Tibetan
ག་ལ་གནས་སྐབས་ལ་ལྟོས་པ་མེད་དོ། །མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་ཅན་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་བྱེ་བྲག་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་དོགས་པ་དེ་བསལ་བའི་དོན་དུ་མཇུག་སྡུད་པ་ཡིན་ནོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་བསལ་བས། བསྒྲུབ་བྱ་ཉེ་བར་གཞག་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གིས་རྟོགས་པ་ཡིན་ན་ནི་སྔར་མེད་ན་མི་འབྱུང་བར་མཐོང་བ་དེ་ལས། ཆོས་ཅན་ལ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་མཐོང་བ་ཡིན་ན། དེ་ལས་བསྒྲུབ་བྱ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཅན་ལ་དུ་བ་མ་མཐོང་བ་ཡིན་ན་མི་འབྱུང་བ་དན་པའི་དུས་ཕྱིས། དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནམ། སྔར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ངོ་བོ་མི་ཤེས་ན་དྲན་པ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ནི་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གཞན་གྱིས་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་ཡང་བརྗོད་པ་ནི་གང་བྱས་པ་དེ་མི་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ་བུམ་པ་ལྟ་བུའོ། །སྒྲ་ཡང་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམས་སུ་ཡང་སྒྲ་ཡང་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་གཞི་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དང༌། རང་གི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་པ་ཡང་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མས་ནི་དེའི་བསྒྲུབ་བྱའི་ངེས་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། ཐུན་མོང་བ་ཉིད་དང༌། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་ཁྱབ་པ་ཡང་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ངེས་པ་ཅན་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེ་བརྗོད་ན། བརྗོད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དམ་བཅའ་བ་དང༌། གཏན་ཚིགས་དང་མཇུག་བསྡུ་བ་རྣམས་བརྗོད་པ་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཡང་རང་གི་རྟོགས་པ་ཡིན་ན་ཆོས་ཅན་ལ་ཡོད་པར་མཐོང་བ་དང༌། མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་དྲན་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ན། འདི་ལ་ཡང་ དམ་བཅའ་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་གཞི་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་བཀག་པ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །སྒྲུབ་བྱེད་ཉིད་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བཀག་པ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་པར་དོགས་པ་ཡིན་གང་གིས་ཉེ་བར་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་འགྱུར། ཆོས་ཅན་གྱི་བེ་བྲག་གི་དཔེ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཅན་ལ་ཡོད་པ་ཤེས་པ་ཡིན་ཞེས་ཁོ་བོ་ཅག་སྨྲའི། ཆོས་ཅན་གྱི་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱས་པའི་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བསྒྲུབ་བྱ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་བརྗོད་པས་ཀྱང༌། སྦྱར་བྱ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་བརྗོད་ན་ཐུན་མོང་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཅིག་
Chinese
在何处，不依赖于情况。如果不存在，就不会产生的知识，是与有法相联系的。为了消除对其特殊非共同性的怀疑，所以作总结。通过消除非共同性变成颠倒的过失，并不能使所要证明的靠近。那不是那样的，如果自己领悟，那么从先前不存在就不会产生所见到的，见到有法不存在就不会产生，由此领悟所要证明的。如果未见到有法上的烟，在知晓不存在就不会产生之后，难道不是知晓那就是这个，不存在就不会产生吗？先前不是。那不是那样的，如果不了解它的自性，因为没有忆念的缘故。因此，执着的知识不是其他的。如同自己领悟一样，为了让他人领悟，所说的是凡是所作的就是无常，比如瓶子。如果说声音也是所作，那么仅仅是行为。在那些之中，声音也是所作，这被说成是基础未成立，并且也遮止了自性未成立。剩余的通过说成是其所要证明的决定，也遮止了非共同性，共同性和颠倒的遍及。如果说能成立的仅仅是具有决定性，因为是所说，那么立宗、理由和总结的陈述就是无意义的。然而，如果自己领悟，见到有法上存在，以及忆念不存在就不会产生等的次第，那么在此也已显示遮止了立宗的能立的基础未成立。如果能立本身被理由遮止，那么如何会怀疑是未成立，又会变成以什么相联系的情况呢？如果问有法的差别之例如何随行，那不是，我们说知晓有法上存在，而不是说成为有法的差别就是那个。通过说所要证明的不存在就不会产生，如果说所结合等，那么非共同和
English
It does not depend on the circumstances. The knowledge that if it does not exist, it will not arise is connected to the subject. In order to dispel the doubt about its particular non-commonality, it is concluded. By eliminating the fault of non-commonality becoming inverted, it does not bring what is to be proven closer. That is not the case, if one understands oneself, then from seeing that if it did not exist before, it would not arise, seeing that if the subject does not exist, it will not arise, from this one understands what is to be proven. If one does not see smoke on the subject, after knowing that if it does not exist, it will not arise, is it not knowing that that is this, if it does not exist, it will not arise? Not before. That is not the case, if one does not understand its nature, because there is no memory. Therefore, the knowledge of grasping is not other. Just as one understands oneself, in order to make others understand, what is said is that whatever is made is impermanent, like a pot. If it is said that sound is also made, then it is only an action. Among those, saying that sound is also made is said to be the basis not established, and it also prevents the nature from not being established. The remainder, by saying that it is the determination of what is to be proven, also prevents non-commonality, commonality, and inverted pervasion. If it is said that what can be established is only certain, because it is said, then the statements of the proposition, reason, and conclusion are meaningless. However, if one understands oneself, seeing that it exists on the subject, and the sequence of remembering that if it does not exist, it will not arise, then here it has also been shown that the basis of the proof of the proposition is prevented from being established. If the proof itself is prevented by the reason, then how can one doubt that it is not established, and what situation will it become connected to? If one asks how the example of the difference of the subject follows, it is not, we say that we know that it exists on the subject, but we do not say that becoming the difference of the subject is that. By saying that what is to be proven does not exist, if one says what is to be combined, then non-common and
Tibetan
ཤོས་ཉིད་ལ་སོགས་པ་འདོགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཇུག་བསྡུ་བ་དོན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཡན་ལག་གསུམ་མམ། ཡན་ལག་གཉིས་པའི་ངག་ཡིན་པ་འདི་དག་ཙམ་གྱིས་རྟོགས་པ་རྫོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་ན་ཡན་ལག་ལྔའི་དག་གི་ཐ་སྙད་བྱེད་པར་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མཁས་པའི་ཐ་སྙད་ཁོ་ན་ལྷུར་བླང་བར་བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་འབྲེལ་པ་མེད་པ། བྱིས་པ་རྣམས་དགའ་བར་བྱེད་པས་ཆོག་གོ །གཅིག་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར། མཚན་ཉིད་གསུམ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམ་པར་བཅད་པ་ཡིན་ན། བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི། ལྷན་ཅིག་པ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཁོ་ན་ལྡོག་པ་ཡིན་ལ། ལྡོག་པ་ཁོ་ན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པར་ཐ་མི་དད་པ་ཡང༌། དེ་དང་དེ་ལས་ལྡོག་པའི་དབྱེ་བ་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲེལ་པ་ཅན་ཡང་ཁ་ཅིག་ཏུ་མ་དམིགས་པ་ཡིན་ན་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་ནི་མཚན་ཉིད་གསུམ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། བཞི་དང་ལྔ་དང་གཅིག་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་ཁང་ཆེན་ལ་སོགས་པ་སེམས་དང་མི་ལྡན་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པས་བསྐྱེད་པ་ནི། བློ་དང་ལྡན་པའི་བྱིན་རླབས་ཡོད་པ་ཡིན་ན། འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི། དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་པ་དེས་ན་དེ་ལ་ངེས་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཚད་མ་ཡིན་པ་ཡང་བྱས་པ་ཉིད་བཞིན་དུ་དང༌། མི་རྟག་པ་ཉིད་ནི་ཁྱིམ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ས་གཞི་ལ་སོགས་ པ་ལ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་པོ་མ་མཐོང་བ་ལས་ཀྱང་མ་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་ཡིན་པར་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་བཞིན་དུ་མ་མཐོང་བ་ཁོ་ནའི་བྱིན་གྱིས་རླབས་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེ་དང་མི་མཐུན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བློ་དང་ལྡན་པ་ཙམ་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ལས་གཞན་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི་བརྗོད་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་སྣང་བའི་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་པོ་སེམས་པ་ཅན་ཅི་ལས་རྟོགས་པ་ཡིན། ཉེ་བར་ལེན་པ་རྣམས་སེམས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱིམ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ས་གཞི་ལ་སོགས་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་རྣམས་སེམས་པ་ཅན་ཡིན་པར་བྱེ་བྲག་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །དེས་ན་སེམས་མེད་པའི་བྱེད་པ་པོ་རྣམས་བསམ་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་པར་གཉི་ག་ལ་ཡང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཞིང་ལ་སོགས་པ་ལ་བྱིན་གྱིས་
Chinese
因为没有附加“其余”等等，所以结论没有意义。因此，仅仅是这三个部分或两个部分的陈述就足以完成理解。如果有人说，在世间看到使用五个部分的术语，那是因为只重视学者的术语，所以非常不相关，让孩子们高兴就足够了。因为一种情况不应该是那样，那么具有三个特征的理由又是什么呢？如果区分了不一致的方面，那么就会随之产生要证明的和能证明的，因为不仅仅是同时存在，所以只有随之产生才是相反的，并且只有相反才是随之产生的，这也没有区别。因为这是从与此相反的区分中产生的，所以就这样说。如果有些相关的没有被注意到，那么就不是理解的一部分。所以，理由只是具有三个特征，而不是具有四个、五个或一个特征。如果是这样，那么房屋等等由不具有意识的近取因所产生，如果具有有意识的加持，就会实现，如果没有，就像虚空等等就不会实现，因此对它是确定的。对于它是量的情况，就像所作一样，无常就像房屋等等。由于没有看到加持大地等等的人，所以不会误认为是不一致的一方，因为就像感官一样，仅仅是没有看到才是加持者。与例子也不矛盾，因为仅仅是有意识的就理解为是普遍的，并且不想说除此之外的其他区分。如何理解不可见的加持者是有意识的呢？因为近取因不是有意识的。就像房屋等等一样，大地等等的近取因是有意识的，没有任何区别。因此，无意识的作者依赖于有思想的，因为两者都是相同的，所以对于田地等等的加持
English
Because there is no addition of "the rest" etc., the conclusion is meaningless. Therefore, merely these statements of three parts or two parts are sufficient to complete understanding. If someone says that in the world it is seen to use the term of five parts, it is because only the terms of scholars are valued, so it is very irrelevant, it is enough to make children happy. Because one situation should not be like that, then what is the reason with three characteristics? If the inconsistent aspects are distinguished, then what is to be proven and what can be proven will arise accordingly, because it is not merely simultaneous, so only what arises accordingly is the opposite, and only the opposite is what arises accordingly, and there is no difference either. Because it arises from the distinction opposite to this, so it is said like that. If some related things are not noticed, then it is not part of understanding. So, the reason is only with three characteristics, not with four, five, or one characteristic. If it is like that, then houses etc. produced by the proximate cause without consciousness, if there is a blessing with consciousness, it will be accomplished, if not, like the sky etc. it will not be, therefore it is certain for it. For it being a valid cognition, like what is made, impermanence is like houses etc. Since the blesser of the earth etc. is not seen, it is not mistaken to be the inconsistent side, because like the senses, merely not seeing is the blesser. It is also not contradictory to the example, because merely being conscious is understood to be universal, and it is not intended to say other distinctions besides that. How is the invisible blesser understood to be conscious? Because the proximate cause is not conscious. Like houses etc., the proximate cause of the earth etc. is conscious, there is no difference at all. Therefore, the unconscious authors depend on the thoughtful, because both are the same, so for the blessing of fields etc.