Tibetan
ས་བྱ་བའོ། །མཐོང་བ་ཡང་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་དུས་གཅིག་ལ་མ་ཚོགས་པ་དར་ཤ་དང་པོ་འུ་རྣ་མཱ་ས་ལ་སོགས་པའི་ཡི་གེ་རྣམས་སམ། བསྒོར་བའི་ཆ་ཤས་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་དུས་ཙམ་ལ་ཡོད་པ་རྣམས། དོན་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པའི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་མཐོང་བ་ཡིན་གྱི། རིགས་དང་འདྲ་བ་ལྟ་བུ་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་ནི། སེམས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་དཔེ་དོན་ནམ། བདག་ཏུ་བྱེད་པའི་སེམས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་པོའི་ཡུལ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་རི་མོ་དང་གླུར་བླང་བར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དབང་པོའི་ཤེས་པ་ཡང་གོམས་པའི་བསྐྱེད་བྱ་ནི་དེའི་བསྐྱེད་བྱའི་ཁྱད་པར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་པོར་བརྗོད་པ་དེའི་ཚེ་ཡང༌། གོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཅན་གྱི་དབང་པོ་ཡིན་གྱི། དེ་མེད་ན་དེ་བཞིན་དུ་འབྱུང་བ་ཡང་རི་མོ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ དབང་པོ་དེའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་འབྱུང་བ་ཙམ་ལས་ཀྱང་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། སྣ་དང་ལྕེ་དང་མིག་དང་བགས་པ་དང་རྣབ་ལ་སོགས་པ་དབང་པ་རྣམས་ནི་འབྱུང་བ་རྣམས་ལས་བྱ་བའི་ཚིག་ལས་སོ། །གོམས་པས་ཀྱང་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་པ་ཡང་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་དབང་པོ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་པ་མ་ཡིན་ཞིང་འབྱུང་བའི་བསྐྱེད་བྱ་ཡང་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་གང་གིས་དཔེར་མི་འགྱུར། འོན་ཀྱང་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་འགྱུར་བའི་འགྱུར་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་བསྐྱེད་བྱ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སེམས་ནི་དེ་འདྲ་བའི་སེམས་གོམས་པའི་བསྐྱེད་བྱ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་ལ་གནོད་པ་ཡིན་ནོ་།ཡང་ན་དབང་པོའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ནུར་ནུར་པོ་ལ་སོགས་པ་ལའམ། སྐྱེ་བ་སྔ་མའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི། འབྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པས་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ནི། །འདི་འགྱུར་ན་ནི་དེ་དག་ཀྱང༌། །འགྱུར་བདག་ཏུ་མཐོང་བ་ཡིན། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་འགྱུར་བས་འགྱུར་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་འབྲས་བུ་དབང་པོ་རྣམས་ཡིན་ལ། དེ་ཁོ་ནར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན
Chinese
是地界。所见也是逐渐产生的，不是一时聚集，如最初的达夏、乌那玛萨等文字，或者圆形的组成部分等，都是在各自的时期存在的。能见到将意义归于一体的作者，但不是像理解种类和相似之处那样。同样，将根等称为彼世，是心即是彼世的比喻意义，还是将作为主宰的心指示为彼世的对境。何时就像绘画和歌唱等一样，根的知识也是串习所生，因为那是其所生之差别。在称为彼世之时，也是由串习产生的随行之根，如果没有它，那么产生也就像绘画等的知识一样不会产生。如何 根不是其自性的产生，仅仅从产生中也会产生，如鼻、舌、眼、皮肤和耳等根，是从诸产生中以作用之词而说。因为串习也能产生差别，为了遣除“心也同样会变化”的疑惑，所以说根是显现为彼世的。即使根不是彼世，也不是产生的所生，但又以何为比喻呢？然而，因为如前所说的意之识是变化的，所以是它的所生。如此，心是像那样的心，是串习的所生，因为是它的差别的差别，就像根一样。因此，对彼世进行诽谤是有害的。或者，以根的因本身，对于软弱等，或者认为是前世的意之识，而不是产生，因为没有见到，以这样的意图来解释的是： 此若变彼亦变。 变者见为我。 因为意之识的变异是应变的，所以它的果实是诸根，并且是唯一能了知的，这是它的意义。
English
It is the earth realm. What is seen also arises gradually, not gathered at once, like the initial letters of Darsha, Unamasa, etc., or the circular components, etc., all existing in their respective times. One sees the agent who unifies the meaning, but it is not like understanding types and similarities. Similarly, referring to the senses, etc., as the other world is either a metaphorical meaning that the mind is the other world itself, or it indicates the mind as the master, as the object of the other world. When, like drawing and singing, etc., the knowledge of the senses is also produced by habituation, because that is the distinction of its production. Even when it is called the other world, it is the sense that follows from habituation, and without it, the arising would not occur like the knowledge of drawing, etc. How The sense is not its own nature of arising, but it also arises merely from arising, such as the senses of nose, tongue, eye, skin, and ear, etc., are spoken of from the elements with the word of action. Because habituation can also produce distinctions, to dispel the doubt that "the mind will also change in the same way," it is said that the sense is manifested as the other world. Even if the sense is not the other world, nor is it produced by arising, what can be used as an example? However, because the mind consciousness as previously stated is changeable, it is its production. Thus, the mind is like that mind, produced by habituation, because it is the distinction of its distinction, like the senses. Therefore, it is harmful to slander the other world. Or, by the very cause of the senses, for weakness, etc., or it is understood to be the mind consciousness of the previous life, not arising, because it is not seen, the explanation with such intention is: If this changes, that also changes. The changing is seen as self. Because the change of mind consciousness is what should be changed, its fruit is the senses, and it is the only thing that can be known, that is its meaning.
Tibetan
་ཏོ། །བདག་ཅེས་བྱ་བའི་བློ་ནི་དེའི་བསྐྱེད་བྱ་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་སུ་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། མ་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནམ། མ་མཐོང་བའི་སྔོན་པོ་ལ་འདི་སྔོན་པོའོ་ཞེས་ངེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་བདག་གོ་ཞེས་ངེས་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་རིམ་གྱིས་དབང་པོ་བསྐྱེད་བྱ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་ཙམ་ནི་ཉེ་བར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ན། དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་དབང་པོས་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ནི་རིམ་གྱིས་དབང་པོ་ལས་སྐྱེ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་བདག་ཅེས་བྱ་བའི་ཤེས་པ་བདག་ཉིད་ཁོ་ནར་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་དབང་པོ་དང་དེའི་བསྐྱེད་བྱའི་ཤེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་མ་བོར་པའི་བདག་ཉིད་ལ་འདིར་འགྱུར་གྱི་གཞན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨོས་པ་ནི། བདག་ཉིད་ལ་སོན་པའི་ བདག་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞན་ཡང་འདིར་དབང་པོའི་ཤེས་པ་བསྟན་པ་ནི་ཀ་བའི་རིག་པ་པོ་ཡིན་གྱི་གཞན་གྱི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་ཡང་དེའི་འོག་ཏུ་བདག་གོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ། དེའི་རང་རིག་པའི་བྱ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། གཅིག་དམིགས་པ་ནི་ཉམས་མྱོང་ལས། །འདི་ཞེས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མིན། །ཞེས་གསུངས་པའོ། །དམིགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་ངེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་གྱི། རང་གི་བདག་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཕྱི་རོལ་ལ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་དང༌། བདག་ནི་སྔོན་པོ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རིག་པ་དང་གཞི་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་རིག་པར་བྱེད་པ་ནི་བྱ་བ་ཡིན་ལ་དེའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་རྐྱེན་གྱི་བརྗོད་བྱ་བདག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྔོན་པོ་རིག་པ་ཁོ་ན་དེ་ལ་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ལ། དེའི་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ན་སྔོན་པོར་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་དེ་ལ་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཀྱི་བདག་གོ་ཞེས་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་གོམས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཁྱད་པར་ཅན་དབང་པོའི་བསྐྱེད་བྱ་ཡིན་གྱི་རང་གི་རིགས་ཀྱི་བསྐྱེད་བྱ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དབང་པོ་ཡང་འབྱུང་བའི་བསྐྱེད་བྱ་ཡིན་གྱི། དབང་པོ་གཞན་གྱི་བསྐྱེད་བྱར་འ
Chinese
多。所謂「我」的意念，是指由其所生的識所認識的諸根，這是確定的。不認識就不是嗎？對於未曾見過的藍色，確定「這是藍色」是不可能的。然而，對於從諸根所生的識，如果確定「這是我」，那麼最終會變成諸根所生的事物。然而，如果僅僅是意的識，具有接近認識等相狀，那麼它如何追隨諸根所見呢？這僅僅是逐漸從諸根所生的。然而，所謂「我」的意識，是確定僅僅是自身，而不是諸根及其所生的識。正如所說的「在此轉變為未捨棄的自身，而不是其他」，意思是說，存在於已達到自身的我。此外，這裡所顯示的根識是柱子的認識者，而不是其他的，因為這與現量相違。從諸根所生的識，也在其後產生「這是我」的想法，並且追隨其自證的活動。就像這樣，經中說：「唯一所緣來自經驗，此非經驗。」體驗所緣是通過自身所認識而確定的對象，但不是自身的本性，因為對此沒有分別，並且對外境也有分別，而且因為「我是知道藍色者」與知識和基礎是一致的。如果說，認識他者是行為，而其作者是作為條件的表達「我」的對象，那麼，只有認識藍色才是作者，而不是其他。如果這也是一種體驗，那麼就會變成知道藍色。因此，這就是認為它是作者的我的原因。因此，就像意的識是追隨習慣的特殊根所生，而不是自己種類所生一樣。同樣，追隨它的特殊根也是從元素所生，而不是其他根所生。
English
To. The thought of "I" refers to the senses that are cognized by the consciousness produced by it, which is definite. Is it not the case that what is not cognized is not? It is not possible to ascertain "this is blue" for a blue that has not been seen. However, if it is ascertained that "this is I" for the consciousnesses arising from the senses, then it will ultimately become something produced by the senses. However, if it is merely the consciousness of the mind, which has aspects such as near cognition, then how does it follow what is seen by the senses? This is only gradually produced from the senses. However, the consciousness called "I" is definitely only oneself, and not the senses and the consciousness produced by them. As it is said, "Here it transforms into the unabandoned self, and not into another," which means that it exists in the self that has attained itself. Furthermore, the sense consciousness shown here is the knower of the pillar, and not of another, because it contradicts direct perception. That which is born from the senses also arises after that as "this is I," and it follows the activity of its self-awareness. Thus, it is also said: "The single object is from experience; this is not experienced." Experiencing the object is the object that is ascertained as such by self-cognition, but it is not one's own nature, because there is no conceptualization of it, and also because there is conceptualization of external objects, and because "I am the knower of blue" is consistent with knowledge and the basis. If it is said that cognizing others is the action, and its agent is the object of the expression "I" as a condition, then only the cognition of blue is the agent, and not another. If that is also an experience, then it will become knowing blue. Therefore, that is why it is apprehended as the self that is the agent of that. Therefore, just as the consciousness of the mind is a special product of the senses that follows habit, and not a product of its own kind. Similarly, the special sense that follows it is also a product of the elements, and not a product of other senses.