
其意义是。说具有证悟也是被愚痴所支配而作，这指的是：然而，这被称为。我所知的就是知道那个本身。愚痴的时候，如果不存在，那么不显现本身就证明了这的不存在，所要显示的是：那时被称为我本身。它的自性就是愚痴本身。感受痛苦也不是因为愚痴，然而说是业所显示，这指的是：然而即使知道我本身。为了显示常恒不合理，所以不是束缚，这指的是：如果这被称为。即使没有其他的物体，被称为没有痛苦的自性，就是痛苦的自性本身。因为不是智慧，所以除了我和我所的错觉之外，我不是理智。如果存在，那么存在的所有边都会随之而来，这指的是：它的自性是智慧吗？被称为。喜乐的本体是梵天。对于这个，如果解脱也是安乐本身。这样说了。为了显示承认无我是非常殊胜的，被称为完全满足，没有压迫是因为没有我和我所的执着。没有不合理是因为没有常恒本身。如果我说我先存在，例如对于利益众生的人王。像常恒一样，不可说也不应该承认，因为与理相违，所要显示的是：成为无常本身，与常恒本身等相违的次第和同时性遍及作者，因为安住于无常本身，所以也被无常本身所遍及，这是指的意义。然而，束缚和解脱等，认为是两者无自性的原因。以两者的自性，对于遣返，显示了以其他方式成立本身的理由，被称为常恒和无常。为了显示不灭与灭相对立，被称为谁的自性。如果一定要说与我们的意愿相违背。说常恒是
English
Its meaning is. To say that having realization is also done under the control of ignorance, this refers to: However, this is called. Knowing the self is knowing that itself. In times of ignorance, if it does not exist, then the non-appearance itself proves the non-existence of this, what is to be shown is: At that time it is called self itself. Its nature is ignorance itself. Feeling suffering is not because of ignorance, however it is said to be shown by karma, this refers to: However, even if you know the self itself. In order to show that permanence is unreasonable, so it is not bondage, this refers to: If this is called. Even if there is no other object, being called the nature of no suffering, is the nature of suffering itself. Because it is not wisdom, therefore apart from the illusion of self and what is mine, I am not reason. If it exists, then all the ends of existence will follow, this refers to: Is its nature wisdom? Called. The essence of joy is Brahma. For this, if liberation is also bliss itself. It is said like this. In order to show that admitting no-self is very special, it is called complete satisfaction, there is no oppression because there is no attachment to self and what is mine. There is no unreasonableness because there is no permanence itself. If I say I existed before, for example for the king who benefits beings. Like permanence, the unspeakable should not be admitted either, because it contradicts reason, what is to be shown is: Becoming impermanence itself, the order and simultaneity that contradict permanence itself, etc., pervade the author, because it abides in impermanence itself, so it is also pervaded by impermanence itself, this is the meaning. However, bondage and liberation, etc., are thought to be the cause of the non-self-nature of both. With the self-nature of both, for the return, the reason for establishing itself in another way is shown, it is called permanence and impermanence. In order to show that the imperishable is opposed to destruction, it is called whose nature. If it is necessary to say something contrary to our wishes. Saying permanence is
Chinese
显示其为常法，即名为常法。为了表明常法与另一者相违背，以量成立，所以显示的是，坏灭和不观察等等。如果先前所见与现在显现一样，知道是同一者，心里想怎么会不是他者呢？即名为正在认识是同一者。所谓“何者”是指所见。“同一”是指显现，一起认识，即名为“彼即是此”。那是所见。所谓“未认识”是指，不存在和未出生的自性是相违背的，说从所见中未认识，即所见是不认识，那么说的是，然而认识他者。回答是，因此未认识不是存在，即是他者认识的自性，因为承诺认识为同一者之故。所谓“彼”是指现在的。所谓“他者”是指认识本身。驳斥说，他的所见未认识。通过说“此也是现在的所见”来表明是相违背的，即是说，如果是先前的那一个，那么相对于它也是他者，仅仅相对于自身，它是他者。那也是不行的，即是相违背。表明相违背本身，即是说，成为他者本身，他者本身就是差别。如果此与先前所见是他者，就不会仅仅成为非他者，这是差别，因为认识为同一者不是如此。所谓“异”是指所缘。然而心里想，先前和后来的差别各不相同，对于那些以一体随行之自性，认识为与它不分离，即名为“同一”。所谓“分离”是指，同一时间没有他者。所谓“彼之”是指驳斥。回答是，如何成为一者。所谓“如是”是指不分离和分离的自性，即是具有与先前的自性与特征不相符的自性本身是与它分离的，因为是次第产生的缘故，对于那些没有次第的，不应理成为次第产生。
English
To show that it is a permanent dharma, it is called permanent. To show that the permanent and the other are contradictory, established by valid cognition, what is shown is destruction and non-observation, and so on. If what was seen before is the same as what appears now, knowing that it is the same, how can one think that it is not different? That is, it is called "recognizing as the same." What is called "what" refers to what is seen. "Same" refers to what appears, and together recognizing, it is called "that is this." That is what is seen. What is called "unrecognized" means that the nature of non-existence and non-birth is contradictory. Saying that what is not recognized from what is seen, that is, what is seen is not recognized, then it is said, "However, recognize the other." The answer is, therefore, what is not recognized is not existent, that is, it is the nature of recognizing the other, because it is promised to recognize as the same. What is called "that" refers to the present. What is called "other" refers to recognition itself. It is refuted by saying, "His seeing is not recognized." By saying "This is also the present seeing" to show that it is contradictory, that is, if it is the previous one, then relative to it is also the other, only relative to itself, it is the other. That is also not possible, that is, it is contradictory. To show the contradiction itself, that is, to become the other itself, the other itself is the difference. If this is other than what was seen before, it will not only become non-other, this is the difference, because recognizing as the same is not so. What is called "different" refers to the object. However, one thinks that the differences between the former and the latter are different, and for those who follow the nature of oneness, recognizing that it is inseparable from it, it is called "same." What is called "separation" means that there is no other at the same time. What is called "its" refers to refutation. The answer is, how to become one. What is called "thus" refers to the nature of non-separation and separation, that is, having the nature that does not match the previous nature and characteristics is separated from it, because it is produced in sequence, for those who have no sequence, it is not reasonable to become produced in sequence.