Tibetan
པ་ཡིན་གྱི་འདི་ལ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་འགལ་བར་དོགས་པའི་ས་བོན་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདུན་པ་དང་ལྔ་པ་དག་གིས་དོན་གཞན་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བས་ཆོག་མི་ཤེས་པ་ལ་བཤད་པ་གཞན་བསྟན་པ་ནི། ཡང་ན་བདག་ཅག་གིས་གཞན་དུ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ནི་གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒོལ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་ཙམ་འཁྲུལ་པ་ཅན་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་གཞན་དུ་ཐལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གཞན་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ་འབྲས་བུ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་མཐའ་རྒྱུ་ཚོགས་པ་ནི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ནི་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པར་ལན་ཅིག་མཐོང་བ་ལས་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡོད་ཀྱང་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་ན་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཉིད་དེ། ཚང་པ་དང་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དེ། མ་ཚང་བ་འགལ་བ་ཡིན་ལ། དེས་ཁྱབ་པའི་རེས་འགའ་བའི་མི་འབྱུང་བ་དང་ཡང་འགལ་བའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་ཡིན་ན་ནི་རྒྱུ་ནུས་པ་ཅན་ནི་འབྲས་བུ་ལ་མ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་རྒྱུའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ནུས་བའི་ཁྱད་པར་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ནོ། །ནུས་པ་ཅན་གྱི་རྒྱུ་མཐོང་ན་འབྲས་བུ་ལ་མི་འཁྲུལ་པ་དྲན་པའི་དུས་ཁོ་ན་ལ་བར་དུ་གཅོད་པ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཅི་དགོས། གང་དུ་འབྲས་བུ་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་ཡིན་པ་དེ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དོན་མེད་པ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགལ་བའི་སྐྱོན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་ཚོགས་པ་ཡང་བར་དུ་ཆོད་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ལ་ངེས་པའི་རྟགས་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་འབྲས་བུར་རུང་བ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ལ་ཡིན་གྱི་འབྲས་བུ་མ་ངེས་པས་རུང་བ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ལས་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། རུང་བ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་མ་ཡིན་པས་ཟློག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། འོན་ཏེ་འབྲས་བུ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་ཞེས་བྱ་བའོ། ། ལན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རེ་ཞིག་འབྲས་བུ་འདས་པའི་རུང་བ་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་རིག་པ་པོའི་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རིག་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་འབྲེལ་པ་མ་བཟུང་བའི་རྗེས
Chinese
因为这其中也没有像那样成为相违之顾虑的种子。因为第七和第五并不能使人领悟其他的意义，因为这样说就足够了，为了显示其他的解释，又或者我们应当作其他的解释，就是说，这本身就是如果识先行等等的辩论者先行的解释。仅仅是因迷惑而已，因此，所谓的能力就是差别。成为其他的因，就是说，对于要领悟其他的意义，与所谓的结果本身是相违的。因为，总的来说，因的集合是结果产生，不是依赖于其他的，从一次见到就能领悟，即使有它，如果结果不产生，就会变成具有依赖性了，这说明了没有依赖性，齐全和具有依赖性，不齐全就是相违的，并且因为这与普遍存在的偶尔不产生也是相违的。如果普遍存在是相违的，那么具有能力的因就不会迷惑结果了，这就是它的意思。这样的话，那么所谓的因的特征，就依赖于跟随能力的差别了。如果见到具有能力的因，不迷惑结果，仅仅在忆念的时候，没有间隔，结果不是会显现吗？还需要推测什么呢？在结果是超越感官的地方，推测就不是没有意义的。因此，所谓的结果仅仅是，仅仅是相违的过失。因的集合也有可能被间隔，因此不是确定结果的征象吗？即使是这样，对于确定能够成为结果本身是确定的，但因为结果不确定，从确定能够成为本身，就不是推测本身，因为不确定能够成为本身，因为遣除本身就不是量本身，这样想，或者是因为对结果犹豫不决。 回答说不是，所谓将会产生，暂时对于结果已过去的能够成为本身进行推测不是，因为那是认识者的现量。那不是认识者，也是没有把握关联的之后。
English
Because there is no seed of doubt about such a contradiction in this. Because the seventh and fifth do not make people understand other meanings, because saying this is enough, in order to show other explanations, or we should make other explanations, that is, this itself is the explanation of the debaters who precede consciousness and so on. It is only because of confusion, therefore, the so-called ability is the difference. Becoming another cause, that is, for understanding other meanings, it is contradictory to the so-called result itself. Because, in general, the collection of causes is the result of production, not dependent on others, it can be understood from seeing it once, even if it exists, if the result does not arise, it will become dependent, which shows that there is no dependence, completeness and dependence, incompleteness is contradictory, and because this is also contradictory to the universally existing occasional non-arising. If the universally existing is contradictory, then the cause with ability will not confuse the result, that is its meaning. In that case, then the so-called characteristic of the cause depends on following the difference of ability. If you see the cause with ability, not confusing the result, only at the time of remembering, without interruption, will the result not appear? What is the need for speculation? In the place where the result is beyond the senses, speculation is not meaningless. Therefore, the so-called result is only, only the fault of contradiction. The collection of causes may also be interrupted, so is it not a sign of determining the result? Even so, it is certain that it can become the result itself, but because the result is uncertain, from the certainty that it can become itself, it is not speculation itself, because it is uncertain that it can become itself, because the removal itself is not the measure itself, thinking like this, or because of hesitation about the result. The answer is no, the so-called will arise, temporarily speculating on the possibility of the result having passed is not, because that is the present quantity of the knower. That is not the knower, and it is also after not grasping the connection.
Tibetan
་སུ་དཔག་པ་མི་སྐྱེ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་འབྲས་བུའི་རུང་བ་ཉིད་ཀྱང་དེ་མ་ངེས་ན་མི་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་རུང་བ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱི་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རུང་བ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ངེས་པ་ཡང་མངོན་སུམ་ཁོ་ན་ལས་མཐོང་བའི་འབྲས་བུའི་རུང་བ་ཉིད་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་འབྲས་བུ་ལ་ངེས་པ་མེད་ན། རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་མ་མཐོང་སྟེ། ངེས་པ་ཅན་གྱི་རུང་བ་ཉིད་ནི་རེས་འགའ་ངེས་པ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡང་ཡུལ་དང་དུས་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་མེད་པར་མེད་པས་འབྲེལ་པ་འཛིན་པ་ཡིན་ཡང༌། རྗེས་སུ་དཔག་མ་ནི་དེའི་ཁྱད་པར་གྱིས་མི་ལྡན་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ན། ཁྱད་པར་གྱི་ཡུལ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་རྗེས་སུ་དཔོག་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །རེ་ཞིག་རུང་བ་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཉིད་རྒྱུ་ཙམ་ལ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ། འོན་ཅི་ཞེ་ཞེ་ན། ཚོགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་མེད་ན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དེ་རྒྱུ་མཐོང་བ་ལས་འབྲས་བུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ནི། དོན་གཞན་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ་འབྲས་བུ་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་བཤད་པ་ནི། རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འབྲས་བུ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ནི་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་འབྲས་བུ་ཡང་རྒྱུ་ཡིན་པར་ཅི་ལས་ཤེས་ཤེ་ན། རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གང་ཡོད་ན་དེ་གདོན་མི་ཟ་བར་འབྱུང་བ་སྟེ། རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ་བསྒྲུབ་པ་ཁྱབ་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་འཁྲུལ་པས་ཅི་ཕན་ཞེ་ན། དེ་ཡོད་ན་འབྱུང་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་འབྲས་བུ་ཉིད་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། དོན་གཞན་གོ་བར་བྱ་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྒྱུ་ཡིན་པ་ཁོ་ན་གོ་བར་བྱེད་པ་ཅི་སྟེ། མ་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་ པ་ལ། མ་ངེས་པ་ཉིད་ནི་འབྲས་བུ་ལ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། གང་ཞིག་དོན་གཞན་གྱིས་གོ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའོ། །ནུས་པ་ཅན་གྱི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་དེ་འབྲས་བུས་ཁྱབ་པའི་གོ་བྱེད་མ་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་འབྲས་བུས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་མ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་ཁོ་ན་འབྲས་བུ་ཡི
Chinese
因为不能产生推测。即使是未来结果的可能性，如果它不确定，也是不确定的。这解释了可能性的一般情况。如果仅从显而易见的事物中看到的结果的可能性得到证实，那么对于未来结果的不确定性，就不会看到推测的对象。因为确定性的可能性有时与确定性无关。如果即使没有地点和时间等差异也能建立联系，那么推测的对象就具有区分不具备这些差异的特征，如果说只有差异的对象，那么这就是推测未来来世。暂时，可能性本身不只是推测的原因吗？或者是什么？是集合，而且是不依赖的，因为如果没有结果，那么普遍存在就是矛盾的。怎么会对结果产生怀疑呢？如果是这样，那么从看到原因到推测结果，与理解其他事物的结果是唯一的说法相矛盾。对此的解释是，原因是，因为如果没有结果，就不会产生原因，因为只有没有结果才不会产生。这就是结果的含义。如何知道未来结果也是原因呢？总是，凡是存在的，必然会产生，随后的联系被认为是普遍存在，因为要说的随之而来的是普遍存在的证明。如果对此感到困惑有什么好处呢？如果它存在，就会产生，这样表明结果本身就是理由，没有矛盾，那就是理解其他事物。为什么只有原因才能被理解呢？如果认为不是这样，
English
because it cannot generate inference. Even the possibility of a future result is uncertain if it is not definite. This explains the generality of possibility. If the possibility of a result seen only from the obvious is established, then if there is no certainty about the future result, the object of inference is not seen. Because the possibility of certainty is sometimes unrelated to certainty. If even without differences such as place and time, a connection is established, then the object of inference has the characteristic of distinguishing what does not possess those differences, and if it is said that it is only the object of difference, then this is what is meant by inferring the future afterlife. For the time being, is possibility itself not just a cause of inference? Or what is it? It is an assembly, and it is independent, because if there is no result, then being pervasive is contradictory. How can there be doubt about the result? If that is the case, then inferring the result from seeing the cause contradicts the statement that the result alone is for understanding other things. The explanation for this is that it is the cause, because if there is no result, the cause that does not arise is only that which does not arise if there is no result. That is the meaning of 'it is the result.' How is it known that the future result is also a cause? Always, whatever exists will inevitably arise, and the subsequent connection is said to be pervasive, because what is to be said subsequently is the proof that is pervasive. What is the benefit of being confused about this? If it exists, it will arise, thus showing that the result itself is the reason, and there is no contradiction, that is, understanding other things. Why is it that only the cause can be understood? If one thinks that it is not so,