Tibetan
་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་བྱེད་ལ་སྒྲའི་དབང་ཉིད་དུ་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་དུ། བསྒྲུབ་བྱ་ལ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དོན་ལ་སྟེ། དབྱིབས་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་དཔྱད་པ་ནི། བུམ་པ་དང་ས་གཞི་ལ་སོགས་པ་ལ་ཐ་དད་པར་རོ། །དངོས་པོའི་འཁྲུལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དངོས་པོ་ནི་དོན་དེའིའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་གཅིག་གི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་གིས་སྒྲུབ་བྱེད་གཅིག་གི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་གི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་གིས་བསྒྲུབ་བྱ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ལྡོག་པར་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབྱིབས་ཀྱི་ཙམ་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་སྒྲུབ་བྱད་གཅིག་ཉིད་ཅེས་པ་ལྟོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ཡོད་ཀྱང་མི་འབྱུང་ལ་མེད་ཀྱང་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། སྒྲུབ་བྱེད་ནི་དེའི་དབང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བས་བསྒྲུབ་བྱེད་མེད་ན་སྒྲ་ཡོད་ཀྱང་མི་འགྲུབ་པ་ལ། དེ་མེད་ཀྱང་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་ན་འགྲུབ་པ་ཡིན་པས་དེའི་དབང་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་ལ་ཡང་སྒྲ་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ། གཞལ་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་རྟག་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། མིག་གིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གཞལ་བྱ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་ནི་རང་གི་བརྗོད་བྱ་ཉེ་བར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཅིག་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ལ་མ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ལ་ཡང་སྒྲུབ་བྱེད་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་དང༌། མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་བྱ་ནི་དེའི་དབང་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། སྐྱོན་དེ་ཁོ་ནས་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་ལ། སྒྲའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་ཡོན་ཏན་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ཉིད་འཁྲུལ་ལ་སོགས་ཡིན་ན། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཇི་ལྟ་བ་ཁོ་ནས་ཡོན་ཏན་ཡིན་ལ། སྒྲའི་སྐྱོན་གྱིས་སྐྱོན་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་སྒྲ་མ་གྲུབ་ཀྱང་དངོས་པོ་ནི་ཞེས་སྨོས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཉིད་དེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་སྐྱོན་གྱི་སྐྱོན་ཡང་ཡིན་གྱི། དེའི་ཚེ་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ པ་ཉིད་སྐྱོབ་བྱེད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྒྲའི་དངོས་པོའི་དབྱེ་བ་གང་ཡིན་ནས། གང་གིས་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་བསྟན་པ་ནི། དངོས་ལས་ཤེས་བྱའི་སྒྲ་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་ཡིན་གྱི། བསྒྲུབ་བྱའི་ཡུལ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་མེད་པར་ཐལ་བར
Chinese
名为“啰”的意义。正如在能立上对声音的自在性产生怀疑那样，在所立上也说是“是”。如果像那样，意义上说，依赖于形状等的观察，对于瓶子和土地等是不同的。名为“事物的错乱”，事物就是那个意义。同样，一个声音的有和无，以能立一个的有和无的两个偈颂遮止。它的有和无，所立的有和无不是，因为没有那样颠倒的认识的缘故。仅仅形状不是能立，说那个能立唯一是相关的。同样，因为声音有也不生，没有也生的缘故，说能立不是它的自在，如果能立没有，即使声音有也不成立，即使它没有，如果能立有就成立，因此会变成它的自在，这样显示。因此，对于任何声音是常，因为是可量故。也是无常，因为是眼所取故等等，可量等的声音，以自己的所说靠近安立，唯一不迷惑于一个所立的法，并且对于那些，因为能立错乱和未成立的缘故，所立不是它的自在的缘故，仅仅那个过失是有过失的，以声音的功德显示不是功德，就是那个错乱等。能立的功德如何仅仅是功德，声音的过失不是过失，如所说声音未成立，事物是。同样，那个就是能立的过失的过失也是，那时具有功德本身不是救护者之义。声音的事物差别是什么，以什么显示是那样呢？从事物中可知的声音是在能立的境上，不是在所立的境上。如果是那样，那么能立的结合就太过分了。
English
It means "Ro." Just as there is doubt about the independence of sound in the proof, it is said to be "yes" in the to-be-proven as well. If it is like that, in terms of meaning, the examination based on shapes, etc., is different for things like pots and land. What is called "confusion of objects" is that the object is that meaning. Similarly, the presence and absence of one sound is prevented by two verses of the presence and absence of one proof. Its presence and absence are not the presence and absence of what is to be proven, because there is no such inverted understanding. The mere shape is not the proof itself, and saying that the proof is unique is relative. Similarly, because sound does not arise even when it is present, and arises even when it is absent, saying that the proof is not its own power means that if there is no proof, even if there is sound, it will not be established, and even if it is not there, if there is proof, it will be established, so it will become its own power, thus showing. Therefore, for anything, sound is permanent, because it is measurable. It is also impermanent, because it is perceived by the eye, etc. The sound of measurability, etc., establishes its own expression closely, and is not confused with a single property to be proven, and for those, because of the confusion and non-establishment of the proof, the to-be-proven is not its own power, only that fault is faulty, and showing that the merit of sound is not a merit is that confusion, etc. How the merit of the proof is only a merit, and the fault of sound is not a fault, as it is said that sound is not established, but the object is. Similarly, that is also the fault of the fault of the proof, and at that time, having merit itself is not the meaning of the savior. What is the difference between the objects of sound, and what shows that it is like that? The sound that can be known from objects is on the object of the proof, not on the object of the to-be-proven. If that is the case, then the combination of proofs is too excessive.
Tibetan
་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་དབང་བར་གྲུབ་པ་ཡིན་པས། དེའི་སྐྱོན་ཁོ་ནས་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞར་ལ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །རིགས་གཞན་ལ་ནི་རབ་གྲུབ་པ། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། སྒྲ་མ་གྲུབ་ཀྱང་དངོས་པོ་ནི། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་སྒྲུབ་བྱེད་ལ་སྒྲ་དབང་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པས་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་དབང་བྱེད་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། དངོས་ལ་དངོས་ནི་གྲུབ་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་འདིས་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་དབང་བྱེད་པ་དེ་ཁོ་ནའི་སྐྱོན་གྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པ་ལ་གནོད་པས་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་གྱི་སྒྲའི་ཡོན་ཏན་ནི་སྐྱོབ་བྱེད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་གཏན་ཚིགས་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི། ཇི་ལྟར་སྒྲ་མ་གྲུབ་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་རེག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཡང་སྒྲ་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་དངོས་སུ་རེག་པ་མ་ཡིན་ཡང་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་རེག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྒྲ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་དངོས་སུ་རེག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དོན་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་འཁྲུལ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། རེ་ཞིག་དངོས་པོ་འཁྲུལ་པ་ལ་སོགས་པར་གྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དངོས་པོའི་ངོ་བོར་མ་གྲུབ་པ་ལ་འདི་ཡིན་ཞེས་བྱ་བས་སེམས་པ་ཅན་བཞིན་དུ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་ཡང་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཙམ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །རྒོལ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྟོས་ནས་སམ་གཅིག་ལ་མ་གྲུབ་པ་ནི་མ་གྲུབ་པ་བཞིན་དུ་གྲུབ་ཀྱང༌། གྲུབ་མཐའ་ཐ་དད་པ་ལ་བརྟེན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐལ་ཆེས་པ་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །བསྒྲུབ་བྱའི་རྗེས་འགྲོ་ཕྱིར་འབྲས་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ཀྱང་ སེམས་པ་ཅན་ལ་དབྱིབས་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་དང་དཔེ་ཅན་དག་ཐ་དད་པ་ཡིན་པར་གསུངས་པས། ལྷག་ཆོད་དུ་སྦྱར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྒོལ་བ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་འབྲས་བུ་ཉིད་ལ་བཙལ་མ་ཐག་ཏུ་འབྱུང་བ་ཉིད་ནི་བསྐྱེད་པ་ལ་ཡོད་པའམ། མངོན་པར་གསལ་བ་ལ་ཡོད་པ་ལ་ལྟག་ཆོད་དུ་བསྟན་པས་གསལ་བ་ཡིན་ལ། སེམས་པ་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་མ་གྲུབ་པའམ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་གསལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟློས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བུམ་པ་དང་རི་ལ་སོགས་པ་ལ་བསྐྱེད་
Chinese
會轉變。因此，由於在能成立上已獲得主導權，所以說僅僅因為它的過失而成為有過失，這只是順帶發生的。偈頌「於異類則極成」，以及「聲雖不成然事物」這兩句，已顯示聲音並非在能立上起主導作用，因此已說明能立是在所立上起主導作用。而「於實事以實為成故」這句話，是隨後成立的。凡是起主導作用者，僅僅由於它的過失會妨礙所立的成立，因此能立的陳述是有過失的，但聲音的功德並非救護者。對於這點，是以理路本身來詳細解釋的，即如「如何聲雖不成」等語，意思是說，由於並非能立的對象，因此並未觸及所立。如果又說，聲音雖未直接觸及所立，但僅僅是透過能立而觸及的，那麼，聲音並不能直接觸及所立，因為這樣一來，能立的陳述將變成無意義。而且也不是透過能立，因為那是由於錯亂等過失而並非能立的緣故。因此，所要顯示的是：「暫時事物變成錯亂等」等語，意思是說，對於並未成立為事物自性的事物，以『這是』來作意者，如同有心者一般，僅僅是於無常性上，即使是生起等也不會成為能立。對於論敵等而言，或者對於一者未成立，如同未成立一般雖已成立，但將會變成依賴於不同的宗派。而「所立之後隨行故於果」這句話，也已說明 對於有心者，形狀等的例子和例者是各自分別的。因此，反駁說，這是以剩餘的方式來連結的，因為所立的果，僅僅在尋找之後立即產生的，就是在生起上存在，或者在顯現上存在，以反面的方式來顯示，所以是清楚的。而且由於有心者的特點未成立，或者對於一切的比量，未成立特點的過失是清楚的，因此並非重複。在瓶子和山等之上生起
English
will change. Therefore, since dominance has been achieved in what establishes, saying that it is faulty solely because of its faults is incidental. The verses "In other categories, it is well-established," and "Although sound is not established, the object is," show that sound does not dominate the establisher, thus it is stated that the establisher dominates the established. And "Because reality is established by reality" establishes it subsequently. Whatever dominates, only its faults harm the establishment of what is to be established, so the statement of the establisher is faulty, but the merit of sound is not a protector. This is explained in detail by the reasoning itself, as in "How sound is not established," meaning that because it is not the object of the establisher, it does not touch the established. If it is said that sound does not directly touch the established, but only touches it through the establisher, then sound cannot directly touch the established, because then the statement of the establisher would become meaningless. And it is not through the establisher, because it is not the establisher due to faults such as confusion. Therefore, what is to be shown is: "If things temporarily become confused," meaning that for things that are not established as the nature of things, thinking 'this is it' is like a sentient being, even arising and so on will not become the establisher on impermanence. For opponents and so on, or for one who is not established, even if it is established as not established, it will depend on different tenets. And "Because it follows the established, therefore on the result," also states that for sentient beings, the examples and exemplifiers of shapes and so on are different. Therefore, the opponent says that it is connected in a residual way, because the result of what is to be established, which arises immediately after searching, exists in arising or exists in manifestation, and is shown in a negative way, so it is clear. And because the characteristics of sentient beings are not established, or for all inferences, the fault of not establishing characteristics is clear, so it is not a repetition. Arising on pots and mountains and so on