Tibetan
རློབ་པ་པོ་སེམས་པ་ཅན་ཡིན་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི། དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དབྱེ་བས་འབྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་དེ་ནི་དེ་ལ་བྱེ་བྲག་ཅན་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་བྱས་པ་ཉིད་དམ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱང་སྒྲ་དང་བུམ་པའི་དབྱེ་པས་འབྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་སེམས་པ་ཅན་དང་ཐུན་མོང་དུ་གྲུབ་པ་ནི་མེའི་སྤྱིའི་བཞིན་དུ། རྣག་གི་བསྒྲུབ་པ་དང་མི་འགལ་བ་ཅན་གྱི་བྱེ་བྲག་འཕེན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱིམ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་པོ་སེམས་པ་ཅན་ནི། འདིའི་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་ནུས་པ་ཅན་མ་ཡིན་ལ། དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ལུས་ཀྱི་བྱ་བས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་པོ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ཐུག་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པས་ཐུན་མོང་དུ་གྲུབ་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་བདག་ཅག་ལ་སོགས་པ་སེམས་པ་ཅན་ནི་ལུས་ལ་འདུ་བ་ཅན་ནི་བྱ་བ་མེད་ན་ལུས་གཞན་མ་རྟོགས་པ་དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཙམ་མམ། འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདི་ལ་ཡང་འགྱུར་རོ། །ཁྱིམ་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་པོ་ནི་ཤིང་དང་སོ་ཕག་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ཙམ་གྱིས་འདི་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལྟ་ན་ནི་ས་གཞི་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ངེས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན། རྔུལ་ཕྲན་གཉིས་ཅན་ལ་སོགས་པ་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱ་བ་རྣམས་ཡོད་པ་ལ་ཆད་མ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ དོ། །འོན་ཏེ་རེ་ཞིག་སེམས་པ་ཅན་གྱིས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་པ་པོ་ཡོད་པ་ནི། ཅི་ལས་ཤེས་པ་པོ་ཡོད་པ་ཡིན་པའམ། ཁྱད་པར་ལས་ཀྱང་རུང་འདི་ལ་འགེགས་པ་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དེ་ལྟར་སེམས་པ་ཅན་སྤྱི་ནི་འཕངས་པ་དང་མི་འགལ་བའི་ཁྱད་པར་ཏེ། དབང་ཕྱུག་གི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ད་ནི་གཅིག་གམ་དུ་མ་ཡིན་ཞེས་བསམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་གཅིག་པ་ཉིད་དམ། དུ་མ་ཉིད་ལ་ནི་དེའི་གཅིག་ཉིད་དམ། དུ་མ་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དུ་མ་ལས་ཀྱང་གཅིག་ཡིན་ལ་གཅིག་ལས་ཀྱང་དུ་མ་ཡིན་ཏེ། བཟོ་བོ་མཁས་པ་ལས་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྨྲས་པ་དུ་མ་ཡིན་ན་གཅིག་ལ་གཅིག་རྣམ་པར་ཉམས་པར་བྱ་བར་འདོད་པ་རྣམས། རང་དབང་གིས་ཕར་འདྲེན་ཚུར་འདྲེན་བྱེད་པས་འབྲས་བུ་མི་མཐོང་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་གཅིག་ཡིན་པར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དུ་མ་ཉིད
Chinese
因此，加持者被证实是有情。因此，也不能用有法（指事物）的差别来区分，因为事物不是使之成为特殊性的原因，这是理性的缘故。因为，所作性或无常性也不是用声音和瓶子的差别来区分的。因此，像这样与有情共同成立的，如同火的共相一样，是能引出与破斥不相违背的差别的。建造房屋等的有情，不具有这种加持的能力。同样，身体的行为也不是加持者，因为有无穷无尽等的过失，所以与共同成立相违背。无论如何，像我们这样的有情，如果身体聚集在一起，如果没有行为，仅仅是完全了解或希望，就不是加持者，对于这个也是一样的。建造房屋等的是否不是仅仅依靠木头和砖头等就能确定它已经完成了呢？如果是这样，那么对于土地等，为什么不能确定呢？具有双汗毛孔等超出感官的事物的行为，丝毫也没有中断。 然而，暂时有情是加持者，从何得知有知者存在呢？或者从特殊性也可以，这对此没有阻碍。因此，有情总体的特殊性是不相违背的，因为可以用自在天的名号来称呼，因为不是它的称呼对象，所以是断除了过失的。现在应该思考它是一还是多。因为，果的一体性或者多体性，不是用它的一体性或者多体性来衡量的，因为从多也是一，从一也是多，因为从工匠的精巧中可以看出。如果说是多，那么想要互相损害的那些人，因为各自随意拉扯，会导致看不到果，因此确定是一。多体性。
English
Therefore, the one who blesses is proven to be a sentient being. Therefore, it cannot be distinguished by the differences of the dharmas (referring to things), because things are not the cause of making it a particularity, this is due to reason. Because, being made or impermanence is also not distinguished by the difference between sound and a pot. Therefore, like this, what is established in common with sentient beings, like the generality of fire, is what can bring out the differences that are not contradictory to refutation. Sentient beings who build houses etc. do not have this ability to bless. Likewise, the actions of the body are also not the blesser, because there are faults such as endlessness, so it contradicts the common establishment. In any case, sentient beings like us, if the body is gathered together, if there is no action, merely fully understanding or wishing, then it is not the blesser, it is the same for this as well. Isn't it that what builds houses etc. is determined to be complete only by relying on wood and bricks etc.? If so, then why can't it be determined for land etc.? The actions of things with double sweat pores etc. that are beyond the senses have no interruption whatsoever. However, for the time being, sentient beings are the blesser, how is it known that there is a knower? Or it can also be from particularity, there is no obstacle to this. Therefore, the particularity of sentient beings in general is not contradictory, because it can be called by the name of Ishvara, because it is not its object of designation, so it is free from faults. Now it should be considered whether it is one or many. Because, the oneness or multiplicity of the result is not measured by its oneness or multiplicity, because from many it is also one, and from one it is also many, because it can be seen from the skill of the craftsman. If it is said to be many, then those who want to harm each other, because they pull each other arbitrarily, it will lead to not seeing the result, therefore it is determined to be one. Multiplicity.
Tibetan
་ཡིན་ན་ཡང་བསམ་པ་མཐུན་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་འབྲས་བུ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བདེན་མོད་ཀྱི་དེ་ལྟ་བུར་རྟོག་པ་ནི་རྟོག་པ་མང་པོར་འགྱུར་ཏེ། དེ་རྣམས་ཁོ་ན་ཐ་དད་པའི་ནུས་པ་ཅན་རྣམས་དང༌། ཚོགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པའི་འཇིགས་པས་གཅིག་ཡིན་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་གང་དུ་ངེས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་གོ་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་འཇིག་བའི་འགྱུར་བ་ཉིད་ནི་རྫ་མཁན་གྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་པ་ནི་མདོག་སྐྱ་བ་ཉིད་དང་མེའི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་མེད་ན་ཡང་ཁྱིམ་གྱི་རབ་དང་བ་གམ་ལ་སོགས་པ་དང་ཁང་ཆེན་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་ཡང་བྱེད་པ་པོ་དང༌། བྱེད་པ་དང་ལས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ས་གཞི་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། ཡན་ལག་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུར་འགྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །རང་དབང་ཅན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་མོ་ཉིད་ནི་སེམས་པ་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཕགས་པའི་བྱེ་བྲག་ཅན་གྱི་སྤྱི་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་ཡིན་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་མི་འཇུག་པའི་སྐྱོན་ཡང་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཐམས་ཅད་ཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་ཤུགས་ཀྱིས་གྲུབ་ པའི་བྱེ་བྲག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཤུགས་ནི་ཚད་མ་གཞན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ནི་དེ་ཙམ་དུ་ལྷུར་བླངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་སྤྱི་ཙམ་ཡུལ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འདིས་ནི་མངོན་སུམ་ཡུལ་གཞན་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡོག་པའི་བྱེ་བྲག་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ན་ནི། འཇུག་པའི་ཡུལ་ཉེ་བར་མ་མཐོང་བས་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །བྱེད་པ་པོའི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ནི་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་མཐོང་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་རྫ་མཁན་ལ་སོགས་པར་བརྟག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་རང་གི་འབྲས་བུ་ལ་བྱེད་པ་པོའི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཤེས་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་བྱེད་བྲག་གི་ཡུལ་གྱི་ཁྱབ་པར་གྱིས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བས་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་དེ་ཉིད་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་འབྲེལ་པ་འཛིན་པ་ཡིན་ཞིང༌། ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་གཟུགས་ལ་སོགས
Chinese
如果有人说，想法一致的人们，他们的果实确实是能够见到的。虽然是真实的，但是像那样去思辨，就会变成众多的思辨。那些仅仅是具有不同能力的人们，以及集会等等的烦恼恐惧，才会认为是一体的。任何在任何地方都不是确定的，那就不是它的表达者。比如破坏的变化本身是陶工的果实，但不是灰色的颜色和火。即使没有它，房屋的屋顶和阳台等等，以及白色的大房子等等也都有。因为果实也是作者，以及行为和业力先行的瓶子等等所能见到的。土地等等也是果实，因为具有肢体，所以才会变成那样。自在的作者本身仅仅是有心者。殊胜差别的总相，被证实是推论的对境。同样，没有不随顺的过失，因为所有的推论都会中断，并且是凭借力量成立的差别本身。力量也不是其他的量，因为推论本身就是如此被重视的。否则，仅仅总相是境的本身成立，如果进行论证，就会变成推论不是量。这被说是为了对从现量、其他境等等中返回的差别进行辨别。如果它不是辨别，那么因为没有见到进入的境，就会变成不是量。完全了知作者所有能力的具有特征的作者本身，确实是在过去等等中能够见到的。对于它，不是去考察陶工等等，因为也能见到以作者的所有能力了知自己的果实。也因为那样见到，通过作者差别的境的周遍，极为殊胜，所以才被称为一切智者。如果因为没有见到那个差别本身，如何执持关系，又如何进行推论呢？如果那样，色等等
English
If someone says that the fruits of those who have the same thoughts are indeed visible. Although it is true, to speculate in that way will turn into many speculations. Those who are merely capable of different abilities, and the fears of affliction of assemblies, etc., will think of it as one. Whatever is not certain anywhere is not its expression. For example, the change of destruction itself is the fruit of the potter, but not the gray color and fire. Even without it, there are also the roofs and balconies of houses, etc., and large white houses, etc. Because the fruit is also seen by the maker, as well as the action and karma-preceding bottles, etc. The earth and so on are also fruits, because they have limbs, so they become like that. The independent maker himself is only the one with mind. The general characteristic of the distinguished difference is proved to be the object of inference. Likewise, there is no fault of non-compliance, because all inferences will be interrupted, and it is the difference itself that is established by force. Force is not another measure either, because inference itself is so valued. Otherwise, if only the general characteristic is established as the object itself, if an argument is made, it will become that inference is not a measure. This is said to distinguish the differences that return from direct perception, other objects, etc. If it is not distinguishing, then because the entering object is not seen, it will become not a measure. The maker himself, who has the characteristic of fully knowing all the abilities of the maker, is indeed visible in the past, etc. For it, it is not to examine the potter, etc., because it can also be seen that one knows one's own fruit with all the abilities of the maker. Also because of seeing it in that way, through the pervasiveness of the object of the maker's difference, it is extremely excellent, so it is called omniscient. If, because that difference itself is not seen, how is the relationship held, and how is the inference made? If so, form, etc.