Tibetan
མི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནམ། གང་གི་ཕྱིར་མངོན་དུ་མ་བྱས་པའི་ཤེས་པ་དང་འདྲེས་པར་འགྱུར་བར་མི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། གང་གི་ཚེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟགས་འཛིན་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རིག་པ་ཡིན་ལ་གོམས་པས་ནི་གསལ་བ་ཡིན་ཞིང་དེའི་ཚེ་མངོན་དུ་བྱེད་པས་ན་མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པ་ནི་གཞན་གྱི་བདེ་བ་དང༌། སྔོན་པོ་བཞིན་དུ་འདྲེ་བར་བྱེད་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་གོམས་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པར་དབྱེ་བ་འདི་ཅི་ལས་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་པ་ ལས་ནི་མ་ཡིན་ལ་རིག་བྱ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་ནི་གཞན་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་ཞེས་འཛིན་པ་ལས་ཐ་དད་པར་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རིག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བྱེད་པ་འདི་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ལྟོས་པ་ཡོད་མིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེའི་ངོ་བོའི་ལྟོས་བའོ། །དོན་དམ་དུ་སྟེ། མངོན་སུམ་དུ་སྣང་བས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་ནི་རྟག་པ་ཅན་གྱི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བྱེད་པ་ཁོ་ན་རང་གི་རྣམ་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་ཡིན་གྱི་འདི་ལ་གཟུང་བ་ནི་མེད་དོ། །ཡོད་ཀྱང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལས་ཁྱད་བར་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཁུ་ཁྲག་གི་ལུས་ནི་ནུར་ནུར་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་གྱི་མྱོས་པའི་ནུས་པ་བཞིན་དུ་ནུས་བ་ནི་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་ཤེས་ལུས་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པའི་ནུས་པས་རྟེན་ལུས་གཡོ་བ་ཡིན་གྱི། དེ་མེད་ན་ཤི་བའི་ལུས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་རིགས་སོ། །རེག་པའི་རྣམ་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་འབད་པ་སྟེ་ནང་གི་རེག་བྱའི་རྣམ་པའི་ཤེས་ཉིད་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་ཀ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མེད་དོ་ཞེས་བའི་དོན་ཏོ། །ཤེས་པ་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ཙམ་གྱི་རིག་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཀྱི་ལ་ཡང་སྐྱོན་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡང་གཞན་གྱི་འདོད་ཆགས་རིག་པས་འདོད་ཆགས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། ཁྱེད་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཕྱི་རོལ་ཉིད་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པར་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་འདོད་པ་མ་ཡིན་གྱི་འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ཕྱི་རོལ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་པ་ལས་དེ་དང་འདྲ་བའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་ལ་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འདྲ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་དང་ཅིག་ཤོས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་ཡན་ལག་ཅན་ཉིད་ཤེས་པ་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་གྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཤེས་པའི་དམིགས་པའི་འབྲས་བུ་ལས་ཐ་དད་པས་དེ་རྟོགས་བྱ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་རྟོགས་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་རྡུལ་པྲ་རབ་རྣམས་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི་མེད་པ་ཉིད་བྱ་བའོ། །མི་ཤེས་ པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུས་ནི་གཞན་དུ་མི་འཐད་པས་ཀྱང་བརྟག་བྱ་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་པར་འདོད་པས་དེ་བསྟན་པ་ནི། ཕྲ་རབ་རྡུལ་རྣམས་ལུས་ཀྱི་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ལུས་ཀྱི་དེའི་རིགས་སུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ན། རྡུལ་ཕྲ་རབ་རེ་རེ་ནས་རིག་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལུས་ཀྱི་དེ་འདྲ་བའི་རིགས་སུ་ཅིའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་ཡིན་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། ཕྲ་རབ་རྡུལ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཕྱེད་སྔ་མས་ནི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱིས་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་རྟོགས་བྱ་ཉིད་དུ་བརྗོད་ལ་ཕྱི་མས་ནི་བྱེད་པ་པོ་རྣམས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བཀག་པས་ཡན་ལག་མ་ལུས་པ་བཀག་ནས་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །གཡོ་བ་དང་མི་གཡོ་བའི་སྐྱོན་ཁོ་ནས་སུན་འབྱིན་པ་ཡིན་ན་བསྒྲིབས་པ་དང་མ་བསྒྲིབས་པ་ལ་སོགས་པས་ཅི་དགོས་སྙམ་དུ་སེམས་བ་ལ། ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་རྫས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཕྲད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་འདུ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བྱ་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡན་ལག་ཅན་བསྒྲིབས་པ་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡོན་ཏན་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ཚོན་གྱིས་བསྒྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བས་སུན་ཕྱུང་བར་བསྟན་བ་ནི། ཚོན་གྱིས་བསྒྱུར་བ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡང་ན་གལ་ཏེ་སེམས་ཀྱི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལུས་ཡིན་ན་ཤི་བ་ལ་ཡང་འགྱུར་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡན་ལག་ཅན་ནི་ཉེས་པ་མི་མཉམ་བ་ལ་སོགས་པས་ལྡོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་འཚོ་བའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་ཚེར་མས་ཕུག་པ་ལ་སོགས་པས་ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཅན་ལྡོག་པས་འཆི་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བར་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཡན་ལག་ཅན་ཁྱབ་བྱེད་ནི་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ལ་དེའི་ཡོད་པར་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ཡང་ཉེ་བར་དམིགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན
Chinese
不合理吗？因为认为不合理于与未显现的知识相混合。何时以把握一切相之特征，则一切相皆为知识，且因串习而明晰，彼时因显现，故显现之知识如同他者之乐等，被说成是混合，此乃显示串习之义。此种区分从何而来？并非来自知识，亦非所知各异。差别乃是使他者成为差别。因此，从执持外境之说中，执持为各异，此乃其义。无有之说，应与知识之作用相结合。依赖存在与否之说，乃是依赖其自性。胜义谛中，乃是显现之故。世俗谛乃是具有常恒之显现我慢而分别，即唯有分别之作用，于自身之相执持为外境，然于此无有能取。纵然存在，亦将成为与自身之体性无有差别之过失，因其非为所说之故，此乃其义。精血之身乃是柔软等，然如醉酒之能力般，能力并非能力。识依赖于身体，故以知识之能力而动摇所依之身体。若无彼，则已死之身体并非合理。触之特殊识乃是努力，即是内在所触之相之识，然彼亦于柱子等无有，此乃其义。知识乃是仅为乐等与痛苦等之所知，因此于汝亦非相同之过失吗？认为即使离贪者，亦将因知晓他者之贪欲而成为有贪欲者，此乃于汝亦然之义。我等并非认为外境即是知识之自性，那么是什么呢？乃是从外境等之集合中，生起与之相似之知识。因此，不会变成彼本身，亦非以一切自性而相似，如同外境与他者等般，存在差别。
English
Is it not reasonable? Because it is considered unreasonable to be mixed with unmanifested knowledge. When one grasps the characteristics of all aspects, all aspects are knowledge, and because of familiarity, it is clear. At that time, because of manifestation, manifest knowledge is said to be mixed like the happiness of others, which shows the meaning of familiarity. From where does this distinction come? It is not from knowledge, nor are the objects of knowledge different. The difference is what makes the other different. Therefore, from the saying of grasping external objects, grasping as different, this is its meaning. The saying of non-existence should be combined with the action of knowledge. The saying of whether dependence exists or not is the dependence on its own nature. In the ultimate truth, it is because of manifestation. Conventional truth is the discrimination with the pride of constant manifestation, that is, only the action of discrimination, holding its own appearance as an external object, but there is no grasper in this. Even if it exists, it will become a fault of being no different from its own nature, because it is not what is said, this is its meaning. The body of semen and blood is soft, etc., but like the ability of drunkenness, ability is not ability. Since consciousness depends on the body, the supporting body is moved by the power of knowledge. If there is no such thing, then the dead body is not reasonable. The special consciousness of touch is effort, that is, the consciousness of the appearance of the inner touch, but it is also absent in pillars, etc., this is its meaning. Knowledge is only the object of knowledge of happiness, etc., and suffering, etc., so is it not the same fault in you? Thinking that even those who are free from desire will become desirous by knowing the desire of others, this is the meaning of also in you. We do not think that the external object is the nature of knowledge, so what is it? It is that from the collection of external objects, etc., knowledge similar to it arises. Therefore, it will not become that itself, nor is it similar in all natures, just like external objects and others, there is a difference.
Chinese
如是宣说，即名为“以彼之相”。然则，有支与识无别故，是为所缘之依，而非微尘等。以识之所缘果相异故，彼不可证，又无其他证得故，彼等微尘等即成无有，是为宣说无有之义。以其为非知之自性故，识之自性之身亦不应是他，故亦不应观察，欲证此义故，是为宣说：微尘诸身之。如是说，若以身之彼类而证，则应一一了知微尘，以其为识之自性故。如是宣说为何以如是身之彼类而证，即名为：微尘诸自性。前半句谓以识之自性之微尘所作故，说微尘等为可证，后半句则谓作者等。是故，如是遮止微尘后，即遮止一切支分，故说“是故”。若仅以动与不动之过失而破斥，则隐蔽与非隐蔽等有何用耶？如是思择故，说“有支之自性之物”。意谓是为相遇等之因之集合之因。所谓“有作用”者，即谓有支隐蔽时。所谓“有功德”者，即谓以一色所变，是为宣说以色所变亦破斥之义。又若谓心之近取身为身，则死时亦应如是，以有近取故。如是理应，然近取有支，以不平等之过失等而退转故，此说不应理，以于生存之时，亦以刺所刺等，有支退转故，则应成死亡之过失。显现所欲之有支遍行，非有近取，然说彼有，亦非为近取。
English
As it is taught, it is called "by its aspect." However, since the possessor of limbs is not different from consciousness, it is the basis of the object itself, not the subtle particles. Because it is different from the fruit of the object of consciousness, it cannot be realized, and since there is no other realization, those subtle particles become non-existent, which is to teach the meaning of non-existence. Because it is the nature of non-knowing, the body of the nature of consciousness should not be other, so it should not be examined. Desiring to realize this, it is taught: "The subtle particles of the body." As it is said, if it is realized as the category of the body, then each subtle particle should be known, because it is the nature of consciousness. It is taught why it is realized as such a category of the body, which is called: "The nature of subtle particles." The first half says that because it is made of subtle particles of the nature of consciousness, it says that subtle particles are to be realized, and the latter half says the doers. Therefore, after such a rejection of subtle particles, all limbs are rejected, so it is said "therefore." If only the faults of moving and not moving are refuted, then what is the use of obscuring and not obscuring? Thinking like this, it is said "the substance of the nature of the possessor of limbs." It means that it is the cause of the collection that is the cause of meeting and so on. The so-called "functional" means when the possessor of limbs is obscured. The so-called "virtuous" means that it is transformed by one color, which is to teach the meaning of refuting even the transformation by color. Also, if it is said that the body that is close to the mind is the body, then it should be the same at the time of death, because there is a close object. It should be like this, but the close object has limbs, because it is reversed by the fault of inequality, so this statement is unreasonable, because even in the state of survival, the limbs are reversed by thorns and so on, so it should become the fault of death. The possessor of limbs that is desired to appear is pervasive, there is no close object, but saying that it exists is not a close object.