Tibetan
ར་གནས་ཏེ། དེ་དང་དོན་གཅིག་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་ངོ་ཤེས་པའི་ཐ་སྙད་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། འདི་ཉིད་ཀྱིས་སྟེང་གཡོགས་དང་ཁང་ཁྱིམ་ཡང་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། ཞིག་པ་བཞིན་དུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཕུབ་པའི་ཁང་ཁྱིམ་ནི། བྱས་པ་རེ་རེ་ཞིང་གཞན་ཡིན་ཡང༌། དེ་ཚོགས་པ་གཅིག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་དུ་ངོ་ཤེས་པ་ལས་གཅིག་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ལ། དེས་ན་འདི་ནི་ཐ་སྙད་ལས། །ཐེར་ཟུག་མིན་པའང་རྟག་པར་འགྱུར། །རིམ་བཞིན་བྱེད་བཞིན་པ་ཡང་གང་སུ་ཡང་རུང་བས་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོ་ན་ཅི་ ཞེ་ན། རྒན་པོས་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཞིག་པ་ཇི་ལྟར་བྱེད་པ་ཡིན་འདྲ་བའི་ཚོས་པ་ལས་དེ་ཡིན་པ་ལ་སྐྱོན་མེད་དོ། །སྨྲ་པོ་འགའ་ཡང་རང་དབང་དུ། །རིམ་པ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །གཞན་གྱི་ཇི་ལྟར་འདི་བརྗོད་པ། །དེ་ལྟ་ཉིད་དུ་འདི་རྗོད་བྱེད། །ཡི་གེ་ལ་ཡང་ངོ་ཤེས་པ་ནི་དེ་དང་ཚོགས་པ་གཅིག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་དང་དོན་གཅིག་པར་བྱེད་པའི་ཡུལ་ལ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། དེ་ལ་རྐན་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་པ་དང༌། དེའི་དོན་བྱེད་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདེན་ཏེ། གཅིག་པ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ན། ངོ་ཤེས་པ་ནི་ཚོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་དང༌། རིགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་གནས་པ་ཡིན་ལ། རིམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཡི་གེ་རྣམས་ལ་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་མི་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚིག་གཞན་ལ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ངོ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིམ་པ་ལ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་མི་སྲིད་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ་བདག་སྨྲ་ཞེས། །བརྗོད་འདོད་འདི་འདྲ་ལས་སྨྲ་ན། །དེས་ན་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ལྟུང༌། །རྒྱུ་མཚན་གཞན་ནི་ཁྱོད་ལ་མེད། །ཚོགས་པ་ལ་སོགས་མཚན་མ་གཞན་ནི་བརྟག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དུས་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་པའི་རིམ་པ་ལ་ནི་ཡི་གེ་རྣམས་རྟའི་བང་མི་ལ་མེད་པ་བཞིན་དུ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ལ་གཅིག་བརྟེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དུས་ཀྱི་རིམ་པ་ལས་དེའི་རིམ་པ་ཡིན་པ་དང༌། དེ་ལས་ཀྱང་དུས་ཀྱི་རིམ་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་རྣམས་ཀྱི་རིམ་པ་མེད་ན་དུས་ཀྱི་རིམ་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། རང་ལས་དེའི་རིམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན། རྟ་ཡི་བང་བཞིན་གཞན་གྱི་ནི། །ཆོས་ལའང་ཡན་ལག་ཉིད་དུ་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱི་ཆོས་ལ་ཡང་ནི་དུས་ཀྱི་ཆོས་ལ་ཡང་ངོ༌། །དངོས་པོ་གང་དག་ཁོ་ན་རིམ་པ་དང་ལྡན་པ་འམ། གཞན་ནི་དུས་ཡིན་ནོ། །ཉིན་ཞག་ལ་བྱས་པ་དང་མྱུར་དུ་བྱས
Chinese
是处所，对于与彼相同意义等境，说是认识的名称。此即是说上盖与房屋，如坏了般屡屡覆盖的房屋，虽所作一一是异，然由彼为一集合等境所认识故说为一。因此，此乃名称，非坚实亦转为常。次第而作亦非任何谁作，那么是什么呢？如老者所见。如坏了般所作，由似有之法，是彼无过失。有些语者亦不由自主，非次第而作，他人如何说此，如是此说。于文字亦认识，岂非彼与一集合之境？于与彼相同意义所作之境，为何非耶？于彼有喉等集合，及其义所作非无。真实，若无一性，则认识乃于集合等境，及种姓等境而安住。有次第之文字等，则一性不可能，以于其他词亦如是认识之故。于次第则如是乃不可能，由他人说我语，若由如是欲说而说，则堕入常性，汝无其他理由。集合等其他相则非当观察，以是一性之故，是为义。于为时间之法之次第，则文字等如于驿马无有般，无有利益，以一依赖一之故。非谓由时间之次第是彼之次第，及由彼亦是时间之次第，若无诸物之次第，则无时间之次第，以非由自是彼之次第之故。因此，如驿马般于其他之法，亦说是支分。此亦是明显。于其他之法，亦即于时间之法也。何等事物具有次第耶？抑或他者是时间耶？于日夜所作与速作
English
It is a place, and for objects such as those with the same meaning as that, it is said to be a term of recognition. This itself also explains the upper covering and the house. A house that is repeatedly covered as if it were broken, although each act is different, is said to be one because it is recognized as a single collection of objects. Therefore, this is a name, and what is not solid also becomes permanent. Acting sequentially is also not done by anyone, so what is it? It is as seen by an old man. There is no fault in it being that from the Dharma that seems to be done as if it were broken. Some speakers are also involuntary, not acting sequentially, but how others say this, so this says. Is recognition also not the object of that and a single collection in writing? Why not in the object made with the same meaning as that? There is a collection of throats and so on, and it is not without its meaning. True, if there is no oneness, then recognition abides in objects such as collections and objects such as lineages. For letters and so on that have order, oneness is not impossible, because it is recognized in the same way in other words. It is impossible for the order to be like that, because others say that I speak, and if I speak from such a desire to speak, then I fall into permanence, and you have no other reason. Other characteristics such as collections are not to be examined, because they are one, that is the meaning. In the order of the Dharma of time, letters and so on are not helpful, as if they were not in a post horse, because one depends on one. It is not that the order of time is the order of that, and that from that is also the order of time. If there is no order of things, there is no order of time, because it is not the order of that from itself. Therefore, like a post horse, it is also said to be a limb in other Dharmas. This is also clear. In other Dharmas, that is, in the Dharma of time. What things have order? Or is the other time? What is done day and night and what is done quickly
Tibetan
་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བྱས་པ་ལས་གཞན་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱ་བ་རིགས་པ་ཉིད་ནི་མྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཤེས་པ་དང་མི་མཐུན་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱ་བ་ཁ་ཅིག་ཉིད་ལ་མྱུར་བ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི། མ་མཐོང་བ་ནི་བརྟག་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱེ་བྲག་ཉིད་དུ་མི་རིགས་པའི་ ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་མ་བཟུང་ན་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བློ་མི་སྐྱེ་སྟེ། རང་གི་ཤེས་པས་གཞན་ལ་རྒོད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །བ་ཞོས་ཙམ་དུ་འདུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བ་ཉིད་བྱ་བ་གཞན་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཙམ་དུ་སྣང་ངོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཡང་བརྟག་པར་མི་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཅིག་དམིགས་བྱ་ཡིན་ན། གཞན་དམིགས་ནས་ཞིག་པ་ནི་འདས་པ་ཡིན་ལ་རྒྱུའི་ཆོགས་པ་ཅན་མཐོང་བ་ལས་བྱུང་བ་ནི་མ་འོངས་པ་ཡིན་ཞིང༌། ཉེ་བར་དམིགས་བཞིན་པ་ནི་ད་ལྟར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་ཉིད་དུས་སུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཁྱབ་བདག་རིམ་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་འདས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པ་མི་སྲིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡི་གེ་རིམ་པ་དང་ལྡན་པ་གསལ་བཞིན་པ་རྣམས་ཁོ་ན་རྗོད་བྱེད་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུ་སྐྱོན་ཅན་རྗེས་སུ་ཞུགས་པས་གཞན་དུ་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རིམ་པ་སྔ་མ་སྔ་མའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཡིས་རྟོགས་པར་བྱེད་བཞིན་པའང༌། །ཡི་གེ་དེ་རྣམས་རིམ་པ་ཡི། །རྟོགས་བྱེད་མ་ཡིན་འདྲ་མིན་ཏེ། །སྔར་གྲུབ་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཕྱིར་རོ། །མི་རྟག་པའི་རིམ་པ་དང་ལྡན་པའི་མི་རྟག་པའི་ཡི་གེ་རྣམས་རྗོད་བྱེད་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཁོ་ན་རྣམ་པ་འགས་ནི་འཇིག་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་འགས་ནི་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཞིག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ཡོད་པ་འདི་ནི་རྟག་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ཡོད་པ་འདི་ནི་རྟག་པ་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་ཅན་ཡིན་ནོ། །མི་རྟག་ཉིད་དང་འཇིག་ཉིད་བརྗོད། །བྱེ་བྲག་ཅན་དུ་མ་གྲུབ་པས། །དེ་ཕྱིར་འདི་ལས་མི་མཐུན་འགྱུར། །འོན་ཏེ་སྒྲ་ནི་སྔ་མའི་གནས་སྐབས་ལས་རྣམ་པ་གང་གིས་ཀྱང་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། དེ་ལས་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། མངོན་པར་གསལ་བ་ཡིན་པའི་གནས་སྐབས་ལ། མངོན་པར་གསལ་བའི་གནས་སྐབས་སུ་རྣམ་པ་འགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་རྣམ་འགར་འདོད་ཡིན་ན། །མི་རྟག་པ་ནི་བརྗོད་བྱ་ཉིད། །མངོན་པར་གསལ་མིན་གནས་སྐབས་ལས། །དེ་ནི་གསལ་བའི་གནས་སྐབས་འདོད།
Chinese
被称作「做」的事物，是能够被理解为不同于已完成之事的。行为的合理性并非迅速，因为其知识与之不符。某些行为本身被称为迅速，而未被看见的则不应被考察，因为在区分上是不合理的。 如果不掌握特点，就不会对具有特点的事物产生认识，用自己的知识使他人感到自豪，这被称为特点。说「仅仅是沉默地坐着」，这仅仅是行为本身看起来完全排除了其他行为，不应如此考察。 同样，如果一个是可被观察的对象，那么观察另一个而消失的是过去，而从具有原因集合的所见中产生的是未来，正在被接近观察的是现在。因此，事物本身应该在时间上被表达。其他普遍的、自主的、非连续的事物不可能成为过去等等。 因此，只有那些具有连续性且清晰的字母才是表达者。即使有缺陷的人跟随而改变它，也是不可能的，因为它是遵循着先前的顺序。通过这个正在被理解。 这些字母的顺序。 不是理解者，不相同。 因为完全持有先前成立的。 意思是说，具有无常顺序的无常字母是表达者。事物的本质完全只是一些方面是毁灭的，而另一些方面是存在的，因此不是完全的毁灭。在某些情况下存在的事物被称为是常恒的。在某些情况下存在的事物被称为不是常恒的。如果是有生之物。 那么就说无常和毁灭。 因为在区分上没有成立。 因此，从这不会有不一致的改变。 然而，如果声音从先前的状态以任何方式改变，那么从那成立的就是证明，因为在显现的状态下，在显现的状态下，一些方面被认为是无常的，这表明了另一种观点的思考方式。如果以某种方式被期望。 那么无常就是所表达的。 从不显现的状态。 那就是期望显现的状态。
English
That which is called "doing" is understood to be different from what has been done. The rationality of action is not swift, because its knowledge is incompatible with it. Some actions themselves are called swift, but what is not seen should not be examined, because it is unreasonable in distinction. If the characteristic is not grasped, no thought arises towards the characterized. Making others proud with one's own knowledge is called a characteristic. Saying "just sitting in silence" is just that the action itself appears to completely exclude other actions, and should not be examined in that way. Similarly, if one is an object to be observed, then what disappears from observing another is the past, and what arises from seeing with a collection of causes is the future, and what is being closely observed is the present. Therefore, the thing itself should be expressed in time. Other universal, autonomous, non-sequential things cannot be the past, and so on. Therefore, only those letters that have sequence and are clear are expressers. Even if a flawed person follows and changes it, it is impossible, because it follows the previous order. By this it is being understood. The sequence of these letters. Is not the understander, not the same. Because it fully holds what was previously established. The meaning is that impermanent letters with an impermanent sequence are expressers. The nature of things is only that some aspects are destroyed and others remain, so it is not complete destruction. What exists in some cases is said to be permanent. What exists in some cases is said to be not permanent. If it is a living thing. Then impermanence and destruction are spoken of. Because it is not established in distinction. Therefore, there will be no inconsistent change from this. However, if the sound changes in any way from the previous state, then what is established from that is proof, because in the state of manifestation, in the state of manifestation, some aspects are considered impermanent, which shows another way of thinking. If it is desired in some way. Then impermanence is what is expressed. From the state of non-manifestation. That is desiring the state of manifestation.