Tibetan
་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་ཐ་དད་པའི་སྔ་མ་ལ་ཡང་དེ་ཉིད་དང་ཕྱི་མ་ལ་ཡང་དེ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་གཉིས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་དང་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྟན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ནི་དོན་བྱེད་ནུས་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་ཁོ་ནས་དེ་དག་ཙམ་དུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་གཞན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་ལྟོས་པས་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཡང་ཤེས་པ་གཉིས་པ་རུང་བ་ཉིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཕྲད་པར་བྱ་བ་ཉིད་མ་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཕ་རོལ་པོའི་བཤད་པ་ལ་ནི་ཟློས་པ་ཉིད་སྤངས་པ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བཅད་ནས་ཏེ། དོན་དང་ཕྲད་པར་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཕྲད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ཞེན་པ་སྟེ། ཕྲད་པར་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། ཕྲད་པ་དག་གི་རྒྱུ་ཡིན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་སྔ་མ་ཉིད་དམ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མི་བསླུ་བ་ཅན་ཉིད་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། ཤེས་པ་ནི་ཤེས་པ་གཞན་ལ་མི་བསླུ་བས་ཚད་མ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཤེས་པ་གཞན་ལས་མི་བསླུ་བས་ཐུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་སྲིད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྨི་ལམ་ ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་ཆེས་པ་ཡིན་ཏེ། དགྲ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་ཡང་ཤེས་པ་གཞན་མི་བསླུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་ལ་དེ་གནས་པ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གནས་པ་ནི་ཚད་མ་སྟེ་མི་གཡོ་བ་ཡིན་ལ། རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་སྟེ། སད་པའི་གནས་སྐབས་ལ་སོགས་པ་ལས་གཡོ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁྱབ་ཆེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་གནས་པའི་ཚིག་སྟེ། གནས་པའི་སྒྲ་སྨོས་པས་ནི་མི་སྲིད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་འཇུག་པའི་བར་ཆད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་ནི་མཐར་ཐུག་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མི་བསླུ་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཡང་དེ་ལས་གཞན་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་གང་ལ་མི་བསླུ་བ་ཅན་ཉིད་ཡིན། བདེན་ཏེ། དངོས་པོ་ལ་དབྱེ་བ་མེད་ཀྱང་རྟོགས་པའི་དབྱེ་བ་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དམ་བྱས་པ་ཉིད་དག་གིས་གཏན་ཚིགས་དང༌། གཏན་ཚིགས་ཅན་ཉིད་བཞིན་དུ་མི་བསླུ་བ་དང་མི་བསླུ་བ་ཅན་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །
Chinese
因为是，如何是二呢？因为不是世间法，刹那各异的前者也知是彼，后者也知是彼，所以是二。即使那样，也不依赖于它，因为与前者没有差别。如果是常恒，那就什么也不是。如果认为它能起作用，那是不对的，因为仅仅是前者知道那些。因为依赖于他人的意识，刹那也容许有第二意识，所以应相合性并没有丧失。因此，对于对方的说法，重复性并没有消除。因此，完全断定后，与事物相合，就是执着于与自己的自性相合。因为说是进入应相合性，并且是相合之因，所以前者并非是殊胜的。无欺者本身不是量吗？意识是不欺骗其他意识的量，但那也不欺骗其他意识，因为没有穷尽，所以是不可能的。同样，在梦等意识中也有，所以是太过遍，因为在敌人等境上也没有不欺骗其他意识，所以不是周遍，如果这样怀疑，就说了“彼安住彼”之语。安住是量，是不动摇的，而梦等意识，是从醒来的状态等动摇的。因此，不是太过遍。安住之词，说了安住之声，就不是不可能，因为能起作用的意识进入没有障碍性，所以是安住，因为不依赖于其他意识，所以不是不周遍，因为缘声音等自己的自性，就是想要究竟的缘故。能起作用的意识，不是体验到温暖等不欺骗吗？那也没有什么比它更其他的，所以对谁是不欺骗者呢？确实，虽然事物没有差别，但在认识的差别上，就像以无常性或所作性作为理由和有理由一样，会变成不欺骗和不欺骗者。
English
Because it is, how is it two? Because it is not worldly, the former of the different moments also knows it as that, and the latter also knows it as that, so it is two. Even so, it does not depend on it, because there is no difference from the former. If it is permanent, then it is nothing. If it is thought that it can function, that is not right, because only the former knows those. Because it depends on the consciousness of others, the moment also allows for a second consciousness, so the necessity of meeting is not lost. Therefore, for the opponent's statement, repetition is not eliminated. Therefore, after completely determining, meeting with things is clinging to meeting with one's own nature. Because it is said to enter into the necessity of meeting, and is the cause of meeting, the former is not superior. Is not the non-deceiver itself a valid cognition? Consciousness is a valid cognition because it does not deceive other consciousnesses, but that also does not deceive other consciousnesses, because there is no end, so it is impossible. Similarly, it is also present in dreams and other consciousnesses, so it is too pervasive, because even in the objects of enemies and others, there is no non-deception of other consciousnesses, so it is not pervasive. If there is such doubt, then the words "that abiding that" are spoken. Abiding is valid cognition, it is unmoving, while dreams and other consciousnesses are moving from the state of waking and so on. Therefore, it is not too pervasive. The word of abiding, saying the sound of abiding, is not impossible, because the consciousness that can function enters without obstruction, so it is abiding, because it does not depend on other consciousnesses, so it is not non-pervasive, because aiming at one's own nature such as sound is the reason for wanting to be ultimate. Is not the consciousness that can function, experiencing warmth and so on, non-deceptive? There is also nothing other than that, so to whom is it a non-deceiver? Indeed, although things have no difference, in the difference of cognition, just like impermanence or being made is the reason and having a reason, it will become non-deceptive and non-deceiver.
Tibetan
ཕྲད་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ལ་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། སྔ་མ་ལ་ནི་རིགས་ན་ཕྱི་མ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྲད་པར་བྱ་བ་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། སྔ་མ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཡང་ཕྱི་མ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ལ། སྔ་མ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེན་ཏེ། ཕྱི་མ་ཉིད་ནི་ཕྲད་པར་བྱ་བ་ལ་བར་དུ་ཆོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཡིན་ལ་སྔ་མ་ནི་ཤེས་པའི་ཆ་དང༌། ཤེས་བྱའི་ཆ་དག་དང་གཉི་གའི་ཡང་ཐ་དད་པར་ཞེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཁོ་ནར་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་བདེན་པ་ཡིན་ལ། ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་ཕྲད་པར་བྱ་བ་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་ཀྱང་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ལ། གཞན་གྱི་དེ་མ་ཐག་པ་གཞན་མཐོང་བ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་ སུམ་ནི་གལ་ཏེ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་མཐོང་བ་ལས་བྱུང་བ་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། ཕྲད་པར་བྱ་བ་དང་དེའི་ངོ་བོ་དག་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ངོ་བོ་དང་ཕྲད་པར་བྱ་བ་བཞིན་དུ་ཐ་དད་པ་མེད་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ལོག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ཙམ་ནི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་དབྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་དང་ཅིག་ཤོས་དག་གི་སོ་སོར་སྣང་བ་དག་གི་རིག་པར་བྱ་བ་ལ་ནི་ཐ་དད་པ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཕྲད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་རིག་པ་ཉིད་ནི་མི་བསླུ་བར་རིག་པ་ཡིན་ཏེ། མི་བསླུ་བར་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དུ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚད་མར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྲད་པར་བྱ་བ་ལས་ཐ་དད་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་དེ་རིག་པ་ཡང་དེ་རིག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྲད་པར་བྱ་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་དབྱེ་བ་མེད་པར་རྟོགས་ན། ཚད་མ་ཉིད་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པས་གང་ལ་གཞན་གྱིས་དོན་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྒྲོ་བཏགས་པའི་དབྱེ་བ་མེད་པ་ལས་བདེན་པའི་དབྱེ་བ་མེད་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། སྒྲས་སྐྱེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་བསླུ་བ་མ་ཡིན་པའི་བསམ་པས་སྨྲ་བ་པོས་མངོན་པར་བསམས་པ་རྟོགས་པའི་དོན་དང་མཚུངས་པའི་རྣམ་པའི་མངོན་པར་འདོད་པ་སྟོན་པའི་ཕྱིར། གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིའི་དོན་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཕྱིར་འདི་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་བསལ་བར། ཇི་སྐད་བསྟན་པ་ཇི་ལྟ་ཡིན། །གལ་ཏེ་འདི་ཡི་དོན་ཡིན་ན། །སྨྲ་བ་པོ་ཡི་བྱ་བ་ཡི།
Chinese
所要相遇的境，难道不是量吗？前者是，后者不是，因为所要相遇的没有差别，并且存在没有差别的事物。前者不是这样，因此也承认后者是量，前者不是，因为不存在这样的事物。确实如此，后者本身因为与所要相遇的没有间隔，所以是量，而前者则执着于认识的部分和所知的各个部分以及两者的差别，因此没有差别才是量的理由，这在某些情况下是真实的，但在某些情况下则是虚构的。比量虽然与所要相遇的没有差别，但却是虚构的，因为它不是现量，而是从看到他人紧接着看到其他事物而产生的。现量，即使是从看到自己的本体而产生的，也是如此，因为所要相遇的事物和它的本体，就像比量的本体和所要相遇的事物一样，执着于没有差别，所以是颠倒的量。这些仅仅是现量和比量的区别。现量和另一者的各自显现的认知，只有差别，因为所要相遇的事物本身认知自己的本体就是不欺骗的认知，不欺骗的认识就是量。因此，烟等成为量是不会发生的。如果因为与所要相遇的事物不同的显现的傲慢而认识它，那么它就不是认识它，如果在所要相遇的事物的自身本体上没有差别地认识，那么就是量的支分，以这样的意图说了“谁被他人所用”这句话，意思是说，从虚构的没有差别中，真实的没有差别是卓越的。从声音产生，即声音产生的知识，为了显示与不欺骗的想法的说话者所明显思考的意义相符的形态的明显意愿。为了阐明，这句话不是这个意思吗？因此，为了排除不普遍存在于此，所显示的是怎样的？如果这是它的意思，那么就是说话者的行为。
English
Is the object to be encountered not a valid means of knowledge? The former is, but the latter is not, because there is no difference in what is to be encountered, and there are things that are not different. The former is not like that, therefore the latter is also admitted to be a valid means of knowledge, but the former is not, because there is no such thing. Indeed, the latter itself is a valid means of knowledge because there is no separation from what is to be encountered, while the former clings to the difference between the part of knowledge and the parts of what is to be known, and also between the two, so the reason for validity is only the absence of difference, which is true in some cases, but in some cases it is mere fabrication. Inference, although there is no difference in what is to be encountered, is fabricated, because it is not direct perception, but arises from seeing another immediately after seeing another. Direct perception, even if it arises from seeing one's own essence, is still like that, because the object to be encountered and its essence, like the essence of inference and the object to be encountered, cling to the absence of difference, so it is a mistaken valid means of knowledge. These are merely the distinctions between direct perception and inference. The cognition of the separate appearances of direct perception and the other, there is only difference, because the very act of encountering cognizing its own essence is a non-deceptive cognition, and the very act of knowing without deception is a valid means of knowledge. Therefore, it is not the case that smoke and so on become valid means of knowledge. If one knows it through the manifest pride that is different from what is to be encountered, then it is not knowing it, and if one realizes that there is no difference in the self-essence of what is to be encountered, then it is a branch of validity, with this intention, the phrase "who is used by others" was spoken, meaning that from the absence of fabricated difference, the absence of true difference is excellent. Arising from sound, that is, the knowledge produced by sound, in order to show the manifest intention of the form that corresponds to the meaning manifestly thought by the speaker with a non-deceptive thought. Is not the phrase "for the sake of clarification" what this means? Therefore, in order to eliminate what is not universally present here, what is shown? If this is its meaning, then it is the action of the speaker.