Tibetan
ཞེས་བྱ་བའོ། །རྟོགས་འདི་མངོན་སུམ་ལས་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགལ་བ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རིམ་གྱིས་འབྱུང་བའི་མངོན་སུམ་གཉིས་པོ་འདས་མ་ཐག་ཏུ་བསྟན་པའི་རིགས་པས་རང་གི་དུས་ལ་ཡོད་པ་ཙམ་འཛིན་པའི་ཕྱིར། སྒྲུབ་བྱེད་དང་བསྒྲུབ་བ་བྱ་ཉིད་མི་འཛིན་པར་བསྟན་པ་ནི། མངོན་སུམ་གཉི་ག་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་བྱེད་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་ངོ་བོ་ལན་ཅིག་མ་ཡིན་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མཚོན་པ་ནི་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་མངོན་སུམ་ནི་དོན་བྱེད་པ་མེད་ཀྱང་འཇུག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་དུ་སེམས་ལ་གལ་ཏེ་ཤིན་ཏུ་གོམས་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །རེ་ཞིག་དོན་བྱེད་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་གོམས་པ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འབའ་ཞིག་ནི་སྔ་མ་དང་མཚན་ཉིད་དེ་ལ་དམིགས་པ་མེད་ན་དེ་ལ་རུང་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ཞེང༌། ཉེ་བ་ལ་དམིགས་པའི་མངོན་སུམ་ནི་དེ་ཉིད་དམ། མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱང་མ་ རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི་འདྲ་བ་ལ་ནི་ཡིན་ནོ། །འདྲ་བ་ཡང་རིག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འབའ་ཞིག་ནི་སྔ་མ་དང་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པ་ཉིད་གཟུང་བ་ཡང་ངེས་པར་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ལ་དྲན་པ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡིན་ནོ། །འཇུག་པ་ཡང་ཐ་དད་པ་ལ་ལྷན་ཅིག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པ་དག་ཏུ་དམིགས་པ་ཡིན་གྱི་ལྷན་ཅིག་པ་དམིགས་པ་གོམས་པ་ཡིན་ན་ལྷན་ཅིག་པ་མ་ཡིན་པར་དམིགས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་པ་ལ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་ལྷན་ཅིག་པ་མ་ཡིན་པ་དང་རུང་བ་མ་ཡིན་པ་ཡང་དམིགས་བཞིན་པ་ཡིན་ན། གོམས་པ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་དུ་བཞིན་དུ་བཟློག་པ་ཡིན་ལ་དེ་གོམས་པས་དེའི་ངོ་བོར་འཛིན་པ་དང། སྔོན་དུ་དེའི་ཚེ་ངོ་བོ་གཟུང་བ་ལ་གོམས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། མ་རྟོགས་པ་ལ་གོམས་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། དོན་བྱེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དང་དམིགས་པ་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་དག་ཕན་ཚུན་མི་རིགས་པས་རུང་བ་ཉིད་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་བསྟན་པར་གསལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མངོན་སུམ་ཉིད་ནི་རུང་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་པ་གོམས་པ་གང་གི་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་དེ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དོར་བ་དང་བླང་བར་མཐོང་བ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་སྡུད་པ་ནི། མངོན་སུམ་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཙམ་སྨོས་པ་ནི། དེའི་རྗེས་ལ་འབྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བའི་དོན་དུའོ། །གལ་ཏེ་དོར་བ་དེ་དང་བླང་བ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན། གང་ཡིན་པ་བསྟན་པ་ནི། རང་གི་རང་བཞིན་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཙམ་སྨོས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་བསྒྲུབ་བྱའི་ཤེས་པ་ལ་གནས་པའི་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་གང་ལས་དོར་བ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་དང་འདྲ་བ་མཐོང་བ་ལས་དེའི་དོན་བྱེ་དའི་ཤེས་པའི་ནོ། །གཉི་ག་རིག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་མངོན་སུམ་ནི་འབྲེལ་པ་མི་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ་མངོན་སུམ་གཉིས་པོ་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཐ་སྙད་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། ཐ་སྙད་འདོགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དོར་བྱ་ལ་སོགས་པ་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ ནམ། འདི་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་ཐ་མི་དད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་གཞན་སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་ལ་བསམས་ལ། གནས་མ་མཐོང་བའི་དོན་བཞག་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལ་སྐུར་པ་གདབ་པར་སེམས་པ་ནི་འོན་ཏེ་གཉིས་མེད་ཅེས་བྱ་བའོ། །འདི་ཡང་ནི་འཇིག་རྟེན་འདི་ཡང་ངོ༌། །འདི་ནི་མངོན་སུམ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལ་ལྟོས་ནས་རང་རིག་པ་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་འདི་ལ་ལྟོས་ནས་ཀྱང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འཇིག་རྟེན་གཉི་གའི་འབྲས་བུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ལ། ཆེས་ཤིན་ཏུ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་མེད་པ་ལ་ཡང་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། སེམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ལས་ནི་དོར་བྱ་དང་བླང་བྱ་ལས་སོ། །སྤང་ཕྱིར་ནི་ཉེ་བར་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་བྱ་བ་ནུས་པའོ། །གཏན་ཚིགས་དེའི་ཕྱིར་རང་རིག་པའི་གནས་སྐབས་བསྟན་པ་ལ་གྲོལ་བ་ཉིད་དེ། སེམས་ཐར་པ་ཐོབ་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་པ་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུའི་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་ལ་སྐུར་བ་མི་འདེབས་པའི་ཕྱིར་ལ། དེ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་ནི་མེད་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་སྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ལ། འཇིག་རྟེན་འདི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི། ས་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་གཞི། །ཞེས་ཟེར་བའི་དཔེའི་དོན་དུ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་དཔྱད་ན་དེ་ལ་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་ས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་ལ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་དག་ཙམ་ནི་སྐྱེས་བུའི་དོན་ཐར་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོགས་པ་ཡང་འཇིག
Chinese
叫做。這種理解不是來自現量。 叫做，因為沒有發現矛盾。因為以次第產生的兩種現量，以剛過去所顯示的道理，僅僅執持自己時間所存在的。顯示不執持能立和所立本身，叫做兩種現量。為了表示與有作用一同產生的自性不是一次性地體驗，如果心裡想，無錯亂的現量即使沒有作用，難道不是進入的對象嗎？叫做如果非常串習。暫且與有作用一同產生的串習不是對境。僅僅如果沒有對先前的和特徵對境，對它來說也不會變得適合。以近處為對境的現量就是它本身嗎？僅僅是見到也不是 理解，而是對相似的才是。相似也不是知識。僅僅是先前和特徵不一致本身被抓住，也不是一定執持。因此，對它本身的憶念是增益。進入也是對不同的，以俱生和俱生等為對境，如果以俱生為對境是串習，那麼以非俱生為對境，對俱生來說不是量。當以非俱生和不適合為對境的時候，串習也同樣在那裡遣除，因為那個串習以它的自性執持，並且先前在那時串習執持自性。為了顯示是互相依賴，叫做：對不理解產生串習。意思是說，有作用的能立和對境以次第產生等，因為互相不相似而體驗為適合本身，所以顯示互相是明顯的。現量本身是適合本身等產生，什麼是串習的果，那就不是那樣，這樣連接。為了總結顯示不是見到捨棄和取捨，叫做僅僅是現量。說僅僅是為了排除在那之後產生的分別念。如果捨棄和取捨也不是現量的對象，那麼顯示是什麼，叫做僅僅是自己的自性。
English
It is called. This understanding does not come from direct perception. It is called because there is no contradiction found. Because the two direct perceptions that arise in sequence, with the reason shown in the immediate past, only hold what exists in their own time. Showing that it does not hold the proof and what is to be proven itself is called two direct perceptions. In order to show that the nature that arises together with the function is not experienced once, if one thinks in their mind, is the non-erroneous direct perception not the object of entry even without function? It is called if it is very familiar. For the time being, the familiarity that arises together with the function is not an object. Only if there is no object for the previous one and the characteristic, it will not become suitable for it. Is the direct perception that takes the near as its object itself? Just seeing is not understanding, but it is for the similar. Similarity is also not knowledge. Only the previous one and the characteristic that are not consistent themselves are grasped, and it is not necessarily held. Therefore, remembering it itself is superimposition. Entering is also for the different, taking co-arising and co-arising etc. as objects, if taking co-arising as an object is familiarity, then taking non-co-arising as an object is not a valid cognition for co-arising. When non-co-arising and unsuitability are also taken as objects, familiarity is also eliminated there in the same way, because that familiarity holds with its own nature, and previously at that time familiarity holds the nature. In order to show that they are mutually dependent, it is called: familiarity arises for non-understanding. It means that the proof of function and the object arise in sequence, etc., because they are mutually dissimilar, they are experienced as suitable themselves, so showing each other is obvious. Direct perception itself is suitable itself, etc. arise, what is the fruit of familiarity, then it is not like that, connect it like this. In order to summarize showing that it is not seeing abandonment and acceptance, it is called only direct perception. Saying only is to eliminate the conceptual thought that arises after that. If abandonment and acceptance are also not the object of direct perception, then showing what it is, it is called only its own nature.
Chinese
也就是说，仅仅说“是”，是为了说明识的自性也存在于所要证成的识之现量中吗？如果这样，那么从哪里了知舍弃等呢？说是“比量”，从见到与之相似的事物中，了知其意义是分别识的错误。如果认为不是二者都能认识的现量是不执著关联的，那么由二现量所生的分别念成立关联，这仅仅是现量成立的，因为名言者们是这样确定的。所说“以名言施设”就是分别念。舍弃等不是现量所见吗？这是因为这是具有差别的对境。然而，思考不异体的自性不是其他成立者，也不是隐蔽的，安立未见处之义后，认为是对来世的诽谤，就是“然而无二”。这也就是这个世间。这是现量，不是仅仅依赖来世的自证，然而也是依赖这个世间的意义。对于说二世间无果的人，因为是最极无有者，所以认为怎么样无有也是无有。说是“心是”，从一切中就是从舍弃和取舍中。说是“舍弃故”就是因为是近取，即能作。因为那个理由，在显示自证的境地时，就是解脱。认为心仅仅是获得解脱，这不是无有，因为不对补特伽罗义的主体进行诽谤。诽谤它就是说无有之义。自证的现量不是要成立来世，也不是这个世间，这确实是真实的。地等就是那个基础。这是作为所说例子的意义。如果进行分析，那么对此极为了解的地等也不是那个，更何况来世。仅仅那些不是补特伽罗义的解脱，分别念也...
English
That is to say, merely stating "is" is to show that the self-nature of consciousness also exists in the direct perception of consciousness to be proven? If so, then from where do we understand abandonment, etc.? It is said to be "inference," from seeing something similar to it, knowing its meaning is the error of the discriminating consciousness. If it is thought that the direct perception that cannot be recognized by both is not grasping the connection, then the conceptual thought arising from the two direct perceptions establishes the connection, which is only established by direct perception, because those who use terms are so certain. What is said as "establishing by terms" is conceptual thought. Are abandonment, etc., not seen by direct perception? This is because it is an object with differences. However, thinking about the self-nature of the non-different entity is not another establisher, nor is it hidden, and after establishing the meaning of the unseen place, thinking that it is a slander against the next life is "however, non-duality." This is also this world. This is direct perception, not only relying on the self-awareness of the next life, but also the meaning of relying on this world. For those who say that there is no result in the two worlds, because they are the most extremely non-existent, they think that how non-existent is also non-existent. It is said that "the mind is," from everything, that is, from abandonment and acceptance. It is said that "because of abandonment" is because it is a close acquisition, that is, able to act. Because of that reason, when showing the state of self-awareness, it is liberation. Thinking that the mind is only attaining liberation, this is not non-existence, because it does not slander the subject of the meaning of the person. Slandering it is saying the meaning of non-existence. The direct perception of self-awareness is not to establish the next life, nor is it this world, which is indeed true. The earth, etc., is that basis. This is the meaning of the example as said. If analyzed, then the earth, etc., which is extremely well-known for this, is also not that, let alone the next life. Only those are not the liberation of the meaning of the person, and the conceptual thought also...