Tibetan
བ་པ་ཡིན་ལ། གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བསྟན་པ་ལ་ཡང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཚིག་ནི་གཉི་ག་ལ་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཆོས་ཀྱི་ཚིག་ནི་མཐོང་བ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ཏེ། ལན་གཉིས་བརྗོད་པས་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པ་ལ་འཁྲུལ་པར་དོགས་པ་མེད་ པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གཞན་ལ་དེ་མེད་པས་གཞན་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་པའི་སྐྱོན་དུ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འཁྲུལ་པ་སྲིད་པ་ཡང་ཡང་བརྗོད་པ་ཡང་མ་བསལ་བའི་ཕྱིར། ངག་གི་བྱེ་བྲག་ལས་དེ་ལྟ་བུའི་བསམ་པས་རྟོགས་པས་ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་སེམས་པ་ཡིན་པ་ནི་འཁྲུལ་པར་དོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེ་ན། ཅིག་ཤོས་ལ་ཡང་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འགལ་བ་ཅན་ལ་ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་པར་རྟོགས་པ་ཡིན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡང༌། སྨྲས་པ་སེམས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འབའ་ཞིག་ནི་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་བརྗོད་བཞིན་པ་ལ་སྤྱོད་པར་བྱེད་ན། འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་དང༌། འགལ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་དཔེ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཙམ་གྱིས་ནི་སྔར་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ལ་དཔྱོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་པས་ཁྱབ་པ་ལ་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དཔྱོད་པ་ལ་གཉི་གར་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པས་དུ་བ་ལ་དེ་དང་འདྲ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེའི་ཚེ་ཉིད་བསྒྲུབ་བྱ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ལ་ཁྱབ་པའི་བློ་ཅན་གྱིས། ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་ངག་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང༌། གང་བྱས་པ་དེ་ནི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་དཔེར་བརྗོད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ན། མྱུར་བར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་བློ་ལ་སྣང་བའི་ཕྱིར། བསྒྲུབ་བྱ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་སྐྱོན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཚང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རིང་ནས་རྟོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་བསྟན་པ་ལས་གཞན་པའི་གནས་སྐབས་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ལས་བསྒྲུབ་བྱའི་བྱེ་བྲག་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཅུང་ཟད་བསྟན་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་འཇུག་པ་ནི་སྨྱོན་པའི་ཚིག་བཞིན་དུ་ལྷུར་བླང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་གིས་ཀྱང་རྩེད་པ་བྱེད་པ་ནི་འདྲི་བ་པོ་ཉེ་བ་ཡིན་ན། དེའི་སྦྱོར་བ་འབྱུང་བ་ནི་གནས
Chinese
是父亲，但不是其他人，因为没有证据来证明它。在展示它时，作为论题的词语对于两者来说不是一样的吗？作为属性的词语是像仅凭所见一样错误的理由，因为重复两次陈述并不是错误。如果那样，那么对于理由等等就不会没有错误的怀疑，因为其他人没有它，所以对于其他人来说也不会变成那样。也会变成过分的缺陷，因为没有消除重复陈述可能存在的错误。从言语的差别中，以那样的想法来理解，思考优点和缺点，就不是错误的怀疑。如果那样，那么对于另一方来说也是一样的。对于矛盾的事物，如何理解为错误呢？不是的，对于那个，所说即是所想。仅仅是从已成立的周遍中以颠倒的方式陈述时，如果使用，就是错误的知识。颠倒的理由是与所要证明的和矛盾的论题的例子相随顺的。仅仅是那些，是对先前完全成立的事物进行分析，因为对于颠倒的事物没有周遍的理解。对于那个分析，因为在两者中都有完全的理解，所以在烟中有和它相似的，并且在那时，具有周遍之心的，对于所要证明的颠倒，不可能陈述颠倒的言语，因为那是不可能的。无论做了什么，那都是常恒的，比如虚空一样，这就是举例说明。如果从完全成立的事物中以颠倒的方式陈述，那么迅速地，颠倒的周遍性就会显现在心中。这就是将所要证明颠倒地建立起来的过失。建立者不完整不是的，因为是从长远以来就理解的缘故。不是指示宗派之外的情况，无论从哪里建立所要建立的差别，所说的那个不是的，无论稍微指示什么，建立的陈述都不是的，那样进入就会变成像疯子的话一样，不应该认真对待。无论谁在玩耍，如果提问者很亲近，那么那个陈述的出现就是处
English
It is the father, but not others, because there is no evidence to prove it. When demonstrating it, isn't the word for the subject the same for both? The word for the attribute is the reason for error, like only seeing, because stating it twice is not an error. If that is the case, then there would be no suspicion of error for the reason, etc., because others do not have it, so it would not become the same for others. It would also become an excessive flaw, because the error that could exist by repeatedly stating it has not been eliminated. From the difference in speech, understanding with such a thought, thinking about merits and flaws, is not a suspicion of error. If that is the case, then it is the same for the other side as well. How can one understand something contradictory as an error? No, for that, what is said is what is thought. Merely, when stating in a reversed way from an established pervasion, if used, it is erroneous knowledge. The reversed reason follows the example of the subject that is to be proven and is contradictory. Only those are analyzing what was previously completely established, because there is no understanding of pervasion for the reversed. For that analysis, because there is complete understanding in both, there is something similar to it in smoke, and at that time, with a mind of pervasion, it is impossible to state reversed words for the reversed to be proven, because that is impossible. Whatever is done, that is permanent, like the sky, that is the illustration. If stating in a reversed way from what is completely established, then quickly, the reversed pervasion will appear in the mind. That is the fault of establishing what is to be proven in a reversed way. The establisher is not incomplete, because it has been understood for a long time. It is not a situation other than indicating the tenet, whatever is said from where the difference to be established is established, that is not it, whatever is slightly indicated, the statement of establishment is not it, entering in that way would become like the words of a madman, and should not be taken seriously. Whoever is playing, if the questioner is close, then the occurrence of that statement is at
Tibetan
་སྐབས་ཀྱི་རྗེས་ཐོགས་སུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ། སྤྱིའི་གནས་སྐབས་ལ་ནི་སྒྲུབ་པའི་བྱེ་བྲག་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷུར་ བླང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་སྨྲས་པའི་ཁྱབ་པ་ཅན་ལ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ནུས་པས་བསྒྲུབ་བྱ་གྲུབ་པ་ཡིན་ན། དེ་བསྟན་པ་ལྷག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཁྱབ་པ་འདི་ལ་མཁས་པ་རྣམས་ལ་ནི་གཏན་ཚིགས་འབའ་ཞིག་བརྗོད་བྱར་བྱེད་ཅེས་གསུངས་པའོ། །ཡོངས་སུ་རྟོགས་པས་དུབ་པ་རྣམས་ལ་གསལ་བའི་དོན་དུ་བསྒྲུབ་བྱ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ཁྱབ་པ་བྱེ་བྲག་མེད་པས་སྒྲུབ་བྱེད་ཙམ་ལས་བསྒྲུབ་བྱ་མཚོན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ན། མི་འདོད་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་འཕན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་དང་འགལ་བ་སྨྲ་བ་དག་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འདིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང༌། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་འོས་པ་ཞེས་བྱ་བས། བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་དག་ཏུ་ཉེ་བར་བཀོད་པའི་ཕྱིར་ཐལ་ཆེས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་འགལ་པའི་གཏམ་ཙམ་ཡང་ནུབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །འཁྲུལ་པས་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དགག་པའི་དོན་དུ་འདོད་པའི་ཚིག་སྨོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་དུ་གོས་པ་མེད་པ་ཡིན་ན་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བྱེད་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུའི་བྱ་བ་ཙམ་དུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་བསྒྲུབ་བྱ་དང་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གཏན་ཚིགས་ཙམ་སྦྱོར་བ་ཡིན་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་པོའི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ངེས་པར་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བས་ངེས་པར་བཀག་པ་མ་ངེས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། རང་གི་ངོ་བོ་འགེགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་དཔེ་ལ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བར་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ནི། ཕྱོགས་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ན། བསྒྲུབ་བྱ་ལ་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་ངེས་པ་ཅན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེན་ཏེ། དམ་བཅའ་བ་སྨྲས་པའི་གཏན་ཚིགས་ལ་ཆོས་ཅན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་གྲུབ་པ་ཡིན་ན། ཡང་བརྗོད་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་འབྲེལ་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཡང༌། མིག་གིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྟར་བརྗོད་པར་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་དེ་དག་ཙམ་ལས་དེ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ངེས་པ་ཡིན། དེའི་ ཉེ་བ
Chinese
是随顺于彼时之情况而生起。就一般情况而言，并非是为了结合能立之差别，因为那只会导致必须承担不应承担的后果。因此，如果凭借已说之周遍所具有的理由的力量，能立得以成立，那么指出这一点就是多余的。对于通达此周遍的智者们来说，据说仅仅陈述理由就足够了。为了使那些因彻底领悟而疲惫不堪的人们明白，应该陈述能立，否则，由于周遍没有差别，如果仅凭能立就能理解能立所要表达的意义，那么也会产生不希望成立的能立。如此一来，说话与自相矛盾的说话之间就没有区别了。如果有人说：“因为这被称为‘应成立’和‘能成立’，所以将能立和所立并列陈述，因此不算太过分。”那么，如果这样，即使是矛盾的话语也会消失。如果有人说：“这是因为有错乱。”那么，如果是这样，就不会为了遣除而说出所希望的词语了。如果一切都没有差别，那么建立宗派的特征就只会变成傲慢之人的行为。如果有人说：“了解能立和非能立之事物就是结果。”那么，如果仅仅结合理由，就不会理解颠倒和如实宣说者之间的差别。因此，通过说“那不是必须陈述的”，确定地遮止了不确定的能立，但这并不是否定其自性。如果是这样，那么在比喻中，如果结合了没有它就不会产生的确定理由，并且已经成立了在宗派上是周遍的，那么为了确定能立，对此进行结合就是能成立的支分。否则，就不应该成立确定的事物。确实如此，如果已经成立了所立的理由在有法上随行，那么再次陈述就没有必要了。而且，难道没有看到那些没有关联的事物，比如“能被眼睛所见”等等，也被如此陈述吗？仅仅凭这些，如何确定它随行呢？它的邻近
English
It arises in accordance with the circumstances of that time. In general, it is not to combine the specifics of proof, because that would only lead to the consequence of having to take on what should not be taken on. Therefore, if the thesis is established by the power of the reason that possesses the stated pervasion, then pointing that out is superfluous. For those who are skilled in this pervasion, it is said that merely stating the reason is sufficient. In order to clarify for those who are exhausted by complete understanding, the thesis should be stated, otherwise, because the pervasion is without distinction, if one understands what the thesis expresses merely from the proof, then an undesired thesis will also arise. In that case, there will be no difference between speaking and speaking contradictorily. If someone says, "Because this is called 'what should be established' and 'what can establish,' therefore, stating the thesis and the proof side by side is not too excessive," then if that is the case, even contradictory statements would disappear. If someone says, "It is because there is confusion," then if that is the case, the desired words would not be spoken for the sake of refutation. If everything is without distinction, then establishing the characteristics of the পক্ষ (pakṣa, side, subject) would only become the action of an arrogant person. If someone says, "Knowing the thesis and non-thesis objects is the result," then if only the reason is combined, the difference between the inverted and the truthful speaker will not be understood. Therefore, by saying "that is not what must be stated," the uncertain proof is definitely prevented, but this is not negating its own nature. If that is the case, then in the example, if a certain reason that is necessarily absent without it is combined, and it has been established that it is pervasive on the পক্ষ (pakṣa, side, subject), then in order to ascertain the thesis, combining it is a limb of the proof. Otherwise, certain things should not be established. Indeed, if it has been established that the reason for the proposition follows the subject, then there is no need to state it again. Moreover, have you not seen that even unrelated things, such as "what can be seen by the eye," etc., are stated in this way? How is it certain that it follows from just those things? Its proximity