Tibetan
་མི་བྱེད་པ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་ལྟོས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོན་ཏེ་དབང་ཕྱུག་ཉིད་དང་འབྲེལ་བ་ཅན་ནི་བདག་དང་ཡིད་ཕྲད་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ལ། སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་ནི་འཇིག་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་ཡོད་ན་འཇིག་པ་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་ཅི་ཞིག་གིས་འཇིག་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་། དེ་ལྟ་ཡིན་དང་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མ་ལ་མི་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་བྱ་ཡིན་པས་དེའི་ཚེ་ཉིད་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རིམ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། རྟག་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཡང་ན་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱ་བ་དེ་རྟག་པའི་ཚད་མ་ཡིན་ན་རང་རིག་པའམ། རིག་པར་བྱེད་པ་གཞན་གོ་བར་བྱ་བ་ཡིན་གྲང་ན། རེ་ཞིག་རང་རིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཉེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། ཚད་མ་རྟག་པ་ཉིད་ཡོད་མིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །རིག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིག་པར་བྱ་བ་གཞན་གོ་བར་འགྱུར་ན། དེ་ཡང་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དངོས་ཡོད་རྟོགས་པས་ཏེ་ཚད་མ་མཐོང་བ་ཉིད་ཡིན་ལ། མཐོང་བ་དེ་ནི་སྣང་བའི་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་བྱ་གང་ཡིན་པའི་ མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ཡང་མི་རྟག་པར་བསྟན་པ་ནི། ཤེས་བྱ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས། །དེ་ནི་མི་བརྟན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ལྟ་བུ་མཐོང་བས་རྣམ་པར་གཞག་པར་སྣང་བ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་ཡང་སོ་སོར་སྣང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། རིམ་བཞིན་འབྱུང་བའི་ཤེས་དུས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེའི་ཤེས་བྱ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། རིམ་བཞིན་སྐྱེ་བ་ཅན་དག་ནི། །རྟག་ལས་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་ཕྱིར། །ཤེས་པ་ཡང་ཤེས་བྱ་ལས་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཡིན་པ་ནི། དེའི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་བསྐྱེད་པ་ནི་དེའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། རིམ་གྱིས་འབྱུང་བའི་ཤེས་པ་ནི་རྟག་པའི་རྣམ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མི་རྟག་པ་ནི་སྐད་ཅིག་ཙམ་འབྱུང་བ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དུས་གཞན་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རིམ་བཞིན་དང་འགལ་བ་མ་ཡིན་ནམ། རྟག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ལན་ཅིག་མཐོང་བ་ཡང་ཉེ་བར་དམིགས་པར་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་གཞན་དང་དུས་གཞན་དུ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི་སྔར་མཐོང་བ་ཁོ་ན་ཡུལ་ཉིད་དང་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཐ་དད་པ་ཡང་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ཐ་དད་པ་ཙམ་གྱི་རྒྱུ་མ
Chinese
如果不这样做，那就是观察什么的意思。然而，与自在天相关的，是从我和意念相合而产生的。一切具有生者，因为见到都会坏灭，如果有生，因为与坏灭相关，那么什么会使之坏灭呢？如果那样，下一刹那就会变得无知。因为它的自性是产生一切，所以显示了在那时产生，而不是次第产生。说“常恒是一切之时”，或者说，如果自在天是常恒的量，那么是自证呢？还是应该理解为其他的能知者呢？暂时来说，不是自证，因为它的邻近性就是无常，所以显示说：量不是常恒。这就是它的意思。如果因为是能知者，而应该理解为其他的所知，那么也显示说不是那样。因为实有是通过证悟来了解的，也就是量是现见的。现见是显现的对境，是通过它的相状来安立的。因为所知是 无常，所以显示了见到它的自性也是无常。因为所知是无常，所以它是不稳固的。因此，像这样，通过现见，安立显现产生。产生者也只是各自显现而已。为了在次第产生的知时，证悟那时的所知是常恒，所以显示说：次第产生者，从常恒产生是不合理的。知识也是从所知产生的，因为只是具有它的相状。它所产生的只是它的相状，次第产生的知识不是具有常恒的相状，这就是它的意思。无常只是刹那产生，因为在其他时间不存在，所以与次第不矛盾吗？不是常恒，因为一次见到也可能是接近目标。在其他处境和其他时间接近目标是真实的，但是因为先前见到的只是没有证悟到与境相同，而且，不同的目标也只是不同的原因
English
If it is not done, then it means what is being observed. However, that which is related to the Lord Himself arises from the union of myself and mind. Since all beings with birth are seen to perish, if there is birth, since it is related to perishing, what will cause it to perish? If so, one will become ignorant in the next moment. Since its nature is to generate all, it is shown that it arises at that time, not in succession. It is said, "The permanent is all times." Or, if the Lord is a measure of permanence, then is it self-awareness? Or should it be understood as another knower? For the time being, it is not self-awareness, because its proximity is impermanent, so it is shown: the measure is not permanent. That is its meaning. If, because it is a knower, another object of knowledge should be understood, then it is also shown that it is not so. Because reality is understood through realization, that is, the measure is direct perception. Direct perception is the object of appearance, and it is established through its aspect. Because what is to be known is impermanent, it is shown that seeing its nature is also impermanent. Because what is to be known is impermanent, it is unstable. Therefore, in this way, through direct perception, the appearance of establishment arises. The generator is also only the individual appearances. In order to realize that the object of knowledge at that time is permanent in the time of successive arising, it is shown: it is unreasonable for those who arise successively to arise from the permanent. Knowledge also arises from what is to be known, because it only has its aspect. What it generates is only its aspect, and the knowledge that arises successively does not have the aspect of permanence, that is its meaning. Is impermanence, which arises only for a moment, not contradictory to succession because it does not exist at other times? It is not permanent, because even seeing once may be close to the target. It is true that approaching the target in other situations and at other times is true, but because what was seen before was only not realized to be the same as the object, and also, different targets are only different causes.
Tibetan
ཚན་ཉིད་ཀྱིས་མི་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་དང་དུས་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་པས་རྟག་པ་ནི་རིམ་བཞིན་པར་མི་རིགས་པར་བསྟན་པ་ནི། ལྟོས་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བས་ཏེ། དུས་དང་ཡུལ་གཅིག་པའི་དུས་དང་ཡུལ་གཞན་གྱི་བྱེ་བྲག་ཉིད་ལ་ལྟོས་པར་མི་རིགས་ཏེ། ཐ་དད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་མར་མེ་གཅིག་པུ་ཡང་ཡུལ་གཞན་དུ་འོད་འཕྲོ་བ་དང་མར་དང་སྡོང་བུ་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱ་བ་དུ་མ་བྱེད་པ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གཅིག་ཉིད་དུས་ཐ་དད་པ་ལ་དུ་མ་བྱེད་པ་ཡིན་པས་བྱེ་བྲག་མེད་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། ལྟོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མར་མེའི་རང་བཞིན་གང་ཁོ་ནས་བྱ་བ་གཅིག་བྱེད་པ་ཁོ་ནས་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡུལ་ཐ་དད་པ་ལ་དུ་མར་འཛིན་པ་ལྟར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། མཐོང་བའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེའི་རང་བཞིན་གྱི་སྡོད་པ་ལ་མར་མི་ལ་སོགས་པ་ལ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་བརྟག་པར་མི་ བྱའོ། །ཡང་ན་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་ཚད་མ་ནི་རྟག་པར་རིག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། རང་བཞིན་གཞན་ནི་ཤེད་བུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ། དེ་འམ་དེའི་དོན་ལས་ཡང་དྲན་པ་པོར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་མཐོང་བའི་དོན་ནི་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བརྟག་པར་མི་བྱའོ། །གནས་སྐབས་ཁ་ཅིག་ཏུ་འཚེད་པར་བྱོས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་དམིགས་ནས་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་བ་ལ་འབྲས་བུ་མེད་པ་དེའི་ཡན་ལག་ཡིན་ཞེས་རིགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། རུང་བའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་དོན་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། སྒྲ་དང་དེའི་ཡན་ལག་དང་ཡན་ལག་ཅན་ཉིད་དུ་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་ཉིད་ལ། སྒྲ་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན། རུང་བ་ཉིད་དུ་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་རྟོགས་པའི་རིགས་པས་གྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་པ་ཉིད་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ན། མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་འགལ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གནོད་པ་ཅན་ནོ། །མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་ནི་སྒྲ་དོན་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ནོ། །འབྲེལ་པ་མ་བཟུང་བས་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་འདིའི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་བཟུང་ནས། དེ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རྟོགས་པར་བྱེད་པའམ། རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་འཛུད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་ན་རྟག་པ་ཉིད་ཁོ་ན། དོན་འབྲེལ་པ་མཐོང་ན་རྗོ
Chinese
由于自性是无常的缘故，依赖于处所和时间等，因此常法次第是不合理的，这通过“依赖是不合理的缘故”来表示。时间和处所相同的时间和处所，依赖于其他时间和处所的差别是不合理的，因为会变成不同的过失。如同仅仅一盏灯，在其他处所发光，以及灯油和灯芯耗尽等，做很多事情，同样，一个事物在不同的时间不做很多事情，因此认为是无差别的。对此，提到了“依赖”，意思是，灯的自性仅仅做一件事情，仅仅因为做一件事情就是其他的，因为没有依赖的缘故。如果认为如同在不同的处所执着为多个那样做，那么，因为看见的缘故没有过失。对于它的自性的住处，对于灯等，因为看见的缘故，不应该观察。或者，从声音产生的量不是常法，是觉性的自性吗？其他的自性如同树枝等一样，从它或者它的意义中也会变成忆念者。如所说，看见的意义不是其他的缘故，不应该观察。在某些情况下，指定“煮沸”的声音，因为它的自性没有沾染，对于具有果实接近的，没有果实的是它的支分，因为理性的缘故，并且因为允许的缘故，理解具有果实的名称的支分的意义。声音和它的支分以及具有支分本身被理解。在理解成为具有果实的名称的支分意义的支分本身上，如果声音本身是没有果实的，那么，不是理解为允许的，因为以理解意义的理证成立的支分本身遍及常法本身，在这样安立的时候，因为与无常本身相违，所以是有损害的。对于无常本身来说，声音不是理解意义的支分。因为没有抓住关系，所以没有理解。抓住“这是这个的所说”之后，跟随它来理解，或者进入理解，如果是这样，那么仅仅是常法本身。如果看见意义关系，就结束了。
English
Since the nature is impermanent, it depends on places and times, etc., therefore, the order of permanence is unreasonable, which is expressed by "dependence is unreasonable." It is unreasonable for the same time and place to depend on the difference of other times and places, because it would become the fault of being different. Just as a single lamp shines in other places, and the oil and wick are exhausted, etc., doing many things, similarly, one thing does not do many things at different times, therefore it is considered undifferentiated. To this, "dependence" is mentioned, meaning that the nature of the lamp only does one thing, and only because it does one thing is it other, because there is no dependence. If it is thought that it acts as if it were clinging to multiple things in different places, then there is no fault because it is seen. For the abode of its nature, for lamps, etc., one should not observe because it is seen. Or, isn't the valid cognition arising from sound permanent, the nature of awareness? Other natures, like branches, etc., will also become rememberers from it or its meaning. As it is said, the meaning of what is seen is not other, so it should not be observed. In some cases, the sound of "boiling" is specified, because its nature is not tainted, for those with fruit approaching, those without fruit are its parts, because of reason, and because it is permissible, the meaning of the part of the name with fruit is understood. The sound and its part and the part itself are understood. On the part itself that understands the meaning of the part of the name with fruit, if the sound itself is without fruit, then it is not understood as permissible, because the part itself established by the reasoning of understanding the meaning pervades permanence itself, and when it is established in this way, it is harmful because it contradicts impermanence itself. For impermanence itself, sound is not a part of understanding meaning. Because the relationship is not grasped, it is not understood. After grasping "this is what this says," following it to understand, or entering into understanding, if this is the case, then it is only permanence itself. If the meaning relationship is seen, it ends.