Tibetan
རྣམ་འགས་ཕན་གདགས་བྱ་མིན་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མི་རྟག་པ་ལའང་ཚད་མ་མ་མེད་ཉིད་ཅེས་གང་བསྟན་པ་དེ་ལ། མིན་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་ཏེ། མི་རྟག་པ་ཡང་རྒྱུའི་དབང་གིས་འབྱུང་བ་ཡིན་ན་འུ་བུ་ཅག་ལ་སོགས་པའི་ཕན་པ་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མངོན་སུམ་བཞིན་དུ་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་རྟག་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་རྟག་པ་ཡང་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ་ཕན་བྱ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ནི་སྔ་ན་མེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བར་རང་ཙམ་རིག་པས་མ་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཡང༌། དོན་འདི་ལ་ལུང་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ལས་སམ། སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་ལས་ཀྱང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། རྣམ་འགས་ཕན་གདགས་བྱ་མིན་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡང་ན་ཇི་ལྟར་རྟག་པ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ཚད་མར་གྲུབ་པ་ཡིན་ཡང༌། ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕན་པ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་ཆོས་སྟོན་པའི་སྒོ་ནས་བདག་ཅག་ལ་ཕན་པ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གིས་ བདག་ཉིད་ཙམ་གདུལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། རྣམ་འགས་ཕན་གདགས་བྱ་མིན་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བླ་ན་མེད་པའི་ཆོས་བསྟན་པས་བདག་ཅག་ལ་སོགས་པ་ལ་ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་འདི་ལ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། ཕན་གདགས་བྱ་བ་མིན་པ་སྟེ། །དེའི་ངོ་བོ་ནི་དེ་ཉིད་དེ། དེའི་ཕྱིར་རོ། །རིག་བྱེད་ཀྱི་མཐའ་རིག་པ་པ་རྣམས་དང༌། ཇི་སྲིད་ཚོལ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཚད་མ་ཡང་རིགས་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་བསལ་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་རེ་ཞིག་བདག་དམ་པ་གཅིག་པོ་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་དང་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ལ། འུ་བུ་ཅག་རྣམས་ཀྱི་བདག་ནི་དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་གི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། མ་རིག་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པས་ནམ་མཁའ་ལ་བུམ་བ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་གཅོད་པ་བཞིན་དུ་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་གིས་བཅིངས་པ་དང༌། གྲོལ་བ་དང་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ཏེ། གནས་སྐབས་ཐ་དད་པས་གནས་སྐབས་ཅན་དུ་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་གཅིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཁོ་ན་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ངོ་བོ་འཛིན་པ་ལ་མ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བུམ་པ་འཛིན་པ་བཞིན་དུ་དེའི་འཛིན་པ་ཡང་སྣམ་བུ་འགེགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མ་འཁྲུལ་པ་ཅན་ཉིད་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང༌། མེད་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མིན། །ཡོད་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་མིན། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། མེད་པ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོད་པ་ནི་མེད་དེ། རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་པ་སྟེ་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་མེད་པ་ནི་མེད་དེ། མ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ཉིད་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉེ་བར་སྟོན་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། འབྱུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་མོ་གང༌། །དེ་ནི་ལེགས་གདམས་རབ་སད་ཡིན་ཏེ། ཡོད་བའི་ངོ་བོ་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འབྱུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་རབ་སད་གང༌། །དེ་ནི་ཐུབ་པས་མཚན་མོར་མཐོང་སྟེ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བའི་སྤྲེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞན་དག་ན་རེ་བདག་དམ་པ་རྟག་པ་ལས་བདག་ཅག་ལ་སོགས་པའི་བདག་ནི་སྤྲོས་པ་ཡིན་ཏེ། ལྕགས་ཀྱི་གོང་བུ་ལས་འཕྲོས་པ་ བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ཞེས་ཚངས་པ་རིག་པ་པོ་རྣམས་སོ། །ངོ་ཚ་མེད་བ་པ་རྣམས་ནི་སྲོག་གཅིག་ཁོ་ན་རིམ་པ་དང་རིམ་པ་མ་ཡིན་པ་འབྱུང་བས་དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་པ་རྟོགས་པ་གནས་སྐབས་ཅན་ནི། ཁྱད་པར་གྱི་དབྱེ་བས་འབྱེད་པ་ན། རྟག་པ་ཡང་རྣམ་པ་འགས་མི་རྟག་པ་ཡང་ཡིན་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཡི་གེ་ག་དང་ཨཱུ་དང་ཚེག་དྲག་རྣམས་ཀྱང་རང་ཉིད་རྟག་པ་དང༌། རིམ་པ་མེད་པ་ཡིན་ཡང༌། རྐན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང༌། དེ་ལ་མངོན་པར་གསལ་བའི་སྐད་གདངས་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་གསལ་བ་ཡིན་པ་ནི་རང་ཉིད་རྟག་པ་དང་རིམ་པས་མི་རྟག་པ་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ལ། གང་གི་ཕྱིར་རིམ་པ་མེད་ན་དེ་རྣམས་རྗོད་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཡིན་ན། ར་ས་ལས་ར་ས་བཞིན་དུ་བྱི་བྲག་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡི་གེ་ཁོ་ན་རིམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་ཀྱང་ཡི་གེ་ག་ལ་སོགས་པ་ངོ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིམ་པ་ནི་གསལ་བའི་ངོ་བོ་བཞིན་དུ་དེ་ཉིད་གསལ་བྱེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱེད་པར་མི་ནུས་ཏེ། དེ་ལོག་ན་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདས་པ་ཉིད་ནི་ངོ་ཤེས་པ་ལས་ཡིན་པར་མི་རིགས་སོ། །ཤི་བ་ཡང་ཚོགས་པ་ཡོད་ན་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། མེས་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་ཚོགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལ་འཆི་བས་གནོད་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་ངོ་ཤེས་པ་ལས་དེ་དང་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ནི། རྐན་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་པ་དང། དེ་དང་གཅིག་པར་བྱེད་པའི་དོན་དུ་ཡང་རྣམ་པ
Chinese
因为以各种方式利益是不行的缘故。 说了这样的话。对于所说的无常也是没有量，与“不行”结合，如果无常也是由因的支配而产生，那么因为能利益我们等等的缘故，就像现量一样是量。或者说，常是量，因为不了解的缘故。无常也不是量，因为不是利益的对境的缘故。果等等本身是以前没有的，现量见到，因为仅仅是自证的智慧不了解的缘故。然而，对于这个意义，经文是从刹那，或者不是刹那中，也显示不是量，就是“因为以各种方式利益是不行的缘故”这句话。或者，就像常因为不了解的缘故，不是量一样，无常对于声闻和独觉的行相是成立为量的，但是，对于我们来说不是量，因为不是利益的缘故。那是通过开示无上之法，不是利益我们，而是自己 仅仅调伏自己，这样显示就是“因为以各种方式利益是不行的缘故”这句话。也就是说，通过开示无上之法，对于利益我们等等这件事，说“没有”就是不是利益的事。它的自性就是那个，因为那个缘故。要知道，吠陀的边际论者们，以及寻求多少等等的人们，他们的显现意欲的量，也是用这个道理来破除的。虽然是这样，暂时唯一的胜我，是遍知和作者，而我们这些人的我，是它的一部分的自性，以遣除无明，就像用瓶子等等遣除虚空一样是分别。从那里面，以遣除的有和没有等系缚，以及解脱和常与无常等等进行安立，因为不同时期的有，不是存在于时期中的自性不同，因为在一切中都是唯一的自性。那个仅仅是那个，因为执持它的自性没有错乱的缘故。就像执持瓶子一样，它的执持也不是阻碍氆氇，没有错
English
Because benefiting in various ways is not possible. Having said this. Regarding what was shown that impermanence is also without measure, combined with "not possible," if impermanence also arises due to the power of causes, then because it benefits us and others, it is a valid measure just like direct perception. Or, permanence is not a valid measure because it is not understood. Impermanence is also not a valid measure because it is not an object of benefit. The result and so on itself is something that was not there before, directly seen, because mere self-awareness does not understand. However, for this meaning, the scripture shows that it is not a valid measure from the momentary or the non-momentary, which is the statement, "Because benefiting in various ways is not possible." Or, just as permanence is not a valid measure because it is not understood, impermanence is established as a valid measure in the conduct of hearers and solitary realizers, but it is not a valid measure for us because it is not beneficial. That is because it does not benefit us by teaching the unsurpassed Dharma, but rather only tames oneself, as shown by the statement, "Because benefiting in various ways is not possible." That is, by teaching the unsurpassed Dharma, regarding the matter of benefiting us and others, saying "no" means it is not a matter of benefit. Its nature is just that, because of that reason. It should be understood that the valid measure that the Vedic boundary scholars and those who seek how much and so on desire to manifest is also refuted by this reasoning. Although it is like that, for the time being, the one supreme self is omniscient and the agent, and the self of us people is the nature of one part of it, discriminating with ignorance, just as discriminating space with a vase and so on is conceptualization. From that, bondage by the discriminating existence and non-existence, and liberation and permanence and impermanence and so on are established, because the nature that exists in the period with different times is not different, because it is the nature of oneness in all. That alone is that, because there is no confusion in holding its nature. Just as holding a vase, its holding is not obstructing the cloth, without
Chinese
迷惑者本身不是量。也就是说：“不存在的事物不会存在，存在的事物不会不存在。”这样说，不存在的瓶子等的存在是不存在的，因为就像梦一样是错觉的缘故。存在，也就是存在的自性不存在是不存在的，因为不是错觉的缘故，这是它的意思。显示这个和另一个的自性是相近的，被显示的是：“众生的夜晚是什么？那是善妙的教诲，是极醒觉的。”这是存在的自性的意思。“众生的极醒觉是什么？那是能仁在夜晚所见的。”这是瓶子等差别的戏论的意思。其他的人说，从常恒的胜我产生了我们等的我，是戏论，就像从铁块中散发出来一样产生。因此，常恒和无常等是分别安立的，这是梵天论者。无惭愧者说，只有一个生命次第和非次第产生，从而了知各种事物是暂时的。以差别的分类来区分时，常恒也是某种形式，无常也是某种形式，这样进行分别安立。例如，字母ག་（藏文，梵文天城体：ग，梵文罗马拟音：ga，汉语字面意思：嘎）和ཨཱུ་（藏文，梵文天城体：आ，梵文罗马拟音：ā，汉语字面意思：阿）以及一点和重音等，自身是常恒的，并且没有次第，但是，喉咙等和在那上面明显显现的语音等所明显显现的是，自身是常恒的，并且以次第是无常的，这是量。因为如果次第不存在，那么它们就不是能诠，因为对它们没有依赖，就像从糖水中无法区分糖水一样。如果说只有字母具有次第，其他则没有，那是不对的，即使没有那些，也能认识字母ག་（藏文，梵文天城体：ग，梵文罗马拟音：ga，汉语字面意思：嘎）等。次第就像显现的自性一样，不能跟随那个显现者的后面，因为如果那个颠倒，就会颠倒。过去本身不应该从认识中产生。如果说死亡也是在集合存在时才会变化，而祖先等则没有集合，那是不对的，因为死亡已经损害了他们，因此从认识中与他们成为一体。喉咙等的集合，以及为了与他们成为一体的目的，也是各种形式
English
The deluded one is not a valid cognition. That is, "Non-existent things do not exist, and existent things do not not exist." It is said that the existence of non-existent things like pots is non-existent, because it is an illusion like a dream. Existence, that is, the nature of existence, is not non-existent, because it is not an illusion, that is its meaning. Showing that the nature of this and the other are close, what is shown is: "What is the night of beings? That is the excellent instruction, the fully awakened." This is the meaning of the nature of existence. "What is the full awakening of beings? That is what the capable one sees at night." This is the meaning of the proliferation of distinctions such as pots. Others say that from the permanent supreme self arises the self of us and others, which is a proliferation, arising like sparks from an iron ball. Therefore, the proponents of Brahmanism assert that permanence and impermanence are established as distinct entities. Those without shame say that only one life arises in sequence and non-sequence, and thus the understanding of various phenomena is temporary. When distinguishing by differences, permanence is also a form, and impermanence is also a form, and they establish them as such. For example, the letters ga (藏文，梵文天城体：ग，梵文罗马拟音：ga，汉语字面意思：嘎) and ā (藏文，梵文天城体：आ，梵文罗马拟音：ā，汉语字面意思：阿), as well as the punctuation mark and the strong tone, are themselves permanent and without sequence. However, what is manifested by the throat and other organs, and the sounds that are clearly manifested on them, is that the self is permanent and impermanent in sequence, which is a valid cognition. Because if there is no sequence, then they are not expressive, because there is no dependence on them, just as one cannot distinguish sugar water from sugar water. If one says that only letters have sequence and others do not, that is not correct, because even without them, one can recognize letters like ga (藏文，梵文天城体：ग，梵文罗马拟音：ga，汉语字面意思：嘎). Sequence, like the nature of clarity, cannot follow the one who clarifies, because if that is reversed, it will be reversed. The past itself should not arise from recognition. If one says that death also changes when there is a collection, but ancestors and others do not have a collection, that is not correct, because death has harmed them, and therefore, from recognition, they are one with them. The collection of the throat and other organs, and for the purpose of becoming one with them, are also various forms.