Tibetan
པའམ་དབྱིབས་ཀྱང་རུང་སྟེ། རིགས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བུམ་པ་ལ་ཡོད་པར་མ་གྲུབ་པའམ། ཡང་ན་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་རི་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཡོད་པ་ཐུན་མོང་བ་དང༌། ཡང་ན་དཔེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་ནས། ད་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ། གཞལ་བྱ་ཉིད་དེ་ཙམ་དུ་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་དེ་ནི་དབྱིབས་ལ་སོགས་པ་ཙམ་མོ། །དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པའོ། །རྒྱུ་ནི་ཉེ་བར་དམིགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་ཙམ་གྱི་སེམས་པ་ཅན་ཙམ་དང་ལྷན་ཅིག་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ། རི་ལ་སོགས་པ་ལ་སེམས་པ་ཅན་དང་ལྷན་ཅིག་པར་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ལ་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ན་གང་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན། མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱང་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་ཕྱོགས་སུ་བྱེད་པས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་སུ་བྱེད་པ་ནི་འདོད་པས་སྤྲུལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་དངོས་སུ་བའི་མ་ངེས་པ་ཉིད་གསལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ནི་སྟེ། དབྱིབས་ཙམ་ནི་རྒྱུ་གང་གིས་ཚད་མར་འདོད་ཅིང༌། རྒྱུ་གང་གིས་རྒྱུ་མ་ཡིན་པར་མི་འདོད། གཞལ་བྱ་ཉིད་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། རིགས་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་དབང་ཕྱུག་ལ་རྒྱུ་ཉིད་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མེད་པ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་ཉིད་འཛིན་པར་བྱེད་ པའི་ཚད་མ་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། ཇི་ལྟར་དེ་ནི་དབང་ཕྱུག་ཡིན་པར་བཤད་ལ་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་འདོད་པ་ནི། གནས་སྐབས་ཀྱི་རི་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡིན་གྱི། དེའི་ཆ་ཤས་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཉིད་དེ་དེའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པར་ལྷ་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་འདོད་པ་ཡིན་གྱི་ཆ་ཤས་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་དུ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་སྟེ། དབང་ཕྱུག་ཅས་བྱ་བ་ཁོ་ན་གང་གིས་རྒྱུ་ཡིན་པར་འདོད་ཅིང༌། གང་གིས་རྒྱུ་མ་ཡིན་པར་མི་འདོད། དེ་ལྟ་ན་ནི་ལྷ་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྒྱུ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆ་ཤས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུས་ལྷ་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་ཉིད་དུ་བསྒྲུན་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་
Chinese
或者形状也可以。因为种类不同，所以才不同。因此，在瓶子上没有成立，或者说，这个“或者”表示山等也有共同之处，或者对例子产生怀疑。现在就像无常等一样，仅仅是可量度性是共同的，这是如何呢？事物就是指形状等。事物是指不依赖于差别的。原因是对于近处所见的果，它是量，因为在瓶子等上，仅仅是与有心者一起见到，就像那样。因为在山等上，没有与有心者一起见到，所以不是原因，对于非量来说，是不确定的，这就是意思。如果是方位的错乱，那么对于什么不是随之推测的呢？现量本身也因为将天空等作为方位，而成为成立无常的依据。因此，作为方位是随欲而造的，因此，它并没有明确地显示出事物的不确定性。当什么时候是那样的时候，那就是，仅仅是形状，以什么原因为量呢？以什么原因不认为是原因呢？可量度性本身应该与“是原因”结合起来，因为道理相同。或者，自在者没有执持原因为自性，而执持原因为自性的量是存在的，这表明了如何说自在者，而想要以原因来了解的是，对于暂时的山等来说是这样，但对于它的部分等来说则不是。就像那样，认为它是原因的不是遍入天等，而是部分等不是，因为不了解它是从那产生的。那就是，自在者仅仅以什么认为它是原因呢？以什么不认为它是原因呢？如果那样，那么遍入天等也会变成原因，因为对于不了解它是从那产生的来说，没有差别。部分等的原因不能与遍入天等的原因相比，因为不了解它是从那产生的。
English
Or it could be shape. Because the types are different, they are different. Therefore, it is not established on the pot, or this "or" indicates that mountains etc. also have commonalities, or there is doubt about the example. Now, just like impermanence etc., merely being measurable is common, how is that? The thing refers to shape etc. The thing refers to not depending on differences. The reason is that for the fruit seen nearby, it is a valid means of cognition, because on pots etc., it is seen together with just a sentient being, just like that. Because on mountains etc., it is not seen together with a sentient being, so it is not a cause, and for non-valid means of cognition, it is uncertain, that is the meaning. If it is a confusion of direction, then for what is it not inferred? Manifest cognition itself also becomes the basis for establishing impermanence by making the sky etc. the direction. Therefore, being the direction is created by desire, therefore, it does not clearly show the uncertainty of things. When is it like that, then that is, just the shape, by what reason is it considered a valid means of cognition? By what reason is it not considered a cause? Measurability itself should be combined with "is the cause", because the reasoning is the same. Or, the Lord does not hold the cause as its nature, but the valid means of cognition that holds the cause as its nature exists, which shows how the Lord is said to be, and what is desired to be understood by the cause is, for temporary mountains etc. it is like that, but for its parts etc. it is not. Just like that, it is considered that it is not the cause, but the parts etc. are not, because it is not understood that it arises from that. That is, by what alone does the Lord consider it to be the cause? By what does it not consider it to be the cause? If that is the case, then the gods etc. will also become the cause, because there is no difference for not understanding that it arises from that. The cause of the parts etc. cannot be compared to the cause of the gods etc., because it is not understood that it arises from that.
Tibetan
པ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་གིས་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཀྱང་བསྟན་པ་ནི། ཇི་ལྟར་དེ་ནི་ཆ་ཤས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་སྟེ། རྒྱུའི་ཡིན་ཏེ་དེ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་རྒྱུ་མ་ཡིན་པར་ཡང་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ནི་སྟེ། དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པ་ན། གང་གིས་རྒྱུར་འདོད་ཅིང་གང་གིས་རྒྱུ་མ་ཡིན་པར་མི་འདོད། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ལྷ་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་རྒྱུ་ཡིན་པར་བྱེ་བྲག་མེད་པར་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་མེད་ཀྱང་དབང་ཕྱུག་དེ་རྒྱུ་ཡིན་ན་ལྷ་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །གཞན་དུ་ན་ནི་རྫ་མཁན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བས་འདི་ཐལ་བར་འགྱུར་དུ་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་བསྟན་ཞེ་ན། གོང་དུ་ནི་འཇི་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ཉིད་བྱེ་བྲག་དང་བཅས་པ་ནི་དབང་ཕྱུག་ལས་བཟློག་པ་ཡིན་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་དེ་ཁོ་ནའི་དབྱིབས་ལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཟློག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་དབྱིབས་ལ་སོགས་པ་གནས་སྐབས་མཚུངས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་སྟེ་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱ་བ་གང་གི་རྒྱུ་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་ཉིད་དེ་དངོས་པོའི་དབྱིབས་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་རྟེན་པའི་བྱེ་བྲག་གོ །རྒྱུ་མིན་ནི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་རྒྱུ་མ་ ཡིན་པ་གང་གིས་ཡིན་པ་དེ་ཡང་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་དབྱིབས་ཡིན་ནོ། །འདིའི་རྒྱུད་དབང་ཕྱུག་གམ་ཅིག་ཤོས་ཡིན་ཞེས་དཔྱོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་དེའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཡང་མ་ངེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་བས་ཀྱང་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཉི་གའི་མཐར་ངེས་པ་ཅན་ནི་མ་ངེས་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྟག་པའི་ཆོས་མི་དམིགས་པ་བཟློག་པ་ལས་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཁྱད་པར་དང་བཅས་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་པའི་ཆོས་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ཡང་ངོ༌། །འོན་ཏེ་མ་དམིགས་པ་ཙམ་ནི་མ་ངེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཐུན་མོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་ཡིན་ན་དབྱིབས་ཙམ་ནི་མ་ངེས་པ་ཡིན་གྱི། ཁྱད་པར་ངེས་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་དབྱིབས་ལ་སོགས་པ་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ
Chinese
而且还显示，有和没有之间没有区别的原因。例如，它是部分等的物体，因为知道它是原因，即从它产生。同样，它也被证明不是原因，因为知道它从它产生。当它是这样的时候，它就是，当知道自在天不是从它产生的时候，谁会认为是原因，谁又不会认为不是原因呢？如果是这样，那么对于天授等也应该像以前一样，没有区别地认为是原因。如果即使不知道是从它产生，但自在天是原因，那么天授等也会是这样。否则，如果用“陶匠”等来证明这是荒谬的，那么为什么要显示呢？上面显示的是，成为制造的原因本身，具有区别，与自在天相反。这里，因为它只是那个形状，所以不是相反的。或者，显示形状等是相同的情况，例如，自在天是什么的原因，那就是不依赖于物体形状等的区别。非原因是原因不是，它不是原因的原因也是没有区别的形状。因此，正在思考这的根源是自在天还是其他，因此，这似乎是理由。即使是怀疑的原因，也不是不确定，因为通过明显的显现也获得了不确定性。因此，确定两个极端的是不确定的，而不是其他的。不观察常法的反面，观察的自性，具有特点，难道不是似乎是理由吗？同样，观察无常法的附近也是如此。然而，仅仅是不观察是不确定的，因为存在和不存在是共同的。如果那样，形状本身是不确定的，但特点是确定的。即使那样，形状等也不是证明者，这就是意义。
English
And it is also shown that there is no distinction between having and not having because of the reason. For example, it is an object of parts, etc., because it is known to be the cause, that is, arising from it. Similarly, it is also proven not to be the cause, because it is known to arise from it. When it is like that, it is, when it is known that Ishvara (自在天) is not produced from it, who would consider it a cause, and who would not consider it a non-cause? If so, then for Devadatta (天授) etc., it should also be considered a cause without distinction, as before. If even if it is not known to arise from it, but Ishvara is the cause, then Devadatta etc. will also be the same. Otherwise, if it is proven to be absurd by "potter" etc., then why is it shown? Above, it is shown that becoming the cause of making itself, with distinction, is the opposite of Ishvara. Here, because it is only that shape, it is not the opposite. Or, it is shown that shape etc. are the same situation, for example, what Ishvara is the cause of, that is the distinction that does not depend on the shape etc. of the object. Non-cause is not the cause, the reason why it is not the cause is also a shape without distinction. Therefore, it is being considered whether the root of this is Ishvara or something else, therefore, this seems to be a reason. Even if it is the cause of doubt, it is not uncertain, because uncertainty is also obtained through obvious manifestation. Therefore, what is certain at both extremes is uncertain, but not the other. Is not the nature of observing from the opposite of not observing the permanent dharma, with characteristics, seemingly a reason? Similarly, observing the vicinity of impermanent dharma is also the same. However, merely not observing is only uncertain, because existence and non-existence are common. If that is the case, the shape itself is uncertain, but the characteristics are certain. Even so, shape etc. are not the proof, that is the meaning.