Tibetan
། སྣ་ཚོགས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཡོན་ཏན་གྱི་ཕྱོགས་དང་སྐྱོན་གྱིས་ཀྱང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྣམ་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་བ་ཡང་བླང་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། དོར་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་དུ་མར་ཐབས་མང་པོ་ནི་སྤྲོས་པ་སྟེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་ལས་དང་འབྲས་བུ་དང་འབྲེལ་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཐབས་བསྟན་པ་ནི་དྲན་པ་སྟེ། གོམས་པ་དང་བཅས་པའི་དྲན་པས་ཡིད་ཀྱི་གསལ་བ་ཉིད་འདི་ལ་མཐོང་བའི་ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གསལ་བ་ནི་དྲན་པའི་གསལ་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་གསལ་པོ་མེད་པ་འདོད་པ་ཡིན་ན་དེ་ཡོད་ན་སྐྱེ་བ་སྔ་མ་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དྲན་པ་ཡིན་ལ། གང་གི་ཕྱིར་གང་ཞིག་དྲན་པར་འདོད་པས་སེམས་ཀྱི་འབད་རྩོལ་ལམ། ཆུ་ཚོད་དང་ཐུན་ཕྱེད་དང་ཐུན་ལ་སོགས་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དྲན་པ་ཡིན་ན། ཉིན་ཞག་ལ་བྱུང་བ་ལ་ཡང་དྲན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཟླ་བ་ཕྱེད་པ་དང་ཟླ་བ་དང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་བྱིས་པའི་བར་དུ་དྲན་པ་ཡིན་ཞིང༌། ཡིད་ཀྱི་དྲན་པའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ན་སྐྱེ་བ་གཞན་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡང་དྲན་པ་ལ་ཡིན་པར་སྲིད་པ་ཡིན་ཏེ། གོམས་པ་དང་ལྡན་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ནི་གཅིག་ཏུ་མི་གནས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་ཀྱང་དེ་ལས་གཞན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་བརྒྱུད་པ་དྲན་པ་ཡིན་ན་དེའི་རྒྱུ་དང་དེའི་འབྲས་བུ་དང་དེའི་ཁྱད་པར་ཡང་དེའི་ཁྱད་པར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དེའི་ཚེ་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་རྒྱུད་ལ་འབྲེལ་པ་བཟུང་བའི་འབྲས་བུ་དང༌། དེའི་ཁྱད་པར་ཡང་གཞན་ལ་རྟོགས་པ་ཡིན་ན། དེའི་རྒྱུ་དང་དེའི་འབྲས་བུ་ཡང་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། ཇི་ལྟར་གྲོང་གཞན་ནས་འོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཤེས་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱོར་བའི་རྒྱུ་བསྟན་པ་ནི། དེ་དང་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་རིག་བ་ནི། དེ་དང་འབྲེལ་པ་རིག་པའོ། །གནས་སྐབས་དང་སྦྱོར་བ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རང་གི་རྒྱུད་ལ་ལས་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པ་ཤེས་པས་ གཞན་ལ་ཡང་ལས་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པ་ཤེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་དང་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲོང་གཞན་བསྟེན་པའོ། །ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་རྒྱུད་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་སོ། །གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ནི་
Chinese
是多种多样的两种，即功德方面和过失方面，因为没有其他种类。舍弃也并非是应取的，因为是应舍弃的。多种多样的许多方法是广说，其中暂时显示完全了知业和果之间关系的方法是忆念，伴随串习的忆念是心的明朗，这本身就是能见的能力。那时，体验的明朗并非是忆念明朗的证明，如果想要没有心的明朗，那么如果有它，就是忆念前世的体验。因为想要忆念什么而进行心的努力呢？如果忆念时辰和半个时辰以及一个时辰等所体验的，那么也忆念白天发生的事情。同样，也忆念半个月和第一个月等次第直到孩童时期。如果具有心的忆念能力，那么也有可能忆念在其他世的体验，因为具有串习的殊胜是不安住的自性。而且因为比那更不同，如果忆念从无始以来传递的，那么也忆念它的因和它的果以及它的差别，显示了体验随顺和违逆产生它的差别本身是通达，那时，就是因为随顺它。同样，如果也通达在自己相续上联系的果，以及它的差别，那么也现前通达它的因和它的果，显示了如何从其他村庄来，与称为知晓的结合的原因是，称为依靠它。认识它，就是认识与它的联系。与处境和合是如是，因为自己相续上了知业和果的关系，所以也是了知他人业和果的关系之义。称为依靠它，就是依靠其他村庄。称为隐蔽，就是存在于他人的相续上。因此，就是自己相续上现量。在他人的相续上是
English
There are two kinds of manifold, namely the aspect of virtue and also the aspect of fault, because there is no other kind. Abandoning is also not something to be taken, because it is something to be abandoned. The many methods of various kinds are elaboration. Among them, showing the method of completely knowing the relationship between karma and its result is mindfulness. Mindfulness accompanied by familiarity is the clarity of mind, which itself is the ability to see. At that time, the clarity of experience is not proof of the clarity of mindfulness. If one wants the absence of clarity of mind, then if it exists, it is the mindfulness of past life experiences. Because of what does one make mental effort to remember? If one remembers what one has experienced in hours, half hours, and hours, then one also remembers what happened during the day. Similarly, one also remembers half a month and the first month, and so on, gradually until childhood. If one has the ability of mental mindfulness, then it is also possible to remember experiences in other lives, because the excellence of having familiarity is the nature of not abiding in one place. Moreover, because it is different from that, if one remembers what has been transmitted from beginningless time, then one also remembers its cause, its result, and its difference. It is shown that experiencing following and reversing the very thing that produces its difference is understanding. At that time, it is because of following it. Similarly, if one also understands the result connected to one's own continuum, and its difference, then one also directly understands its cause and its result. It is shown how one comes from another village. The cause of combining with what is called knowing is called relying on it. Knowing it is knowing the connection with it. Being in harmony with the situation is like that, because knowing the relationship between karma and result on one's own continuum is also the meaning of knowing the relationship between karma and result of others. What is called relying on it is relying on another village. What is called hidden is what exists on the continuum of others. Therefore, it is directly on one's own continuum. On the continuum of others is
Tibetan
རྗེས་སུ་དཔག་པས་སོ། །སོ་སོར་ངེས་པ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡུལ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དང་འབྲེལ་པ་ནི་ལས་ལ་ཡོད་པའོ། །དེའི་འབྲས་བུ་ནི་བྱ་བའོ། །དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་དེ་ལ་ངེས་པར་རྟོག་པ་ན་རང་གི་རྒྱུད་ལ་ཡིད་གསལ་བ་ལས་བྱུང་བའི་མངོན་སུམ་གྱིས་ཡིན་ལ། དེའི་ཚེ་ཡང་དེའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་རང་བཞིན་དང་དབྱེ་བ་རྣམས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ནི་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུ་ཉིད་དེ་རིགས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། རྒྱུའི་རང་བཞིན་དང་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་འབྲེལ་པ་རིགས་པ་ཡིན་ན་གཞན་ལ་ཡང་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པས་རིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ལ། སོ་སོར་ངེས་པ་ནི་ལས་སོ། །རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པའོ། །ལས་དང་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་སྟེ། སོགས་པའི་སྒྲས་བྱེ་བྲག་གཟུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ་ལ། འདིར་ཆོས་མཁྱེན་པ་འབའ་ཞིག་འགེགས་པར་སྦྱོར་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ད་དགག་པར་བསྟན་པ་ནི། མཐོ་རིས་དང་ནི་བྱང་གྲོལ་ལམ། ཙམ་གྱིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མེད་ཀྱང་ངོ༌། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་བ་ཉིད་ཡང་ཐབས་ཡོད་པར་བསྟན་པ་ནི། འགྲོ་བ་མཐའ་དག་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཕན་ཚུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པའི་འབྲས་བུ་དང༌། དེ་ལ་ཡང་ལྟོས་པའི་རྒྱུ་ཡང་རྒྱུ་ཡིན་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་ལ་ལྟོས་ནས་འབྲས་བུའམ་རྒྱུའམ་ཅིག་ཤོས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེས་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རྣམ་པ་དུ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུ་དག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་དེའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་འབྲེལ་པའོ། །དེ་བསྒོམས་པ་ནི་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་འབྱུང་བའོ། །དེས་ན་དེའི་བསྐྱེད་བྱའི་ཁྱད་པར་འཛིན་ན་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་མཐོང་བ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་ཉེ་བ་ཡིན་པར་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་མཐོང་བ་དང་ཐུན་མོང་བ་དེ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལྡོག་པའི་ ངོ་བོས་འཇུག་པའི་ཡུལ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཁྱད་པར་གྱི་རྣམ་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་གྱི་མངོན་སུམ་གྱི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། མངོན་སུམ་གྱི་གང་གི་སྐད་ཅིག་མ་མཐོང་བ་དེའི་རྒྱུན་ལ་རྒྱུན་གཞན་ལས་ལྡོག་པས་རྣམ་པར་གཞག་པར
Chinese
是比量。各别决定是具有差别的对境等。与其相关是存在于业中。其果是行为。对它们的差别确定认识时，是由自己相续中明朗所生的现量。那时，其因和果、自性和差别等的联系，就是果和因本身，这显示是理。名为因的自性。这样，如果联系是理，那么也随顺于其他，因此显示是理的缘故，名为因。各别决定是业。名为随顺推断一切自性是次第。名为业和果是存在于自和他相续中，以“等”字来摄取差别。这样，对于他人所说，为了遮止仅仅知法者，现在显示遮破。或者天界和解脱。名为“仅仅是”，即使不是一切智者也可以。显示一切智者也有方法，名为“一切有情”。名为“互相”是观待于因的果，以及观待于它的因也是因，不是观待于因本身就是果或因或另一者，是这个意思。如果从那变成什么呢？因此说了因和果。名为“多种”是果和因等的自性以及它们的差别的实事是联系。修习它是知识，与其随顺联系是再三发生。因此，如果执持它的所生差别，因为是显现想要的缘故，以这个理是一切有情的知识。为了表示如何见到的相就是如何接近的相，能使所见和共同者从不是它的自性而转回，以自性进入的对境能了知，难道不是比量吗？即使与差别的相相关，因为是分别的缘故。是一般境，不是现量。现量没有见到哪个刹那，就在它的相续上，以从其他相续中转回而安立。
English
It is inference. Distinct determination is the object with differences, etc. Being related to it is being in action. Its result is action. When definitely realizing the differences of those, it is by direct perception arising from clarity in one's own continuum. At that time, the connection of its cause and effect, nature, and distinctions is the result and the cause itself, which shows that it is reason. It is called the nature of the cause. Thus, if the connection is reason, then it also follows others, so it is shown to be the reason, hence it is called the cause. Distinct determination is action. What is called inferring all natures is the order. What is called action and result exists in one's own and others' continuums, and the word "etc." includes distinctions. Thus, to what others have said, in order to prevent only those who know the Dharma, now the refutation is shown. Or heaven and liberation. What is called "merely" means that even if one is not omniscient, it is possible. Showing that there is also a method for omniscience, it is called "all beings." What is called "mutual" is the result that depends on the cause, and the cause that depends on it is also the cause, not the result or cause or another that depends on the cause itself, that is the meaning. If it changes from that, what will happen? Therefore, cause and effect are mentioned. What is called "various" is that the reality of the nature of the result and cause, etc., and their differences is the connection. Meditating on it is knowledge, and being connected to it is happening again and again. Therefore, if one holds its produced difference, it is the knowledge of all sentient beings because it is what is desired to be manifested, by this reason. To show that the aspect seen is the aspect that is close, is it not inference that makes the object that enters by its own nature, turning away from what is seen and common, not its own nature, knowable? Even though it is related to the aspect of difference, it is because it is conceptual. It is a general object, not direct perception. Direct perception does not see which moment, but on its continuum, it is established by turning away from other continuums.