Tibetan
ག་ནི་དང་པོའི་ལམ་ཉིད་དུ་གཏི་མུག་གཉི་ག་སྤངས་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་པས་སྲེད་པ་མེད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། སྤངས་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལམ་གྱི་དང་པོ་ལ་གསལ་པོ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། བདེ་བ་མཐོང་བ་ཙམ་ཉིད་ལ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །བཟློག་པ་ནི་བདག་མེད་པའོ། །བསྟན་པ་ནི་ཆེན་པོར་འགྱུར་བའོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གང་གི་འདོད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོ་རྣོན་པོའི་ཡང་རྣོན་པོ་སྟེ། དེ་བསྟན་པ་ནི། ཤེས་རབ་རྣོན་པོའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །མངོན་པར་སྦྱངས་པ་ལས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དངོས་པོ་མེད་ན་རྒྱུ་དང་རྣམ་པ་དག་གིས་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པ་ཐ་མི་དད་ཀྱང་བག་ཆགས་ཙམ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུ་ཉེ་བར་སྟོན་པ་པོ་ཐ་དད་པ་ལས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཐ་དད་པར་བསྟན་པ་ནི། བདེ་བར་གྱུར་བ་འམ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་སྦྱངས་པའི་ལས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་ཤེས་པ་རྣམས་དང་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་དེ་རྣམས་ཉེ་བར་སྟོན་པ་མེད་པས་བདག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ཁོ་ནར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། ངང་ཞེས་མཐོང་བ་མེད་པར་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་རྣམ་པའི་བདག་ལ་ཆགས་པ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཆགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་བྱེད་པ་ནི་འབྲས་བུའི་རྟགས་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། བདག་ལ་སྲེད་པ་མེད་པར་ཡང༌། །ཞེས་བྱ་བའོ། །རྒྱུའི་དབྱེ་བ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལམ་གྱི་དང་པོ་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མ་སྤངས་པས་ཐར་པ་མ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བས་ཐར་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། འདིས་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཡོངས་སུ་མགུ་བ་མེད་པས་གྱ་ནོམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཐར་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་ཁས་ལེན་པ་ཉིད་གྱ་ནོམ་པའི་ཐར་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། གལ་ཏེ་བདག་ཡོད་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །བདག་ཁས་ལེན་ན་ཐར་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བ་བསྟན་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་ བའི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འཁོར་བ་སྐྱེ་བའོ། །བཅིངས་པ་དང་ཐར་པ་དག་གིས་བདག་དང་འབྲེལ་པ་ནི་རྒྱུ་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེ་ནི་རྟག་པ་ལ་མི་སྲིད་དོ། །འདུ་བ་དང་ཕྲད་པ་དག་ཀྱང་དེ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་དུས་དག་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པས་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་
Chinese
何为在最初的道中，因为断除了两种愚痴而体验到，所以显示为没有贪欲呢？就是“即使断除了”这句话。显示在道的最初不明显，就是“仅仅见到安乐”这句话。相反的是无我。显示的是变得盛大。所谓“以修道的道本身”，就是从串习中产生的显示本身。所谓“以谁的欲望”，就是根极锐利的再极锐利，显示它就是“以智慧锐利”这句话。如果从现证中没有与生俱来的事物，那么以因和相都无差别啊，这样说就是“如果认为有情是与生俱来的”这句话。即使相无差别，也仅仅是从习气中产生的，因此显示近因的施设者不同，从而显示与生俱来是不同的，就是显示“成为安乐或者”。同样，不是现证之业，因为即使没有它，也有通达论典者和入流者。然而，如果他们没有近因的施设者，就不会仅仅变成我啊，这样说，就是“默默地”没有见到，就是体验到对他们的我见之相的我执已经成立的意义。显示体验执着是果的征相，就是“对我也无贪欲”。显示因的差别，就是“以无始习气的力量”。在道的最初，因为没有断除与生俱来的，所以说不是解脱，因此显示对解脱说没有烦恼，就是“以此”。因为说我是没有完全满足的，所以是并非殊胜的解脱。因此，认为承认我本身就是殊胜的解脱，就是“如果我存在”。显示如果承认我，就不会变成解脱本身，就是“痛苦产生”，也就是轮回产生。束缚和解脱与我的关联仅仅是因本身，而这对于常法是不可能的。聚合和相遇也是，因为在它存在和不存在的时候没有差别，所以仅仅是不存在
English
What is it that, in the very first path, because of experiencing the abandonment of both kinds of ignorance, is shown to be without craving? It is the phrase "even if abandoned." What shows that it is not clear in the beginning of the path is the phrase "just seeing happiness." The opposite is selflessness. What is shown is becoming great. The so-called "by the very path of meditation" is the manifestation itself arising from familiarity. The so-called "by whose desire" is the sharpest of the sharp faculties; showing it is the phrase "by sharp wisdom." If there is no co-emergent thing from manifest cultivation, then there is no difference in cause and aspect, so it is said, "If the view of sentient beings is co-emergent." Even if the aspects are not different, they arise only from habit, so showing that the agent of the near cause is different, thus showing that co-emergence is different, is showing "becoming happy or." Similarly, it is not the action of manifest cultivation, because even without it, there are those who know the scriptures and those who have entered the stream. However, if they do not have the agent of the near cause, it will not only become self, so it is said, "silently" without seeing, is the meaning that the attachment to the self of the aspect of seeing them as self has been established. Showing that experiencing attachment is a sign of the result is "also without craving for self." Showing the very difference of the cause is "by the power of beginningless habit." In the beginning of the path, because the co-emergent is not abandoned, it is said that it is not liberation, thus showing that saying there is no affliction for liberation is "by this." Because saying self is not completely satisfied, it is a liberation that is not excellent. Therefore, thinking that acknowledging self itself is an excellent liberation is "if self exists." Showing that if self is acknowledged, it will not become liberation itself is "the arising of suffering," which is the arising of samsara. The connection of bondage and liberation with self is only the cause itself, and that is impossible for permanence. Aggregation and encounter are also only non-existent, because there is no difference in the times when it exists and does not exist