Tibetan
ཤེས་པ་པོ་གཟུང་བར་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ ཕྱིར་གཞན་ཐམས་ཅད་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མི་འགལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཡིན་གྱི་བདག་འདི་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་འདི་ཞས་བྱ་བའི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་བདག་འདི་ཤེས་པར་འགྱུར་ཞེས་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བཞིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་འབྱེད་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་ཤེས་འདི་སྔར་མཐོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་དྲན་པར་བྱེད་པའམ། །རྗེས་སུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པར་འགྱུར། །དྲན་དང་སྔར་མཐོང་ངོ་ཤེས་དག །བག་ཆགས་དབང་གིས་བྱུང་བ་ཉིད། །ཤེས་པ་པོ་ཡི་ཡུལ་གཞན་ལ། །སྔར་མཐོང་ངོ་ཤེས་རྙེད་པར་དཀའ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་རྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱེད་པ་ན་བ་གླང་མཐོང་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན། བདག་ཏུ་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པ་འདི་རྣམས་སོ་སོར་མི་རིགས་པ་ཁོ་ན་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྟག་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་ཤེས་པ་ལས་གཞན་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཤེས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བདག་ཏུ་ཤེས་པའི་ཤེས་པ་པོ་ཉིད་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་དེ་ལ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་ཤེས་པ་ལས་གཞན་པའི་མ་དམིགས་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་ཉིད་བདག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་དང༌། རང་རིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀ་བ་ལ་ཡང་དེ་རིག་པ་ལས་གཞན་དུ་འཛིན་པ་པོར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་རྟོག་པ་ཡིན་ན་མཐོང་བ་ཉམས་པ་དང་མ་མཐོང་བའི་རྟོག་པ་དང༌། རིག་པ་འགལ་བར་ཡང་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཀ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོས་དམིགས་བྱ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ན། རིག་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དེ་དང་འགལ་བར་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཀ་བ་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རྣམ་ཤེས་ནི་རིག་པ་མ་ཡིན་པའི་བདག་ཉིད་དམིགས་བྱ་མེད་པ་ཉིད་དེ་རིག་པ་དང་འགལ་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཤེས་པ་ཉིད་ཤེས་པ་པོ་ཡིན་པར་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི། འབའ་ཞིག་པོ་ནི་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བདག་ཏུ་བྱེད་བའི་ཡུལ་ཡང་བདག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །ཀ་བའི་ཤེས་པ་པོ་ཉིད་ཀ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྒོ་ནས་དེ་ཞེས་བྱ་བའམ། ཀ་བ་ཞེས་བྱ་བར་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཤེས་པ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་བདག་གོ་ཅེས་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་གོམས་པའི་ལས་ཡིན་གྱི། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ
Chinese
如果说是能被把握的知者，那是不行的，因为不可能。因此，说“其他一切唯独”也不相违背。所谓“所知”是差别，但这个我不是所知，因为是知者。这个“我”的知，也是以随之结合的识来区分“这个我将成为所知”的形态。这个识不是先前见过的，那么，谁会忆念呢？谁会随之结合呢？忆念和先前见过的认识，是习气力量所产生的。在知者的其他境上，很难获得先前见过的认识。如果是这样，在分别马时，怎么会见到牛呢？因为没有作为我的认识。这些分别各自不是仅仅产生和毁灭的同类。如果说是常有的，那是不行的，因为没有见到知以外的其他。如果说“我成了所知”，那么对于随之结合的知者本身，也是可以的吗？不行，因为被没有见到知以外的其他所损害。知本身不是我，因为不承认，并且不承认自证本身是隐蔽的。对于柱子，也没有体验到它是与识不同的执持者。如果是那样分别，那么所见消失和未见的分辨，以及识也会相违。或者，如果说柱子等自性是无对境的，那么，因为在识中见到，也会变成与它相违。柱子是识的自性之识，不是识的自性，是无对境的，因此仅仅会与识相违，这是它的意思。知本身是知者是真实的，但唯一者是常有的，因此，作为我的对境也会成为我。柱子的知者通过体验柱子而分别“那是”或者“柱子”，同样，知者本身从体验中进入“我”的认识，这是习惯的力量，但不是没有体验。那
English
If it is said that the knower can be grasped, that is not possible, because it is impossible. Therefore, it is not contradictory to say "all others are only." What is called "knowable" is a distinction, but this self is not knowable, because it is the knower. This knowledge of "I" is also distinguished by the consciousness that follows and connects with the form of "this I will become knowable." This consciousness is not something seen before, so who would remember it? Who would connect with it? Memory and previously seen recognition arise from the power of habit. On other objects of the knower, it is difficult to obtain previously seen recognition. If that is the case, how can one see a cow when distinguishing a horse? Because there is no recognition as self. These distinctions are not merely arising and ceasing of the same kind separately. If it is said to be permanent, that is not possible, because nothing other than knowledge is seen. If it is said, "I have become knowable," then is it also possible for the knower itself to be connected with it? No, because it is harmed by not seeing anything other than knowledge. Knowledge itself is not self, because it is not acknowledged, and it is not acknowledged that self-awareness itself is hidden. For a pillar, there is also no experience of it being a holder different from consciousness. If that is how it is distinguished, then the disappearance of what is seen and the distinction of what is not seen, and consciousness will also be contradictory. Or, if it is said that the nature of pillars, etc., is without an object, then, because it is seen in consciousness, it will also become contradictory to it. The consciousness of the nature of the pillar is consciousness, not the nature of consciousness, it is without an object, therefore it will only contradict consciousness, that is its meaning. It is true that knowledge itself is the knower, but the only one is permanent, therefore, the object that is made into self will also become self. The knower of the pillar distinguishes "that is" or "pillar" through experiencing the pillar, similarly, the knower himself enters the recognition of "I" from experience, this is the power of habit, but it is not without experience. That
Tibetan
ས་འོན་ཏེ་ཤེས་པ་པོ་ཉིད་འདྲ་ན། ལུས་གཞན་རྣམས་ལའང་དེར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཤེས་ན། །བདག་པོ་ཞེས་ཀྱང་དྲན་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་འདིས་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་འདྲ་བ་ལ་སོགས་པ་བདག་ཏུ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་བདག་རིག་པ་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་འོན་ཏེ་བདག་ཤེས་པ་པོར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བས་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་ཤེས་པ་པོ་པ་པོར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བས་སྔ་མའི་ཤེས་པ་པོ་དག་ཆ་གཅིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ན་བུམ་པའི་ཤེས་པའི་དུས་སུ་དེའི་གྱོ་མོ་ཤེས་པར་གྱུར་ལ། དེ་ཤེས་པའི་དུས་སུ་ཡང་བུམ་པ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཤེས་པ་གཅིག་ཉིད་ཀྱང་གནས་སྐབས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཐ་དད་པ་ནི་གནས་སྐབས་ཐ་དད་པས་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། དེ་གཅིག་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་གནས་སྐབས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལས་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ། འགྱུར་བ་ཡིན་ན་ཡང་གནས་སྐབས་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །སྔ་མའི་གནས་སྐབས་སུ་ཤི་བ་ཕྱིས་ཡོད་པར་ངོ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ། བྲེགས་པའི་སྐྲ་དང་སེན་མོ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཤི་བ་ཡང་ངོ་ཤེས་པ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །གནོད་པ་ཅན་མེད་ན་ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་པ་ཡིན། ཤི་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ཁོ་ན་གནོད་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་གཅིག་པུ་བྱེད་པ་པོ་དང་ཟ་བ་པོ་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གནས་སྐབས་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་དག་གིས་བྱེད་པ་དང༌། ཟ་བ་དག་གིས་ཐ་དད་པའམ་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་གྱི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་པའམ། ནམ་མཁའི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་དག་ལ་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་པ་ནི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི་ནམ་མཁའི་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་སུའི་རིགས་པ་ཡིན། ཇི་སྐད་དུ། ཚངས་པ་ཤེས་བས། ཇི་ལྟར་དངོས་དེ་རྒྱུ་ཡིན་པ། །དེ་ལྟར་དེ་ཉིད་གང་གི་ཚེ། །རྒྱུ་མིན་དེ་ནི་གང་གི་རྒྱུར། །འདོད་ལ་རྒྱུ་མ་ཡིན་མི་འདོད། །ཅེས་གང་སྨྲས་བའོ། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡང་གནས་སྐབས་ཁོ་ན་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་ནི། གནས་སྐབས་གཞན་ལས་བྱུང་བའི་བདག་གི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་ནས་ཀྱང་འགྲོ་བ་རྣམས་འཇུག་ པ་དང་འདོར་བ་ཡང་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་སེམས་པ་ཅན་དང་ཡོད་པའི་རྫས་ཉིད་ནི་གནས་སྐབས་ཐ་དད་ཀྱང་དབྱེ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱང་མི་རྣམས་འགྲོ་ཡང་རུང་བ་ན། བདག་གི་
Chinese
如果像识者一样，其他的身体也会变成那样。如果所有人都知道那个，也会记得“我”这个词。这句话说明了这个道理。像识者一样等等，不是作为我的理由，但是，自我认知是理由，或者说，我变成了识者。这样说，前后的识者，变成了识者，这样说，之前的识者们是一体的吗？如果那是一体的，那么在知道瓶子的时候，也会知道瓶子的碎片。在知道碎片的时候，也会知道瓶子。即使知识是一体的，因为状态不同，也没有过失。如果是那样，那么不同的体验是由不同的状态造成的，而不是由那一体造成的。如果是它的状态，那是不对的，因为它没有改变。如果改变了，也只是状态改变了。如果说在之前的状态中死去，后来又认识到存在，那是对的。就像剪掉的头发和指甲等等一样，认识到死去也是错误的。如果没有损害，怎么会是错误的呢？仅仅知道是死者本身就是损害。这说明了唯一一个作者和食者。由不同和相同的状态所造作和食用，是不同还是相同呢？不是所有状态或者虚空，因为对于它们来说，所有状态是原因，而不是虚空。这是谁的道理呢？如是说：梵天知，事物如何是因？如是何时，非因是何因？欲求非因不欲求。说了这些。世间人也说只有状态，知道从其他状态产生的我的善与非善的果实，众生也会进入和舍弃。任何有情和存在的物质，即使状态不同，因为没有区别，所以会变成所有状态。快乐和痛苦等等的状态，人们也可以去，我的
English
If it is like the knower, other bodies will also become like that. If everyone knows that, they will also remember the word "I." This statement clarifies this point. Being like the knower, etc., is not the reason for making it mine, but self-awareness is the reason, or rather, I have become the knower. Saying this, are the former and latter knowers, having become knowers, the same as the former knowers? If they are the same, then when knowing the pot, one would also know the fragments of the pot. And when knowing the fragments, one would also know the pot. Even if knowledge is one, there is no fault because the states are different. If that is the case, then different experiences are caused by different states, not by that oneness. If it is its state, that is not correct, because it does not change. If it changes, it only changes the state. If it is said that one died in the previous state and later recognized existence, that is true. Just like cut hair and nails, etc., recognizing death is also a mistake. If there is no harm, how can it be a mistake? Merely knowing that one is dead is itself the harm. This explains the sole agent and eater. Are the actions and eating done by different and same states different or the same? It is not all states or space, because for them, all states are the cause, not space. Whose reasoning is this? As it is said: Brahma knows, how is a thing a cause? Thus, when is the non-cause the cause of what? Desiring the non-cause, one does not desire. These things were said. Worldly people also say that it is only the state, knowing that the fruits of my virtue and non-virtue arise from other states, beings will also enter and abandon. Any sentient being and existing substance, even if the states are different, because there is no distinction, will become all states. The states of happiness and suffering, etc., people can also go to, my