Tibetan
་པ་མ་ཡིན་པ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐལ་ཆེས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ལ་གོམས་པའི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། དེ་ཡི་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་དང༌། །རྗེས་སུ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཇི་ལྟར་རྒྱུ་མཐོང་བ་ལས་འབྲས་བུ་སྲིད་པ་དེ་བཞིན་དུ། ངེས་པ་ཅན་མེ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་མཐོང་བ་ལས་ཀྱང༌། དེའི་རང་བཞིན་གཞན་སྲིད་པར་མཐོང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། འདིར་དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་བའི་དངོས་པོའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལན་ནི། གལ་ཏེ་རང་བཞིན་མངོན་སུམ་དུ། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ངེས་པའི་རང་བཞིན་མཐོང་བ་ལས་གཞན་ཡང་ངེས་པ་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་ཙམ་གང་ཅུང་ཟད་ཅེས་བྱ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་དང༌། རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་དང༌། ཅིག་ཤོས་ཞེས་བྱ་བར་ཅི་ལས་ངེས་པ་ཡིན། དེ་ངེས་པ་ཡིན་ན་འདི་ལ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལན་ཡིན་ལ། མ་ངེས་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མཐོང་བའི་ཡུལ་ལའང་འདི་ཇི་ལྟར་ལན་ཡིན། གལ་ཏེ་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྲེག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན། འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱང་མཐོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་དེས་ཀྱང་སྲེག་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་ཡང་སྲེག་བྱེད་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། མཐོང་བ་ཉིད་ནི་མ་ངེས་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ངེས་པའི་ངོ་བོས་སྲེག་བྱེད་ཡིན་པར་ ནི་རིགས་ལ། དེ་ནི་མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བ་ལ་ཡང་བྱེ་བྲག་མེད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། གལ་ཏེ་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ངེས་པ་ཅན་ནི་མཐོང་བ་ན་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བར་ནུས་པ་ཡིན་ན། མཐོང་བས་ཇི་ལྟར་ཡིན་ལན་ནི་མི་མཚུངས་ཏེ། མེ་ནི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མ་མཐོང་བ་ལས་དེ་ལྟར་སྨྲ་བ་ཡིན་ན་ནི་ཐལ་ཆེས་པར་བསྟན་པ་ནི། བདག་ཉིད་མངོན་འདོད་འགའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བའོ། །ཇི་ལྟར་རྟག་པ་ཚད་མ་ཡིན་པར་ཚད་མས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཁྱེད་ཀྱིས་འདོད་པའི་མི་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཕན་བྱེད་ནི་ཕན་བྱ་སློབ་མ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་པའི་ཕན་བྱར་མི་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར། རྟག་པ་ཡང་མ་ཉེས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ནི། མཉེས་པས་རྗེས་སུ་བྱ་བ་དང་མ་མཉེས་པས་སླར་གནོད་པར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འབའ་ཞིག་དེ་ནི་དེ་ཡོད་ན་ཕན་པར་བྱེད་པའམ། གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ན།
Chinese
不是不了解，而是太过分了，这就是它的意思。通过习惯布施等方法，从原因中产生结果，这不是我们所认同的，因为没有原因，这就是所要表达的。那是指看到一切并随之行动。正如从看到原因中产生结果一样，同样，从看到确定的火等自性中，也认为只有看到其它的自性才可能产生。这被称为“在此出现的事物”。回答是：如果自性显现，那就是说，从看到确定的自性之外，还有什么可以被称为确定的自性呢？那也包括看到一切和随之行动的性质，以及另一个。从何而确定呢？如果确定，那么“这就是事物的自性”等等就是回答；如果不确定，那就不是回答。如果对于所见之境也是这样，那该如何回答呢？如果仅仅是看到就能燃烧，那么，因为产生也是被看到的，所以事物本身也会燃烧。因此，天空也会变成燃烧者，所以仅仅是看到是不确定的。因此，以确定的性质作为燃烧者是合理的。认为对于看到和没看到也没有区别，这被称为“如果仅仅是产生”。如果能说确定之物在被看到时就是那样，那么，看到又如何呢？回答是不一样的，因为火是因为被看到的。如果从没看到的情况来说，那就是显示太过分了，这被称为“某些自我的显现欲望”。正如常法不是通过量来了解，同样，你所认为的无常也是如此。因为施益者不会像受益者学生那样成为无常的施益者，否则就不可能是无常。如果常法也依赖于无过失而随之行动，那么，高兴时随之行动，不高兴时反而造成损害也是不可能的。仅仅是，如果它存在，就会施益或造成损害，这就是所想的。
English
It is not that it is not understood, but it is too much, that is what it means. The arising of results from the cause of habituating in methods such as giving is not what we agree with, because there is no cause, that is what is being shown. That refers to seeing everything and acting accordingly. Just as results arise from seeing the cause, similarly, from seeing the definite nature of fire etc., it is thought that only by seeing its other nature can it arise. This is called "the thing that appears here." The answer is: If the nature is manifest, that is to say, apart from seeing the definite nature, what else can be called the definite nature? That also includes the nature of seeing everything and acting accordingly, and another. From what is it determined? If it is determined, then "this is the nature of things" etc. is the answer; if it is not determined, then it is not the answer. If this is also the case for the seen object, then how should it be answered? If merely seeing can burn, then, because arising is also seen, the thing itself will also burn. Therefore, the sky will also become a burner, so merely seeing is uncertain. Therefore, it is reasonable to have the definite nature as the burner. Thinking that there is no difference between seeing and not seeing, this is called "if it is merely arising." If one can say that the definite thing is like that when seen, then how is it with seeing? The answer is not the same, because fire is because it is seen. If it is said from the situation of not seeing, then it is showing too much, this is called "some self's manifest desire." Just as permanence is not understood by means of valid cognition, similarly, the impermanence that you believe is also like that. Because the benefactor will not become an impermanent benefactor like the beneficiary student, otherwise it is impossible to be impermanent. If permanence also depends on faultlessness and acts accordingly, then it is also impossible to act accordingly when happy and instead cause harm when unhappy. It is merely that if it exists, it will benefit or cause harm, that is what is thought.