Tibetan
་ཡིན་ཡང་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ། །ཅི་ལས་ཤེས་ཤེ་ན། གཞན་དང་གཞན་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་འབྱུང་བ་རང་གི་དང་གིས་འགག་པ་མེད་པ་ཡིན་ན། འདི་དེ་མེད་པར་རབ་ཏུ་སྦྱར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་ཀྱང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་དང་གིས་འགག་པ་དེའི་མེད་པས་རབ་ཏུ་སྦྱར་བ་ཡིན་ཞེས་དེ་སྐད་དུ་ཟེར། འོན་ཀྱང་རྒྱུའི་རྒྱུན་མེད་ན་འབྲས་བུའི་རྒྱུན་མེད་པ་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་བསྟན་པ་ནི། དེ་མེད་པ་ཉིད་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྒྱུ་ཡོད་ན་འབྱུང་བ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས། རྒྱུ་མེད་ཀྱང་འབྱུང་བ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་ཉིད་ནི་ངེས་པ་ཅན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ངེས་པ་ཅན་ཁོ་ན་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་དོན་ཏོ། །རིམ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལས་ཏེ། རེས་འགའ་བ་མ་ཡིན་པ་ལས་རིམ་པ་ཅན་ཏེ་རེས་འགའ་བ་ཡིན་ནོ། །ལྷན་ཅིག་བྱེད་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཡིན་ལ། དེ་མ་ཡིན་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ཐ་མི་དད་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་བྱེད་པའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། ཁྱད་པར་སྒྲུབ་ཏུ་མེད་པ་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་མཐའི་གནས་སྐབས་བཞིན་དུ་ལྷན་ཅིག་བྱེ་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དེའི་གནས་སྐབས་རྣམས་ཀྱི་རེ་རེའི་ནུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཁོ་ན་ལྷན་ཅིག་བྱེ་དཔའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། རྟག་པ་དེ་ལ་ཉེ་བར་མ་བོར་བའི་ཕྱིར། རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། ཁྱད་པར་ཐ་དད་པར་ཁས་ལེན་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྟག་པ་ཉིད་ཡང་མི་བྱེད་ན་མཐའི་གནས་སྐབས་བཞིན་དུ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་དོན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་མཐའི་གནས་སྐབས་བཞིན་དུ་རྟག་པ་ཡང་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། ཁྱད་པར་དེ་དེའི་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །བདེན་ཏེ། རེ་ཞིག་ཁྱད་བར་དུ་བྱེད་པས་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་ཉིད་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། མ་ཡིན་ཏེ་ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཁྱད་པར་ལས་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའིའོ། །ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་ པར་ལས་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་བསྒྲུབས་པས་ཁྱད་པར་ནི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའོ། །དོན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཁྱད་པར་རྟོག
Chinese
虽然如此，也应结合语境说“是生起”。从何得知呢？即是“他与他”。如果生起不是由自身的“和”所断绝，那么这与那的结合就不是彻底的，因为即使没有那，也还是有的。据说，是由自身的“和”所断绝的那个“没有”彻底结合。然而，为了表明如果因的相续不存在，那么果的相续也不存在，所以说“在那不存在时”。像那样，如果因存在，那么仅仅因为生起，果就会普遍存在。因此，为了表明即使没有因也会生起，所以说“因此，与因相关联的本身，就仅仅是必然的本身会转变，因此，必然的因就仅仅是果”是所要表明的意义。从非次第性中，即从非偶然性中产生次第性，即是偶然性。共同作用所要成就的卓越之处是特殊，而那不属于什么，那即是具有特殊者。为了表明，不依赖于它，与具有特殊者无差别，是使之卓越的共同作用，所以说“在特殊无法成立时”。然而，如果共同作用者本身像最终状态一样是共同作用，如果是那样，那么因为那是每个状态的能力，所以那本身就成为共同作用的因，并且因为没有舍弃对常有的接近，所以为了表明不是因本身，所以说“即使承认特殊是不同的”。如果常有本身也不做，那么就不会变成像最终状态一样共同作用的意义。因此，认为像最终状态一样，常有也是在做的，所以说“如果特殊是那的”。确实，暂时通过区分来共同作用不是，因为会陷入常有本身不存在的过失，所以说“不是的，特殊”。特殊来自共同作用。所谓特殊，就是通过证明特殊来自共同作用而成为特殊，所以特殊是卓越之处。所谓“无意义”，意思是像先前一样，因为没有舍弃作者本身。特殊的理解。
English
Even so, it should be said in conjunction with the context, "It arises." How is it known? It is "other and other." If arising is not cut off by its own "and," then the combination of this and that is not thorough, because even without that, it still exists. It is said that it is the "absence" that is cut off by its own "and" that thoroughly combines. However, in order to show that if the continuity of the cause does not exist, then the continuity of the effect does not exist, it is said, "When that does not exist." Likewise, if the cause exists, then merely because of arising, the effect will be universal. Therefore, in order to show that even without the cause, it will arise, it is said, "Therefore, the very connection with the cause is only the inevitable itself that will transform, therefore, the inevitable cause is only the effect" is the meaning to be shown. From non-sequentiality, that is, from non-contingency, sequentiality arises, that is, contingency. The excellence to be accomplished by co-action is special, and that which does not belong to what, that is the one with specialness. In order to show that, without relying on it, being undifferentiated from the one with specialness is the co-action that makes it excellent, it is said, "When the special cannot be established." However, if the co-actor itself is co-acting like the final state, if that is the case, then because that is the ability of each state, that itself becomes the cause of co-action, and because it has not abandoned the approach to the constant, in order to show that it is not the cause itself, it is said, "Even if one admits that the special is different." If the constant itself does not act, then it will not become the meaning of co-acting like the final state. Therefore, thinking that like the final state, the constant is also acting, it is said, "If the special is that's." Indeed, temporarily co-acting through distinction is not, because one will fall into the fault that the constant itself does not exist, so it is said, "No, the special." The special comes from co-action. The so-called special is that the special is proved to be special from co-action, so the special is excellence. The so-called "meaningless" means that, as before, because the actor itself has not been abandoned. Understanding of the special.
Tibetan
ས་པ་ཁོ་ན་ཐམས་ཅད་དུ་ཡིན་ན་རྟག་པ་ལ་ཡང་ཚད་མ་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། དེ་ནི་མེད་པ་ཁོ་ན་སྟེ་རེས་འགའ་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཡང་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་མི་རྟོགས་ན་ཞེས་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་དུས་དུས་སུ་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་སྔ་མའི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་མ་བོར་བ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་གློ་བུར་པ་དེ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན། ནུས་པ་མེད་པ་བྱེད་པ་པོ་ལ་མ་ཡིན་པ་ལ་ལྟོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བྱེད་པ་ཡིན་ན་དེའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟ་ན་ལྟོས་ཇི་ལྟར་འགྱུར། གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བས་ཁྱད་པར་དུ་སྐྱེ་བ་བསལ་བ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལ་ནི། ཁྱད་པར་ཡང་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱང་གཞན་བྱེད་པ་པོར་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་གྱི། མི་བྱེད་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་ཁྱད་པར་ཡོད་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལྟོས་པ་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པ་པོ་ལ་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ལྟོས་པ་ཡིན་པ་འདི་ལ་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་ཚད་མས་ཡོད་པར་བསྟན་པ་ནི་འདིའི་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་དོན་དུའམ། འབྲས་བུའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཁྱད་པར་མེད་པ་ལ་སྟེ་ཁྱད་པར་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ལྟོས་པ་མེད་པའོ། །མི་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ལས་གཞན་པ་དེ་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཁྱད་པར་ཡིན་ལ། དེ་དང་བྲལ་བ་ཁྱད་མེད་པ། །འབྲས་བུ་མི་བྱེད་པ་ནི་དེ་བྱེད་པའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། གལ་ཏེ་ཡང་དེ་ཁྱད་པར་མེད་པའམ་རིམ་པ་མེད་པ་ན་དེ་ལས་སྐྱེ་བའི་འབྲས་བུ་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ལས་སམ། གཞན་ལས་རིམ་པ་དང་ལྡན་པར་སྐྱེ་བ་ནི་མ་བསྲེགས་པའི་བུམ་པ་ལས་བསྲེགས་པའི་བུམ་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། ལུས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བུམ་པ་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་པར་མཐོང་བ་ནི། གཞན་ཏེ་མེ་དང་ཕྲད་པ་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པར་ནི་རིགས་ཀྱི་བློ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ ཡིན་ཏེ། གཞན་ལས་སྐྱེ་བར་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོང་བ་ནི་ཡིན་ཡང་ལུས་ནི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རིམ་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པ་ཁོ་ན་དེ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བློ་གཞན་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བློ་ནི་དེས་བྱས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། རྟག་པའི་ལུས་ཀྱིས་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ
Chinese
如果仅仅在所有地方都是如此，那么对于常法来说，也会有衡量标准，如果出现这种情况，那就是不存在，因为有时即使没有差别也能理解。如果这样想，那就说“如果不能理解差别”。如果一起做的时候，任何时候都没有差别。如果它没有失去之前的本质，那么如何依赖于那个突发事件呢？依赖于无能为力者是不可能的，如果它是施作者，那么它依赖于它的合作者。如果这样显示，那么依赖如何发生？因为“为什么”这个词已经排除了特殊的产生，所以显示的是：对于它来说，“差别也不是存在的”。如果是具有差别的事物在行动，那么行动本身也依赖于其他行动者一起行动，而不是不行动，这表明“如果存在差别”。依赖于使之特殊的事物，具有差别的事物是依赖的，这在世界上以著名的衡量标准表明是存在的，这就是“为了这个目的”的意思，是为了差别的目的，还是为了结果的目的。简而言之，这就是“因此”，对于没有差别的事物，即无法证明差别的事物，合作者是不依赖的。与不行动的本质不同，行动的本质是差别，与此分离的是没有差别。如果不产生结果，那么它不依赖于行动的合作者，如果这样想。如果它没有差别或没有顺序，那么从它产生的结果是从合作者那里产生，还是从其他事物那里有顺序地产生，就像从未烧制的瓶子到烧制的瓶子一样，如果这样想，就提到了“身体”。看到瓶子是从其他事物中产生的，即与其他事物，即与火接触的事物不同，那么理性的智慧不是这样的，因为它没有看到是从其他事物中产生的。即使看到了，身体也不是原因。因此，顺序的本质是只有使之特殊的事物才能做到。同样，因为其他的智慧也是如此，所以智慧只是由它所造，而不是由常法之身所造，因为它没有随行等等。
English
If it is only so in all places, then there would be a measure for the permanent as well. If such a thing occurs, then it is non-existent, because sometimes even without difference it can be understood. If one thinks like this, then say, "If one cannot understand the difference." If even at the time of doing together, there is no difference at all. If it has not lost its previous essence, then how does it depend on that sudden event? Dependence on the one who cannot act is not possible, but if it is the actor, then it depends on its collaborator. If it is shown like this, then how does dependence occur? Because the word "why" has excluded the special arising, what is shown is: for it, "difference is also not existent." If it is the thing with difference that acts, then the action itself also depends on other actors acting together, not on not acting, which shows "if there is a difference." Dependence on the one who makes it special, the thing with difference is dependent, which is shown to exist in the world by the famous measure, which is what "for this purpose" means, is it for the purpose of difference, or for the purpose of result. In short, this is "therefore," for the thing without difference, that is, the thing that cannot prove difference, the collaborator is not dependent. Different from the essence of not acting, the essence of acting is difference, and separate from this is no difference. If it does not produce a result, then it does not depend on the collaborator of acting, if one thinks like this. If it has no difference or no order, then the result arising from it arises from the collaborator, or from other things in order, like a pot that has not been fired to a pot that has been fired, if one thinks like this, then "body" is mentioned. Seeing that the pot arises from other things, that is, different from other things, that is, the thing that has come into contact with fire, then the wisdom of reason is not like that, because it has not seen that it arises from other things. Even if it is seen, the body is not the cause. Therefore, the essence of order is that only the thing that makes it special can do it. Similarly, because other wisdom is also so, wisdom is only made by it, not made by the permanent body, because it has no following, etc.