Tibetan
ན་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི། སྔ་མ་ཉིད་ནི་དེ་ལ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །སྔ་མས་ཀྱང་ཡུལ་གྱི་ངེས་པ་མ་བཟུང་ལ། ཤེས་པ་ཕྱི་མའི་དུས་སུ་ཡང་རང་བཞིན་མི་འདོར་བས་ཡུལ་ངེས་པ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །ཐེ་ཚོམ་ནི་ཕྱིས་ངེས་པ་དང་ཕྲད་པ་ཅན་བཟུང་བར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་དང་གང་གི་འབྲེལ་པ་འཛིན་པ་ཡིན། དུས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བ་མཐོང་བ་ལས་འཇུག་པ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་ཡིན། སྔོན་རོལ་དུ་ངེས་པ་བཟུང་བ་ཡིན་ན་དེ་དག་གི་འབྲེལ་པ་འཛིན་པས་དེ་དང་མཚུངས་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བདེན་ཏེ། ཕྱི་མ་འབའ་ཞིག་ཉིད་ནི་དེའི་ཚེ་དོན་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུང་བ་ཡིན་གྱི། སྔར་གྱི་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་དེས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཀྱང་གང་སྨྲས་པ་ལ་ཕུང་པོ་གཞན་མེད་པར་བསྟན་པས་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཡུལ་དག་གི་གཅིག་མེད་ན་ཅིག་ཤོས་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱི་ངེས་པའོ། །ཕུང་པོ་གཞན་ཉིད་ཡོད་ན་ནི་དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའི་དོན་དུ་སྟེ། དེ་ལྟར་མ་ངེས་པ་འཛིན་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་རིག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཙམ་སྟེ། ཕུང་པོ་གཞན་མེད་པར་བསྟན་པ་ན་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཡན་ལག་ཡིན་གྱི། ངེས་པའི་ཡན་ལག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། ཚད་མ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ལས། བདག་ཡོད་པ་དང་རྣམ་པར་བཅད་པ་དག་གིས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་མ་ཡིན་པར་མི་རིགས་ཏེ། ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་སྨོས་སོ། །ཕུང་པོ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་མ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྟོགས་པ་ནི་གཉི་ག་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐེ་ཚོམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་གཉི་ག་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་དེའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པའོ། །དེ་བསྟན་པ་ནི་གཉི་ག་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་ནི་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་མེད་པའམ་གཉི་གའི་ངོ་བོར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ ལས་གཅིག་མེད་པར་ངེས་པ་ཡིན་གྱི། ཡུལ་གྱི་ངེས་བ་མ་བཟུང་བའི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ལ་ངེས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་མ་གཏོགས་པ་ཉིད་ནི་ཕུང་པོ་གཞན་མེད་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འགལ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ། །དེ་བས་ན་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཤེས་བ་གཞན་ཡིན་པར་བསྟན་གྱི་ཐེ་ཚོམ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་མ་ཉིད་ནི་དོན་མེད་ན་ནི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཡིན་གྱི་སྔ་མ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཕྱི་མ་ཡང་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཞེན་པ་ཅན་ཡིན་ཡང༌། ངེས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པས་གཞན་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཉིད་མ་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་སྔ་མ་ལས་བྱེ་བྲག་ཅི་ཞིག་ཡོད། རབ་རིབ་ཅན་གྱི་ཡང་ཕྱི་མ་ལ་ཚད་མར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་ཡང༌། གཅིག་ལ་ཤེས་པ་གཉིས་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཕན་ཚུན་རྟེན་པ་དང༌། ཐུག་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་སྔ་མ་དང་མཚུངས་སོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་མི་སླུ་བ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཡིན། སྨྲས་པ། སྲེག་པ་ལ་སོགས་པར་གཏོགས་པ་ནི་སྐྱེས་བུའི་དོན་ཡིན་ལ། རང་གི་ངོ་བོས་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱང་ཕྲད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་དོན་དུ་ཡང་སྐྱེས་བུ་འཇུག་པ་ཡིན་གྱི། ཕྲད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་ཕྱི་མ་ཚོལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དང་མ་ཕྲད་པ་ཡིན་ན་དེ་འདོད་པས་དེའི་ཐབས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་སྔ་མ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པ་ཡིན་ཡང་ཕྱི་མའི་ཐབས་ཉིད་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུའི་དོན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ། འདིའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་དུ་བ་དང་འདྲ་བ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཐབས་ཉིད་ནི་གོམས་པ་མེད་ན་དུ་བ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གཞན་ལས་ངེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། གོམས་པ་ཡིན་ན་ནི་དེ་ཉིད་ཁོ་ན་ལས་སོ། །དེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་ཕྱིར་དེ་དང་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཞེན་པ་ས་དེ་དང་ཡུལ་མཚུངས་པ་ཉིད་དམ། དེ་སྔ་མའི་ཡུལ་ཉིད་ཡིན་ཡང་རུང༌། དུང་ལ་སེར་པོའི་ཤེས་པ་ནི་ཕྲད་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ཉིད་དམ། དེ་དང་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་ནི་མེ་མཐོང་བ་པོ་ལ་དུ་བ་ལ་ངེས་པ་ལྟ་བུར་ངེས་པར་ བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ངེས་པ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མེའི་ཤེས་པ་ལྟ་བུའོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ནི་དང་པོ་མངོན་སུམ་གྱིས་ངེས་པ་དང་གོམས་པ་ཡང་ཡོད་པ་ལས་དེ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་ཉིད་དམ། དེ་ཉིད་ལ་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །སྔ་མ་ནི་གོམས་པ་མེད་པ་ལ་ཡང་གི་ངོ་བོ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྲད་པར་བྱ་བ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི་དེ་རྟོགས་ན་ཕྲད་པར་བྱ་བ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལྡོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལོག་ན་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྲད་པར་བྱ་བ་རྟོགས་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པར་བྱེད་དོ། །དོན་
Chinese
您对此必定是了解的。然而，先前的认识对于此并非是量。先前的认识也未把握对境的确定，并且在后来的认识之时，也不会舍弃其自性，因此不会变成具有对境的确定性。怀疑并非是想要把握后来与确定相遇的情况。因此，是把握什么与什么的关联呢？时间也见到与此相同的情况，如何能从中进入呢？如果先前已把握了确定，那么把握这些的关联，通过与此相似的随念，所有的进入都是相同的。确实如此，仅仅是后来的认识，在那时，由于无意义就不会产生，因此才会被把握。由于先前的认识并非如此，所以没有过失。那些与之相应的，由于被其所摄持，因此所说之语，通过显示没有其他的蕴，如果怀疑的对境中缺少一个，另一个就不存在，这是意义的确定。如果存在其他的蕴，就不会那样改变，这是为了显示这个意义。因此，对于把握不确定的情况，要知道这是在怀疑。这仅仅是对非处所的显现执着而已。在显示没有其他的蕴时，是怀疑的支分，但不是确定的支分。如是说：从量确定中，由于我和断除都摄持了一切，因此不应不属于一切，而是在怀疑。也如是说。由于没有其他的蕴，所以是不了解。而且，了解也不是了解两者，因为是怀疑的自性。如果它变成了两者之外，又如何属于其中呢？如是说。要了解，所显示的是，变成两者之外是不存在的。怀疑它不存在，或者怀疑它是两者的自性。确定这些之中缺少一个。没有把握对境的确定性的怀疑的认识，不会确定为一个的自性。如果不是这样，就会变成在没有其他的蕴时，也会怀疑。如果说是由于相违，那么对于怀疑也是一样的。因此，为了确定一个事物，显示了是其他的认识，而怀疑本身
English
You must certainly understand this. However, the prior cognition is not a valid cognition for this. The prior cognition also did not grasp the certainty of the object, and even at the time of the later cognition, it will not abandon its own nature, so it will not become something with certainty of the object. Doubt is not wanting to grasp the situation where later certainty is encountered. Therefore, what and what relationship is being grasped? Time also sees the same situation as this, how can one enter from it? If certainty has been grasped beforehand, then grasping the relationship of these, through a subsequent inference similar to this, all entries are the same. Indeed, it is only the later cognition that is grasped at that time because it does not arise if it is meaningless. Since the prior cognition is not like this, there is no fault. Those who possess it, because they are included by it, therefore, the words spoken, by showing that there are no other aggregates, if one is missing from the objects of doubt, the other does not exist, this is the certainty of meaning. If there are other aggregates, it will not change in that way, this is to show this meaning. Therefore, for grasping uncertain situations, know that this is doubting. This is merely manifest clinging to a non-place. When showing that there are no other aggregates, it is a branch of doubt, but not a branch of certainty. It is said thus: From the determination of valid cognition, because self and severance both encompass everything, therefore it should not not belong to everything, but is doubting. It is also said thus. Because there are no other aggregates, it is not understanding. Moreover, understanding is not understanding both, because it is the nature of doubt. If it becomes outside of both, how does it belong to it? It is said thus. What is shown is to understand that becoming outside of both does not exist. Doubt that it does not exist, or doubt that it is the nature of both. Determine that one of these is missing. The cognition of doubt that has not grasped the certainty of the object will not be certain to be the nature of one. If it is not like this, it will become that even when there are no other aggregates, there will be doubt. If it is said that it is due to contradiction, then it is the same for doubt as well. Therefore, in order to determine one thing, it is shown that it is another cognition, and doubt itself
Chinese
不是的。后来的才是，因为如果无意义就会产生，所以是量，而先前的不是。那也不是，即使后来的也像先前一样执着于同一性，但因为不是确定的，所以没有消除认识为其他。这与先前有什么区别？对于有眼翳的人来说，后来的也会成为量，因为对于他们来说，说“一个事物有两种认识是不合理的”等等，也与先前一样是互相依赖和没有终结的。如果是那样，如何才能不欺骗呢？回答说，属于燃烧等的是人的目的，而以自己的本体来说，那本身也是应该遇到的，因为人也是为了那个目的而进入的，而不是因为想要遇到而从那里面寻找后来的。如果没有遇到那个，那么因为想要那个，所以是为了那个方法而努力。先前的认识是认识自己的本体，但后来的方法才是努力追求的目的，而不是自己的本体，因为不是人的目的。而这个的自己的本体是像烟一样确定的。那个方法如果没有习惯，就像只有烟一样必须从其他地方确定，如果习惯了，那么就只有从那个本身确定。因为是那个的结果，所以执着于与那个同一性，是与那个地方相同的地方吗？即使是那个先前的境也行。对于海螺的黄色认识是应该遇到的方法吗？不是确定与那个同一性，仅仅是自己的本体，就像看到火的人对于烟的确定一样，不是确定。 因此，因为不是量和不共有的，以及因为产生了确定，所以没有怀疑，就像对火的认识一样。自己的本体首先是通过现量确定的，并且也有习惯，因此是与那个有关联的吗？因为确定那个本身，所以现量是量。先前对于没有习惯的人来说也是确定自己的本体，对于应该遇到的事物产生怀疑，如果认识到那个，那么对于应该遇到的事物的怀疑就会消失，如果那个消失，那么对于自己的本体就会确定，因为与认识应该遇到的事物有关联而确定。意义。
English
No. The latter is the valid cognition because it arises when there is meaning, but the former is not. That is also not the case, even if the latter is attached to the same identity as the former, it is not certain, so the realization as something else is not eliminated. What is the difference between this and the former? For those with cataracts, the latter would also become a valid cognition, because for them, saying "it is unreasonable to have two cognitions for one thing" etc., is also mutually dependent and endless like the former. If that is the case, how can it be non-deceptive? It is said that belonging to burning etc. is the purpose of a person, and with its own essence, that itself is also to be encountered, because a person also enters for that purpose, not because they want to encounter it and seek the latter from that. If one has not encountered that, then because one wants that, one strives for that method. The former cognition is the realization of one's own essence, but the latter method is what one strives for, not one's own essence, because it is not the purpose of a person. And the essence of this is certain like smoke. That method, if one is not accustomed to it, must be determined from elsewhere like smoke alone, and if one is accustomed to it, then it is determined from that alone. Because it is the result of that, is the attachment to the identity with that the same place as that place? Even if it is the object of that former one. Is the yellow cognition of a conch shell the method to be encountered? It is not to determine the identity with that, only one's own essence, just as a person who sees fire is certain about smoke, it is not certain. Therefore, because it is not a valid cognition and is not uncommon, and because certainty has arisen, there is no doubt, like the cognition of fire. One's own essence is first determined by direct perception, and there is also habit, so is it related to that? Because one determines that itself, direct perception is a valid cognition. The former is also the determination of one's own essence for those who are not accustomed to it, and there is doubt about what should be encountered. If one recognizes that, then the doubt about what should be encountered will disappear, and if that disappears, then one will be certain about one's own essence, because it is determined by being related to the recognition of what should be encountered. Meaning.