Tibetan
དོན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་བདེན་ཏེ། མངོན་པར་གསལ་བཞིན་པའི་ངོ་བོ་ལས་གཞན་པར་མི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ཡང་གཞན་ཉིད་ཡིན་པས་ངོ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདོད་པའི་དབང་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན་ནོ། །ངོ་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་འདོད་པའི་དབང་གིས་མངོན་པར་གསལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདོད་པའི་དབང་ཉིད་དེ་ཆོག་གོ །ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་མངོན་པར་གསལ་བའམ་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་དབང་གིས་མ་ཡིན་པ་དང༌། དོན་གཞན་དུ་ཁྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་ རྟོགས་པ་ཙམ་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཡིན་གྱི། ཚད་མའི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །དེས་ན་ཤེས་པ་ཙམ་ལས་དོན་ལ་ངེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ངེས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་རྣམས་ལ་སྐྱེས་བུའི་དབང་བྱེད་པས་འཇུག་པ་ཅན་རྣམས་ནི་དངོས་པོ་མཐོང་བ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་གོམས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སད་པའི་རྒྱུས་འཇུག་པར་སེམས་པ་ཡིན་ན། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ངེས་པ་ཡིན་གྱི་དེ་དག་ཙམ་གྱིས་མགུ་བ་ནི་མིན་ཏེ། རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྲད་པར་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་བ་ཅན་དུ་ངེས་པ་ཡོད་ན་དེ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྲད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། ཕྲད་པར་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་བདེན་ཏེ། ཕྲད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཡང་དེའི་འབྲས་བུ་ནི་དེ་ཉིད་ལས་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ནག་པའི་བུ་ལ་ནག་པར་ཤེས་པ་ལྟ་བུའོ། །རྣམ་པ་མང་པོ་མཐོང་པ་ནས་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་ཉིད་དུའམ། འབྲས་བུ་ཉིད་ལ་དེ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ནི་འདྲ་བ་ལས་ཡིན་ཏེ། མཚེ་མ་དག་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ལ་ཡང་ཕྲད་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ལ་དེ་ཉིད་དུའོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་འདིའི་དོན་དང་འདྲ་བ་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཅིའི་ཕྱིར་གསུངས། དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་དེ་ཉིད་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ། དོན་གྱི་དངོས་ཉིད་མ་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། འདིར་དེ་ཉིད་བརྗོད་པ་ལས་འདི་དོན་དང་འདྲ་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་ཡང་འདྲ་བ་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བསྲེག་པ་དང༌། བཙོ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་མེ་དད་འདྲ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་འབྲས་བུ་ཉིད་ནི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྲད་པར་བྱ་བའི་དོན་གྱི་ངོ་བོ་འབྲས་བུ་ཉིད་གང་གི་ཡིན་པའི་དོན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་དེ་རྟོགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་དམ་བཅས་པའི་དོན་དང་ཕྲད་པར་བྱེད་པ་ནི་མི་སླུ་པར་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་ནམ། དམ་བཅས་པ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ཞིང་གཞན་དང་ཕྲད་པར་བྱེད་པ་པོ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ཡང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་བསླུ་བ་ཅན་ཡིན་གྱི། རྟོགས་པ་ཙམ་མ་རྟོགས་ནས་གཞན་ དང་ཕྲད་པར་བྱེད་པ་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། རྟོགས་ནས་ཕྲད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། རྟོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དང་ཕྲད་པར་བྱ་བ་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོགས་པ་ཡོད་ན་ཕྲད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་གྱི་གཞན་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ལས་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་དེ་ལྟ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྲད་པར་བྱ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དེ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་ཁོ་ནའི་ངོ་བོ་ཚད་མ་ཡིན་གྱི་རྟོགས་པ་ཙམ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་ནི་དེ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྲད་པར་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ངོ་བོ་བཞིན་དུ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཤེས་པ་ཡིན་གྱི་དེ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་མ་ཡིན་ཏེ་ནག་པའི་བུ་ལ་ནག་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་དེ་ཉིད་ཤེས་པའི་ཡུལ་ནི་འབྲེལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།། དེས་ན་དེ་ཉིད་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ལ་དེ་ཤེས་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་དོན་དང་འདྲ་བ་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ལ་དོན་རྟོགས་པ་ནི་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ལ་སྒྲོ་བཏགས་པས་འཇུག་པ་ཡིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་ལ་འཇུག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་ལ་ཡང་ཤེས་པའི་ངོ་བོར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་ན། མི་འཇུག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དོན་དུ་གཉེར་བ་ནི་སུ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པའི་ངོ་བོ་དང་ཕྱི་རོལ་དག་ནི་སོ་སོ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སོ་སོ་བ་མ་ཡིན་ན་ཕྱིའི་དངོས་པོ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ཆེས་ཤིན་ཏུ་ཡང་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དེ་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །སྣང་བ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དེ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་རྣམས་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་པར་བྱའོ། །རྟོགས་པ་ཙམ་ཡང་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ལ་ཡང་འགྱུར་རོ། །སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་ཕྱི་རོལ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་བྱེད་ལས་གཞན་པ་ལ་ནི་འབྲེལ་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་
Chinese
事实上并非如此，这是真实的，因为除了显现的自性之外，没有看到其他的。而且，那也是其他的，因此不是认识，而是因为欲望的支配。即使是认识，也因为欲望的支配而显现，所以欲望的支配就足够了。而且，对于自己的自性，并不依赖于显现或者显说，因为不是由它支配，而且会引向其他的意义。能说者本身只是 理解的理由，但已表明不是量（ प्रमाण ，pramāṇa，量）的支分。因此，仅仅是知晓并不能确定事物，因为不是确定的原因。对于所说的事物，由于人的支配而进入的事物不是能见事物的，如果认为是以习惯的方式唤醒分别念的原因而进入，那么对于自己的自性是确定的，但仅仅是那些并不能满足，因为在梦等等中也有。如果确定与所触及的事物相关联，那么那本身就是量。是所触及的事物本身的自性进行确定，但并非仅仅是与所触及的事物相关联，这是真实的，即使不是所触及的事物，它的结果也是从那本身理解的，比如知道黑人的儿子是黑色的。从看到许多形态开始，将因视为果，或者将果视为因，这是由于相似性，比如双胞胎等等。对于此，也是将所触及的事物的结果视为那本身。如果是那样，为什么说与此意义相似的是量呢？它的结果本身的自性与那本身相似，被称为没有舍弃事物的真实性，因为在此说那本身，所以这是与意义相似的自性。如果说对于此也仅仅是相似者，那么烧和煮等等与火并不完全相似，但那本身是结果本身，因此所触及的事物的意义的自性，结果本身是谁的意义的自性，如果是那样，那么认识那本身就是结果。那本身是确立那认识的原因。
English
In reality, it is not so, it is true, because other than the manifesting nature, nothing else is seen. Moreover, that is also other, therefore it is not recognition, but because of the dominance of desire. Even if it is recognition, it is manifested because of the dominance of desire, so the dominance of desire is sufficient. Moreover, for one's own nature, it does not depend on manifestation or explicit expression, because it is not dominated by it, and it leads to other meanings. The speaker himself is only the reason for understanding, but it has been shown that it is not a part of valid cognition ( प्रमाण ，pramāṇa，valid cognition). Therefore, merely knowing does not determine things, because it is not the cause of determination. For the things that are said, the things that enter due to the dominance of people are not things that can be seen, if it is thought that it enters because of the cause of awakening discrimination in a habitual way, then it is certain for one's own nature, but merely those are not satisfying, because they also exist in dreams and so on. If there is certainty in connection with what is to be touched, then that itself is valid cognition. It is the nature of the thing to be touched itself that determines, but not merely in connection with the thing to be touched, this is true, even if it is not the thing to be touched, its result is also understood from that itself, such as knowing that the son of a black man is black. From seeing many forms, attributing the cause to the effect, or attributing the effect to the cause, this is due to similarity, such as twins and so on. For this, also, it is to regard the result of what is to be touched as that itself. If that is the case, why is it said that what is similar to this meaning is valid cognition? The nature of its result itself is similar to that itself, it is called not abandoning the reality of things, because here that itself is said, so this is the nature similar to the meaning. If it is said that for this also it is only the similar one, then burning and cooking etc. are not completely similar to fire, but that itself is the result itself, therefore the nature of the meaning of what is to be touched, the nature of whose meaning the result itself is, if that is the case, then knowing that itself is the result. That itself is the cause of establishing that knowledge.
Chinese
因此，它本身就是量。世间上，与所承诺的意义相符，难道不是不欺骗者吗？仅仅是承诺还不够，也不是与他者相符者。同样，知识也是不欺骗的，例如快乐等等。仅仅是理解，而不是在不理解之后与他者相符。 那么是什么呢？理解之后才相符。因为执着于理解的刹那本身与所要相符的理解是同一的。如果存在理解，就存在相符，因此理解本身是量，而不是来自其他。说“不是来自其他”，情况并非如此，只有与所要相符的意义相关联的自性才是量，而仅仅是理解不是量。而且，不是理解就不是进入的支分，因此理解依赖于它。与所要相符的事物相关联的知识的自性，也像随后的推断的自性一样，是自己所知的。它本身是知识，而不是与它相关联的，并非如此，就像黑人的儿子对黑人的认识一样，它本身是知识的境，因为是相关联的缘故。因此，它本身是量，而了解它是果。也有人说，与意义相似是量，而理解意义是量的果。因此，通过对知识的自性进行增益，才能进入，而不是进入外境。如果对外境也增益为知识的自性，那就只有不进入，因为没有人寻求意义。如果知识的自性和外境不是分离的，因此才能进入，如果不是分离的，那么寻求外在事物的人们就更加不会进入，因此这是清楚的。将显现和分别念合为一体等等，那些认为那本身就是真实的人，应该同样解释那些从那之中产生的境。如果仅仅是理解本身就是量，那么也会变成从声音中产生的量。从声音中产生的量，难道不是对外境进行了解吗？对于与所知和能知不同的事物，是没有关联的。情况并非如此，因为知
English
Therefore, it itself is valid cognition. In the world, isn't that which accords with the meaning of a promise the non-deceiver? Merely making a promise is not enough, nor is it that which accords with another. Similarly, knowledge is also non-deceptive, such as happiness and so forth. Merely understanding, and not according with another after not understanding, is not it. What then is it? It is according after understanding. Because the moment of understanding itself is apprehended as being one with the object to be accorded with, which is understanding. If there is understanding, there is accordance, therefore understanding itself is valid cognition, and not from another. To say "not from another" is not so, for only the nature that is connected with the object to be accorded with is valid cognition, and merely understanding is not valid cognition. Moreover, that which is not understanding is not a limb of entering, therefore understanding is dependent on that. The nature of knowledge that is connected with the object to be accorded with is also known by itself, like the nature of subsequent inference. That itself is knowledge, and not that which is connected with it, it is not so, for like the knowledge of blackness in a black person's son, that itself is the object of knowledge, because it is connected. Therefore, that itself is valid cognition, and knowing that is the result. It is also said that being similar to the meaning is valid cognition, and understanding the meaning is the result of valid cognition. Therefore, by imputing to the nature of knowledge, one enters, but not entering the external. If one also imputes the nature of knowledge to the external, then there is only non-entering, because no one seeks the meaning. If the nature of knowledge and the external are not separate, therefore one enters, if they are not separate, then those who seek external things will even less enter, therefore that is clear. Having made appearances and discriminations one, and so forth, those who consider that itself to be the truth, should similarly explain those objects that arise from that. If merely understanding itself is valid cognition, then it would also become that which arises from sound. Does not that which arises from sound also make one know the external? For that which is other than the knowable and the knower, there is no connection. It is not so, because know