Tibetan
བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་དེའི་ཚེ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་དུས་གཞན་ལ་ཡིན། །ནུས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་ཡོད་ཀྱང་ཅིས་མི་བྱེད། དེའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་གཞན་གྱིས་བསལ་བ་ཡིན་ལ། བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཀྱང་དེའི་ཚེ་ཁོ་ན་མངོན་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་པས་སྔ་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་མེད་པའི་དུས་ན་མི་འབྱུང་བའི་མི་རྟག་པ་རྣམ་གྱི་ཁྱད་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི། འདི་རྟག་པ་རྣམས་ལ་ནི་མི་སྲིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཁྱད་པར་ནི་རིགས་པའི་རྟོགས་བྱ་འབའ་ཞིག་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་སྣང་བ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། མིག་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་འདི་རྣམ་འགྲེལ་ལས། ཡོངས་སུ་གསལ་བའི་ཕྱིར་འགྲེལ་པ་མཁན་གྱིས་མ་བཤད་དོ། །འབྲས་བུའི་ངོ་བོའི་ཁྱད་པར་ལས་བཞིན་དུ་རྒྱུ་ཉིད་ཅེས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན། མ་བྱས་པ་དེའི་བྱེ་བྲག་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཤེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་གསལ་བའི་ཕྱིར་འདི་འཆད་པར་བྱེད་པ་ནི། མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །ཁྱད་པར་ ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་ཡོད་པ་ལས་སོ། །འབྲས་བུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་མིག་གིས་གཟུགས་འཛིན་པར་སོ་སོར་ངེས་པ་ཡིན་ལ། ཡུལ་ལས་དེ་རྣམ་པ་ཅན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཕན་ཚུན་རང་བཞིན་མི་མཐུན་པའི་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་གྱིས་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པ་ཁོ་ན་རྒྱུ་ཡིན་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ཁྱད་པར་དེ་གཅིག་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ལས་ཁྱད་པར་གཞན་མེད་པས་སོ་སོར་ནུས་པ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་ཏེ། འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་ནི་ངེས་པ་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་ཏེ། རྒྱུ་ངེས་པ་ཅན་གྱི་བསྐྱེད་བྱ་ཡིན་ལ་གཟུགས་འཛིན་པའི་སོ་སོར་ངེས་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་ན་རྟོགས་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཚོགས་ཀྱང་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་ངེས་པ་ཅན་གྱི་རྒྱུའི་བསྐྱེད་བྱ་ངེས་པ་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་རྟོགས་བྱ་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། དབང་ཕྱུག་གི་བསྐྱེད་བྱའི་ཁྱད་པར་རི་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི། དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་སྒོ་ཁོ་ན་ནས་ཤེས་པ་ཉིད་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བསྐྱེད་བྱ་ཡིན་གྱི། དེ་ཙམ་མམ། དེའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཁྱད་པར་ཅན་ཉིད་དེའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གོ་བར་བྱེད་པ་གཞན་ནི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ལ་ཡོད་པར་བསྟན
Chinese
如果说，作用的差别不是原因，那么，既然它只是在那时才有，果又怎么会在其他时候有呢？既然有能力，即使有缺陷，为什么不做呢？因此，不是作者本身，而是被其他所排除。作者本身也只是在那时才显现，因为之前不存在，所以在没有果的时候不会出现，这证明了无常的各种差别。但这对于常法来说是不可能的。同样，差别也不仅仅是理性的认识对象。虽然如此，但显示其本身就是显现，这就是所谓的“从眼和色的差别”。这个道理在《释量论》中，因为非常清楚，所以注释者没有解释。应该知道，就像从果的自性差别一样，原因也是如此。没有做的那部分差别，也不是知道它的理由，因为不清楚，所以要解释这个，就是从“眼等是果的自性”等等开始。所谓的“差别本身”，就是从果上产生的。果的识，就是眼识对色的执取是各自确定的。因为从境上以那种方式作意，所以是具有认识自性的。因此，应该认识到，只有彼此自性不相符的果的差别，才是性质不相符的原因。从产生一个差别，而没有其他差别，所以是各自没有能力者的相续。果的差别是确定的差别，是确定原因的产生物，如果没有对色执取的各自确定等等，就不是认识者。如果集合也变成不是原因，那么确定原因的产生物，确定的差别，也有随行和相违的认识对象。但是，对于自在天的产生物的差别，如山等，就不是这样认识的。只有从产生差别的门径才能知道，这才是根等所产生之物。仅仅是这样吗？还是说，具有它的差别的差别，才是它的原因，这表明其他的根等本身就具有。
English
If it is said that the difference in action is not the cause, then, since it is only at that time, how can the result be at other times? Since there is ability, why not act even if there is a defect? Therefore, it is not the agent itself, but is excluded by others. The agent itself also only manifests at that time, because it did not exist before, so it does not appear when there is no result, which proves the various differences of impermanence. But this is impossible for permanent phenomena. Similarly, the difference is not merely an object of rational understanding. Although this is so, showing that it is itself an appearance is what is called "from the difference of eye and form." This reason is in the Pramāṇavārttika, because it is very clear, so the commentators did not explain it. It should be known that just as from the difference of the nature of the result, so is the cause. The difference of what is not done is also not the reason for knowing it, because it is not clear, so this is explained, starting from "the eye etc. are the nature of the result" etc. The so-called "difference itself" is produced from the result. The consciousness of the result is that the eye's grasping of form is determined separately. Because it is apprehended from the object in that way, it is of the nature of cognition. Therefore, it should be recognized that only the difference of results whose natures do not match each other is the cause of dissimilar nature. From producing one difference, and there is no other difference, so it is the continuum of those who are individually incapable. The difference of the result is a definite difference, it is the product of a definite cause, and if there is no separate determination of grasping form etc., it is not a cognizer. If the collection also becomes not a cause, then the product of a definite cause, the definite difference, also has objects of cognition that follow and contradict. However, for the difference of the products of Īśvara, such as mountains, it is not to be understood in this way. It is only from the gateway of producing differences that it can be known, and this is what is produced by the senses etc. Is it just this? Or is it that the difference of its difference is its cause, which shows that the other senses etc. themselves possess it.