Tibetan
་ཏེ་ཞེས་བྱ་བས་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་ཤེས་བྱ་བའི་རྣམ་ཤེས་ནི། །དེ་ཡེ་ཤེས་བྱ་མེད་བར། །གང་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཤེས་པ་པོ་མེད་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་མེད་པར་ཡང་རིགས་པར་ཚད་མས་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཤེས་པའི་ཤེས་བྱ་སྐད་ཅིག་མ་དང་སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་པ་ཉིད་དང་ཆོས་དང་ཆོ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་བཟུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཐམས་ཅད་མེད་པས་ན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དུས་གསུམ་གྱི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་དུས་གསུམ་དུ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་དག་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་བདག་ཅག་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུའོ། །གང་ཞིག་རེས་འགའ་ཡང་མི་འཛིན་པ་དེ་ནི་མེད་པ་ཡིན་ཏེ་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ནི་ཀུན་ཤེས་ཡིན་ནོ་ཞེས། །དེའི་དུས་སུ་འང་རྟོགས་འདོད་རྣམས། །དེ་ཡི་ཤེས་ བྱ་རྟོགས་མེད་པས། ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན། ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོན་ཏེ་དེ་འཛིན་པ་གྲུབ་པའི་དོན་དུ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་གཞན་འདོད་པ་ཡིན་ན། དེ་ལས་ཀྱང་གཞན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ལ། འདི་ནི་འདོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱེད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་ནི། །རྟོགས་པ་འང་མང་པོར་འགྱུར་བ་ཡིན། །གང་ཞིག་ཀུན་ཤེས་མིན་འགྱུར་བ། །དེས་ནི་ཀུན་ཤེས་རྟོགས་པ་མིན། །དེ་བསྟན་པ་ནི་དེའི་ཤེས་བྱ་ཤེས་ནའང་དེ་ཉིད་ཀུན་རིག་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཡིན་ཡང་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་སྟོན་པ་པོ་ཡིན་པས། སླུ་ཕྱེད་ཀྱིས་བྱས་པ་ཉིད། །མཆོད་རྟེན་ཕྱག་བྱ་སོགས་བསྟན་པ། །མངོན་སུམ་ལ་སོགས་མེད་རྣམས་ཀྱིས། །སོ་སོར་རྟོག་པ་ལས་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་འདོད་ཆགས་བྲལ་ཡིན་ན། །བྱ་བ་མེད་པར་རྣམ་པར་གནས། །སོ་སོར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཞན་གྱིས་བསྟན་པར་བྱས་ཉིད་འགྱུར། །ཞེས་ཟེར་བ་ནི། གང་ཞིག་ཆགས་སོགས་དང་བྲལ་ཞིང༌། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་འདི་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་རེ་ཞིག་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རིམ་གྱིས་རིག་པ་མི་སྲིད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པ
Chinese
是故以名为“彼”者而使之明晰。所谓“全知”之识，即彼智慧无所作为，以“从何”等语而知无知者，亦以正量理证而明晰无所不知一切。盖佛陀之智慧所知，乃刹那、空性、无我性，以及非法与非非法等境，远离分别，故过去、未来、现在之士夫，无有执持一切知，是故以一切量皆无，故知为无。彼之理证之义即此：三时之士夫，于三时中亦非执持一切知，盖彼之知识与所知皆离分别故，如我等之类。若有某者，纵一时亦不执持，彼即为无，如兔角。如是云：“此乃全知。”于彼时，欲证悟者亦云：“彼之所知不可证悟，当如何证悟耶？”此乃其义。抑或为成立彼执持之义，而欲求他者一切知耶？则亦较彼更难证悟，且将成无穷，此亦非所欲。汝以一切知，证悟亦将成众多。若有非一切知者，彼则不能证悟一切知。彼之教示乃：纵知彼之所知，然彼亦将成全知。如是说。纵然是一切知，然亦以彼离贪着之故，乃为善示者，是故乃是欺诳所为。所示之佛塔、礼拜等，乃由无有现量等者，个别分别而生。若此是离贪者，则将无为而安住。以无个别分别之故，将成由他者所教示。如是说者，即是“何者离贪等”之义。谓以佛所说之故，此理证乃显示为不成。一切之知识，亦且以无始无终之故，一切次第知是不可能者，盖以彼自性将成无有之过失故。即是显示彼。
English
Therefore, it is made clear by what is called "that." The consciousness of what is called "all-knowing" is that wisdom is inactive. By words such as "from where," it is known that there is no knower, and it is also made clear by valid reasoning that there is no knowing of everything. The objects of the Buddha's wisdom are momentary, emptiness, selflessness, and non-dharma and non-non-dharma, etc. Because they are free from conceptualization, past, future, and present beings do not hold onto knowing everything. Therefore, since all valid cognitions are absent, it is understood as non-existent. The meaning of its reason is this: beings of the three times do not hold onto knowing everything in the three times, because their knowledge and objects of knowledge are free from conceptualization, like us and others. If someone never holds onto it even once, then it is non-existent, like a rabbit's horn. Thus it is said, "This is all-knowing." At that time, those who wish to realize also say, "His object of knowledge cannot be realized, how can it be realized?" This is its meaning. Or, in order to establish the meaning of that holding, do you want to seek another all-knowing? Then it is even more difficult to realize than that, and it will become infinite, which is not desired. With your all-knowing, realization will also become numerous. If there is someone who is not all-knowing, then he cannot realize all-knowing. His teaching is: even if one knows his object of knowledge, he will also become all-knowing. Thus it is said. Even if he is all-knowing, he is a good teacher because he is free from attachment, therefore it is done by deception. The stupa, prostration, etc., that are shown arise from individual distinctions by those who do not have direct perception, etc. If this is free from attachment, then it will abide without action. Because there is no individual distinction, it will become taught by others. Saying this is the meaning of "whoever is free from attachment, etc." Because it is said by the Buddha, this reason is shown to be unestablished. The knowledge of everything, also, because it has no beginning or end, it is impossible to know everything in sequence, because its own nature will become the fault of non-existence. That is what is shown.
Tibetan
་ནི། བྱུང་གྱུར་བྱུང་དང་འབྱུང་འགྱུར་དངོས། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་ཐལ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། ཕྱོགས་གཅིག་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི། སུ་ལ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་ཕྱོགས་གཅིག་ཤེས་པ་མི་སླུ་བས་ཀྱང་ཐ་དད་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གྱི་ཤེས་པ་ལ་ཡོད་པ་སྲིད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། སྐྱེས་བུ་མང་དུ་རྟོགས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཟོས་པ་དང་བསམས་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་འདྲ་བའི་མི་སླུ་བ་ཡོད་ན་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་ཅན་ཤེས་པར་སྲིད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པས་ཟེར་བ་ནི། ཁྱད་པར་དང་དང་ལྡན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་དེ་ཉིད་ཕྱོགས་གཅིག་ཤེས་པ་ཙམ་ཉིད་ལ་ སོགས་པ་གཞན་འདྲ་བའི་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པའི་སྲིད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པས་ཟེར་བ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་དེ་ཉིད་ཤེས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཤེས་པའི་ཤེས་པ་དེས་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོན་ཏེ་ཅིག་ཅར་རིག་པར་བྱེད། །ཅེས་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ན་དེ་ལ་ཡང་སྨྲས་པ་ནི། ཅིག་ཅར་ཐམས་ཅད་རྣམས་ཤེས་ན། ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་མི་མངོན་པར་ཁོ་ནར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཤེས་པ་བསྟན་པས་བདག་ཅག་ལ་ཕན་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེས་བུ་དེ་ཡིས་ཉེ་བ་ཙམ། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཇི་བཞིན་དུ། ཇི་ལྟར་འདོད་པ་འབྱུང་པ་ནི། །རྩིག་པ་ལ་སོགས་སྟོན་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། མི་མངོན་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཤེས་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསྟན་པ་རྣམས་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ལ་སོགས་བསྟན་པ་ནི། །དད་དང་ལྡན་ན་ལེགས་གྱུར་ན། །རྩིག་པ་ལ་སོགས་ལས་བྱུང་ཕྱིར། །བསྟན་པ་རྣམས་ལ་ཡིད་ཆེས་མེད། །སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱེད་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟོས་པ་སྟེ། ནན་ཏན་དུ་བྱ་བའི་ཤེས་པ་ནི་འདི་ལ་མངའ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚད་མ་བསྟན་པ་ནི། དེས་གསུངས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་ནན་ཏན་དུ་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་ཁོ་ན་ཡིན་པ་ནི་གལ་ཏེ་ནན་ཏན་དུ་བྱ་བ་དེའི་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡོད་ན་ཡིན་ཏེ་རང་གི་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་ཤེས་པ་ཡོད་ཀྱང་དེ་མེད་ན་ནན་ཏན་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་ཡང་རང་གི་ཤེས་པ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་གཞན་གྱི་ཤེས་པ་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡོད་ནའམ་དེ་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་མངོན་
Chinese
是，已经发生、正在发生和将要发生的真实存在。 这就是说，仅仅通过一个方面就不是了解一切，因为一切都会变成那样。说“谁没有完全了解一个方面呢？”。因此，仅仅因为对一个刹那的某个方面的了解是不欺骗的，就认为对需要区分的境的了解是可能的，这是不成立的。说“对于很多人来说，理解是……”但是，如果存在一个方面被吃掉、被思考等等其他相似的不欺骗，那么认为了解非常特别的事物是可能的，这是不可能的。 认为“具有特殊性”这样说。或者，仅仅了解一个方面本身，就认为从其他相似的知识中区分出来等等的知识的可能性是存在的，所以说“了解一个方面本身是”。意思是说，因为那个了解本身的知识没有建立联系，所以是不合理的。或者，如果说是“同时认知”，那么也说了：如果同时了解一切。 或者，通过仅仅以隐蔽的方式展示对一切的了解，这对我们是有益的。 那个人仅仅是接近。 如意宝珠一样。 想要什么就能出现。 就像墙壁等显现一样。 这是不合理的。 因为不了解从那种隐蔽的知识中产生的教义。 像那样等等的教义。 如果具有信心就很好。 因为是从墙壁等产生的。 所以对教义没有信任。 认为这是那些想要努力的人的期望。 为了展示努力的量，就是说，这种努力的知识是存在的。 为了让他说而理解。 就是说，寻找具有知识的人是努力的一个部分，如果存在具有努力的知识的人，那么就像自己一样，即使别人有知识，如果没有那个，就没有努力。 此外，如果没有自己的知识，怎么能理解别人的知识呢？即使有那个，或者即使允许有那个，
English
It is, what has happened, is happening, and will happen is real. That is to say, it is not possible to know everything through just one aspect, because everything would become like that. Saying, "Who doesn't have a complete understanding of one aspect?" Therefore, it is not valid to think that understanding of objects that need to be distinguished is possible, just because understanding of one aspect of a moment is not deceptive. Saying, "For many people, understanding is..." However, if there is a non-deceptive understanding of one aspect being eaten, thought about, etc., which is similar to others, then it is not possible to think that understanding something very special is possible. Saying, "Having specialness." Or, thinking that the possibility of knowledge that distinguishes itself from other similar knowledge, etc., exists only in understanding one aspect itself, so saying, "Understanding one aspect itself is." It means that because that knowledge of understanding itself does not establish a connection, it is unreasonable. Or, if it is said, "Knowing simultaneously," then it is also said: If one knows all simultaneously. Or, by showing the knowledge of everything only in a hidden way, it is beneficial to us. That person is only close. Like a wish-fulfilling jewel. Whatever one wants can appear. Just like walls, etc., appear. This is unreasonable. Because one does not understand the teachings that arise from such hidden knowledge. Teachings like that, etc. If one has faith, it is good. Because it arises from walls, etc. Therefore, there is no trust in the teachings. Thinking that this is the expectation of those who want to strive. To show the measure of effort, that is to say, the knowledge of this effort exists. To understand by letting him speak. That is to say, searching for someone with knowledge is only a part of the effort, if there is someone with the knowledge of effort, then just like oneself, even if others have knowledge, if there is not that, there is no effort. Furthermore, if there is no one's own knowledge, how can one understand the knowledge of others? Even if there is that, or even if it is allowed to be that,