Tibetan
བྱ་དང་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཉིད་དེ་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་གྱི་དེའི་ཤེས་པ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་ཡང་ཤེས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། ཉེ་བར་དམིགས་ པ་ནི་ཡོད་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ་ཞེས་གང་གསུངས་པའོ། །ཕྲད་པར་བྱ་བའི་རང་གི་ངོ་བོའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་དམིགས་པ་ཡིན་གྱི་ཤེས་པ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རིག་བྱེད་ལ་ནི་ཕྲད་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུའི་རིག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། ཡོད་ན་ཡང་དེ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རིག་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡོད་ལ། རིག་པར་བྱ་བ་ནི་མེད་པ་དེས་ན་རིག་པར་བྱ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །མ་ཡིན་ཏེ། རིག་པར་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་པ་མི་ཤེས་ན་འཇུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་ཙམ་ལས་འཇུག་པ་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་སྦྱོར་བ་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་སྦྱོར་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་དེའི་ཚེ་ནི་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཤེས་པ་དང་འབྲེལ་པ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཤེས་པ་ལས་འཇུག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཕྲད་པར་བྱ་བ་ལ་ངེས་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཡིད་ལ་ངེས་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ཡིན་གྱི་གཞན་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོའི་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་ཙམ་ཉིད་ལ་རྒྱུའི་ཐམས་ཅད་ཉིད་དུ་སྒྲོ་གདགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འདྲ་བ་ཉིད་ནི་གདགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ནོ། །མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་པ་ཡིན་ཡང་གཟུགས་དང་རེག་པ་དག་གིས་རེག་པའི་འབྲས་བུ་གཟུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། རིགས་པ་ཤེས་པས་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་འཇོག་ནུས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ལ་གཟུང་བར་ཤེས་ཀྱང་གསུངས་པའོ། །ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རང་གི་རྣམ་པ་སྟེ། བདག་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་འཇོག་པ་སྟེ་སྒྲོ་འདོགས་པར་ནི་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྲད་པར་བྱ་བ་སྟེ་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཡུལ་ཞེས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་གྱི། ཤེས་པ་ལ་རང་གི་རྣམ་པ་སྟེ་རང་དང་འདྲ་བར་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་ཉིད་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡང་ཁ་ཅིག་ལ་མཐོང་བ་ལས་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་མ་ཡིན་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འདི་སྐད་བསྟན་པར་འགྱུར་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས
Chinese
所作和能知的对境事物本身是与之相关的，但仅仅是它的知识则不是。事物难道不是知识本身吗？所说是“近取境被称为存在”的那些话。所要接触的事物自身的体性之体验是所缘境，但仅仅是知识则不是。对于能知者来说，并没有所要接触的事物之果的知识。即使有，那些寻求它的人也不会进入。能知者是存在的，而所要知的则是不存在的，因此那些寻求所要知的事物的人才会进入。不是的，如果不了解与所要知事物的关联，就不会进入。这清楚地表明，仅仅是确定性的结合才能进入。确定性的结合也是因为在那时存在，所以不是进入。确定性的结合是要证成的，但在那时是不存在的。如果是这样，因为不了解与知识的关联，所以从那知识中进入是不可能的。因此，对于所要接触的事物，具有确定性的知识，是唯有在那时心中具有确定性的量，而不是从其他方面。也不是陷入感官所取境的过失，因为对于自身的体性来说，它不是如实增益的对境。仅仅是果，也不是要增益为一切因。相似性是增益的原因。不是的，即使它不存在，因为色和触等所触的果是色，所以对于因的自身体性来说，它是如实增益的对境。而且，已经阐明了非因不是对境，即使知道以理性能知的方式安立的因本身被执取。对于知识的自身体性来说，自身的相，即安立为自性的体性，增益是合理的，所要接触的事物，即在因上增益为果的体性之对境，这是所要阐明的意义。对于知识来说，自身的相，即增益为与自身相似，则不是。仅仅在果上如实增益，也已经阐明了在某些情况下是可见的，但不是在所有情况下。这将要阐明属于自性范围之内。
English
The object itself of what is to be done and what is knowable is related to it, but not merely its knowledge. Is not the object itself knowledge? What was said is, "The near object is called existence." The experience of the nature of what is to be contacted is the object, but not merely knowledge. For the knower, there is no knowledge of the fruit of what is to be contacted. Even if there is, those who seek it do not enter. The knower exists, but what is to be known does not, so those who seek what is to be known enter. No, because if the connection with what is to be known is not understood, there is no entry. This clearly shows that only a definite combination can enter. The definite combination is also not an entry because it exists at that time. The definite combination is to be proven, but it does not exist at that time. If so, because the connection with knowledge is not understood, it is impossible to enter from that knowledge. Therefore, for what is to be contacted, the knowledge of certainty is the measure of certainty in the mind only at that time, and not from other aspects. Nor is it a fault to fall into what is to be grasped by the senses, because for its own nature, it is not the object of truly superimposing. Merely the fruit is not to be superimposed as all causes. Similarity is the reason for superimposition. No, even if it does not exist, because the fruit of touch by form and touch is form, for the nature of the cause itself, it is the object of truly superimposing. Moreover, it has been explained that the non-cause is not the object, even if it is known that the cause itself, which can establish the form known by reason, is grasped. For the nature of knowledge itself, its own aspect, that is, establishing it as the nature of self, superimposition is reasonable, the object to be contacted, that is, superimposing the nature of the fruit on the cause, this is the meaning to be explained. For knowledge, its own aspect, that is, superimposing it as similar to itself, is not. Merely superimposing truly on the fruit has also been explained to be visible in some cases, but not in all cases. This will be explained to belong to the scope of self.