Tibetan
་པ་ནི། མིག་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདི་ལ་རྣམ་འགྲེལ་དུ་ཡོངས་སུ་མི་གསལ་བ་ཡིན་པའི་དགོངས་པས་འགྲེལ་པ་མཛད་པའི་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ཁྱད་པར་ཉིད་ཀྱིས། རྒྱུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བའི་དུས་ན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར། འོ་ན་ཏེ་མིག་ཕྱེ་བ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་ཡུལ་དབང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གོ་བར་བྱེད་པར་བསྟན་པ་སྟེ། མིག་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྒྱུ་ནི་འབྲས་བུ་མེད་པའི་དུས་ན་མེད་པ་སྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་ཡིན་གྱི། འདི་གཉིས་ཀྱང་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་དབང་ཕྱུག་ལ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བསྟན་པ་ནི། དེའི་ཕྱིར་སོ་སོར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སོ་སོར་ནུས་པ་མེད་པ་རྣམས་ ལ་སྟེ། ཁྱད་པར་གཞན་གྱི་ནུས་པ་མེད་པ་རྣམས་ལ་འང་འབྲས་བུ་ལ་ཡང་སྟེ། སོ་སོར་ནུས་པ་མེད་པ་རྣམས་ལ། གང་དག་ལ་ཡོད་འགྱུར་ན་སྟེ་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་ན་འམ། གང་དག་ལ་སྟེ་ཡུལ་ལ་ཡང་རུང་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། ཚོགས་པ་ནི་དེ་དག་ཁོ་ན་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི། དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་མེད་པའི་དུས་ན་རང་ལ་ཡོད་པའི་ཁྱད་པར་མེད་པས། འབྲས་བུ་ལ་ཡོད་པའི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེ་གཉིས་ཀྱང་ཡུལ་མང་པོ་ཉིད་བསྟན་པས། བསྟན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུའོ། །སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་ཡང་དག་པར་གསུངས་པས་ཀྱང༌། རྟོགས་བཞིན་པའི་ཡང་དག་པ་གཟིགས་པ་པོ་ནི། །སྐད་ཅིག་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་ཙམ་མམ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པས་སོ་སོར་རིག་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་གསུངས་པའི་གཉེན་པོ་ནི་དེའི་རིག་པ་མ་ཡིན་པས་དེའི་གཉེན་པོའི་ནུས་པ་མི་ཤེས་པས་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ལ། ལས་དང་འབྲས་བུ་ཤེས་པའི་སྟོབས་མ་སྐྱེས་པས་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཡང༌། གང་གིས་འདི་ནི་བྱང་གྲོལ་གྱི་དོན་ཡིན། །འདི་ནི་མཐོ་རིས་ཀྱི་དོན་ཡིན་ཞེས་ཤེས་པར་འགྱུར་ཤེས་པའི་དུས་ན་ནི་བྱ་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་གྱིས་ཀྱང་དེ་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉེ་བ་ཙམ་འཛིན་པ་ཅན་གྱི་མངོན་སུམ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུའི་དུས་ན་ནི་དེ་ཤེས་པ་མེད་པ་ཡིན་ལ་དེའི་ཚེ་ནས་དེ་འདས་པ་ཡིན་པས་འདི་ལས་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པ་ནི་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་ལས་རྒྱུ་ཙམ་གྱི་ཡུལ་ལ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཡང་ཁྱད་པར་རམ་བསོད་ནམས་སམ་ཅིག་ཤོས་ཀྱང་ཡིན་ཞེས་མི་ཤེས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་ངེས་པ་ནི་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་གང་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཡིན། །དེ་ཡི་རྩ་བ་བརྟག་བྱ་ལ། ཅི་ཡང་ཡོད་པའི་ཤེས་པ་ནི། །མི་རྣམས་ལ་ནི་ཅི་ཞིག་དགོས། །རྩ་བ་དེ་ཡང་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་རིམ་པས་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་ལ། རྟག་པ་ཉིད་འགའ་ཞིག་ནི་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་གྱི། བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་མངོན་སུམ་རྩ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་ ཡང་མི་རིགས་ཏེ། མཐོང་བ་མེད་ན་བསྒོམ་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགའ་ཞིག་ཏུ་དངོས་པོ་མཐོང་བ་ན་བསྒོམ་པས་གཞན་དུ་སྣང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །འདོད་པ་དང་མྱ་ངན་དང་འཇིགས་པ་དང་མྱོས་པ་དང་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པས་ཉེ་བར་བསླད་པ་རྣམས་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཡང༌། མདུན་ན་གནས་པ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ཡང༌། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་ཅན་ཇི་ལྟར་ཚད་མ་ཡིན་ཡང་དག་པའི་ཡུལ་ཅན་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་དེ་རང་གི་ངོ་བོས་མཐོང་བ་ཡིན་ན་བསྒོམ་བྱར་འགྱུར་རོ། །ཐོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཐོས་པ་ནི་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་རང་དབང་དུ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་ཆོས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང༌། དེ་ལྟ་བུའི་རྟགས་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་འདས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པའམ་འགྲོ་བ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱང་ལས་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ནམ། ལས་ཀྱང་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ན་འབྲས་བུ་སྟེར་བ་ཡིན་གྱི། མི་ཤེས་ན་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ན་ཡང་མེད་དོ། །ལས་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ཡང་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་ཡང་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་མེད་དེ། ད་ལྟར་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་དེ་རྟོགས་པ་མེད་པས་དེ་ལས་བསྒོམས་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དྲན་པ་ལ་གོམས་པས་ཀྱང་དེ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་ན་བསྒོམས་པ་ལས་ཀྱང་དེ་དྲན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ནི་འཇིག་རྟེན་འདི་བཞིན་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ན། དྲན་པ་གོམས་པ་ལས་དྲན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི་ལས་དང་འབྲས་བུ་དང་འབྲེལ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྲིད་པ་སྔ་མ་ལ་ལས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་འབྲས་བུ་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་གཉི་ག་རིག་པ་པོ་དེ་དག་གི་དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང
Chinese
是，从眼睛和形状的差别来说。这被称为。对此，《释量论》中因为是不完全清楚的意图，所以通过造论的完全转变的差别本身。因为是产生因，所以果不生的时候是不存在的，像这样只是因，而不是其他。那么，用“当睁开眼睛时”等来解释。或者，如果像“境与根”这样，是指示果的差别理解为因本身。从眼睛和形状的差别来说。这是为了证明因在果不存在的时候是不存在的。这两个也是因本身的理由，是为了指示归纳到自在天没有。因此，“各自”是指。对于各自没有能力者。对于其他差别没有能力者，也对于果。对于各自没有能力者。如果哪些有，即如果有果的功德的差别，或者哪些，即对于境也有可能存在。集合是那些本身以量成立为因本身。自在天等不是，因为没有差别，在果不存在的时候，因为没有自己存在的差别。因为没有果存在的差别。两个例子也是指示了许多境本身。是为了指示的目的。刹那等也正确地说了。正在领悟的真实见者是。刹那的各种各样的自性仅仅是自性吗？不是贪欲等分别的智慧吗？因为他所说的对治不是他的智慧，所以因为不知道他的对治的能力，所以将被指示。那也是同样具有贪欲。因为没有生起了知业和果的力量，所以即使具有悲心。谁能知道这是解脱的意义？这是天界的意义？在知道的时候，因为没有行为的自性，所以即使是现量也不是那个智慧。因为仅仅是执近的现量对于不是那样的不是量。在果的时候是那个智慧。
English
is, from the difference between the eye and the form. This is called. In this regard, in the Pramāṇavārttika, because it is not completely clear, it is through the difference of the completely transformed commentary. Because it is the cause of production, it does not exist when the result does not arise, just like this is only the cause, and not other. Then, it is explained by "when the eyes are opened" and so on. Or, if it is like "object and sense power", it is to indicate that the difference of the result is understood as the cause itself. From the difference between the eye and the form. This is to prove that the cause does not exist when the result does not exist. The reason why these two are also the cause itself is to indicate that it is not included in Īśvara. Therefore, "each" refers to. For those who have no ability individually. For those who have no ability of other differences, also for the result. For those who have no ability individually. If there are any, that is, if there is a difference in the qualities of the result, or which, that is, it is possible for the object to exist. The collection is that those themselves are established as the cause itself by valid cognition. Īśvara etc. are not, because there is no difference, when the result does not exist, because there is no difference in one's own existence. Because there is no difference in the existence of the result. The two examples also indicate many objects themselves. It is for the purpose of indication. It is also correctly said about the momentariness etc. The true seer who is realizing is. Is the nature of the momentary variousness just the nature? Is it not the wisdom of distinguishing between desire etc.? Because the antidote he said is not his wisdom, so because he does not know the power of his antidote, he will be indicated. That is also the same as having desire. Because the power of knowing karma and result has not arisen, so even if he has compassion. Who can know that this is the meaning of liberation? This is the meaning of the heavenly realm? At the time of knowing, because there is no nature of action, so even direct perception is not that wisdom. Because the direct perception that only holds near is not valid cognition for what is not like that. At the time of the result, it is that wisdom.
Chinese
是，因为从那时起它已经过去了，所以知道“这是从那个来的”不是现量。从果仅仅推断因的对境，也不知道是特殊、福德还是其他什么。因为那样的决定是进入的原因。哪种知识是进入的支分？它的根本应该被考察。对于什么都有的知识，人们需要什么呢？那个根本也不是如前所述的次第的能知，也不是某些常恒的自在天等，说从禅修中产生的现量是根本也不合理，因为没有见到就无法禅修。在某些情况下，见到事物后，通过禅修会显现为其他事物。如果说，被贪欲、悲伤、恐惧、陶醉和梦等扰乱的那些虽然不是真实的，但也像在眼前一样见到，那么，以不真实为对境的如何是量，以真实为对境的才是量呢？如果是那样，如果它是以自己的自性被见到，就会变成所修。如果说是听闻，听闻是表示三种方式的相，但也不是自主的，对于法等也是如此。那样的相不是知识，因为是根识已逝。安乐等或者各种各样的行也是从业产生的吗？如果业也随之成立，就会给予果，如果不了解，即使随之成立也没有。就像业一样，知识也必定是存在的而确定地了知的。从那里面也没有从禅修中产生的，因为像现在一样，没有现量等了知，所以从那里面禅修是不合理的。通过习惯于体验的忆念也不是了知，同样，如果没有体验，即使从禅修中也不会忆念它，如果来世像今世一样被体验，忆念会从习惯于忆念而产生，但与业和果没有关联。说“前世的业的体验之果在此世”是那些通晓两世的人们随行于那样的真实，并且
English
Yes, because it has passed since then, knowing "this comes from that" is not direct perception. Inferring only the object of the cause from the effect, one does not know whether it is special, merit, or something else. Because such certainty is the cause of entering. Which knowledge is a branch of entering? Its root should be examined. What do people need for knowledge that has everything? That root is also not the knower in the order as previously stated, nor is it some permanent lord, etc. It is also unreasonable to say that the direct perception arising from meditation is the root, because without seeing, meditation is not reasonable. In some cases, when seeing an object, it will appear as something else through meditation. If it is said that those disturbed by desire, sorrow, fear, intoxication, and dreams, etc., although not real, are seen as if they were in front of one, then how can that which has an unreal object be valid cognition, and that which has a real object be valid cognition? If that is the case, if it is seen by its own nature, it will become something to be meditated on. If it is said to be hearing, hearing is what signifies the sign of the three modes, but it is also not independent, and it is the same for Dharma, etc. Such a sign is not knowledge, because it is past sense consciousness. Are happiness, etc., or various kinds of going, also produced from karma? If karma is also established accordingly, it will give fruit, but if it is not understood, even if it is established accordingly, it does not exist. Just like karma, knowledge is also certainly known to exist. From that, there is also nothing arising from meditation, because, like now, there is no direct perception, etc., that knows it, so meditation is unreasonable from that. It is also not knowledge through habituation to the memory of experience, similarly, if there is no experience, even from meditation, there will be no memory of it. If the next world is experienced like this world, memory will arise from habituation to memory, but it is not related to karma and fruit. Saying "the fruit of the experience of karma in the previous life is in this life" is that those who know both worlds follow such truth, and