Tibetan
་དུ། ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། སྔོན་པོའི་ཤེས་པ་ནི་སྔོན་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། དེ་རྟོགས་ པ་ཡང་དེ་ལ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། དུང་ལ་སེར་པོའི་ཤེས་པ་ཡང་དེ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དུང་ལ་སེར་པོའི་ཤེས་པ་ལ་ཕྲད་པར་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ཅིག་ཤོས་ལ་ཡང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་པར་ཞེན་པར་བྱེད་པ་ནི་སེར་པོའི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཞེན་པས་ཕྲད་པར་བྱ་བའི་སེར་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེར་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ལ་ནི་ཕྲད་པར་བྱ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཡང་ཕྲད་པར་བྱ་བ་ཡོད་པའི་ཚད་མ་ཅི་ཞིག་ཡོད། ཞེན་པས་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་གཞན་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ། །དེ་ལ་མེད་པར་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་དུས་ཕྱིས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཡང་དེར་ཞེན་པ་ཕྲད་པར་བྱ་བ་མེད་པར་ཡང་མཐོང་བའི་ཕྱིར། ཡོད་པ་དང་མེད་པར་ཞེན་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་ངེས་པ་དང་འགལ་བ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། རིམ་གྱིས་ངེས་པའི་ངོ་བོ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེ་ཚོམ་དང་ངེས་པ་དག་ཏུ་མི་འགལ་ཞེས་ཟེར་བའི་ཤེས་རབ་མ་ནོར་བ་ཅན་གྱི་བཙུན་པ་ཉོན་མོངས་སོ། །ཐེ་ཚོམ་ལ་ཡང་ཡོད་པ་ཉིད་དམ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཡིན་པ་འདི་ལ་འཇིག་རྟེན་ཤིན་ཏུ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ནི་ངེས་པ་མ་བཟུང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། སྡོད་དུམ་མམ་མེ་ཞེས་བྱ་བའི་ངེས་པ་མ་བཟུང་བའི་ཕྱོགས་གཉིས་ཀྱི་སྣང་བ་ལས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ལམ་གྱི་སྒྲས་བརྡར་བྱས་པའི་དོན་ནི་མ་ངེས་པ་ལ་མངོན་པར་དཔྱོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་གཉིས་པོ་དེ་དག་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བའམ། རིམ་པ་ལས་གཞན་པར་སྐྱེ་ཡང་རུང་བའི་ཤེས་པ་ནི་རིམ་གྱིས་དངོས་པོ་གཉིས་སུ་མ་ངེས་པ་ལ་དཔྱོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མཐོང་བ་ངེས་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། རིམ་གྱིས་སམ་གཞན་དུ་ཡང་རུང་སྟེ་ཐེ་ཚོམ་ཞེས་བྱའོ། །རིམ་པ་དང་རིམ་པ་མ་ཡིན་པར་འབྱུང་བར་ངེས་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པ་རྣམས་ནི་ཐེ་ཚོམ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྲད་པར་བྱ་བ་སྔོན་པོར་ཞེན་པའི་ངེས་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཆ་ཤས་གཅིག་པར་ཞེན་པ་ཡང་རིག་བྱེད་བཞིན་དུ་གཞན་པ་ཉིད་དུ་དོགས་པ་མ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་ཉིད་ཡིན་པར་རང་ཉིད་ལས་ཚད་མ་མ་ ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་འཇུག་པར་འགྱུར། ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཞུགས་ནས་ཀྱང་ཤེས་པ་གཞ
Chinese
དུ། 知识的自性本身。这被称为：蓝色的知识是蓝色的自性。认识到这一点也不是它的量，因为那样一来，海螺上的黄色知识也会变成那样。因为海螺上没有遇到黄色知识，所以说不认识它是不合理的，因为另一种情况也是一样的。执着于一也是与黄色知识相同。像这样，因为执着而没有遇到黄色，所以才会迷惑。在其他情况下，因为可以遇到，所以是量。在这种情况下，有什么可以遇到的量呢？是执着。这与其他情况也相同。在那里，没有被其他知识后来认识到。在这种情况下，因为也看到在那里执着没有遇到，所以对存在和不存在的执着不是共同的，所以是怀疑。那不是与确定相矛盾的，因为看到了逐渐确定的自性。说怀疑和确定不矛盾的，是具有不错误智慧的僧人烦恼。对于怀疑，确定为存在或不存在，这对于世界来说是非常决断的。世界称没有把握确定的自性的知识为怀疑，从木桩还是火的没有把握确定的两方面的显现中，用怀疑吞噬道路的声音所表达的意义是对不确定的明显思考。因为这两个知识逐渐产生，或者无论以何种顺序产生，知识是对逐渐不确定为两个事物进行思考。所见不是确定的，无论是逐渐的还是其他的，都称为怀疑。确定逐渐和不逐渐产生的蓝色等道理，都将变成怀疑。因此，因为没有遇到执着于蓝色的确定的原因。执着于一个部分，也像了知一样，因为没有消除对其他事物的怀疑，所以是怀疑本身，而不是来自自身的量。如果是那样，如何进入呢？因为不是量。进入后，其他的知识
English
Du. The very nature of knowledge itself. This is called: Blue knowledge is the very nature of blue. Realizing this is also not a valid cognition for it, because then, the yellow knowledge on a conch shell would also become that. Because there is no encounter with yellow knowledge on a conch shell, it is unreasonable to say that it is not recognized, because the other case is also the same. Holding onto one is also the same as yellow knowledge. Like this, because there is no encounter with yellow due to attachment, there is confusion there. In other cases, because there can be an encounter, it is a valid cognition. In this case, what valid cognition is there that can be encountered? It is attachment. This is also the same as other cases. There, not knowing is later realized by other knowledge. In this case, because it is also seen that there is no encounter with attachment there, attachment to existence and non-existence is not common, so it is doubt. That is not contradictory to certainty, because the nature of gradual certainty is seen. Saying that doubt and certainty are not contradictory is a monk with unerring wisdom, afflicted. For doubt, determining whether it is existence or non-existence, this is very decisive for the world. The world calls knowledge that does not grasp certainty as doubt, from the appearance of two aspects of not grasping certainty, whether it is a stump or fire, the meaning expressed by the sound of doubt devouring the path is obvious contemplation on the uncertain. Because these two knowledges arise gradually, or in whatever order they arise, knowledge contemplates on the gradual uncertainty of two things. What is seen is not certain, whether it is gradual or otherwise, it is called doubt. The reasons for blue, etc., that are certain to arise gradually and non-gradually, will all become doubt. Therefore, because there is no cause for certainty that is attached to blue to be encountered. Holding onto one part, also like knowing, because the doubt about other things has not been eliminated, it is doubt itself, and not a valid cognition from itself. If that is the case, how will one enter? Because it is not a valid cognition. After entering, other knowledge