Tibetan
དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པར་སྐྱེས་པ་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པར་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་གཞོམ་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པས་འཁྲུགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་མེད་ན་དྲན་པ་གོམས་པའི་ཡིད་ཀྱི་གསལ་བ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཤེས་པ་མེད་པ་ཡིན་ན་སོ་སོར་ངེས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྟོན་པ་མ་ཡིན་ལ་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུའི་རང་གི་ངོ་བོའི་ཁྱད་པར་མ་ངེས་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་བྱེད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་འོད་ཟེར་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ལ་སོགས་པའི་སྲུང་གཏམ་སྟོན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བསྟན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བས་ན་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གཞོམ་པ་བཞིན་དུ་རང་གི་སྡུག་བསྔལ་གཞོམ་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྡུག་བསྔལ་གཞོམ་པ་དང་དེའི་རྒྱུ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དག་གོ །རྒྱུ་ནི་ཐབས་ཡིན་ཏེ་དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་གཞོམ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ གཞོམ་པ་དེའི་རྒྱུ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བས་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་གཞོམ་པ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དང་ཡུལ་ལས་སོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་ནི་ལུང་དང་རིགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རིགས་པས་ནི་རིགས་པ་དང་མི་རིགས་པ་ཉིད་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། ལུང་གིས་ནི་ལས་ཀྱི་ལམ་སྟེ། འདི་བྱས་ནས་འདི་བྱས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །རིགས་པ་ལས་གཞན་པ་ནི་ལུང་ཡིན་ཏེ་དེ་འཛིན་པར་བསྟན་པས་སྒྲ་རྣམས་ནི་དོན་ལ་མི་རིགས་པ་ཉིད་དུ་ཡང་འདིས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ལམ་ཡང་རིགས་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནམ་མ་མཐོང་བ་དེའི་ཆོས་ཡོད་པས་གོ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་དེ་ལ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་འདི་ལྟར་རིགས་པ་དང་ལུང་དང་ལྷན་ཅིག་པ་འཇུག་པའི་ཡུལ་དུ་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་རེ་རེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཡུལ་མེད་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ལ་ཡུལ་ཡང་རིགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་དེ་ལྟར་སྤྱི་ཉིད་ལ་འཛིན་པ་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་བསྟན་ནས་སྔ་མ་གང་ཡིན་པ་དང༌། ཕྱི་མ་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་བསྟན་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་མེད་ན་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དེ་གཞོམ་པའི་དོན་གྱི་འབད་རྩོལ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་དང་པོ་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྗེས་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པ་ནི། དེའི་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུའིའོ། །མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པས་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ལ་གཞོམ་པ་ཉིད་དུ་མི་ནུས་པས་མི་འཇུག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པོ་ཅི་ལས་རྟོགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རེས་འགའ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ནི། རྒྱུ་དང་དེའི་མི་རྟག་པ་ཡང་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་མ་ཐག་པ་ཤིན་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཚད་མ་ཅན་གྱི་ལུས་ལ་ཡང་ཚད་མ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲེལ་བར་ནི་རིགས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་བསྡུ་པའི་དོན་དུ་ལུང་འཛིན་པ་ཡིན། ལུང་འཛིན་པ་ནི་རིགས་པ་ལས་འཇུག་པའི་དོན་དུའམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་རྗོད་པར་བྱེད་པར་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་རིགས་པ་མཐོང་ཡང་ཤིན་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་མ་ ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཚད་མ་ཅན་གྱི་ཡུལ་ལ་ཡང་ཚད་མ་དེ་མི་འཐོབ་ན་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ་མ་རྨོངས་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཅི་སྔར་རམ་ཕྱིས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཁྱད་པར་དུ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བའོ། །རྒྱུའམ་དེའི་མི་རྟག་པ་ཡོངས་སུ་མ་བརྟགས་ན་འདི་ལྡོག་པར་རུང་བ་ནི་འཇུག་པ་ལ་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་འགལ་བ་ཡིན་ལ་མི་འཇུག་པར་རུང་བ་ཉིད་རྒྱུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་དམིགས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། རྒྱུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་སྐད་ཅིག་མ་རང་གི་ངང་གིས་འཇིག་པ་ཅན་ཡིན་གྱི་དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུན་ནི་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། རྒྱུ་དང་བྲལ་བ་མེད་པར་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྒྱུ་རྟག་པ་ལས་ཀྱང་ལན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་འཇིག་པ་མ་ཡིན་ནམ་གང་གི་ཕྱིར་རྟག་པ་ཡང་འདི་དེ་ཁོ་ནའི་སྐྱེད་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། རྒྱུ་ཡིས་བྱས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གལ་ཏེ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བ་གཞན་ནི་རྒྱུ་ཡོད་ན་འཇུག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མེད་པ་ཁོ་ནས་དེ་མེད་པར་འགྱུར་ཞེས་ཅི་ལས་ཡིན། རྫ་མཁན་ལ་སོགས་པ་མེད་ཀྱང་བུམ་པ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི། གལ་ཏེ་དེ་མེད་ཀྱང་ཡོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ།
Chinese
因为生于地狱等处时没有的缘故。显现果实是因为没有去地狱等处，所以会恒时显示，否则就不是这个意思。同样，如果显现止息痛苦不是不紊乱的自性，因为远离忆念串习的心的明朗自性，如果没有忆念先前住处的知识，就不是显示各别决定的业的果报，并且因为不能确定果和因的自性的差别，所以不可能显现一切种类的所有事物，因此不会显示有光世界的守护故事等。教法就是指世界。因此，所谓“一切”是指像止息他人的痛苦一样，也止息自己的痛苦。所谓“于此”是指止息痛苦和显现其因。因是方便，同样，所谓“为了止息痛苦”是用“为了显现止息痛苦的因的缘故”来解释的，因为止息痛苦是近似表示的意思。所谓“彼”是从因和境来说的。其中，因是指用教证和理证来说，理证是指了知合理与不合理，教证是指业的道路，即做了这个之后就做了那个。与理证不同的是教证，因为显示了执持它，所以也用这个显示了声音对于意义是不合理的。道路也不是只有理证，因为有未见之法，所以不能理解。因此，它也不是它的量。因此，像这样，理证和教证一起进入的境是必须确定的，而不是单独一个。因为没有境就不是理证，境也不是脱离理证的。因此，通过显示这样执持总相的分别，然后用“哪个是先前的，哪个是后来的”的差别来显示，就是“痛苦和因”，如果没有它，那么为了止息无因的痛苦的意义的努力本身就
English
Because it does not exist when born in hell and other places. Manifesting the fruit means that because there is no going to hell and other places, it will always be shown, otherwise it is not this meaning. Similarly, if manifesting the cessation of suffering is not the nature of non-confusion, because it is separated from the clarity of mind accustomed to mindfulness, if there is no knowledge of remembering the previous abode, then it is not showing the result of karma that is determined separately, and because the difference between the nature of the result and the cause cannot be determined, it is impossible to manifest all kinds of things, therefore, the protective stories of the world of light and so on will not be shown. The teaching refers to the world. Therefore, the so-called "all" means that like ceasing the suffering of others, one also ceases one's own suffering. The so-called "in this" refers to ceasing suffering and manifesting its cause. The cause is the means, similarly, the so-called "for the sake of ceasing suffering" is explained by "for the sake of manifesting the cause of ceasing suffering", because ceasing suffering is the meaning of approximate representation. The so-called "that" is from the cause and the object. Among them, the cause refers to using scripture and reasoning, reasoning refers to knowing what is reasonable and unreasonable, scripture refers to the path of karma, that is, after doing this, that is done. What is different from reasoning is scripture, because it shows holding it, so it also uses this to show that sound is unreasonable for meaning. The path is not only reasoning, because there is unseen dharma, so it cannot be understood. Therefore, it is not its measure either. Therefore, like this, the object that reasoning and scripture enter together must be determined, not just one alone. Because without an object it is not reasoning, and the object is not separate from reasoning either. Therefore, by showing the distinction of grasping the general characteristics in this way, and then showing the difference of "which is the former and which is the latter", it is "suffering and cause", if there is no it, then the effort itself for the meaning of ceasing causeless suffering will
Chinese
由于转变的缘故，作为进入的支分，首先是完全了知因。之后完全了知，是名为“彼”之因的。对于无常本身，如先前一样，由于颠倒，对于因不齐全没有能摧毁的，因此将成为不进入的过失。如果问这二者从何了知？回答说：说了“痛苦本身”，有时的痛苦，也是使了知因和它的无常，为了显示那不是紧密结合的，就是“这全部”。对于有量者的身体，也是因为那个量就是它。在注释中，是为了收集非理性的境，而引经。引经是为了从理性进入的缘故吗？等等，是清楚地宣说的。对于不明显趋向于分别的，就是即使见到理性，也不是紧密结合的，就是“这全部”。对于有量者的境，如果未获得那个量，认为不是使了知的，对于未迷惑的，则加上“不是”。如果问：是先前还是之后完全了知？为了显示是特别地完全了知，就是“对其暂时”。如果未完全考察因或它的无常，这个可逆转的，就是与进入遍及相违，而可不进入本身就是无因。为了显示无因本身的体性是所缘境，就是“无因”。如果事物是刹那，是自性坏灭的，为了显示并非如此是常，就是“与因无离”。即使从常因一次产生，难道不是唯独自性坏灭吗？为何常也是这个的生因呢？认为是为了产生，回答说：是因所作的。如果已经产生，但与它相似的其他有因，则唯是进入。如果唯独无有，它就变成无有，那从何而来？即使没有陶师等，瓶子也不是没有。对此说：如果它没有也有。
English
Because of the transformation, the first branch of entry is the complete understanding of the cause. After that, the complete understanding is of the cause called "that." Regarding impermanence itself, as before, due to reversal, there is nothing that can destroy the incompleteness of the cause, so it will become the fault of not entering. If asked, from what are these two understood? The answer is: "Suffering itself" is mentioned, and sometimes suffering also makes one understand the cause and its impermanence. To show that it is not closely connected, it is "all this." For the body of the measurer, it is also because that measure is it. In the commentary, it is to collect the non-rational realm that the scripture is cited. Is the citation of scripture for the sake of entering from reason? And so on, it is clearly stated. For that which does not manifestly tend towards discrimination, even if reason is seen, it is not closely connected, it is "all this." Regarding the realm of the measurer, if that measure is not obtained, thinking that it does not make one understand, for the unconfused, add "not." If asked, is it earlier or later that one completely understands? To show that it is especially completely understood, it is "for a while." If the cause or its impermanence is not completely examined, this reversible one is contradictory to the pervasiveness of entry, and the possibility of not entering itself is causeless. To show that the nature of causelessness itself is the object of focus, it is "causeless." If things are momentary, and are self-destructive by nature, to show that it is not like that, it is constant, it is "without separation from the cause." Even if it is produced once from a constant cause, is it not only the self-nature that is destroyed? Why is the constant also not the producer of only this? Thinking that it is for the purpose of producing, the answer is: it is made by the cause. If it has already been produced, but others similar to it have a cause, then it is only entry. If only non-existence, it will become non-existent, from where does that come? Even without potters and so on, the pot is not non-existent. To this it is said: if it exists even without it.