Tibetan
་ལྡོག་པ་དག་གིས་མ་རིག་པ་མ་ཡིན་ནམ། དུ་བ་འམ་མེ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་རིག་པ་ཡིན་ན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པས་གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་མི་རིག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་ཤེས་པ་དེའི་ཐབས་མེད་པས་མ་ཤེས་པ་ལ་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་ནི་ཤེས་པ་ལ་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་བསོད་ ནམས་སོ། །འདི་ནི་སྡིག་པའོ་ཞེས་པའི་ཚིག་གཉེས་པོ་དེ་ལ། རིགས་ངན་མཐར་ཐུག་མི་རིགས་ཀྱི། །བསྟན་བཅོས་དགོས་པ་ཆུང་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་མ་གཏོགས་པར་འཇིག་རྟེན་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་རྣམས་ཡོངས་སུ་དོར་ནས་ནི། །ལོགས་ན་འཇིག་རྟེན་ཚད་མ་མེད། ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ཡང་དེ་ཉིད་ལ་རྩ་བར་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ན་རྩ་བ་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཅག་ལ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ད་ལྟར་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་བརྟག་པ་ལ་དོན་མེད་དོ། །དྲན་པ་གོམས་པ་ལས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དྲན་པས་སྔ་ན་མེད་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ན། སྔ་ན་མེད་པའི་རྒོལ་བ་དང་ལན་བཞིན་དུ་ཀུན་ཏུ་སྣང་བར་ནི་མི་རིགས་སོ། །རྒོལ་བ་དང་ལན་དག་གིས་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་དོན་དང་འབྲེལ་བས་སོ་སོར་སྣང་བ་ཡིན་ལ། མཉམ་པར་གཞག་པའི་བྱེ་བྲག་ལས་རིགས་པ་ཡིན་གྱི་ལས་དང་འབྲས་བུ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་ཡིན་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་ཅུང་ཟད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་དོ། །འབྲས་བུ་འགྲོ་བ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ནི་རྒྱུ་ལས་སྣང་ཚོགས་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་བཅད་པས་རྒྱུ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ན་འབྱུང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རིགས་པས་སྤངས་ཀྱང་ཁྱད་པར་སྤངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྱི་འབྲས་བུ་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་འདིར་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པས་རྟོགས་བྱར་འགྱུར། དེས་ན་འབྲས་བུའི་དུས་ན་དེའི་ངོ་བོ་འདས་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཚེ་ཡང་འབྲས་བུ་མ་འོངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཉིད་དམ། དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་དམ་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་དང་འབྲས་བུ་དག་ལ་དབང་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཅི་ལས་དེ་ལ་མངོན་སུམ་མམ་རྗེས་སུ་དཔག་པ
Chinese
难道不是因为背离的缘故才是不明吗？如果说烟或火以其自性是明了的，那么随行等因明等本身不是不明了的，不是吗？不是的，因为那时也没有了解那个的方法，所以对于不了解的没有随后的证成。世间是随顺于了解的，这是福德，这是罪恶，对于这两个词语，种姓低劣最终不种姓的，论典需要很少。如果说是这样，那是不对的，因为除了现量等之外，世间本身不是量。抛弃这些之后，另外没有世间量。因为世间也认为那个是根本，如果世间是根本，那么对于我们也是有那个的缘故。现在考察全部了解本身是没有意义的。如果忆念串习所生的体验，由忆念与先前没有的业的果报等相关联，那么像先前没有的辩论者和回答一样，普遍显现是不合理的。辩论者和回答以论典的意义与意义相关联而各自显现，是从等持的差别而合理，如果是与业和果报相关联的，那么像那样稍微体验也是没有的。如果说果报的各种各样的行相本身是从因的各种各样的行相本身而了知的，那是不对的，因为没有完全断定那个果报本身，如果仅仅是了知因，那么即使各种各样的生起也以理智抛弃，但也不是抛弃差别。将要这样显示，来世的果报，法和非法等，不是此世的果报，因为随行和背离而成为所了知的。因此在果报的时候，因为那个自性已经过去。那时也因为果报是未来的缘故，以那个成立者本身是法性吗？因为是那个果报本身。是那个果报本身还是对那个成立者和果报等有自在，而且就像那样是超越根识的缘故。从什么而对那个是现量或者比量呢？
English
Isn't it because of turning away that it is ignorance? If smoke or fire is understood by its own nature, then the reason itself, such as following, is not ignorance, is it? No, because at that time there is no way to understand that, so there is no subsequent proof for what is not understood. The world is proven by knowledge, this is merit, this is sin, for those two words, the scriptures of the lowest caste ultimately have little need. If that is the case, it is not right, because the world itself is not a valid means of knowledge except for direct perception and so on. Having abandoned all of these, there is no worldly measure apart from them. Because the world also considers that to be the root, if the world is the root, then we also have that. Now it is meaningless to examine all knowledge itself. If the experience arising from habitual memory is related to the fruits of past actions, then it is unreasonable for it to appear universally like a debater and answer that did not exist before. The debater and answer appear separately because the meaning of the treatise is related to the meaning, and it is reasonable from the difference of samadhi, but if it is related to karma and fruit, then there is no slight experience like that. If it is said that the various aspects of the fruit itself are understood from the various aspects of the cause, it is not right, because the fruit itself has not been completely determined, if it is only to understand the cause, then even the various arising are abandoned by reason, but it is not abandoning the difference. It will be shown that the fruits of the next world, such as dharma and non-dharma, are not the fruits of this world, because they become knowable by following and diverging. Therefore, at the time of the fruit, because that nature has passed. At that time, also because the fruit is in the future, is the establisher itself the nature of dharma? Because it is the fruit itself. Is it the fruit itself or does it have power over the establisher and the fruit, and just like that, it is beyond the senses. From what is that direct perception or inference?
Tibetan
་འཇུག་པར་འགྱུར། དེ་དག་མེད་ན་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་སྒོམ་པའི་རྒྱུ་མེད་དོ་ཞེས་རྒྱུ་མི་དམིགས་པ་ཡིན་པས་འབྲས་བུ་དེའི་ཤེས་པ་ཡང་མེད་དོ། །མ་འོངས་པ་ལ་ནི་མངོན་གསུམ་གྱི་ནུས་པ་ཅུང་ཟད་ ཀྱང་མ་མཐོང་ངོ༌། །རྟགས་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་གང་དུ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་མིག་གི་དབང་པོ་ནི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མིག་གི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་ཅག་གི་མིག་ལྟ་བུའོ། །གང་གི་རིགས་ཀྱི་ཚད་མས་ཀྱང༌། །རིགས་གང་གིས་ནི་དོན་མཐོང་བ། །ད་ལྟར་འཇིག་རྟེན་གྱིས་མཐོང་བ། །དུས་གཞན་དུ་ཡང་དེ་ལྟར་འགྱུར། །ཐག་རིང་པོར་མཐོང་བའི་བྱ་རྒོད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང༌། ཐག་རིང་པོར་ཐོས་པའི་ཕག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་མཐོང་བ་ལས། ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཏོག་པ་དེ་ཡང་རང་གི་ཡུལ་འཁོར་བ་ཁོ་ནས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ལ་འང་བྱེ་བྲག་མཐོང་བ་ནི། །དེ་ཡང་རང་དོན་མ་བོར་བས། །རིང་པོར་ཕྲ་སོགས་དངོས་ལ་འགྱུར། །གཟུགས་ལ་རྣ་བའི་འཇུག་པས་མིན། །གཟུགས་དང་རོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས། །འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་རྣམས་ལ་མིག་གི་དབང་པོ་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་འགའ་ཡང་འཛིན་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་རྟོག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མིག་གིས་ནི་ཡིན་ཏེ། ལན་ཅིག་ཀྱང་དེ་ལས་མ་བྱུང་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་མཐོང་བའི་ཕྱིར། ལྕེ་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་རོ་ལ་སོགས་པའི་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་གཞན་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ལན་ཅིག་ཀྱང་དེ་ལས་མ་བྱུང་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱུང་ན་འང་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། གཉི་ག་ཡོངས་སུ་དོར་ནས། དེ་དབང་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཉིད་ནི། ཚད་མ་ཉིད་ནི་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས། །གང་གིས་ཀུན་མཁྱེན་དུ་རྟོགས་བྱེད། །ད་ནི་ངེས་པར་མིག་གིས་ནི། །རོ་ལ་སོགས་ཀུན་རྟོག་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བས་ཚིག་འཁྱོག་པོས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དམ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་ཚད་མར་རུང་བ་མ་ཡིན་ནམ། ཐོས་པ་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་སྒོམ་པར་བྱེད་པས་དེའི་ཡུལ་ལམ་དེའི་ཡན་ལག་གི་ཡུལ་གང་ཡང་རུང་བ་ཤེས་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་སྤངས་པར་འགྱུར་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སྤྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་མཐོ་རིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ ཉིད་ལ་སོགས་པ་
Chinese
将会进入。如果这些不存在，那么就没有随见而修的因，因为因不可得，所以那个果的智慧也没有。对于未来，一点点显现的能量也没有见到。与标志等分离的随后的推断等，在任何地方也不是。与薄伽梵相连的眼根也不是产生那样识的，因为是眼睛的缘故，就像我们的眼睛一样。任何种类的量，哪种种类能见到意义？现在世间所见的，在其他时候也会那样改变。能看到远处的鹫等，以及能听到远处的猪等，因为看到的是特别的，所以那个非常特别的顶髻也只是通过自己的境才能看到特别的。无论在什么上见到差别，那也是因为没有失去自己的意义。对于远处微细等事物会改变。形色不是通过耳朵进入的。形色和味道等，对于过去、未来和现在发生的，眼根所生的意识也不会执持任何一个，这样的分别念也不是，因为是眼睛的缘故，一次也没有从那产生过，否则就会成为过失。随舌头等的味道等的显现不是从其他产生的，因为一次也没有从那产生过，否则就会成为过失。即使产生，也会成为没有果的过失，因为完全放弃了两者，那不是能控制的缘故。这本身就是：量本身就是唯一的，通过它能了知一切智者，现在确定眼睛能分别味道等一切。这是用曲解的语言来表示的。刹那性或者仅仅是识性本身不是量吗？通过听闻等次第修习，知道它的境或者它的支分的任何一个境，以及那个真如等的果，唯一就是完全断除一切烦恼。像那样，灰泥等是成办天界
English
will enter. If these do not exist, then there is no cause for meditation that follows seeing, because the cause is not found, so the wisdom of that result is also not there. For the future, not even a little bit of manifest power is seen. Subsequent inferences, etc., that are separate from signs, etc., are also not anywhere. The eye faculty connected with the Bhagavan is also not what produces such a consciousness, because it is the eye, just like our eyes. By what kind of valid cognition, what kind sees the meaning? What is seen by the world now, will also change in that way at other times. Vultures and the like that see far away, and pigs and the like that hear far away, because what is seen is special, so that very special crest is also only able to see the special through its own realm. Whatever difference is seen in anything, that is also because it has not lost its own meaning. For distant, subtle, etc. things will change. Form is not entered through the ear. Forms and tastes, etc., for the past, future, and present occurrences, the consciousness arising from the eye faculty will also not hold any one, such a concept is also not, because it is the eye, it has never arisen from that even once, otherwise it would become a fault. The manifestation of tastes, etc. that follow the tongue, etc. is not produced from others, because it has never arisen from that even once, otherwise it would become a fault. Even if it arises, it will become a fault of being without result, because both are completely abandoned, that is not able to control. This itself is: valid cognition itself is the only one, through which one can realize the all-knowing, now it is certain that the eye can distinguish all tastes, etc. This is expressed with distorted language. Is momentariness or merely consciousness itself not valid cognition? By gradually meditating through hearing, etc., knowing its object or any object of its branch, and the result of that suchness, etc., is solely to completely abandon all defilements. Like that, plaster, etc. are accomplishing the heavenly realm