Tibetan
བརྫུན་པ་ཉིད་དུ་ནི་རིག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཚད་མར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རིག་བྱེད་ལ་ནི་སྐྱེས་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡོན་ཏན་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ལ། དེས་ན་བྱེད་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་བདེན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་བཤད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཤེས་པ་ཕྱི་མ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་འདོད་པ་ཡིན་གྱི། དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐུག་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ལ། སྔ་མ་ནི་དེའི་ཐབས་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་མ་ཡིན་ཏེ། རང་ཉིད་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་ཤེས་པ་ཡིན་ཡང༌། དེའི་ཐབས་ཉིད་ཡིན་པས་དུ་བ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །རིག་བྱེད་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པ་ཡིན་ཡང་དེའི་འདོད་པ་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་མ་རྟོགས་པ་ལས་ན་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་དེའི་ཐབས་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་སྐྱོན་མེད་པར་ངེས་པ་ཡང་མེད་ལ་སོ་སོར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་བུ་མེད་པའི་ངེས་པ་ཡང་མེད་དེ། རང་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པའི་འབྲས་བུ་ནི་དོན་ལ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། དོན་དུ་གཉེར་བ་པོ་རྣམས་ནི་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ གཞན་དུ་ངེས་པས་ཅིའི་ཕྱིར་འཇུག་པ་ཡིན། ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུའོ། །ཐོབ་པ་ནི་ལག་པ་ལ་སོགས་པས་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་སྔ་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཆ་ཇི་ལྟར་ངེས་པ་ཡིན་ཞིང་འཇུག་པ་ཡང་ཡིན། ངེས་པ་ནི་ཡོད་ཀྱང་དེ་ཆེས་དོན་དུ་གཉེར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐོབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་འདི་ནི་སྔ་ནས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །བདེན་ཏེ་ཕྲད་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཐུག་པ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་པར་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལྟར་འགྱུར་ན་ནི་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཚད་མ་ཡིན་པར་མི་རིགས་ཏེ། དབང་པོ་མ་ཚང་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ནི་དབང་པོ་ནི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུན་མོང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ལ་མཚུངས་པ་ཁོ་ནར་འབྲས་བུ་འབྱིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཤེས་པ་ནི་གང་གི་རྣམ་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཡུལ་ཅན་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དབང་པོ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཚད་མ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་ནི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་པར་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཕྱོགས་ལ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཁྱེད་ཀྱི་ལ་ཡང་
Chinese
实际上，知识就是虚假的。即便如此，关于“成为量”等内容，在那里有详细的阐述。因为吠陀中没有补特伽罗，所以不是从功德产生的。因此，因为没有作者，所以根本不是真实的。将会这样说：后来的知识只是想要它自己的自性，因为它不是其他的，所以不是没有穷尽。先前的知识是它的方法，因此不是它自己的自性。即使从自己那里认识到自己的自性，但因为仅仅是它的方法，所以像烟一样对其他事物是确定的。吠陀即使是认识到自己的自性，也不是认识到它的意愿。因为没有认识到它，所以自己的自性不是仅仅通过它的方法来认识的。它本身也没有被确定为没有缺陷，而且就像各自显现一样，也没有没有补特伽罗的确定，因为那是自己的缺陷。知识的果实不是对事物的确定吗？它是在那个时候存在的，而寻求事物的人们是在探究它的原因。那么， 因为在其他方面是确定的，为什么要探究呢？为了获得它。获得就是用手等接近获得。如果说那是先前确定的，那么它的部分是如何确定的，并且也在探究呢？即使有确定，也不是非常寻求它，因为已经获得了。如果是这样，那么应该知道这与先前要获得的事物有关联。确实，对于要相遇等知识来说，不是没有穷尽，因为将会解释说，仅仅是显现意愿的量。如果那样，那么仅仅是知识不应该是量，因为它已经变成了感官不完整。那么，因为感官对于所有境都是共同的，所以对于所有境都会产生相同的结果。知识只是成为具有它所是的样子的境。因此，感官不是量，但却是产生量的。那不是，感官在产生果实方面没有差别，就像在我们这边会变成什么样，在你们那边也是如此。
English
In reality, knowledge is false. Even so, there is a detailed explanation there about "becoming a valid means of cognition" and so on. Because there is no person in the Vedas, it is not produced from merit. Therefore, because there is no author, it is not true at all. It will be said that later knowledge only wants its own nature, because it is not other than that, so it is not without end. The previous knowledge is its method, so it is not its own nature. Even if one recognizes one's own nature from oneself, because it is only its method, it is certain for other things like smoke. The Vedas, even if they recognize their own nature, do not recognize their intention. Because it has not been recognized, one's own nature is not recognized merely through its method. It itself has not been determined to be without defects, and just as they appear separately, there is no certainty of being without a person, because that is one's own defect. Is not the fruit of knowledge the determination of things? It exists at that time, and those who seek things are investigating its cause. Then, Why investigate because it is certain in other respects? In order to obtain it. Obtaining is approaching obtaining with hands and so on. If it is said that it was previously determined, how is its part determined, and is it also being investigated? Even if there is certainty, it is not very much sought after, because it has already been obtained. If that is the case, then it should be known that this is related to what was to be obtained previously. Indeed, for knowledge such as that to be encountered, it is not without end, because it will be explained that it is merely the valid means of cognition of the desire to manifest. If that is the case, then knowledge alone should not be a valid means of cognition, because it has become incomplete in the senses. Then, because the senses are common to all objects, they will produce the same result for all objects. Knowledge only becomes an object with the appearance of what it is. Therefore, the senses are not a valid means of cognition, but they do produce a valid means of cognition. That is not the case, the senses do not differ in producing fruit, just as it will become on our side, so it is on your side as well.
Tibetan
ཚད་མ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་བྱེ་བྲག་མེད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང༌། ཇི་ལྟར་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པ། །ཐམས་ཅད་ལ་འབྲས་འབྱིན་འགྱུར་བ། །ཚད་མ་སྐྱེད་བྱེད་ཉིད་ལ་ཡང༌། །དེ་བཞིན་ཚད་མ་སྐྱེད་བྱེད་འགྱུར། །ཞེས་སྨོས་པའོ་ཞེས་ཟེར་བ་འདི་ལ། དེ་ཡོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དབང་པོ་ཡོད་ན་ཡང་ཡུལ་ལ་འཇལ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་གྱི། ཤེས་པ་ཡོད་ན་དེ་ལ་ངེས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཤེས་པ་ཁོ་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དམ་པ་ཡིན་གྱི་དབང་པོ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བསྐལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་ཆེས་པར་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཚད་མ་ནི་རང་ལ་ཡོད་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་གཏོགས་པས་ཡུལ་བྱེ་བྲག་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། དབང་པོས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ལ། བྱེ་བྲག་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་བྱེ་བྲག་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་བྱེ་ བྲག་མ་རྟོགས་པར་ཡང་ཉེ་བ་ཙམ་ལས་ངེས་པར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཤེས་པ་ཡོད་ན་ཡུལ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཡིན་གྱི་དབང་པོ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེར་རྟོགས་པའི་བྱེ་བྲག་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་ལ་ལྟོས་པ་མང་པར་ཡང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དབང་པོ་ཡང་བརྒྱུད་པས་དེ་ཉིད་ལ་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ནི་བདེན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེའི་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དབང་པོ་དང་དོན་ཞེས་བྱ་བའོ། །སླུ་བ་མེད་པ་ཅན་ཉིད་ནི་འདོད་པའི་དོན་ལ་མ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་དང་དོན་དག་འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཡང་འབྲེལ་པ་ཅན་མ་བཟུང་ན་མི་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ། མ་བཟུང་བས་ནི་དེ་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་པས། དེ་བཟུང་བའི་དོན་དུ་དང་པོར་དོན་བཟུང་བ་ཡོད་ན་དེ་ཉིད་ལས་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་དོན་འདི་ཉིད་ཅེས་ངེས་པ་མེད་ན་དེས་ནི་དེ་འཛིན་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་གྱི། ཕན་ཚུན་རྟེན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མ་འཁྲུལ་བ་ཅན་ཉིད་བཟུང་བ་ལས་དོན་བཟུང་བ་ཡིན་ལ། དེ་བཟུང་བ་ལས་ཀྱང་མ་འཁྲུལ་པ་ཅན་ཉིད་བཟུང་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སླུ་བ་མེད་པ་ཅན་ཉིད་ཚད་མ་ཉིད་དུ་མི་རིགས་སོ། །གནོད་པ་མེད་པའི་རྟོགས་པ་ཉིད་ནི་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། སྐྱོན་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཤེས་པ་སྐྱེས་པའི་དུས་སུ་གནོད་པ་ཅན་མ
Chinese
成为量产生的原因，就只会变成没有差别的了。也就是，如果像量一样，对一切都能产生结果，那么对量的产生者也同样，会成为量的产生者。像这样说的时候，就说了“如果存在”这句话。即使根识存在，也不是去衡量对境，而是识存在，就一定会变成那样。因此，只有识才是殊胜的能成立者，而根识不是，因为是劫，所以过于周遍也不是。或者，量是自己所具有的差别，所以能区分对境，而根识不能，因为超离了根识。仅仅是接近也不能区分，即使已经存在差别，也会变成没有差别。产生的原因，即使没有认识到差别，也仅仅是从接近就能确定产生，因为是这样看到的。如果说，这样并不相同，就说了“如果存在”这句话。如果识存在，就能完全断定对境，而根识不能，因为不了解在那里认识的差别。也即是说，即使依赖于许多识，也能产生。根识也是通过传递，从而对那个本身起作用，难道不是量吗？那是真实的，因此，通过那个本身，就仅仅是显示了对它的接近而已，这就是根识和对境。具有不欺骗性的本身，难道不是对所欲之境没有错乱的识，以及和事物之间的关联吗？如果是不抓住有关联的，就不会抓住，因为不抓住，就不会进入那个。为了抓住那个，如果首先存在抓住事物，就会从那个本身进入。然而，如果不确定这就是事物本身，那么它就依赖于抓住那个，但也不会变成互相依赖的过失。从抓住不欺骗性的本身，就能抓住事物，而且从抓住那个，也能抓住不欺骗性的本身等等，因为具有这些过失，所以具有不欺骗性的本身，不应理成为量本身。没有损害的觉悟本身就是正理，因为没有过失。也就是，在产生识的时候，没有损害的
English
Becoming the cause of the arising of valid cognition would only turn into being without difference. That is, if it is like valid cognition, able to produce results for everything, then for the producer of valid cognition as well, it would similarly become the producer of valid cognition. When saying like this, the phrase "if it exists" is stated. Even if sense consciousness exists, it is not to measure the object, but if consciousness exists, it will definitely become that. Therefore, only consciousness is the superior establisher, while sense consciousness is not, because it is a kalpa, so being too pervasive is also not the case. Or, valid cognition is the distinction that it possesses itself, so it can distinguish the object, while sense consciousness cannot, because it transcends sense consciousness. Merely being close cannot distinguish either, and even if distinction already exists, it will become without distinction. The cause of arising, even without recognizing the distinction, can definitely arise merely from being close, because it is seen that way. If it is said that this is not the same, the phrase "if it exists" is stated. If consciousness exists, it can completely determine the object, while sense consciousness cannot, because it does not understand the distinction of recognizing there. That is to say, even relying on many consciousnesses, it can arise. Sense consciousness also acts on that itself through transmission, is it not valid cognition? That is true, therefore, through that itself, it merely shows the closeness to it, and that is sense consciousness and the object. Is not the very nature of having non-deception the connection between the consciousness that is not mistaken about the desired object and the things themselves? If one does not grasp what is related, one will not grasp, because not grasping, one will not enter into that. In order to grasp that, if there is first grasping of things, one will enter from that itself. However, if it is not certain that this is the thing itself, then it depends on grasping that, but it will not become the fault of mutual dependence. From grasping the very nature of non-deception, one can grasp things, and also from grasping that, one can grasp the very nature of non-deception, etc., because it has these faults, therefore, the very nature of having non-deception should not reasonably become valid cognition itself. The very realization without harm is logic, because it has no faults. That is, at the time of the arising of consciousness, without harm