Tibetan
ས་སུ་བཅད་པ་དང་པོས་ནི་གང་གི་ཚེ་བ་ལང་གི་རྣམ་པ་ཞེས་བསྟན་པའི་དྲི་བ་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པས་ནི་དེའི་ཚེ་བ་ལང་གིའོ་ཞེས་སྔར་མཐོང་བ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་གལ་ཏེ་མཐོང་བ་དམན་པ་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཚད་མའི་འཇུག་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ནི་ལན་དུ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་དེའི་ཚེ་དངོས་རིག་པ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཐ་སྙད་མི་རིགས་པར་བསྟན་པ་ནི། ཚུལ་ལུགས་གཞན་གྱི་གོ་སྐབས་ནི། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅི་ལས་ཡིན་ཞེ་ན། མངོན་སུམ་ཉིད་དམ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཆོས་ཅན་གྱི་ཐ་དད་པའམ་ཐ་མི་དད་པ་ཡང་རུང་མངོན་སུམ་གྱིས་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ངེས་པར་བཟུང་བ་ཡང་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དག་ལ་མངོན་སུམ་མེད་ན་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཇི་ལྟར་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་རྩ་བ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། གང་ཚེ་རྗེས་འགྲོ་ལྡོག་པ་དག །ཅེས་བྱ་བའོ། །ཐ་སྙད་དེ་ནི་དེ་ལྟ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ལས་ངེས་པར་བཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྒྲ་དང་ཤེས་པ་ནི་ཐོག་པ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལས་ཡན་ལག་ཅན་ལ་སོགས་པ་མི་འགྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི། དེའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་གྱི་སྒྲ་ལྡོག་པའི་དངོས་པོའི་ཡུལ་ལ་ཆོས་གཞན་མ་སྤངས་བའི་ཕྱིར་དེའི་བརྗོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཞི་མཐུན་པ་ཡིན་པ་གཟུགས་ནི་བུམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་འགྱུར་རོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྒྲའི་བརྗོད་བྱ་ལས་གཞན་ལ་ཡན་ལག་ཅན་དང་འདུས་པ་ལ་སོགས་པ་དེའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ན་གང་གིས་འདི་སྐྱོན་མ་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཡན་ལག་ཅན་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མཐུན་པའི་ འབྲས་བུ་དེ་ལ་མི་བྱེད་པར་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ངོ་བོའི་ནུས་པ་ནི་བུམ་སྒྲ་བརྗོད་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ནུས་པས་བླངས་པ་མ་ཡིན་ལ་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ནུས་པ་ནི་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། །བླངས་པ་དང་མ་བླངས་པ་དེ་དག་ནི་གཞི་མཐུན་པ་ཉིད་དང་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ལ་ཡང་འདུས་པའི་སྒྲ་ཉིད་དང་གཞན་ལ་ནི་རིགས་ཀྱི་སྒྲ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པ་ཐ་དད་པ་ནི་ཁྱད་པར་ཏེ་ངེས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཐུན་
Chinese
第一部分解释了“何时是牛的形态”的问题的总结。第二部分总结了“那时是牛的”以及“从先前所见”等内容。解释“何时如果所见较少”：这由“如果进入量”来总结。解释“那时是回答”：这由“那时那个事物认知”来总结。否则，解释了不同和无不同的术语是不合理的，即“其他方式的机会是”。为什么呢？“是显现本身吗？”意思是，无论是法和有法的不同还是无不同，都不是由显现所把握的。如果法和有法没有显现，那么就不是非有吗？怎么说无始串习是根本呢？“何时随行和相违”。“那个术语就是那样”。意思是，从无始串习的原因而确定把握。“因为声音和知识是从无始串习产生的分别念的事物对象，因此从那之上不能成立有支等”，这被简要地总结为“因此有支本身”。如果法的声音在相违的事物对象上没有舍弃其他法，那么它的表达方式所依据的共同基础也会变成“色是瓶子”。如果从色等声音的表达方式之外，有支和聚合等不是它的对象，那么谁会认为这不是过失呢？“如果是有支”。如果色等没有丝毫的差别，那么色等一致的结果不是由它来做，而是区分自性的能力，即表达瓶子的声音不是由色等的能力所取，而是由白色等的能力所取。解释了所取和未取是共同基础和不共同基础，也是聚合的声音本身，而对于其他则是种类的声音本身，即“色等”，色等的能力不同是差别，即共同于确定的结果。
English
The first section summarizes the question of "when is the form of a cow shown?". The second summarizes "at that time it is a cow" and "from what was seen before." Explaining "when if the seeing is less": this is summarized by "if entering into valid cognition." Explaining "at that time is the answer": this is summarized by "at that time that object cognition." Otherwise, it explains that the terms different and non-different are unreasonable, i.e., "the opportunity of another way is." Why? "Is it manifestation itself?" Meaning, whether the difference or non-difference of the subject of dharma, it is not apprehended by manifestation. If there is no manifestation for the dharma and the subject of dharma, then is it not non-existent? How can it be said that beginningless habituation is the root? "When following and contradicting." "That term is just so." Meaning, it is definitely grasped from the reason of beginningless habituation. "Because sound and knowledge are the objects of conceptual thought arising from beginningless habituation, therefore from that, limbs etc. cannot be established," this is briefly summarized as "therefore the limb itself." If the sound of the subject of dharma does not abandon other dharmas on the object of contradictory things, then the common basis on which its expressions are based will also become "form is a pot." If from the expression of sound such as form, limbs and aggregates etc. are not its object, then who would think that this is not a fault? "If it is a limb." If there is not even a slight difference in form etc., then the consistent result of form etc. is not done by it, but the ability to distinguish the nature, i.e., the sound expressing the pot is not taken by the ability of form etc., but by the ability of white etc. It explains that what is taken and not taken is the common basis and the uncommon basis, and is also the sound of aggregation itself, while for others it is the sound of the genus itself, i.e., "form etc.," the different abilities of form etc. are the difference, i.e., common to the definite result.
Tibetan
མོང་མ་ཡིན་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ལ་དེ་རྣམས་འཕེན་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། བླངས་པས་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲའི་ནུས་པ་ཡིན་པར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བར་བརྗོད་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཕྱིར་འདི་ལྟ་བུར་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་ཏེ་ངེས་པའི་མི་འཕེན་པར་བསྟན་པས་ནུས་པའི་སྤྱིའི་ཡུལ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ནུས་པའི་སྤྱི་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཉིད་བརྗོད་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་ཅན་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་སྤངས་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། དེ་མཚུངས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། །དེས་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དེ་མཚུངས་པ་ཡང་ཡིན་ལ། འབྲས་བུ་ཡང་ཡིན་པ་ནི་ཆུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུའོ། །དེའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ནི་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་ལ་དེ་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། བྱེད་པ་པོ་ལ་ཡོད་པའི་བྱ་བ་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ནུས་པ་ནི་ནུས་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ནུས་པའི་སྤྱི་བུམ་པའི་སྒྲས་བརྗོད་པ་ཡིན་ན། དེ་ཉིད་འདུས་པའི་སྒྲ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་རིགས་ཀྱི་སྒྲར་མི་འགྱུར་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། དེས་ན་འདིའི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བུམ་པའི་སྒྲ་ཁོ་ན་ནུས་པའི་སྤྱི་ལ་ལྟོས་ནས་འདུས་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་གྱི་ནུས་པ་ལ་མི་འཕེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འཕེན་པ་ལས་ནི་དཀར་པོ་བཞིན་དུ་རིགས་ཀྱི་སྒྲ་ཡིན་ནོ། །ནུས་པའི་ཁྱད་པར་མི་འཕེན་པ་ཁོ་ནས་ནུས་པའི་སྤྱི་ལས་དེ་དེའི་ཞེས་བྱ་བར་ཐ་དད་པར་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་ནི། བུམ་བ་ཡེ་ནི་གཟུགས་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཙན་དན་གྱི་དྲི་ཞེས་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ནི་ཡོན་ཏན་དང་ཡོན་ཏན་ཅན་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ཡང་ཡོད་ པའི་ཕྱིར་རོ། །ནུས་པའི་སྤྱིས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་དེ་ལས་གཞན་པས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བྱས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལས་གཞན་པ་འཇུག་པའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི། དེ་སྤྱི་ཡན་ལག་ཏུ་བྱས་པ་གང་དག་གི་ཡིན་པ་དེ་དག་གི་ཡིན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་ལ་ངེས་པའི་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་སྤྱིའི་ཡན་ལག་དབྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་བོ་ལ་ཉེ་བར་གནོད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་དེ་ལྟར་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་མིང་གི་ཚིག་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་རྟོག་གིས་སྦྲུལ་པའི་དོན་གྱི་དབྱེ་བ་ལ་གནས་པའི་དོན་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལུགས་ལ་
Chinese
不是虚妄的果，并且那些不是抛弃，所谓接受后进入，是声音的作用，是按照世间的说法而说的。因此，像这样以作用的差别，显示不抛弃确定，从而显示作用的总体对象。如果是这样，作用的总体自性本身是所说之义，那么如何舍弃了有支分等呢？如果这样问，就说了“彼相似”。即色等也是彼相似，也是果，是指持水等之果。不是彼之因，即不是作者，是指布匹等之色，是彼等进行区分的自性。因为已经承诺是存在于作者上的行为。因为作用是从非作用中返回的自性，而不是其他的。如果色等的作用总体被瓶子的声音所说，那么它本身只是聚合的声音，不会变成种类的声音，如果这样问，因此就说了“此”。瓶子的声音仅仅是相对于作用的总体才是聚合，因为不抛弃特殊的作用。从抛弃它来说，就像白色一样是种类的声音。仅仅是不抛弃作用的差别，就从作用的总体中，显示了以“彼彼”来区分的差别，即瓶子等是色等。譬如说檀香的气味，安立名称不是对功德和有功德进行区分，因为在其他地方也存在。 以作用的总体变成具有差别者，是指从那些被其他变成具有差别者的色等之外，变成进入的对象。显示了那是作为总体支分，是哪些的，就是那些的，而不仅仅是色等，因为瓶子是确定的，是能起作用的作用总体的支分差别。多种多样本身是对本体接近损害，是这个意思。因此，像这样瓶子等的名字词语，是从无始以来的习气中产生的分别念所连接的，安住在对意义的区分上，是这个意思和世间的规律。
English
It is not a false fruit, and those are not abandoned. What is called entering after accepting is the function of sound, which is said according to worldly terms. Therefore, in this way, by the difference of function, it shows not abandoning certainty, thereby showing the general object of function. If this is the case, if the general nature of function itself is the meaning to be expressed, then how are things like having branches abandoned? If asked in this way, then "that similarity" is said. That is, form and so on are also similar to that, and are also fruits, referring to fruits such as holding water. It is not the cause of that, that is, it is not the maker, referring to the form of cloth and so on, which is the nature of distinguishing them. Because it has been promised that it is an action existing on the maker. Because function is the nature of returning from non-function, and not others. If the general function of form and so on is expressed by the sound of a pot, then it itself is only the sound of aggregation, and will not become the sound of a kind. If asked in this way, therefore "this" is said. The sound of a pot is only an aggregation in relation to the general function, because it does not abandon the special function. From abandoning it, it is the sound of a kind, like white. Only by not abandoning the difference of function, from the general function, it shows the difference distinguished by "that that", that is, pots and so on are form and so on. For example, the smell of sandalwood, establishing a name is not distinguishing between merit and having merit, because it also exists in other places. Becoming distinguished by the general function, it means that from those forms and so on that have been made distinguished by others, it becomes the object of entering. It shows that what is made as a general branch, is of those, and not merely of form and so on, because the pot is certain, and is a branch difference of the general function that can function. The variety itself is close to harming the essence, this is the meaning. Therefore, in this way, the words of names such as pot and so on, are connected by the discriminating mind arising from beginningless habits, abiding in the distinction of meaning, this is the meaning and the worldly custom.