Tibetan
་པའི་བདེ་བ་ ཇི་ལྟར་རིགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་པོ་ཡང་ངོ༌། །བདེ་བ་ནི་གཞན་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་རིགས་པས་ནི་རིག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་པོ་ལ་ནི་བདེ་བ་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་སྔོན་པོ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རིག་པ་ལ་ཡང་སྔོན་པོར་སྒྲོ་འདོགས་པ་མ་ཡིན་པས་བདག་ཉིད་རིག་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉི་ག་ལ་ཡང་ཚོགས་པ་ཡོད་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །ཞེན་པ་ཡང་གོམས་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་གྱི་བདེ་བ་བཞིན་དུ་སྔོན་པོ་ནི་དུས་དེར་ཡུལ་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཞིང་ཕྲད་པར་བྱ་བ་ཡང་ངོ༌། །རྟོགས་པ་ལས་ནི་ཕྲད་པར་བྱ་བ་དང་དེར་འབྲེལ་པ་ནི་གཞན་ཉིད་ལས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་དེ་ཙམ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཐེ་ཚོམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ངེས་པ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ངེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་དང་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ལས་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་འབྲེལ་པ་གང་ཡིན་པ་ལས་ཡུལ་གྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་ལས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས་དེ་འཛིན་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་གཅིག་ལས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པས་དུབ་པ་ཡོངས་སུ་འདོར་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་ནི་རང་གི་རྒྱུད་ལས་བྱུང་བས་དེའི་རྣམ་པའམ་གཞན་དུ་ཡང་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ། ཤེས་པ་ནི་རང་ཉིད་རིག་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་ལས་ཀྱང་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་འདྲ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དང་འདྲ་བ་ལ་ཡང་རང་ཉིད་རིག་པ་ཡང་བདག་ཉིད་སྔོན་པོར་རིག་པ་རྙེད་པར་དཀའ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དེ་ཙམ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ཡོད་པས་ཐོབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་འཇུག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཐབས་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལྟོས་པ་ཡིན་པར་གཞན་ཉིད་ལས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། རང་ཉིད་ལས་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་ལས་ཐེ་ཚོམ་ལྡོག་པ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ལ་སྔོན་པོའོ་ཞེས་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཕྲད་པར་བྱ་བ་ལས་གཞན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་པོར་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྡོག་པ་ལས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་གསུངས་པ་ནི་གལ་ཏེ་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ལས་ངེས་པ་མི་སྨྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཡུལ་མཚུངས་པའི་དེ་མ་ཐག་པ་ཡུལ་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཀྱང་ངོ༌། །ཕྲད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དང་རིགས་མཐུན་པ་ལ་གཞན་གྱིས་བར་དུ་མཆོད་པ་འདིའི་དེ་མ་ཐག་པ་ནི་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་ཤེས་པ་ཞེས་ཀྱང་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་རང་གི་ངོ་བོ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ་མ་ཡིན་ཏེ། འདས་པའི་དེ་མ་ཐག་པ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ལས་བཟློག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བའོ། །རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ཡུལ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རང་གིས་རིག་པ་ཇི་ལྟར་ཡུལ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་ཉིད་གྲུབ་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་ཕྲད་པར་བྱ་བ་དང་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ཡུལ་ཡིན་ཞེས་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ལ་རྒྱུ་ཉིད་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །རང་ཉིད་རིག་པ་ལས་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་འདིས་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །བར་མ་ཆད་པར་སྨྲས་པས་ཆོག་གོ །ཕྲད་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་ནི་དེ་མེད་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དུ་བ་ནི་མེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །སྔར་གང་མཐོང་བ་ཉིད་ཡོད་པ་ལས་ཕྱིས་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། དེས་དྲངས་པའི་ཕྱིར་མེའི་དུ་བ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ནམ། དུ་བ་མཐོང་བ་དག་ལྡན་པ་ཙམ་ལས་ཇི་ལྟར་མེ་དམིགས་པར་འགྱུར། དེ་ལ་འདས་པའི་དུས་ཀྱི་མེ་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སླུ་བ་ཡིན་པས་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ལས་མི་སླུ་བ་ཡིན་གྱི་འདས་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ལ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པ་ཡང་དེ་ལ་མི་བསླུ་བ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། །ཐལ་ཆེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཞེན་པ་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་བྱུང་བར་གྱུར་པ་ལ་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་དུ་ཞེན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་པ་ཅན་ནི་མཐར་ཐུག་གི་བར་དུ་ཡང་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་ཀྱང་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྲད་པར་བྱ་བ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་ན་དེ་མི་ཟད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་རྒྱུ་ལ་རྒྱུའི་ཆོས་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་རྒྱུ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་བུ་ནི་འདས་པ་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཡོད་ན་འདི་འ
Chinese
的乐 正如所适合的那样，蓝色也是如此。乐不是他者之识，因为以他者之识则不是识。蓝色本身是有乐的。不是的，因为那就像蓝色一样是可识的。那识也不是执著于蓝色的，因此不了解自性不是识。如果二者都有集合，则会像蓝色等一样同时出现，因此会颠倒。执著也依赖于习惯，不像乐一样，蓝色在那时不是进入境，也不是可触及的。从证悟来说，可触及的和与之相关的，是从他者本身可知的，不是仅仅从那可知的，因为有怀疑。如果说因此也是决定的，则不是的，因为是对自己的自性决定的。从根源于根源于感官和境等之理由所生的识，是随顺于境的，不是从他者，因为是从那本身执持那，不是从他者。这样，如果说从一到一的传递会完全舍弃疲惫，则不是的，因为果是从自己的相续中产生的，因此会是那的形相或者其他，而识是自己认识自己，也不是从他者，因此不像那。即使像那一样，自己认识自己，也很难找到自性认识蓝色的。即使那样，因为那仅仅存在于一切中，因为已经获得，所以不是再次进入的境。以那方法本身，具有证悟者依赖于他者可知，不是从自己，因此仅仅是从他者遣除怀疑，这是所显示的。如果说形相是蓝色，是随后的推测，则不是与可触及的相异的，因为没有明确地看到蓝色。如果说从遣除而成就等等，所说的是如果相同者不是从直接的因缘而决定，这是所说的，即使那样，境相同的直接者也会变成境。
English
The bliss of Just as it is appropriate, so is blue. Bliss is not other-consciousness, because by other-consciousness it is not consciousness. Blue itself has bliss. No, because that is to be known like blue. That consciousness is also not attached to blue, therefore it does not understand that self-nature is not consciousness. If both have a collection, then they will appear simultaneously like blue etc., therefore it will be reversed. Attachment also depends on habit, unlike bliss, blue is not entering the object at that time, nor is it touchable. From realization, what is touchable and related to it is to be known from the other itself, not just from that, because there is doubt. If you say that therefore it is also certain, it is not, because it is certain about its own self-nature. The consciousness that arises from the reasons of the senses and objects etc. follows the object, not from the other, because it is from that itself that it holds that, not from the other. Thus, if it is said that passing from one to another will completely abandon fatigue, it is not, because the result arises from its own continuum, therefore it will be that form or another, and consciousness is self-knowing, and not from the other, therefore it is not like that. Even like that, self-knowing is also not difficult to find self-nature knowing blue. Even so, because that only exists in everything, because it has already been obtained, it is not an object of re-entry. By that very method, those who possess realization are known to depend on others, not from oneself, therefore it is shown that it is not just removing doubt from others. If it is said that the form is blue, it is a subsequent inference, it is not different from what is touchable, because blue is not clearly seen. If it is said that accomplishment comes from elimination, etc., what is said is that if the same is not determined by the immediate cause, that is what is said, even so, the immediate one with the same object will become the object.
Chinese
並且說明，與應觸知之物種類相同，且此物為他者所間隔的緊隨之後者，也稱為相似的緊隨之後的知識。如果這樣，因為一切都如其自性，那麼就不可能存在非量，但並非如此，因為過去的緊隨之後者不是量，所謂的「從他者中返回」是行為的分類。不是說「非因非境」嗎？快樂等等如何是自知之境，因為它們不是因。因為自性成立的自性與應觸知之物不同，如何是境？因此說明，對於具有依待者，只是將因執著為真實。通過自知，此自性顯然不是量。不間斷地說就足夠了。應觸知之物的果本身就是自性，因為如果沒有它，它就不存在，例如煙是火的果本身。先前所見之物存在，之後將被見到的是它的果，因為它是由其引導的，難道不像火的煙嗎？僅僅因為具有見到煙霧者，如何能確定火？對此，對過去時間的火進行推斷是不可能的，因為它是欺騙性的，因此不是量。從將要發生的事物中是不欺騙性的，但對於過去的事物則不然。如果說它本身將會發生，那是不可能的，因為它是矛盾的。將要發生的事物中不存在將要發生的事物。不是它的果的事物，對它來說也不是不欺騙性的，因為這太過分了。如果說這是因為執著於它們是同一的，那麼對於已經發生的事物，也只是執著於它將要發生。不與因相近的事物，直到最後也不是相近的，因為即使一剎那也不間斷地隨之而行也不是相近的。如果應觸知之物也具有自性，那麼它就是不滅的，這也是因為因的法隨之於因，如果說這將導致一切都是因，那麼對於過去的事物來說也是一樣的。並非如此，因為如果這個存在，這個
English
And it is also shown that the immediately following of this offering, which is of the same kind as the object to be touched and is intervened by another, is also called the knowledge of the similar immediately following. If so, since everything is as its own nature, it would be impossible for there to be non-valid cognition, but it is not so, because the past immediately following is not valid cognition, and what is called "returning from another" is a classification of actions. Is it not said, "Not a cause, not an object"? How are happiness and so on objects of self-cognition, since they are not causes? Since the self-nature of self-established is different from the object to be touched, how is it an object? Therefore, it is shown that for those with dependence, it is only clinging to the cause as the very reality. Through self-cognition, it is clear that this self-nature is not valid cognition. It is sufficient to speak without interruption. The very fruit of the object to be touched is its own nature, because if it does not exist, it does not exist, just as smoke is the very fruit of fire. Whatever was seen before exists, and whatever will be seen later is its fruit, because it is led by it, is it not like the smoke of fire? How can fire be ascertained merely by possessing those who see smoke? It is not possible to infer the fire of the past time from this, because it is deceptive, therefore it is not valid cognition. It is non-deceptive from what will occur, but not for the past. If it is said that it itself will occur, it is not possible, because it is contradictory. There is no occurrence in what will occur. What is not its fruit is also not non-deceptive for it, because it is too extreme. If it is said that it is because of clinging to them as the same, then for what has already occurred, it is only clinging to it as what will occur. What is not close to the cause is also not close until the very end, because even following without interruption for a moment is not close. If the object to be touched also has its own nature, then it is imperishable, and this is also because the dharma of the cause follows the cause, and if it is said that this will lead to everything being a cause, then it is the same for the past. It is not so, because if this exists, this