Tibetan
་མྱོང་བག་ཆགས་རྒྱུ་ཡིན་ལ། །དེ་ཡང་བག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་བདག་ཅེས་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་སམ། ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་ནོ།། བདག་ཅེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྔོན་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞིན་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དབང་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དབང་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ན་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞིན་དུ་བག་ཆགས་ཙམ་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་གི་བདག་ཅེས་བྱ་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་བདག་ཅེས་བྱ་བ་དང་ཐ་དད་པ་ཡང་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་རིག་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ན་བདག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་བ་ཡིན་གྱི། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རིག་པའི་གཞན་རིག་ཡིན་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་གོ་ཞེས་པའི་ཤེས་པ་ནི་རང་རིག་པའི་བྱ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་སྐྱེ་མཆེད་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་འབྲེལ་བ་ཡིན་ལ། ལུས་དང་དབང་པོའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཉིད་ཀྱིས་རང་རིག་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་བདག་གོ་ཞེས་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་གི་ལུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ བཟློག་པ་སྟེ་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། རང་རིག་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་ཕྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་གི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཤེས་པའི་རྒྱུན་ཡིན་ཏེ་དེ་སྐད་ཅིག་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་དེ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་ནི་འདི་མཐོང་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མཐོང་བའི་གཞི་ལ་བདག་ཅེས་པ་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ཡིན་གྱི་གཞི་གཞན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྣང་བ་ལ་ནི་སྣང་བ་ཁོ་ན་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་གྱི། གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་བདག་ཡིན་གྱི་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་བའི་དུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་གཅིག་པུ་ཡིན་པར་ནི་མི་རིགས་ཏེ། སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་སྣང་པ་དང་མཐོང་བ་དག་ཐ་དད་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བདག་གོ་དེ་འདིའི་ཞེས་དབྱེ་བ་མེད་པར་ཡང་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ་འདི་དབྱེ་བ་མེད་པར་མངོན་པར་རྒྱལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཆང་དང་ཕྱི་རོལ་དུ་ཡང་དམིགས་པ་དང་མ་དམིགས་པར་དབྱེ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་འདྲ་བ་གཞན་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་བསླད་པས་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་སྟེ། དམིགས་པའི་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་རང་རིག་པའི་ཤེས་པར་བྱ་བའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ནི། བདག་གོ་ཞེས་པའི་ཤེས་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ཡང་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་ན་དེའི་ཐམས་ཅད་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ད་ལྟར་ཡང་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡོད་པར་ནི་སྔར་གྱི་བདག་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོགས་པ་དང་སྲིད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ཏེ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་དེས་བསླུས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་གི་བདེ་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡང་མཆོག་ཏུ་མི་འཛིན་ཏེ་ཐམས་ཅད་དུ་འབྱུང་བའི་ཤེས་པ་ལ་ཇི་སྲིད་ཤེས་པ་ཡོད་པར་དེའི་བྱ་བ་དེའི་བྱ་བ་དམིགས་ནས་སྔར་གྱི་ཡང་བདག་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཁྲུལ་པས་དེ་ཉིད་སྲིད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཁོ་ན་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་མཐོང་བའི་དབྱེ་བ་ལ་སྣང་བའི་དབྱེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ཡང་འདྲ་བ་གཞན་བྱུང་བ་དེ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཁྲུལ་པས་ཐ་དད་པར་མི་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །མཐོང་བ་དེ་ཉིད་སྣང་བ་ཡང་ཡིན་པར་འཁྲུལ་པས་བདག་ནི་འདི་མཐོང་བར་གྱུར་ཏེ་ཞེས་རློ་མ་སེམས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་བདག་ཅེས་ བྱ་བའི་ཤེས་པ་འདི་ལུས་ལ་སོགས་པ་འདུས་པ་ཉེ་བར་དམིགས་བཞིན་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ན་དེ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དོན་རིག་པ་གཞན་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་བདག་གི་ངོ་བོར་བརྗོད་དོ། །དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་གཞན་དང་གཞན་ཡིན་ཏེ། བརྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ལྡོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་ལས་རིག་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྒྱལ་བ་དང་བྲལ་བ་ན་ལུས་འབའ་ཞིག་ཁོ་ན་ལས་འབྱུང་བར་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། རིག་པ་མ་ཡིན་པའི་བདག་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པར་གྱུར་ནས་གནས་པ་ཡིན་པར་ནི་མི་རིགས་ཏེ། བདག་ནི་གསལ་ཞིང་འབར་བ་ཉིད་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་ནི་འབར་བ་ཡང་དག་པར་གསལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་རིག་པ་ཡིན་ཏེ། རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲེལ་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡི་ངོ་བོ་གཙོ་ཡང་ལུས་ལ་བདག །ཅེས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །འབྲེལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཐ་མི་དད་པའི་བློ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ལ། འདུས་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། །བདག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ལའམ་འདུས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཐ་དད་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བདག་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ལ། བདག་ཅེས་བྱ་བ་རིག་པ་ལས་གཞན་བདག་གི་གནས་སྐབས་གསུམ་དམིགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་པར་ཡང་རིག་པ་ནི་གཅིག་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་དོན་བྱེད་པ་ལ་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། བ་ལང་ཁྲོ་བོ་མཐོང་བ་ན་ཁུ་ཡུ་ལ་བ་གླང་
Chinese
是体验习气之因。那又是习气之因，如是诸我之识，是无始习气之因与果。于所谓我之分别，如于蓝色之分别般，体验非为能作吗？若非能作，则如自在等之分别般，仅生习气，则应成不合理之过。于我之我之识，亦显示与所谓我相异亦为识之因。故若为自识之识，则生起所谓我，然于蓝色等识之他识则非也。故所谓我之识，是随逐自识之事业。以彼之生处而近相联，以身与根之成办，于非自识者，则假立所谓我。所谓我之身者，是颠倒，即是主，以自识与他者而分故。所谓我之识者，亦是识之相续，是说彼与刹那相联者。所谓我是见此者，亦于见之所依，假立所谓我，非于其他所依也。于显现，唯显现是作者，非其他也。故唯见之自性是我，然随逐过去与现在之时之一者则不应理，以刹那刹那显现与见者各异而体验之故。若问：彼是我，彼是此，亦无分别而了知耶？是实，此是无分别而现证，如酒与外境，亦以不分别所缘与非所缘之故，及生起其他相似者之故。以分别之习气所染污者，是说常有者，此以所谓所缘之近所缘，是随逐自识之识，是显示所谓我之识也。彼时若识于一切处皆有，则彼之一切
English
It is the cause of experiencing habitual tendencies. That, in turn, is the cause of habitual tendencies, and thus, all cognitions of "I" are the cause and result of beginningless habitual tendencies. In the conceptualization of "I," isn't experience the dominant factor, just like in the conceptualization of blue? If it isn't dominant, then, like the conceptualization of a chief, etc., it would only produce habitual tendencies, which would lead to the fault of being unreasonable. In the cognition of "my I," it is also shown that what is different from "I" is also a cause of cognition. Therefore, if it is a self-cognizing cognition, then the notion of "I" arises, but not in the other-cognition of cognitions such as blue. Therefore, the cognition of "I" follows the activity of self-cognition. It is closely related by its very origin, and by the accomplishment of body and senses, the term "I" is imputed to what is not self-cognition. The term "my body" is reversed, meaning it is the chief, because it is distinguished by self-cognition and the other. The term "my cognition" is also a continuum of cognition, and it is said to be that which is connected with the moment. The statement "I have seen this" also refers to the basis of seeing, where "I" is imputed, but not to other bases. In appearance, only appearance is the agent, not anything else. Therefore, only the nature of seeing is "I," but it is not reasonable to be the one that follows past and present times, because appearance and seeing are experienced as different in each moment. If you ask, "Is it also realized without distinction, that is I, that is this?" It is true, this is manifestly realized without distinction, just like wine and external objects, because there is no distinction between what is apprehended and what is not apprehended, and because other similar things arise. What is tainted by the habitual tendencies of conceptualization is said to be always present. This, by the term "proximate object of the object," is the following of the cognition of self-cognition, which is the showing of the cognition of "I." At that time, if cognition is present in all places, then all of that
Chinese
产生的原因。因此，为了仍然随顺它，会怀疑和认为它的存在就是之前的我。因此，像这样被迷惑，即使体验到一瞬间的快乐，也不会视为殊胜，因为在一切生起的知识中，只要有知识存在，就以它的作用为目标，误以为仍然是之前的我，因此认为它存在，这就是所要表达的意思。仅仅在每一个瞬间，即使体验到所见之物的差别和显现的差别，也会误以为出现的其他相似之物就是这一个，因此不会认为是不同的，就像之前所说的那样。由于误以为所见之物就是显现之物，所以表明了“我看见了这个”的想法。或者，当名为“我”的知识，以身体等聚合为目标而生起时，就是以它为目标。像这样，不成立其他的意义知识，就说是我的自性。然而，它在每一个瞬间都是不同的，因为在昏厥等状态中会消失。因为存在执持的作用，所以也不是非知识，因为承许为不是隐蔽的。当从昏厥中醒来时，会认为仅仅是从身体中产生的，因为不能认为非知识的我变得像虚空一样而存在，因为会说“我是清晰而光明的”，因为我是光明且完全清晰的，因此它就是知识，因为是依靠了能认识的缘故。并且，它的自性主要也是身体的我。这是产生的。具有关联的理由，不相异的智慧是迷惑，并且因为以聚合为目标，所以是主要的。“我的”这个词，即使是相对于知识的自性或者聚合来说是不同的，但同样也不能成立我，并且名为“我”的，不是以知识之外的我的三种状态为目标，因为是相违的。即使是刹那，知识也是以同一个连续的作用为目标而显现的，例如，当看到愤怒的牛时，在水坑里有牛
English
That is the cause of its arising. Therefore, in order to still follow it, one doubts and thinks that its existence is the same as the previous self. Therefore, being deceived by such an appearance, even experiencing a moment of happiness is not regarded as supreme, because in all arising knowledge, as long as there is knowledge, one aims at its function, mistakenly thinking that it is still the previous self, and therefore thinks that it exists, which is what is meant to be expressed. Only in each moment, even if one experiences the difference of what is seen and the difference of appearance, one mistakenly thinks that the other similar things that appear are the same as this one, and therefore does not consider them to be different, just as before. Because one mistakenly thinks that what is seen is the same as what appears, it shows the thought of "I saw this." Or, when the knowledge called "I" arises with the aggregation of body etc. as its object, it is aimed at it. In this way, not establishing other meaningful knowledge, it is said to be the nature of self. However, it is different in each moment, because it disappears in states such as fainting. Because there is the function of holding, it is also not non-knowledge, because it is acknowledged as not being hidden. When one wakes up from fainting, one thinks that it arises only from the body, because one cannot think that the non-knowledge self becomes like space and exists, because one would say "I am clear and bright," because I am bright and completely clear, therefore it is knowledge, because it is related by the reason of being able to know. And, its nature is mainly the self of the body. This is what arises. The wisdom of non-difference with a related reason is delusion, and because it aims at the aggregation, it is the main one. The word "my," even if it is different in relation to the nature of knowledge or the aggregation, similarly, the self cannot be established, and what is called "I" does not aim at the three states of self other than knowledge, because it is contradictory. Even for a moment, knowledge is also manifestly aimed at the same continuous function, for example, when seeing an angry bull, there is a bull in the puddle.