Tibetan
འོན་ཏེ་བདག་དེ་རང་ཉིད་ནི། །ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་རིག་པའི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་ངོ་བོ་ནི་ད་ལྟར་བ་བཞིན་དུ། ད་ལྟར་བ་ཉིད་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་དུ་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་དམ་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་ཤེས་པ་ནི་རང་རིག་པ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་ཆ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ན་མི་རྟག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། སྔ་མ་ལ་སོགས་པ་མ་རིག་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཁྱད་པར་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཇི་ལྟར་རིག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་དང་གཅིག་ཀྱང་རྟག་པ་ཉིད་ནི་དེ་འཛིན་པ་མེད་ན་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རྟག་པ་མ་ཡིན་ལ་མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང༌། རང་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས། །ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། དེ་བསྟན་པ་ནི། རང་རིག་ཉིད་ལས་གཞན་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྔར་ནི་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དེ་ལྟ་ན་དབང་ཕྱུག་གི་ཤེས་པ་རྟག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཁོ་ན་དབང་ཕྱུག་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་ནས་མི་རྟག་པ་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་ལས་གཞན་པའི་བདག་ནི་དབང་ཕྱུག་མ་ཡིན་ནམ། ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་བྱའི་ཡུལ་ལ་འུ་བུ་ཅག་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འུ་བུ་ཅག་ལ་སོགས་པའི་བདག་དང་ཡིད་དང་དབང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ངེས་པ་ཅན་ཡིན་ལ། འདིའི་ནི་ཡིད་ཙམ་ལས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འབའ་ཞིག་བྱེ་བྲག་ཡིན་ནོ། །བདག་ནི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། །ཉིན་ཞག་གཞན་ལ་མཐོང་བ་ལ་ཡང་ཉིན་ཞག་ཕྱི་མ་ལ་འདི་དག་གིས་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཞེས་གང་སྨོས་པ་སྟེ། མཐོང་བ་པོ་ཡོད་པའི་སྔར་ངོ་ཤེས་པ་ནི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དབང་ ཕྱུག་ཀྱང་མཐོང་བ་པོ་ཡིན་པ་དེས་ན་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། རིམ་བཞིན་སྐྱེ་བ་ཅན་དག་ནི། །རྟག་ལས་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །རེ་ཞིག་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་འགའ་ལ་ཡང་ཕན་པ་མི་བྱེད་པའི་བདག་ནི་ཁས་བླང་པ་མ་ཡིན་ནོ། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། དོན་གྱིས་ཤེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱང་ཅི་ནས་ཀྱང་མི་རིགས་ཡིན་ཏེ། རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་འདིའི་ཞེས་བྱ་བའི་སྔར་མཐོང་བ་ཡང་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཁོ་ན་ནམ་མཁའ་ལྟར་རྟག་པ་ཁྱབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་བྱ་ནི་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཡིན་པས། ཤེས་པ་ཡང་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་ཡིན་པར་ནི་མི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནམ། བདག་དང་ཡིད་ཕྲད་པ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། ད་ལྟར་བའི་ཡུལ་ལ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ནི་དོན་གཅིག་འཛིན་པར་བྱེད་པ་དུས་གཅིག་ཁོ་ན་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྐྱེས་པ་ཡང་འཇིག་པའི་རྒྱུ་མེད་པས་མི་འཇིག་པ་ཡིན་པ་དེ་ལ་རིམ་པར་སྐྱེས་པས་ཅི་ཞིག་དགོས་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། རྟག་པ་ཁྱབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་བདག་དང་ཡིད་ཕྲད་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པར་ནུས་པ་ཡིན། འུ་བུ་ཅག་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུའི་ཤེས་པར་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི། གལ་ཏེ་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ཀྱིས། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འུ་བུ་ཅག་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་ངོ༌། །འོན་ཏེ་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་གྱུར་པ་ཅན་གྱི་བདག་དང་ཡིད་ཕྲད་པ་ལས་དེ་ལྟ་བུའི་ཤེས་པར་གྱུར་གྱི། གཞན་གྱི་ཚེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། ཁྱད་པར་ཡོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །བྱེ་བྲག་ཅན་མ་ཡིན་པའི་བདག་ལ་ནི་བདེན་ན། བདག་པོར་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པས་དབང་ཕྱུག་དུ་གྱུར་པས་རང་ཉིད་ལས་གྲུབ་པས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། འུ་བུ་ཅག་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། འོན་ཏེ་ཁྱད་པར་མེད་པས་ཀྱང༌། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ལན་ནི་མ་ཡིན་ ཏེ། ལྟོས་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་བསྐྱེད་བྱ་བདག་པོར་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཁོ་ན་རང་བཞིན་གྱིས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་རྒྱུ་ཡིན་གྱི་དབང་ཕྱུག་གི་རྒྱུར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡོན་ཏན་དེ་རྣམས་འདུས་བའི་དབང་ཕྱུག་གི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་རྟག་པ་རྒྱུར་འགྱུར་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། དེ་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ཡོན་ཏན་ཅན་གྱི་སྟེ། དེ་ལ་ལྟོས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ཡོན་ཏན་དེ་རྣམས་ལ་ལྟོས་ནས། ཡོན་ཏན་རྣམས་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འབའ་ཞིག་པ་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་རྟག་པ་ནི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཁྱབ་བདག་བཞིན་དུ་རྟེན་ལ་ལྟོས་བཞིན་པ་ཡང་རྟག་པ་ཉིད་ཡོན་ཏན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ལྟོས་པ་དེ་དང་དེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ལྟོས་པའི་སས་ཕན
Chinese
然而，那個“我”本身，就是這樣說的。自知的先前和後來的本質，就像現在一樣，將只會變成現在，這是回答，意思是“事情就是這樣”。就究竟的方面而言，知識也是自知，如果與先前和後來的部分分離，那就只是無常。如果先前等等是無明的，那麼與它的區別分離，又怎麼能知道呢？即使與它合一的常恆本身，如果沒有執持，也不會變成執持。因此，因為它既不是常恆也不是無常，所以這樣的就是如來本身的自性，而不是其他的。而且，如是說：“從自身了悟自身的本質。”這就是所要顯示的：“除了自知之外。”這是說，先前是為了證明。如果事情是這樣，那麼自在天的知識就是常恆的，並且已經承諾那個本身就是自在天，然後就顯示了無常本身。除了知識之外的“我”不是自在天嗎？不是知識。它的知識就像所知的對象，比如我們等等，只是其他的。我們等等的“我”和意以及感官等等的對象是確定的，而這個的區別僅僅是說“僅僅是意，但卻是所有的對象”。“我”本身是常恆的，因為，當在其他的日子裡看到時，也會變成說“這些在後來的日子裡也能看到”。因為存在著見者，所以先前的認識被理解為是常恆的。並且，自在天也是見者，因此心想他是常恆的。為了這個，說道：“次第生起者，因為從常恆生起是不合理的。”暫且不承諾像虛空一樣對誰也沒有幫助的“我”。那麼是什麼呢？不是用意義來了解的原因。它的那個真實性無論如何也是不合理的，因為是常恆的。那個“這個”的先前所見也將被解釋，這就是它的意思。那個本身就像虛空一樣，是常恆的，是遍在的，等等，這是要建立的基礎。所知是次第產生的。
English
However, that "I" itself, that is what it means. The essence of self-awareness, both prior and subsequent, is just like the present, and will only become the present. This is the answer, meaning "that is how it is." In terms of the ultimate aspect, knowledge is also self-awareness. If it is separated from the prior and subsequent parts, then it is only impermanent. If the prior and so on are ignorance, then how can one know if it is separated from its distinctions? Even the constant itself that is one with it, if there is no grasping, it will not become grasping. Therefore, because it is neither constant nor impermanent, such is the nature of the Tathagata itself, and not others. Moreover, it is said: "From oneself, realize the essence of oneself." This is what is to be shown: "Other than self-awareness." This is saying that the prior is for proving. If things are like this, then the knowledge of Ishvara is constant, and having promised that he himself is Ishvara, then impermanence itself is shown. Is the "I" other than knowledge not Ishvara? It is not knowledge. Its knowledge is just other, like the objects of knowledge, such as us and so on. The "I" of us and so on, and the objects of mind and senses and so on are definite, and the only distinction of this is saying "it is only mind, but it is all objects." The "I" itself is constant, because when seen on other days, it will also become saying "these can also be seen on later days." Because there is a seer, the prior recognition is understood to be constant. And, Ishvara is also the seer, therefore one thinks that he is constant. For this, it is said: "Those who arise in sequence, because it is unreasonable to arise from the constant." For the time being, the "I" that does not benefit anyone like the sky is not promised. So what is it? It is not the reason for understanding with meaning. That truth of it is also unreasonable in any way, because it is constant. That prior seeing of "this" will also be explained, that is its meaning. That itself, like the sky, is constant, is pervasive, and so on, this is to establish the ground. The knowable arises in sequence.
Chinese
既然是不恒常的，那么识也是逐渐产生的，这不合理吗？从我与意相合而产生，将要产生，以及现在的对境，知晓为同一，即执持一义，只是同时产生。这样产生后，因为没有坏灭之因而不坏灭，对此认为次第产生有什么必要呢？因此说了“常恒遍布”。如果我与意相合能够产生那样的识，因为我们这些孩子等也有，所以显示会变成那样的识，即“如果自性彼”。“一切时”是指我们这些孩子等的状况。或者认为，从远离无明等垢染而成为殊胜的我与意相合，才会成为那样的识，其他时候则不是，因此说了“若有差别”。对于非差别的我来说，确实如此，因为成为自在者等而成为有权势者，从自身成立而成为差别者，仅仅是知晓那样，而我们这些孩子等没有，因此认为不是。“或者无差别亦”。回答说不是，因为不能依赖。“因为不容依赖”之意。殊胜之法的生起，成为自在者等的功德等，仅仅是自性殊胜的识产生的原因，而不是自在的因。如果那样，那些功德聚集的自在之名所说，会变成常恒之因，因此认为“依于彼，彼亦”，说了“依于彼”，彼是指有功德者，依于彼，是指依赖那些功德，仅仅依靠功德本身就是因，但不是唯一的，因为没有见到。因此，功德常恒不应理作为因，是这个意思。如果像遍行主一样，依赖所依也是常恒，功德本身也是，那么，说了“依赖彼与彼”，依赖之处有益。
English
Since it is impermanent, isn't it unreasonable for consciousness to arise gradually? From the union of self and mind, what arises, what will arise, and what is the same in the present object, knowing as one, that is, holding one meaning, only arises simultaneously. Having arisen in this way, since there is no cause for destruction, it is not destroyed. What is the need for gradual arising? Therefore, it is said, "Constant and pervasive." If the union of self and mind can generate such consciousness, because we children and others also have it, it is shown that it will become such consciousness, that is, "If that very nature." "All times" refers to the state of us children and others. Or, thinking that from the union of self and mind, which is free from the defilements of ignorance and so on and has become excellent, such consciousness will arise, but not at other times, therefore it is said, "If there is a difference." For the non-differentiated self, it is indeed so, because becoming the lord and so on, becoming powerful, and being established from oneself, becoming differentiated, it is only known as such, but we children and others do not have it, therefore it is thought not to be. "Or even without difference." The answer is no, because it cannot be relied upon. "Because it is not permissible to rely on" is the meaning. The arising of excellent Dharma, the qualities of becoming the lord and so on, are only the cause of the arising of consciousness that is excellent by nature, but not the cause of freedom. If so, what is said by the name of freedom, which is the gathering of those qualities, will become the cause of constancy, therefore thinking, "Depending on that, that also," it is said, "Depending on that," that refers to the one with qualities, depending on that, refers to relying on those qualities, merely relying on the qualities themselves is the cause, but not the only one, because it is not seen. Therefore, the constant qualities should not reasonably be the cause, that is the meaning. If, like the pervasive lord, relying on the support is also constant, and the qualities themselves are also, then, "Relying on that and that" is said, the place of reliance is beneficial.