Tibetan
ན་པ་ནི། དུ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐལ་ཆེས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་དང་རྒྱུ་དག་ ཐ་དད་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་དག་ལ་ཐ་དད་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། སྔ་མ་བཞིན་དུ་གཅིག་པ་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་རེག་པ་ལ་སོགས་པ་དེའི་བདག་ཉིད་ལ་ད་ལྟར་གྱི་རེག་པ་ལ་སོགས་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ད་ལྟར་གྱི་ཤེས་པ་དེའི་ཤེས་པར་འགྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །རིག་པ་གང་ཡིན་པ་ཁོ་ན་རྒྱུ་ཡིན་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ལ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཤེས་པ་དེ་ལ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཤེས་པ་བརྗོད་དོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་སྔོན་པོར་སྟོན་པའི་ཚིག་ནི་ངེས་པར་མངོན་པར་བསམས་པའི་དངོས་པོ་རིག་པ་ཡིན་ན་རང་གི་ངོ་བོ་རིག་པ་མི་བསླུ་བ་འཐོབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དོན་རིག་པ་ཙམ་མི་བསླུ་བ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན། སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་ཤེས་པ་ཡང་ཚད་མར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་དོན་རིག་པ་ཡིན་ན་ནི་སྣམ་བུའི་རིགས་པ་ལས་བུམ་པའི་ཤེས་པ་ཚད་མར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡང༌། ཉ་ཕྱིས་ལ་དངུལ་གྱི་ཤེས་པ་ཕྱི་མའི་རྒྱུན་གྱིས་སྐྱེ་བཞིན་པ་ཇི་སྙེད་པ་མི་བསླུ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མར་འགྱུར་རོ། །འཆི་ཁ་མའི་དངོས་པོའི་ཤེས་པ་ཡུལ་དེ་ལ་རིག་པ་ཕྱི་མ་མེད་པ་ལ་མི་བསླུ་བ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང༌། ལན་ཅིག་སྐྱེས་ནས་རྣམ་འཇིག་པའང༌། །དོན་ལ་ཚད་མ་ཉིད་མིན་འགྱུར། །རྣ་བའི་ཤེས་པའང་གཞན་རྣམས་དང༌། །འབྲེལ་པ་མེད་པས་ཚད་མིན་འགྱུར། །འདི་ནི་རྣ་བའི་ཤེས་གཞན་ལ། །མི་བསླུ་བས་ན་ཚད་མར་གྲུབ། །ཅེ་ན་དེས་བསྐྱེད་རེག་བྱེད་ཀྱང༌། །རྣམ་ཤེས་གཞན་དང་འབྲེལ་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སྨོས་པའོ་ཞེས་ཕ་རོལ་པོས་གང་སྨྲས་པ་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར། གང་ལ་དོན་བྱེད་པ་ཐ་དད་པར་མངོན་པར་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། མངོན་པར་འདོད་པ་ལ་མི་བསླུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་པར་བསམ་པའི་དངོས་པོ་རེག་པར་རིག་པ་ནི་མི་བསླུ་བ་ཡིན་གྱི་རིག་པ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ལ། རིགས་མཐུན་པ་དང་རིགས་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་རིག་པ་ཙམ་ཡང་མ་ ཡིན་ནོ། །འཆི་ཁའི་ཤེས་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་རིག་པ་ཙམ་ལ་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཙམ་གྱི་ཁོ་ན་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྲད་པར་བྱ་བ་ལ་ནི་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་
Chinese
那么，烟等不会太过分，因为对果和因的差别显现执着。因为对推测和被推测的事物没有差别显现执着，所以如前者一样，唯一是相同的。因为将要产生的触等，假立为现在的触等之自性，所以现在的识成为它的识。凡是识，唯一是因，对于假立为将要产生的识，称作将要产生的识。因此，如此显示蓝色的词语，必定是现前思念的事物之识，因为能获得不欺骗的自性之识。如果仅仅是事物之识不欺骗，那么，将阳焰视为水也成为量。如果产生异因的事物之识，那么，从毛织品的理智产生瓶子的识，就成为量。如果产生非异因，那么，鱼皮上的银的知识，由后来的相续产生，有多少不欺骗者，就成为量。临终的事物之识，对于那个境，没有后来的识，因为不是不欺骗者，所以成为非量。也就是： 一次产生而坏灭者，于义不成其为量。 耳识等与他者，无有关联故非量。 此耳识于他者，不欺骗故成量。 若言彼生之触觉，以与他识相关联。 为了遣除对方所说，从凡是想要对境起作用而显现为不同等，到因为对显现欲求没有不欺骗，都是在阐述这个道理。现前思念的事物，接触而了知是不欺骗的，仅仅是了知则不是，产生同类和异类之因，仅仅是了知也不是。 临终的知识，对于仅仅是了知自己的体性，是量，因为仅仅是了知那个的缘故。对于所要接触的事物，因为没有那个的缘故。
English
So, smoke and the like will not be too excessive, because of the manifest attachment to the difference between the fruit and the cause. Because there is no manifest attachment to the difference between inference and what is to be inferred, it is only the same as before. Because the touch and the like that will arise are falsely established as the nature of the present touch and the like, the present consciousness becomes its consciousness. Whatever consciousness there is, it is only the cause, and the consciousness that is falsely established as what will arise is called the consciousness that will arise. Therefore, the word that shows blue in this way must be the consciousness of the object that is presently thought of, because it can obtain the non-deceptive consciousness of its own nature. If only the consciousness of things is not deceptive, then knowing mirages as water will also become valid. If the consciousness of things that produces different causes, then the consciousness of a pot arising from the reasoning of woolen cloth will become valid. If it produces non-different causes, then the knowledge of silver on fish skin, which is produced by the later continuum, will become valid because there are so many non-deceptive ones. The consciousness of objects at the time of death, for that object, there is no later consciousness, because it is not non-deceptive, so it becomes invalid. That is: That which arises once and is destroyed, does not become a valid means for the object. Ear consciousness and others, because they are unrelated, are not valid. This ear consciousness for others, because it is not deceptive, is established as valid. If it is said that the touch produced by it, is related to other consciousness. In order to dispel what the other party said, from whatever is said to appear different in order to act on the object, to because there is no non-deception in the desire to appear, this is what is being explained. The object that is presently thought of, touching and knowing is non-deceptive, but merely knowing is not, and producing the cause of similar and dissimilar types is not merely knowing either. The consciousness at the time of death is valid only for knowing its own nature, because it is only knowing that. For what is to be touched, because that is not there.
Tibetan
ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་ན་མི་བསླུ་བ་ཅན་ཉིད་ནི་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཁ་ཅིག་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་ལྡོག་པས་བྱས་པའི་ཐ་དད་པ་ཡོད་ལ། ཐ་དད་པ་ལ་ཡང་མངོན་པར་འདོད་པས་བྱས་པའི་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁུང་བུ་དུ་མ་འགེགས་པས་ཉམ་ཐག་པ་ཡིན་ནོ། །གནོད་པ་མེད་པའི་རྟོགས་པ་ཉིད་ནི་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་འདི་མེད་དོ། །དེ་ཡང༌། ཚད་མ་འཛིན་པའི་སྔོན་རོལ་དུ། །རང་གི་ངོ་བོས་རབ་ཏུ་གནས། །རང་དོན་དེ་ལ་ལྟོས་བཅས་མིན། །དཔག་བྱ་དཔགས་པས་གོ་བ་ཡིན། །ཞེས་སྨོས་པའོ། །ཅི་སྟེ་གནོད་པ་ཅན་ཉིད་ནི་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ནོ། །མ་ཡིན་ཏེ། ཐེ་ཚོམ་དང་ཤེས་པ་དག་ནི་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ལོག་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ན་དེ་ལ་ཡོད་པ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དོན་གཞན་ཤེས་པ་ཡིན་གྱི་དེ་ཉིད་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་པའི་ཤེས་པའམ། རྒྱུ་ལ་རྐྱེན་ཡོད་པའི་ཤེས་པ་ཡང་རུང་སྟེ་ལྟོས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རང་ཉིད་ཁོ་ན་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །འདིར་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་གནོད་པ་མེད་པ་ནི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡིན་ལ། དུས་ཕྱིས་གནོད་པ་མེད་པ་ཡིན་ན་གནོད་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་དེ་ལ་ཡང་དུས་ཕྱིས་གནོད་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་གཞན་ལ་ལྟོས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་གཞན་ལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཇུག་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་ཐུག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འདི་ལྟར་ཡང༌། གནོད་པར་མི་བྱ་བ་ཉིད་ནི་གནོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ལ། གནོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱང་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ཞིང༌། གཞན་ཡང་དོན་གཞན་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། སྐྱོན་མེད་པ་དང་ཤེས་པ་དག་གི་བདག་ཉིད་ཐོབ་པ་ ཡང་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གང་ཁོ་ན་ཤེས་པ་སྔ་མ་ཡུལ་ལོག་པར་འཛིན་པ་ཅན་ལ་དེ་ཐམས་ཅད་གནོད་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བུམ་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཡུལ་ལ་ལོག་པར་འཛིན་པ་ཅན་གྱི་སྣམ་བུའི་ཤེས་པ་དང༌། ཉ་ཕྱིས་ལ་དངུལ་དུ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་བུམ་པར་འཛིན་པ་ལ་ཡང་གནོད་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ། བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་གནོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་འདོད་པ་ཡིན་ན། ཡུལ་གཅིག་ཉིད་གནོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཐམས་ཅད་
Chinese
认为“唯有非量”的想法，是总结性的偈颂。如果那样转变，那么不欺骗性本身就是量。而且，有些不是不同的事物，也有通过反驳而产生的不同；对于不同的事物，也有通过显现意愿而产生的不存在不同。因为堵塞了许多孔隙而变得虚弱。无害的证悟本身是不依赖于其他的，因此没有这个过失。也就是说：在执持量之前，以自己的体性而安住，为了自己的目的不依赖于它，可度量的事物通过度量而被理解。这样说了。如果说有害的事物本身不是量，那是因为它依赖于其他。不是的，因为怀疑和知识是不依赖于其他的。然而，如果是颠倒的知识，那么存在于其中的是真实的，但是，是了知其他意义，而不是仅仅了知它本身。无论是无事物的知识，还是原因上存在条件的知识，都是需要依赖的。又认为，因为仅仅是从自身而来的，所以没有不一致之处。因此说了“有害的知识也”。这里的意义是：最初的无害是对一切知识而言的，如果后来是无害的，那么对于那个无害的知识，后来也需要依赖于其他的无害的知识。又因为是对于其他的，并且不承认进入的最终，所以已经说了是无有穷尽性。像这样：不损害性本身就是不被损害的，被损害性本身也是依赖于其他的，而且仅仅是了知其他意义，获得无过失和知识的自性，也是依赖于它的。因此，对于仅仅是先前了知的事物，执持为颠倒境者，那一切都会变成有害的。同样，对于瓶子的知识，如同对于境执持为颠倒者的氆氇的知识，以及对于贝壳执持为银子的知识一样，对于执持为瓶子的知识也会变成有害的，因为没有差别。然而，如果显现意愿是被损害性本身，那么，唯有一个境是被损害性本身，而不是一切。
English
The thought that "only non-valid cognition exists" is a summarizing verse. If it transforms in that way, then non-deception itself is valid cognition. Moreover, some things that are not different also have differences created by refutation; for different things, there is also a lack of difference created by manifestation of desire. Because it is weakened by blocking many holes. The realization of harmlessness itself does not depend on others, so there is no fault in this. That is to say: Before holding valid cognition, it abides well by its own nature, it is not dependent on it for its own purpose, the measurable is understood by measuring. It has been said. If it is said that the harmful itself is not valid cognition, because it depends on others. It is not so, because doubt and knowledge do not depend on others. However, if it is inverted knowledge, then what exists in it is true, but it is knowing other meanings, not just knowing it itself. Whether it is knowledge of non-things, or knowledge of conditions existing on causes, it is necessary to rely on it. And it is thought that because it comes only from itself, there is no inconsistency. Therefore, it is said, "harmful knowledge also." The meaning here is: the initial harmlessness is for all knowledge, and if it is harmless later, then for that harmless knowledge, it is also necessary to rely on other harmless knowledge later. And because it is for others, and it does not acknowledge the ultimate of entering, it has been said to be endless. Like this: non-harming itself is what is not harmed, and being harmed itself also depends on others, and it is only knowing other meanings, obtaining the nature of faultlessness and knowledge, also depends on it. Therefore, for whatever only knows the previous thing, holding it as an inverted object, all of that will become harmful. Similarly, for the knowledge of a pot, just as the knowledge of woolen cloth for those who hold the object as inverted, and the knowledge of holding a conch shell as silver, the knowledge of holding it as a pot will also become harmful, because there is no difference. However, if the manifestation of desire is the state of being harmed itself, then only one object is the state of being harmed itself, not everything.