Tibetan
་བྱེད་པ་པོ་རྗེས་སུ་དཔོག་པས་དཔོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་རྣམས་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་ལ། སེམས་པ་ཅན་ཡིན་བ་དང་འགལ་བ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ལྡོག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་འདི་ལ་མིག་སྣ་ཚོགས་དང༌། ཁ་སྣ་ཚོགས་དང༌། ལག་པ་སྣ་ཚོགས་དང༌། རྐང་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཅན་ཏེ་ལག་པ་དག་གིས་བུས་པ་ལས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། རིག་བྱེད་གསུམ་པོ་དང༌། མཐོ་རིས་དང༌། ས་གཞི་རྣམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ལྷ་ཅིག་ཡིན་ཞེས། ལུང་ལས་ཀྱང་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ་དྲང་སྲོང་རྒྱས་པས་ཀྱང༌། སྐྱེས་བུའི་མཆོག་ གཞན་ནི། དམ་པའི་བདག་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་པ། །གང་ཡིན་ཁམས་གསུམ་ནང་བཞུགས་པས། །དབང་ཕྱུག་རྟག་པས་བྱས་པ་ཡིན། །ཞེས་སྨྲས་པའོ། །ཆོས་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་བཞིན་དུ། ལུང་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་མ་རྟོགས་པ་ཡིན་ན། དེ་ལ་འཇུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཚད་མ་རྣམས་ནི་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཙམ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སྐྱེས་བུའི་དོན་ཉིད་ནི་དབང་ཕྱུག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་རིག་ནས་འཆི་བ་ལས་རྒལ་བར་འགྲོ་བ་ཡིན་གྱི། གང་གིས་བྱང་གྲོལ་སྒྲུབ་པར་འགྲོ་བར་བྱེད་པའི་ལམ་གཞན་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མི་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། །གང་གི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྱི་རྫ་མཁན་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་ཤེས་བྱ་དང༌། ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཁོ་ནས་དེ་མཁས་པ་ཡིན་པར་གོ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྣ་ཚོགས་པ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཕྱིས་ཀྱང་དེ་རྟོགས་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལུང་ལས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་བསྙེན་པ་ལས། མེའི་སྦྱིན་སྲེག་མཐོ་རིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ་བྱང་གྲོལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ལ་གསོལ་པ་བཏབ་པས། སྔོན་གྱི་ལས་སད་པ་ནི་མཆོག་སྦྱིན་པ་ཡིན་པར་མི་རིགས་ཏེ། དེ་རབ་ཏུ་སད་པ་ལས་ཀྱང་སྐྱེས་པུའི་དོན་ནི་དེའི་ཚིག་ལས་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་ལས་རྣ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྟག་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་བཞིན་དུ་དེ་ལ་འགལ་བ་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ལ། རྟག་པ་ཉིད་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་མ་ཐག་དེའི་ཞལ་རྣམས་ལས། །རིག་བྱེད་བཞི་པོ་རྣམས་འཕྲོས་པ། །དུས་གཞན་རེ་རེ་ཉིད་ལ་ནི། །ཐོས་པ་གཞན་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན། །ཞེས་
Chinese
是作者通过推测来推测，而不是其他人。与有情识并不矛盾。因此，以存在为目标的量也不相违背。关于这个意义，经文中也说，具有各种各样的眼睛、各种各样的嘴巴、各种各样的手和各种各样的脚，即通过手创造而圆满，以及创造三个吠陀、天界和地面的神是一位。贤者广慧也说： 其他的，被称为至尊的自性。 无论何者，安住于三界之中。 自在天是常恒所造。 如是说。如同法等各自的自性一样，经是始终以证悟自性为境的，因为它是以那个为境的。如果不是证悟那个，那么就会陷入对那个没有进入的过失。而且，量不是仅仅作为证悟者而存在。其中，人的意义就是成就自在天的自性证悟，并且仅仅是认识到那个，才能超越死亡而行，而不是通过其他任何能够成就解脱的道路。那些不是全知者的人，如何知道某人是全知者，这也是不合理的。因为，世间的陶工等作者们，仅仅通过他们的所知和具有知识的人们，才能理解他是智者，而不是这样。后来在名为“各种知识”中，也成立了对那个的证悟。同样，经中也说，通过亲近全知者，就像火供能够成就天界一样，通过祈祷全知者，能够成就解脱。唤醒过去的业不是最好的布施，因为即使从那个完全唤醒，人的意义也是从他的话语中成就的。经中如同对耳朵等证悟为常恒一样，对于那个并没有矛盾，对于常恒本身也没有矛盾。紧接着，从他的面容中，散发出四个吠陀，在各自不同的时代，其他的听闻是成就者。如是说。
English
It is the author who infers by inference, not others. It is not contradictory to be sentient. Therefore, the valid cognition that aims at existence is also not contradictory. Regarding this meaning, it is also said in the scriptures that the god who has various eyes, various mouths, various hands, and various feet, that is, is perfect through creation by hands, and creates the three Vedas, the heavens, and the earth, is one. The sage Wide Wisdom also said: Others, called the supreme self. Whatever dwells within the three realms. Is made by the eternal Lord. Thus he spoke. Just like the self-nature of Dharma and so on, the scriptures are always the object of realizing their own self-nature, because they are the object of that. If that is not realized, then it would be wrong to not enter into that. Moreover, valid cognitions are not merely the act of realizing. Among them, the meaning of man is to accomplish the self-nature realization of the Lord, and it is only by recognizing that that one goes beyond death, and not through any other path that can accomplish liberation. It is also unreasonable how those who are not omniscient know that someone is omniscient. Because, worldly potters and other authors, only through their knowable and knowledgeable people, can understand that he is wise, not like that. Later, in the so-called "various knowledge," the realization of that is also established. Similarly, it is also said in the scriptures that by approaching the omniscient, just as fire offerings can accomplish the heavens, by praying to the omniscient, one can accomplish liberation. Awakening past karma is not the best giving, because even from that complete awakening, the meaning of man is accomplished from his words. In the scriptures, just as the ears and so on are realized as permanent, there is no contradiction to that, and no contradiction to permanence itself. Immediately afterwards, from his faces, the four Vedas emanated, and in each different era, other hearings are the accomplisher. Thus he spoke.