Tibetan
ཡུལ་མེད་པར་གྱུར་བའི་ཕྱིར་ཁ་དོག་གི་བདག་ཉིད་འདུས་པའི་སྣང་བ་ནི་དབྱིབས་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཁ་དོག་གི་བྱེ་བྲག་འདུས་བཞིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བསྟན་པ་ནི་གང་གིས་ནམ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །འཇུག་པ་དང་མི་འཇུག་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལས། ཚད་མ་དང་ཅིག་ཤོས་པ་ཐ་དད་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ཅི་ལས་ཤེས་པར་བྱ་བ་སྙམ་པ་ལ། ཇི་སྟེ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རྣ་བའི་རྣམ་ཤེས་ནི་ཤེས་པ་བཞིན་ནམ། སེར་པོའི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་ཕྲད་པར་བྱ་བ་དད་ཐ་དད་པ་མེད་ཀྱང་མངོན་པར་འདོད་པ་ལ་འཇུག་པའི་མཚམས་སུ་ངེས་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེའི་ཚེ་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་ཁྱབ་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ ནི་སྒྲའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟ་ཉིད་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ལ་དཔྱོད་པ་དང་མཐུན་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། གླུར་བླངས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དྲུག་ལྡན་ལ་སོགས་པ་གླུ་ཐོས་པ་དང༌། རོལ་མོ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་ཅན་གྱིས་མཉན་པ་དང་ལྟ་བར་མངོན་པར་འདོད་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་པར་གནས་པར་སྨྲ་བ་པོ་གནས་པའི་སྒྲ་སྨོས་པས་ཐུག་པ་མེད་པ་གསལ་བ་བཞིན་དུ་མ་ཁྱབ་པ་གསལ་བ་ཡིན་ཏེ། དངོས་སུ་ན་ཁྱབ་པ་ཅན་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་འདི་རང་གི་ངོ་བོ་རིག་པ་ལས་གཞན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པས་བསྒོས་པ་ལ་སོགས་པས་བྱ་བའི་མཐར་ཐུག་པ་ནི། བདེན་པ་བཞིན་དུ་རང་རིག་པའི་མཐར་ཐུག་པ་མ་ཡིན་ནམ། མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ནི་རང་རིག་པའི་མཐར་ཐུག་པས་དམིགས་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རིམ་གྱིས་གཞན་གྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་མངོན་སུམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གཞན་ལ་ངེས་པ་མེད་ན་རང་གི་ངོ་བོ་རིག་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་མགུ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་འགའ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཐ་སྙད་མ་ཉམས་པར་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དོན་དམ་པའི་ཐ་སྙད་ལ་གཞན་དུ་མི་འཐད་པས་དོན་དམ་པ་པའི་བྱ་བའི་མཐར་ཐུག་པ་ཉིད་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་རང་རིག་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བས་གཞན་ཤེས་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ན་ནི་ཐལ་ཆེས་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་ལ་ལན་དུ། དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མངོན་སུམ་གྱི་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་རིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་གཞན་དུ་ངེས་པའི་རྟོགས་པ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་གནོད་པ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །ཐ་སྙད་ནི་སོ་སོར་སྣང་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དད། རེག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གཞན་ལ་ཡང་རྟོགས་པའི་ངོ་བོའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་རག་ལས་པ་ལས། གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཞེན་པ་ནི་ཤེས་པ་ཁོ་ན་དེའི་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་མཐུན་པའི་ཐ་སྙད་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དོན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་ཟད་པ་ཡིན་ཞིང༌། ཐལ་ཆེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །སྔར་ཤེས་པ་ཉིད་ཕྱིས་ཤེས་ པར་འགྱུར་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། དུས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ངོ་བོའི་དབྱེ་བར་སྣང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་ཉིད་རེག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བ་དང་རེག་པ་དག་དོན་གཅིག་ལ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྟོགས་པར་འགྱུར་བཞིན་པ་ལ་འཇུག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སོ་སོར་སྣང་བ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟ་བུར་མཐོང་བ་ལ་དེ་ལྟ་བུར་རེག་པར་སྣང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། འབྱུང་འགྱུར་དོན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་ན་རེག་པའི་ཡུལ་ལ་ལྷག་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་གྱི། གཟུགས་ལ་ནི་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་ཕྲད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚད་མ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །མ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བ་ཐ་དད་པས་སྣང་བ་ཐ་དད་པ་ལས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཐ་དད་པ་ཡང་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། ཇི་ལྟར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མཐོང་བ་ཁོ་ན་ལ་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་ལ་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། གཟུགས་དང་རེག་པ་དག་ལ་ཡང་མཐོང་ངོ་རེག་གོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་མཚུངས་པ་ཡིན་གྱི། ཡན་ལག་ཅན་ལ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཉིད་ལ་དེ་ལྟར་དྲན་པ་ལས། གཞན་དང་གཞན་དྲན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་ལྷག་པར་སྒྲོ་བཏགས་པས་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ད་ནི་ལྷག་པར་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སོ་སོར་སྣང་བ་འདིའི་རྒྱུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེས་ན་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་དེ་ཉིད་དེ། གཟུགས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཚོགས་པ་རེག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པ་དང༌། རེག་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡང་གཟུགས་དང་ལྷན་ཅིག་པ་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་གཟུགས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེས་ན་གཟུགས་བཞིན་དུ་རེག་པའི་ཡང་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚོགས་པ་ཅིག་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར། གཅིག་པ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདིར་རིག་པ་ནི་དེ་རིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐ་སྙད་པ་ལ་རིག་པར་བྱ་བ་དང་རིག་པར་བྱེད་པ་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་མི་བསླུ་བ་ཡི
Chinese
因为没有处所的缘故，聚集颜色自性的显现就是形状。而且，也正在聚集颜色的差别，为了表示所有这些，就是“无论谁”的意思。从进入和不进入的名称的区分来说，如果认为如何能知道量和另一者是不同的呢？回答说：如果像这样，就像耳识是知识一样吗？就像黄色的知识一样，要遇到，即使没有差别，但在想要显现的进入的界限中，因为确定了体验，所以在那个时候是存在的，为了表示不是不遍及，就是“声音的对境”的意思。为了表示那样的确与世俗的名称的思辨相符，就是“唱成歌”的意思。六支等听到歌声，以及音乐等有见者听和看想要显现，不是其他的意义。说常住者，就像说了常住的声音一样，不遍及是清楚的，为了表示实际上是周遍的，就是“这从自己的体性觉知之外”。以蓝色等所指定等，行为的究竟是，不像真实一样是自证的究竟吗？不是的，自己的体性是自证的究竟所缘，不是其他的。虽然次第是其他的究竟，为了表示这并不是现量，就是“对于色等也是”的意思。如果不确定其他的，仅仅觉知自己的体性，因为不是满足的缘故，任何名称也不会有。因为不退失名称而见到，所以在胜义的名称中，因为其他是不合理的，所以是执持胜义者的行为的究竟。因为“那从自己的体性自证之外”，如果像他识一样进入其他的，那么就会太过分了，对于这样的疑惑，回答说：因此，现量的行为仅仅是觉知自己的体性，对于其他的确定之认识，并不是损害那样的。名称是对于不是各自显现而将要产生的色等，以及触等
English
Because there is no place, the appearance of the aggregation of the nature of color is shape. Moreover, it is also gathering the distinctions of color. To show all these, it means "whoever." From the distinction of the terms of entering and not entering, if it is thought, how can one know that valid cognition and the other are different? The answer is: If it is like this, is it like ear consciousness is knowledge? Like the knowledge of yellow, one must encounter it. Even if there is no difference, in the boundary of entering what one wants to manifest, because the experience is determined, it exists at that time. To show that it is not non-pervasive, it means "the object of sound." To show that it is indeed in accordance with the speculation of worldly terms, it means "sung into a song." Those with six branches and others who hear songs, and those with sight who hear and see music and so on want to manifest, not other meanings. Those who speak of permanence, just as the sound of permanence is spoken, non-pervasiveness is clear. To show that it is actually pervasive, it means "this is other than knowing one's own nature." The ultimate end of actions, such as being designated by blue and so on, is it not the ultimate end of self-awareness, like the truth? No, one's own nature is the object of self-awareness, not others. Although the order is the ultimate end of others, to show that this is not direct perception, it means "also for form and so on." If others are not certain, merely knowing one's own nature, because it is not satisfying, there will be no names at all. Because one sees without losing the name, in the ultimate name, because others are unreasonable, it is holding the ultimate end of the actions of the ultimate. Because "that is other than self-awareness of one's own nature," if it enters others like other consciousness, then it would be too much. In response to such doubts, the answer is: Therefore, the action of direct perception is only knowing one's own nature, and the knowledge of determining others is not harmful to that. Names are for forms and so on that will arise without appearing separately, and for touch and so on.
Chinese
而且对于其他的，也是认识的自性之因的缘故，并且依赖于一个组合。执着于唯一性，是因为只有意识才是那个意识，因为会产生与推断相符的名称。这是通过意义的力量来耗尽的，并且认为也不是太过分了。难道不是先前的意识后来会变成意识吗？因为时间的差别并非显现为自性的差别。同样，见也是触，因为见和触都执着于一个事物。如果这样说，那不是这样的。如果说是过去，那么就不是进入到正在被认识的状态，因为显现是各不相同的。就像所见的那样，所触的显现并非如此，所显示的被称为“未来之义”。如果是这样，那就是对触的境域的过度夸大，因为对于色，应该如何去触碰所见之物呢？这仅仅是胜义谛的量。并非如此，因为通过不同的见而产生的不同显现，以及不同的体验，也显示了事物之间的差别，这被称为“如何也”。对于那些持有“仅仅是见才是观看”这种傲慢的人来说，那是一样的。对于色和触，也同样知道“见”和“触”，但对于有支分者来说，并非如此认知。从对它们的如此回忆中，因为回忆起其他事物，所以所显示的是“通过过度夸大”。现在显示过度夸大的理由，被称为“在那之中将会产生”，意思是说，这个各自显现的原因，将会产生的原因的自性，就是它的原因，因此它的自性就是它本身。产生色的组合与触觉一起，以及产生触觉的也与色一起，将会产生产生色的，因此就像色一样，触觉也是结果，因为依赖于一个组合，所以执着于唯一性。在这里，知识就是那个知识本身，对于名言者来说，在能知和所知是同一性上是不欺骗的。
English
And also for others, it is the very cause of the nature of cognition, and because it depends on one assembly. Attachment to oneness is because only consciousness is that consciousness, because a term that corresponds to inference arises. This is exhausted by the power of meaning, and it is thought that it is not too excessive either. Isn't it the case that the previous consciousness will later become consciousness? Because the difference of time does not appear as the difference of nature. Similarly, seeing is also touching, because seeing and touching both cling to one thing. If you say that, it is not so. If it is said to be past, then it is not entering into the state of being cognized, because the appearances are distinct. As it is seen, it is not the case that the touch appears in that way, what is shown is called "future meaning." If that is the case, then it is an exaggeration on the object of touch, because for form, how should one touch what is seen? This is only the valid measure of the ultimate truth. It is not so, because the different appearances arising from different seeing, and the different experiences, also show the difference between things, which is called "how also." For those who hold the pride of "only seeing is looking," it is the same. For form and touch, it is also known as "seeing" and "touching," but for those with limbs, it is not known in that way. From such recollection of them, because of remembering other things, what is shown is "through exaggeration." Now, showing the reason for exaggeration is called "in that, it will arise," meaning that the cause of this separate appearance, the nature of the cause that will arise, is its cause, therefore its nature is itself. The assembly that produces form together with touch, and the one that produces touch also together with form, will produce the one that produces form, therefore, just like form, touch is also the result, because it depends on one assembly, therefore it is attached to oneness. Here, knowledge is that very knowledge, for the nominalist, there is no deception in the knower and the known being the same.