Tibetan
པོ་སྐྱེད་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་དེ་བཅད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན། གལ་ཏེ་རྟག་པ་དུས་གཞན་ན་ཡང་ཡོད་པ་རིམ་བཞིན་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་མ་ཡིན་ན་སྐད་ཅིག་མ་ནི་ཆེས་ཤིན་ཏུ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་ཕྱི་མ་ལ་རེག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིམ་གྱིས་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། རྣམ་འགས་ཕན་གདགས་བྱ་མིན་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་ བ་སྨོས་ཏེ། མི་རྟག་པ་ལའང་རིམ་བཞིན་པ་ལ་ཚད་མ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ། མིན་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྐྱར་རོ། །ཅི་ལས་ཤེས་ཤེ་ན། མི་རྟག་པ་ལ་རྣམ་པ་འགས་ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ས་བོན་ལ་རིམ་གྱིས་ཕན་བྱེད་པ་མཐོང་བས་ཐུག་པ་མེད་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་ཉེ་བར་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱིས་ཚོགས་པར་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་སྐབས་དེ་ཁོ་ན་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་མ་བཞིན་དུ་དང་པོ་ཡང་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །བཤད་པར་བྱེད་པས་བཤད་པ་ནི། །ཚད་མ་རྟག་པ་ཉིད་ཡོད་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེར་ཟུག་པའི་རྟག་པ་ནི། དུས་འདི་དང་དུས་ཕྱི་མར་ཡང་གཅིག་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ལས་བཟློག་པས་ཁྱབ་པ་ཡིན་པས་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་ཉིད་དུ་གསུངས་ཞེས་བྱ་བས་བསལ་ནས། ད་ནི་རྒྱུན་གྱིས་རྟག་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པ་དང་སེམས་དང་མི་ལྡན་པ་བཞིན་དུ་སྐྱོན་གྱི་གཉེན་པོ་ཡོན་ཏན་གྱི་རྒྱུ་སྟོན་པར་བྱེད་པས་ཡང་དག་ཉིད་གསུངས་ནི་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པས་ནི་དེས་ནུས་པ་མཐོང་བས་སྟོན་པ་ནི་དེ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། རྣམ་འགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མཉེས་པ་ཡིན་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་འདིའི་ནུས་པ་འདི་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །མཉེས་པ་ཡིན་ན་དུག་ཞི་བ་དང་རི་ལུ་དང་མིག་སྨན་ལ་སོགས་པ་གྲུབ་པར་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པས། འོན་ཏེ་མཉེས་པར་བྱ་བའི་རིམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཟེར་བ་ལ་ལན་ནི། དེ་བཤད་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པ་ཡིས། །འཇིག་རྟེན་རྗེས་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ངོ་བོ་གནག་གིས་རྟོགས་པའི་སྲོག་ཆགས་སྡིག་པའི་དུག་ཞི་བར་ནུས་པས། ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་འཇོག་པོའི་དུག་སེལ་བའི་ནུས་པ་ཤེས་པར་མི་རིགས་ཏེ། སྐྱེས་བུའི་དོན་བག་ཙམ་བྱེད་པར་ནུས་པར་མཐོང་བ་ལས། ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མ་ལུས་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་
Chinese
能生之体性已断绝。又，若常有于异时，非渐作者，则刹那极非有，以不触及后刹那故，非渐作，如是思惟者，以诸方式利益非应故。如是说，于无常亦无渐作之量，说非有，且重复之。以何知耶？以于无常，诸方式利益应作之体性故。以地等见次第利益种子，故亦为无尽，以于第一刹那，趋近之因等集，生起特殊故。唯彼时能生果非有，以如后者，前者亦应成故。说者所说者：量常有性非有。如是说者，坚固之常者，于此时及于后时，亦为一体性，以彼之相违遍故，以不能知故，说为真实性，如是遮遣已。今以常恒之常者，如心之自性等，如具心与不具心，以过失之对治，功德之因，显示故，说为真实性，即是量。非从彼生者，以彼见功能而显示者，非从彼生故，非能知，如是显示者，即是诸方式等。若为悦意，以贪等为寂灭之因故，此之功能由此生。若为悦意，则见毒息灭，及山药与眼药等成就，如是思惟者。然则，应悦意之次第等说者，答曰：彼说之后随成故。世间随持如是说，以贪等为寂灭之体性，黑者所知之有情，能息灭恶毒故。龙王持世之解毒功能，不应知，以见能作少分士夫义利故。殊胜之功德圆满一切殊胜
English
The nature of being able to produce is cut off. Also, if the permanent exists at another time and is not a gradual actor, then the momentary is extremely non-existent, because it does not touch the later moment, so it is not gradual. Those who think like this, because it is not appropriate to benefit in various ways. It is said that there is no measure of gradualness in impermanence, saying that it is non-existent, and repeating it. How is it known? Because in impermanence, it is the nature of benefiting in various ways. Seeing the gradual benefit of seeds by earth etc., it is also endless, because at the first moment, the approaching causes etc. gather and produce special things. It is not that only that moment can produce fruit, because like the latter, the former should also become. What the speaker says is: The measure of permanence is non-existent. Those who say this, the solid permanent, at this time and at the later time, is also of one nature, because it is pervaded by its opposite, because it cannot be known, it is said to be the true nature, having rejected it like this. Now, as for the constant permanent, like the nature of the mind etc., like having a mind and not having a mind, because it shows the antidote to faults, the cause of virtues, it is said to be the true nature, which is the measure. Those who do not arise from it, those who show by seeing the function, do not arise from it, so they cannot know, those who show like this, are the various ways etc. If it is pleasing, because greed etc. are the cause of pacification, this function arises from this. If it is pleasing, then it is seen that poison is extinguished, and mountain medicine and eye medicine etc. are accomplished, those who think like this. However, those who say the order of pleasing etc., the answer is: It is accomplished after that is said. The world holds on to it, saying that it is the nature of pacifying greed etc., sentient beings known by the black one, can extinguish evil poison. The ability to detoxify the dragon king who holds the world should not be known, because it is seen that it can do a small part of the benefit of the man. Excellent virtues are completely excellent.
Tibetan
བ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་བླ་ན་མེད་པའི་བསོད་ནམས་ལ་སོགས་པས་ བསྒྲུབས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའམ་དེ་སྟེར་བའི་ནུས་པ་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཐལ་ཆེས་པའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུའི་དོན་བག་ཙམ་བྱིན་པའི་ནུས་པ་གང་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་ནི་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཉེ་བར་འཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནམ། ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཉིད་ལ་ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པ་ནི་འགལ་བ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། གང་ཞིག་ཅི་ཞིག་རྣམ་པ་ལྟར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མཐོང་ནས་གཉེན་པོ་དམིགས་པ་ན། ནུས་པ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ལས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་གཞན་གྱི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་ནུས་པ་མ་ཤེས་པ་ཡིན་ན་མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོ་དག་ཇི་ལྟར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ནི་དེའི་ལམ་མམ། དེ་ལས་བཟློག་པ་ཡང་ཤུགས་ཀྱིས་གོ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ནི་འདི་འདྲ་བའི་བྱ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཅི་ཡང་ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་ནི། ཤུགས་ཀྱིས་གོ་བ་ནི་བདེན་ནོ། །ཅི་ཡང་མེད་ཅེས་རྣམ་ཤེས་པ། །མི་རྣམས་ལ་ནི་གང་དུ་དགོས། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དོན་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་ཡང་འདིའི་ཡོང་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ནུས་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་པས་ཟེར་བ་ནི། འོན་ཏེ་དེའི་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བའོ། །ལན་ནི་དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་ལ་ལྟོས་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་གཟུང་བྱ་ཉིད་དུ་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་འཛིན་པ་དང་ཉེ་བར་འཇོམས་པ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་རྣག་གི་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་རང་མཚན་ཉིད་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རང་རིག་པ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། ཉམས་སུ་མྱོང་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་འདི་དབང་ཕྱུག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་སྙམ་ དུ་སེམས་པ་ན། འོན་ཏེ་འདོད་ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དབང་ཕྱུག་ཉིད་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་ན་གཞན་ལ་ཡང་དེའི་གཉེན་པོ་སྟོན་པ་ལ་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་དེ་དང་འབྲེལ་པ་ལ་ཡང་ད
Chinese
与具有无上福德等相联系的，证悟由修习所成的寂灭或给予寂灭的能力，不是这样的。因为太过分了，没有丝毫给予士夫利益的能力，这是它的意思。现量等是因为以使进入的境接近获得的方式来利益，所以不是量吗？不是因为是能利益的。因此，在量本身上，成为能利益的，是没有相违的，心中这样想。说什么“何者，何事，以何种方式”等。说的是，见到不相符的方面后，如果专注于对治，从专注于能力中进行指示，这是其他的量。否则，如果不了解能力，那么如何指示不相符和对治呢？这是它的意思。如果说，通过体验离贪，就是它的道路，或者相反的方面，也只是通过暗示来理解。那么，对此，没有这样的行为，这是所说的。如果说有什么，暗示理解是真实的。如果说什么也没有，那么对于人们来说，在哪里需要呢？难道如实见到离贪的一切事物，也不是由此而来吗？心中这样想，说的是“然而，它的全部”。回答是，那是不合理的，如果不体验贪欲等。依赖于其他的贪欲等，理应是所取，不是自己进行随行和接近摧毁，因为这是脓的智慧。它的自性是自相，不是其他的，这是它的意思。显示了不是通过体验自证本身而解脱，说的是“如果体验”。或者，心中这样想，具有贪欲等，具有自在等，不是离贪。 那么，说的是“然而，贪欲者”。如果贪欲等不是自在本身的不相符方面，那么对于其他人来说，指示它的对治也是没有意义的。同样，对于与它相关联的也
English
It is not the case that one realizes the attainment of nirvana or the power to bestow it, which is accomplished through association with unsurpassed merit and so forth. Because it is too extreme, there is no power whatsoever to bestow even a small amount of benefit to an individual. That is its meaning. Direct perception and so forth are not valid cognitions because they benefit by making the object of engagement readily attainable. It is not because they are to be benefited. Therefore, there is no contradiction in the fact that validity itself is to be benefited. Thinking this way, one says, "Whatever, whatever, in whatever way." This is said because when one sees a contradictory aspect and focuses on the antidote, it is another's valid cognition that indicates from focusing on the power. Otherwise, if one does not understand the power, how can one indicate the contradictory and the antidote? That is its meaning. If one says that by experiencing detachment, one understands its path or the opposite aspect only through implication, then it is said that there is no such activity for that. If one says that there is something, then understanding by implication is true. If one says that there is nothing, then where is the need for people? Is it not also from this that one sees all things as they are, like detachment? Thinking this way, one says, "However, all of it." The answer is that it is unreasonable if one does not experience desire and so forth. Desire and so forth, which depend on others, should be taken as objects. It is not that one oneself follows and closely destroys them, because this is the wisdom of pus. Its own nature is its own characteristic, not another's. That is its meaning. It is shown that liberation is not attained through experiencing self-awareness itself, saying, "If one experiences." Or, thinking that one who possesses desire and so forth, who possesses power and so forth, is not detached, then one says, "However, the desirous one." If desire and so forth are not contradictory aspects of power itself, then it is meaningless to indicate its antidote to others. Similarly, for those who are related to it as well.