Tibetan
་ལྟར་བརྡར་བྱས་པའི་ཕྱིར། དུས་ཀྱི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ནི། དངོས་པོ་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདི་བསྟན་པ་ནི། དུས་ནི་ཡུན་རིང་པོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བདེན་ཏེ། དངོས་པོའི་ཁྱད་པར་ཁོ་ན་དེ་ལྟ་བུའི་བརྡ་ལས་དེ་ལྟར་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་ལ། གང་གིས་དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་དུས་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། གལ་ཏེ་དུས་མེད་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འབྲས་བུ་ལ་ཡོད་པའི་དལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་སྐྱེད་བྱེད་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོའི་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དུས་ཉིད་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དེའི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པ་ནི་གང་ཞིག་གང་གི་དབྱེ་བས་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། འོན་ཏེ་འབྲས་བུའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྟག་པ་དང་ཁྱབ་པ་ཅན་གྱི་དུས་ནི་བཟློག་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཉེ་བ་མ་བཏང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མི་རྟག་པ་དང་ཁྱབ་པ་མ་ཡིན་པའི་དུས་ནི་རྐྱེན་གྱི་དབང་གིས་གསལ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་ བའི་ཕྱོགས་སུ་སེམས་པ་ནི། འོན་ཏེ་དུས་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་ཁོ་ན་ལས་དུས་ཀྱི་རིམ་པ་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་ལས་འབྲས་བུའི་རིམ་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་གཞན་དབང་གི་རིམ་པ་ཅན་གྱི་དུས་ལས་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། འོན་ཏེ་དེ་ཉིད་ལས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རང་ལ་ཡོད་པའི་རིམ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་རང་ཉིད་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དངོས་པོ་དག་གི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཉིད་ཅིག་ཅར་བ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནམ། ཉེ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ནི་ཅིག་ཅར་བ་མ་ཡིན་ལ། དེ་དངོས་པོ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཉེ་བ་མ་ཡིན་པ་ཡིན་བཞིན་དུ་ལྷན་ཅིག་པ་ཉིད་ལ་ཡང་དངོས་པོ་ཡོད་པས་རིམ་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འདིས་ནི། རིམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཐལ་ཆེས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། རིམ་པ་ཉིད་དུས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ། །མ་ཡིན་ཏེ་རིམ་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ལྷན་ཅིག་པ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལྷན་ཅིག་པར་དམིགས་པ་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོའི་དབྱེ་བ་ལ་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བས་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ལས་ཐ་དད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་ཐ་དད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
Chinese
因为已经辨别清楚的缘故。时间的认识对象，不是其他的物体。例如瓶子等所认识的形体等形状的差别，要说明这个道理，时间就是长久。确实是这样，物体的差别仅仅是从那样的符号中才能成为那样认识的对象，什么使它变成那样，那就是时间，如果这样想，就是“如果时间不存在”。果实所具有的缓慢等的差别产生者，本身就是自己体性的产生者，因此时间本身就是事物的原因，而不是事物本身。那不是它的结果，就是说，什么不是由什么的区分所造成的，这就是所说的“然而果实的”。常有和遍及的时间是不可逆转的，因为没有舍弃亲近的缘故，这就是说“时间不是不存在”。认为无常和不遍及的时间是由因缘的力量所显现的，就朝这个方向思考，就是“然而时间”。仅仅从什么才是时间的次第，仅仅从那才是果实的次第，但要说明不是从他者支配的次第的时间而来，就是“然而从那本身”，因为自己具有次第，所以这不是自己所做的意思。事物的同时作用难道不是仅仅是同时的吗？不是亲近的本身就不是同时的，那不仅仅是事物，即使是不亲近，同时存在的事物也仍然存在，因此会陷入次第，因此，这要说明不是次第也同样是太过分了，如果这样想，“次第本身就是时间”，这接近于说明不是次第本身。不是的，次第是同时的和非同时的，对于同时，不是专注于非同时，而是专注于其他的同时，因为对于事物的区分，状态的区分是原因的缘故。所谓与自己的体性相异，就是说，由状态的区分而区分的与自己的体性相异的意思。
English
Because it has been clearly distinguished. The object of knowledge of time is not other objects. For example, the difference in shape, such as the shape recognized by a vase, etc., to explain this principle, time is long. Indeed, the difference in objects can only become the object of such recognition from such symbols, and what makes it become like that is time. If you think like this, it means "if time does not exist." The producer of the difference of slowness, etc., possessed by the fruit, is itself the producer of its own nature. Therefore, time itself is the cause of things, not the things themselves. That is not its result, that is to say, what is not caused by the distinction of what, this is what is said, "however, the fruit." Constant and pervasive time is irreversible, because it has not abandoned closeness, which means "time is not non-existent." Thinking that impermanent and non-pervasive time is revealed by the power of conditions, and thinking in this direction, is "however, time." Only from what is the order of time, only from that is the order of fruit, but to explain that it does not come from the time of the order dominated by others, is "however, from that itself," because it has its own order, so this is not what it does itself. Isn't the simultaneous action of things just simultaneous? What is not close is not simultaneous, and that is not just a thing. Even if it is not close, things that exist simultaneously still exist, so it will fall into order. Therefore, this is to explain that not being in order is also too excessive. If you think like this, "order itself is time," which is close to explaining that it is not order itself. No, order is simultaneous and non-simultaneous. For simultaneous, it is not focused on non-simultaneous, but focused on other simultaneous, because for the distinction of things, the distinction of states is the reason. What is called different from one's own nature means that it is different from one's own nature distinguished by the distinction of states.
Tibetan
།ད་ནི་དུས་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། ད་ལྟར་བ་དང་བྱ་བའི་འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་ན་ད་ལྟར་བ་ཡིན་ལ། འདས་པ་དང་ཡིན་ན་འདས་པ་ཉིད་ཡིན་ཞིང༌། མ་འོངས་པ་དང་ཡིན་ན་མ་འོངས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། མཐོང་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དུས་མེད་ན་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་མི་རིགས་སོ། །དམིགས་པར་གྱུར་པ་གང་གི་ཚེ་མ་དམིགས་པ་དེ་འདས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རེ་རེའི་བདག་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱ་བའི་དབྱེ་བའོ། །དེ་ཁས་མི་ལེན་ན་དུས་སུ་སྨྲ་བས་གསལ་གྱི་དབྱེ་བ་མ་རྟོགས་པས་ཇི་ལྟར་སྨྲ་བར་བྱེད། ཁྱེད་ཀྱིས་དུས་གང་གི་ཚེ་གྲོང་ལ་སོགས་པའི་དུས་གང་བྱུང་བ་ཞེས་གྲོང་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ན་བདེ་བར་གནས་སམ། མི་བདེ་བར་གནས་ཞེས་འཇིག་རྟེན་གྱི་དྲི་བའི་ཡུལ་ཡིན་གྱི་ཐ་དད་པ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། དུས་གང་ཡིན་ཞེས་ བྱ་བའོ། །འདྲི་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདྲི་བའི་ཡུལ་ལའོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ནི་ཐམས་ཅད་སྣང་བཞིན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པས་དེ་ཇི་ལྟར་རིག་པ་ཡིན་ཞེས་པ་ལས་གཞན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེས་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལ་ལྟོས་ནས་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བཞིན་པ་ཉིད་ཙམ་ད་ལྟར་བའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་འུ་བུ་ཅག་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཡིན་གྱི་རང་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ནས་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་རང་གི་ངོ་བོར་སྣང་བ་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། ད་ལྟར་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་ལ། ཤེས་པ་དང་དེའི་ངེས་པར་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རང་ཉིད་ལ་ཡང་འགྱུར་བ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། གཞན་ཡང་དུས་དེ་དང་འབྲེལ་པས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ད་ལྟར་བ་ཉིད་དང་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་ངོ་བོས་གསལ་བ་ཡིན་ན་དེ་ལྟར་འདས་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཇི་ལྟར་ཐ་དད་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ་འུ་བུ་ཅག་ལ་སོགས་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་ད་ལྟར་བ་རང་གི་རྒྱུའི་དབང་གིས་དམིགས་པ་ཡིན་གྱི་སྣང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་བསྟན་པ་ནི། འོ་ན་དེ་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་ད་ལྟར་མཐོ
Chinese
现在思考如何在三时中进行区分。如果与现在的事物和行为有关联，那就是现在；如果与过去有关，那就是过去；如果与未来有关，那就是未来。这表明了“可见”的含义。如果不存在时间，那么“如何可见”等等说法是不合理的。所谓“成为目标的事物，在未成为目标时就是过去”，等等，是指要认识到每个事物各自的体性。如果不承认这一点，那么谈论时间的人因为不理解清晰的区分，又如何谈论呢？你们在什么时间，村庄等等在什么时间出现，村庄等等的自性本身是安乐存在还是不安乐存在？这属于世俗询问的范畴，而不是一种区分。这表明了“什么时间”的含义。“询问”是指询问的对象。对于瑜伽士来说，一切都只是显现，因此没有过去等等的区分，那么瑜伽士如何认知呢？“从其他”开始，即瑜伽士通过自己的见证。“依赖于此而存在区分”并非指仅仅是所见之物就是现在之名的原因。因此，对于我们这些凡夫俗子来说，过去等等的区分是相对于瑜伽士而言的，而不是对他们自身而言。这表明，由于没有被遮蔽，事物以其自性显现，也会转变为过去等等。而现在等等则是时间的差别。知识和其所认知的对象，对于瑜伽士自身也会发生转变。这表明了“此外，与那个时间相关联”的含义。如果现在等等以其自性显现，那么过去和另一者之间又如何区分呢？考虑到这一点，我们这些凡夫俗子和瑜伽士的现在之心，是由于自身原因的力量而成为目标，而不是显现。因此，为了说明这一点，提出了“那么，这是如何”的问题。“因为不执着”这句话应该与“显现”一词联系起来。如果现在看到
English
Now, considering how to distinguish within the three times. If there is a connection with present things and actions, then it is the present; if it is with the past, then it is the past itself; and if it is with the future, then it is the future itself. This indicates the meaning of 'becoming visible.' If there is no time, then saying 'how can it be visible,' etc., is unreasonable. 'That which has become an object, when it has not become an object, is the past,' etc., refers to recognizing the individual essence of each thing. If this is not acknowledged, then how can someone who speaks of time, without understanding the clear distinctions, speak? At what time do you, villages, etc., arise, and does the self-nature of villages, etc., exist in comfort or discomfort? This belongs to the realm of worldly inquiry, not a distinction. This indicates the meaning of 'what time.' 'Inquiring' refers to the object of inquiry. For yogis, everything is merely appearing, so there is no distinction of past, etc. How do they recognize it? Starting 'from others,' that is, yogis through their own witnessing. 'The distinction exists in dependence on this' does not mean that merely what is seen is the cause of the name 'present.' Therefore, for us ordinary people, the distinction of past, etc., is relative to the yogis, not to themselves. This shows that, because of not being obscured, things appear in their own nature and also transform into past, etc. And the present, etc., are distinctions of time. Knowledge and its object of cognition also transform for the yogi himself. This indicates the meaning of 'Moreover, in connection with that time.' If the present, etc., appear in their own nature, then how is the past distinguished from the other? Considering this, the present mind of us ordinary people and yogis becomes an object due to the power of its own cause, not an appearance. Therefore, to explain this, the question 'Then, how is this?' is posed. The phrase 'Because of not grasping' should be connected with the word 'appearance.' If one sees now