Tibetan
ནི་ཤེས་པ་ནི་ཚད་མར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཡིན། །དེ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་རབ་ཏུ་བཅོམ་པ་ལ་སོགས་དེར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་གཞན་ལས་འོངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ལྟར་ཡང་ཤེས་པ་ཆེས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཆེས་ཤིན་དུ་ཆེན་པོ་བཞིན་དུ་དབང་པོ་ལས་འདས་པའི་ཤེས་པ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ལ། དེ་བཞིན་དུ་དང་པོ་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ལ་སོགས་པ་ནི་བསྒོམས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་རྩ་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ནི་རྨོངས་པ་ལས་ཀྱང་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ནུས་པའི་ཡུལ་ལ་མི་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་པར་བརྟག་པར་མི་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་རྩ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །མི་ནུས་པའི་ཡུལ་ལ་ནི་ཚད་མ་ཉིད་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པར་འདོད་པས་བཙལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། གཞན་གྱི་ཡུལ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། ཚད་མ་ལྐོག་གྱུར་དོན་ཤེས་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་ལ་སོགས་པའི་རྨོངས་པས་མ་རྟོགས་པ་ཡིན་ན། ཆོས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཤེས་པ་ཡང་ཚད་མ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བར་བསྟན་པ་ནི་ཚིག་མ་ཡིན་ནམ། གལ་ཏེ་དེ་ཡིད་ཆེས་པའི་སྐྱེས་བུ་ལས་སེམས་དབང་པོའི་ཡུལ་ཡང་སྟེ་ལོག་པ་མ་ཡིན་པར། བདེན་པར་སྨྲ་བ་ཁོ་ན་ཡིད་ཆེས་པའི་ཚིག་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ་དབང་པོའི་ཡུལ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ཀྱང་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་ཡིན་ནོ། །དོན་རྟོགས་པར་སྨྲ་བའི་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཚིག་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་ཚད་མ་ཡིན་གྱི། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་དོན་སྨྲ་ཉིད། །གལ་ཏེ་ཡིད་ཞེས་ལས་ཡིན་ན། །དབང་པོ་ཞེས་བྱ་རྩ་བ་སྟེ། །འདི་ནི་ཡོད་ཅེས་དེ་སྨྲས་ཡིན། །བསྡུས་པའི་དོན་ཅན་གྱི་ཡང་སྒྲ། །སྔ་མ་ལ་འམ་ཕྱི་མ་འང་རུང༌། །གཉི་ག་ལ་ཡང་རྟོག་པར་བརྗོད། །སོ་སོར་སླར་ཡང་བརྗོད་པ་ཡིན། །འོན་ཏེ་ཡིད་མི་ཆེས་པ་ལས་དང་དབང་པོའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཞེས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དོན་ལ། ཡང་གི་ སྒྲ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནུས་པའི་དོན་ལ་ཡང་བརྫུན་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ནི་ཡོད་ཀྱང་ནུས་པ་མེད་ནའོ། །འདིས་ཡིད་ཆེས་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བས་མི་བདེན་པར་སྨྲ་བའི་ཚིག་དགག་པ་ཡི
Chinese
要知道，知识并非因为不能成为量而无效。因此，如何才能通晓一切呢？从那之中，降伏烦恼等并不会在那里转变，因为那是从其他地方来的。现在知识非常广大，就像烦恼非常巨大一样，因为没有见到超越感官的知识。同样，最初超越者本身，因为法等不是修习的对境。并非从那之中产生的知识，会成为近取因的根本。正如所说，近取因也可能从愚痴中产生，所以不应认为在无能的对境中，是无知者的近取因。因此，应当知道知识是根本。在无能的对境中，想要以量来随顺成立，所以应当寻求，但在其他的对境中则不然，因为没有依赖。所谓“量是了知隐蔽义”，意思是，如果因为对刹那等愚昧无知，就像法等一样，仅仅是隐蔽的。对它的了知也仅仅是量，那也是作为近取因等。近取因不是语言吗？如果那是来自可信之人，心和感官的对境也是，而不是颠倒的。仅仅说真话才是可信的语言，而“感官的对境也是”这句话，也正是指现量等。说通达义的现量等对境的语言，对外境来说是量，但对隐蔽的知识则不然。如何见到说义本身？如果说是来自信任，感官被称为根本，这存在，所以这样说。具有概括意义的“也”字，无论是前一个还是后一个都可以，在两者上都可以说是分别，分别再次陈述。或者，对于不信任者和非感官对境的“也”，是分别的意义，“也”字就是这个意思。同样，在能力方面，即使存在，如果无能，也会看到虚假。这通过“来自信任”来否定说不真实之语。
English
It is to be known that knowledge is not invalid because it cannot be a valid means of cognition. Therefore, how can one know everything? From that, subduing afflictions etc. does not transform there, because it comes from elsewhere. Now, knowledge is very vast, just like afflictions are very huge, because one has not seen knowledge that transcends the senses. Similarly, the very first transcendent one, because Dharma etc. are not objects of cultivation. Knowledge that does not arise from that becomes the root of the proximate cause. As it is said, the proximate cause can also arise from ignorance, so it should not be considered that in the object of inability, it is the proximate cause of the ignorant. Therefore, it should be known that knowledge is the root. In the object of inability, one wants to establish following with valid cognition, so one should seek, but not in other objects, because there is no dependence. What is said, "Valid cognition is knowing the hidden meaning," means that if one is ignorant of moments etc., just like Dharma etc., it is only hidden. Knowing it is also only valid cognition, and that also acts as the proximate cause etc. Is the proximate cause not language? If that is from a trustworthy person, the object of mind and senses is also, and not inverted. Only speaking the truth is said to be trustworthy language, and the phrase "the object of senses also" refers to direct perception etc. The language of the object of direct perception etc. that speaks of understanding the meaning is a valid means of cognition for external objects, but not for hidden knowledge. How does one see the speaking of meaning itself? If it is said to be from trust, the senses are called the root, this exists, so it is said. The word "also" with a summarizing meaning, whether it is the former or the latter, can be said to be a distinction in both, the distinction is stated again separately. Or, for the "also" of the non-trusting and non-sensory object, it is the meaning of distinction, the word "also" means this. Similarly, in terms of ability, even if it exists, if it is incapable, falsehood will be seen. This negates the words of untruth through "from trust."