Tibetan
ཕྱིར་རོ། །དམིགས་ཀྱིས་བསལ་བར་དོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ན། ཤེས་པར་བྱ་བ་དོན་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡང་སྐད་ཅིག་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་དུས་འགལ་བ་མེད་པ་ཅན་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གནོད་པ་ཅན་དུ་དོགས་པ་ལྡོག་པ་ལ་མི་བསླུ་བ་རྒྱུ་མཚན་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ཉིད་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང༌། གནོད་པ་ཅན་དོན་གཉེར་བ་ལ། །གང་ཞིག་གང་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན། །ཡུལ་དུས་མི་ཡི་གནས་སྐབས་ཀྱི། །དབྱེ་རྣམས་ཐ་སྙད་ཉིད་ལ་ངེས། །ཞེས་སྨོས་པའོ། །ཐག་རིང་པོ་ན་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། གང་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཐོང་བ་མ་ཡིན་པར་དོགས་པ་དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ལོག་པའི་མཚམས་སྲིད་དུ། ཐག་ཉེ་བར་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་དུས་གཞན་ལ་སོགས་པ་ལ་སྡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དམག་གི་དུས་སུ་བ་ལང་ངམ་རྟ་ལ་སོགས་པར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའམ། འཁྲུལ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ངེས་པར་གསལ་བར་འགྱུར་བ་ནི་མཚམས་ཡིན་ནོ། །མཚན་མོ་སྲིན་པོ་མེ་ཁྱེར་ཡང༌། །མེ་དང་འདྲ་བ་ཀུན་གྱིས་མཐོང༌། །ཉིན་མོ་གསལ་བར་མཐོང་ཉིད་ཀྱིས། །འཁྲུལ་པ་ཡིན་པར་གོ་བ་ཡིན། །དེ་བཞིན་དུ། ཟླ་བ་གཉིས་དང་ཕྱོགས་རྨོངས་དང༌། །རིག་བྱེད་ཡི་གེ་དབྱངས་སོགས་རྣམས། །སྐྱེས་བུ་གཞན་ལ་ལེགས་དྲིས་ལས། །གཞན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་འཛིན་འགྱུར། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་མྱོས་དང་སྨྱོ། །བཀྲེས་སྐོམ་སོགས་ཀྱིས་དབང་ཉམས་པས། །ཤེས་བྱ་དོན་ལ་ལོག་རྟོགས་པའི། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྣམས་མེད་པས་སོ། །དེ་བཞིན་ཕྲ་བ་བསྐོར་ བ་ལས། །འདྲ་བ་སོགས་རྣམས་ལ་འཁྲུལ་ཉིད། །རྒྱུ་ཡི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གྱུར་ལས། །གཞན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་འཛིན་འགྱུར། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་ཡི་སྐྱོན་རྣམས་སུ། །གང་ཞིག་གང་ལ་རྟོགས་འགྱུར་བ། །དེ་ཉིད་ཡོད་དང་མེད་པ་ལས། །དེ་ལ་བདེན་དང་བརྫུན་བློ་དག །ཅེས་བྱ་བར་དོགས་པ་ལ། དང་པོ་གནོད་པ་མེད་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་རིག་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་ཡང་རིག་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རིག་པ་མེད་པའམ་གཞན་རིག་པར་བྱ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ན་དོན་རིག་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རིག་པ་ནི་དོན་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དོན་རིག་པར་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་སྟེ། དོན་གྱིས་ཤེས་པ་ནི་བློ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་གྱི་བློ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དབང་པོའི་བྱ་བ་དང་དེའི་ཉེ་བར་ཞི་བ་དག་གི་བར་གྱི་གནས་སྐབས་གང་ཡིན་པ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ནི་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་མ་ཡིན་ལ། ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་ནི་འགྱུར་རོ། །བྱུང་བར་གྱུར་པ་ཡང་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་ལྡོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་མི་རིགས་ཏེ་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་བཞིན་དུ་གསལ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལོང་ལ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་ངོ་བོ་དང་ཕྲད་པར་བྱ་བ་དག་རང་ཉིད་ལས་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཕྲད་པར་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་དང་དུས་དང་མིང་དང་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཅི་ནས་ཀྱང་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཕྲད་པར་བྱ་བ་དང་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བར་ཤིན་ཏུ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྲད་པར་བྱ་བ་ཡང་རང་ཉིད་རིག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱིའི་དོན་དུ་སྨྲ་བ་ལ་ནམ་ཡང་ཐེ་ཚོམ་ལྡོག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་ཅེས་ཐེ་ཚོམ་བདག་ཉིད་ཅན། །ཁྱབ་འཇུག་གིས་ནི་སྨད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དད་པ་ཙམ་ གྱི་རྩ་བ་ཅན་ཡིན་གྱི། འདིར་ཡང་དང་ཡང་བཟླས་པར་འོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གནས་སྐབས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཡང་ཤེས་པ་གསུམ་པ་ལ་གནོད་པ་ཅན་དུ་དོགས་པ་ཡིན་གྱི། རེ་ཞིག་རང་ཉིད་མ་སྐྱེས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་མ་སྐྱེས་པ་ནི་དང་པོ་ཤེས་པ་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ནི་ཕྱིས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡང་ཕྱིས་སྐྱེ་པར་མི་འགྱུར་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན། འོ་ན་ནི་བྱེ་བྲག་མཐོང་བ་ལས་ཡིན་ནོ། །མ་ཡིན་ཏེ། བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཙམ་གྱི་ཐེ་ཚོམ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ནི་དང་པོར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དོན་ལ་མི་བསླུ་བར་ཡང་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེ་ཚོམ་མ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཡུལ་ལ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང༌། བྱེ་བྲག་མ་མཐོང་ན་དགག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ཅིས་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་ཡིན། དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ
Chinese
返回。如果远离了特别指定的怀疑，那么所要了解的就不是非事物，因为同样也会推及到自己的自性上。同样，所要了解的也不是刹那，因为显现为前后时间没有违背的缘故。认为有损害的怀疑消除，不欺骗不是理由，因为其他世间人也有。也就是，对于寻求有害事物的人，什么依赖于什么呢？处所、时间、人的状态的差别，仅仅在名言上确定。如是说。因为处于遥远的地方，对于怀疑不能如实见到什么，那么怀疑消除的界限，就是到达近处，而不是停留在其他时间等等上，比如海市蜃楼等的认识。同样，战争的时候，对于牛或者马等产生怀疑或者错乱的，确定明晰的就是界限。夜晚罗刹鬼火，都见到和火相似。白天清楚地见到，才知道是错乱。同样，两个月亮和方向迷茫等，通过向其他人好好询问，就会确定认知为其他。贪欲、嗔恨、醉酒和疯狂、饥饿口渴等导致能力丧失，对于所知事物错误认识的颠倒就没有了。同样，从微小旋转，对于相似等等产生错乱，从原因的颠倒变化，就会确定认知为其他。这样在原因的过失中，什么对于什么产生认识，从它存在和不存在，对于它产生真实和虚假的智慧。对于称为这样的怀疑，首先说没有损害，这是指体验的自己的自性是觉悟，而不是其他所要觉悟的，如果不是觉悟或者其他所要觉悟的是体验，那么就会推及到不是觉悟事物。体验觉悟就是证悟事物。如是显示体验的证悟事物，以事物来了解就是承认心是成立者，而不是心。
English
Returning. If one is free from the doubt of being specifically excluded, then what is to be known is not a non-thing, because it would similarly extend to one's own nature. Similarly, what is to be known is not momentary either, because it appears as having no contradiction in past and future times. The non-deception in dispelling the doubt of being harmful is not a reason, because others in the world also have it. That is, for one who seeks harmful things, what depends on what? The distinctions of place, time, and the state of people are determined only in terms of convention. It is said. Because of being situated far away, the boundary for the reversal of doubt about not seeing something as it is, is precisely going closer, and not staying in other times, etc., like the cognition of mirages, etc. Similarly, in times of war, the boundary is when what is doubted or mistaken about a cow or a horse, etc., becomes definitely clear. At night, the fire of a Rakshasa, everyone sees it as similar to fire. By seeing clearly in the daytime, one understands that it is a mistake. Similarly, two moons and disorientation, etc., by asking others well, one will definitely recognize them as other. Attachment, hatred, intoxication, and madness, loss of power due to hunger, thirst, etc., the perversions of wrongly understanding knowable things are absent. Similarly, from minute rotations, there is confusion about similarities, etc., from the reversal of causes, one will definitely recognize them as other. Thus, in the faults of causes, whatever is understood about whatever, from its existence and non-existence, one has true and false intelligence about it. Regarding the doubt called such, first, it is said that there is no harm, which means that experiencing one's own nature is awakening, and not something else to be awakened, because if it is not awakening or something else to be awakened is experience, then it would extend to not being an awakened thing. Experiencing awakening is realizing things. As shown, experiencing the realization of things, understanding through things is acknowledging that mind is the establisher, but not mind.
Chinese
以及其他的等等。感官的功能以及与其相关的寂静之间的状态，就是体验。对于此，如果体验的自性不是不同的，因为没有差别，所以不会怀疑。如果不同，就会改变。如果已经发生的事情被其他量所推翻，那也是不合理的，因为没有差别。它本身不能像其自性一样显现，因为它不是其自性。因此，一切众生都盲目地获得了它。与自性相遇的事物是从自身确定的。在证明现量和不可见时，没有错误。自性本身就是与相遇之物相关的，通过处所、时间、名称和状态的区分，无论如何都会变得不同。没有外境是不合理的，因为没有看到它与相遇之物的特征不同。相遇之物也是为了认识自身。因此，对于说外境的人来说，永远不会消除怀疑，因为没有确定性。“没有”这种怀疑的自性，遍入天（毗湿奴）是呵责的。等等，这些也只是以信仰为根本，在这里不值得反复重复，因为不是状态。像这样，也怀疑对第三种知识有害，但暂时对于自己未产生的果实则不是，因为最初未产生也存在于最初的知识中。这里是后来产生的。对于此，又怎么会不变成后来产生呢？那么，是因为看到了差别吗？不是的，因为没有差别。仅仅是脱离那些怀疑，因为是首先要证实的，并且也不承认在意义上是不欺骗的。所谓“未产生怀疑”，对于具有证悟的对境来说是不可能的，并且如果没有看到差别，就不是要否定的，所以意思是已经产生了怀疑。自性也不依赖于他者而体验，为什么没有怀疑呢？它本身的自性。
English
And so on. The state between the function of the senses and their related quiescence is experience. For this, if the self-nature of experience is not different, because there is no distinction, there is no doubt. If it is different, it will change. If what has occurred is overturned by another valid cognition, that is also unreasonable, because there is no distinction. It itself cannot appear as its self-nature, because it is not its self-nature. Therefore, all beings blindly obtain it. Things that encounter self-nature are determined from oneself. There is no error in proving the manifest and the invisible. Self-nature itself is related to what is encountered, and through the distinctions of place, time, name, and state, it will inevitably become different. It is unreasonable to say that there is no external object, because it is not seen that its characteristics are different from what is encountered. What is encountered is also for the sake of knowing oneself. Therefore, for those who speak of external objects, doubt is never eliminated, because there is no certainty. The nature of doubt as "non-existent" is rebuked by the Pervader (Vishnu). And so on, these are also rooted only in faith, and it is not worth repeating them here, because it is not a state. Like this, there is also doubt that it is harmful to the third knowledge, but temporarily it is not for the fruit that has not yet arisen, because the initial non-arising also exists in the initial knowledge. Here it is later produced. For this, how can it not become later produced? Then, is it because the distinction is seen? No, because there is no distinction. Merely being free from those doubts, because it is the first to be proven, and also not admitting that it is not deceptive in meaning. The so-called "unborn doubt" is impossible for an object with realization, and if the distinction is not seen, it is not to be negated, so it means that doubt has arisen. Self-nature is also experienced without relying on others, why is there no doubt? The self-nature of itself.