Tibetan
།དེ་ལ་དེར་གོམས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། གོམས་པས་ནི་བདེ་བ་ཙམ་བྱེད་པ་ཡིན་ན། དེ་ནི་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་མྱོང་བ་མཚུངས་པར་འགྱུར་རོ། །ཁྱེད་ལ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་འདི་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། བཤད་པ། གང་ཚེ་རང་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་གྱི། །རང་གི་ངོ་བོར་སྣང་བ་ནི། །གདུང་ཡིན་དེ་མི་ཤེས་མིན་པ། །དེ་ཚེ་དེ་ལྟར་ཐལ་མི་འགྱུར། །གང་ཞིག་བདེ་བ་རང་རིག་པ་དེ་ནི། བདེ་བ་ཉིད་ལ་རྣལ་འབྱོར་བ་གང་གཞན་གྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་ཙམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་བ་དེ་ནི་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་དག་དེའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པས་གདུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །མེ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བའི་ཇི་ལྟར་གདུང་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ལ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཅེ་ན། མེ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་རིགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་རིག་པས་བྱེད་པའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་དེ་ལས་གཞན་དུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིག་པ་ཐམས་ཅད་མྱོང་བར་མཚུངས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །དམིགས་མྱོང་དག་ནི་ཐ་དད་ཡིན། །དོན་དང་འདུ་བ་དམིགས་བ་དེ། །རང་རིག་གསལ་བ་དག་མྱོང་ཡིན། །དེའི་རྣམ་པར་འཇོག་པར་ནུས་པ་ནི་མྱོང་བའི་དམིགས་པ་ཡིན་ལ། བདག་གི་ངོ་བོ་རང་ཉིད་གསལ་བ་ནི་རིག་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བདེ་བ་དང་རིག་པ་གདུང་བར་བྱེད་ཀྱི་དེའི་རྣམ་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དོན་དམ་པར་ནི་ཅི་ཡང་མེད་དེ། བདེ་བ་དང་དེའི་རྣམ་པ་ནི་ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་བདག་ཉིད་དེས་ཟིན་པར་སེམས་པ་ནང་གི་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་ངེས་པར་ཟད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པས་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་བདེ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་ པ་ནི་རང་རིག་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པ་གོམས་པའི་ཁྱད་པར་ཉིད་ལས་མ་ཡིན་ནམ། དེ་དག་ན་སྣང་བཞིན་པའི་དོན་དང་མི་མཐུན་པ་མ་ཡིན་ན། །དོན་དེ་ཡང་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་གོམས་པས་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གོམས་པས་དོན་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་ལས་ཐ་དད་པའི་ཤེས་རབ་དེ་ནི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་
Chinese
如果说因为在那里没有串习的缘故，那不是的。因为串习仅仅是产生安乐，那么因为已经产生，所以感受就变得相同了。您对这种区分是怎么理解的呢？回答说：当自身痛苦的，以自己的体性显现的时候，是苦恼，这不是不知道的。那个时候就不会那样太过分。哪一个是安乐自证的呢？安乐本身，瑜伽士哪一个以其他的安乐等等作为对境的瑜伽士，那不是具有贪着等等的。因此，那些瑜伽士不会被那样的痛苦等等所苦恼。感受火等等怎么会苦恼呢？不是的，因为瑜伽士没有那个。对其他人会怎么样呢？火等等不是那样，因为不合道理。凡是自证所产生的安乐等等，那些不是与它不同的缘故。所有的觉知不会变得感受相同。因此，通过所有的知识，对境和感受是各不相同的。与意义相合的对境，自证显现的那些是感受。能够安立它的相状，是对感受的对境，而自我的体性自身显现的是觉知。因此，安乐和觉知会苦恼，仅仅是安立它的相状不是的。它本身有什么差别呢？究竟上什么也没有，安乐和它的相状没有任何差别。然而，认为自己被它所束缚，一定会认为那是内在的痛苦。瑜伽士们不是那样，因此它本身不是安乐。因此，识是自证，如果不是那样，安乐等等的区分是不可能的。智慧等等不是仅仅是串习的差别吗？那些不是与显现的意义不相符吗？那个意义也不是智慧等等的自性，因为串习不会进入它。通过串习，意义不会显现出来。因此，与意义相异的智慧是具有相状的。智慧等等不是识的自性吗？因此
English
If it is said that it is because there is no familiarity there, that is not the case. Because familiarity only produces happiness, then because it has already arisen, the experience becomes the same. How do you understand this distinction? It is said: When one's own suffering, appears as one's own nature, it is distress, this is not unknown. At that time, it will not be so excessive. Which one is self-aware of happiness? Happiness itself, which yogi who takes the happiness of others etc. as the object, that is not one who possesses attachment etc. Therefore, those yogis will not be distressed by such suffering etc. How can experiencing fire etc. be distressing? No, because the yogi does not have that. How will it be for others? Fire etc. is not like that, because it is unreasonable. Whatever happiness etc. is produced by self-awareness, those are not different from it. All awareness will not become the same in experience. Therefore, through all knowledge, the objects and experiences are different. The object that is in accordance with meaning, those that are manifested by self-awareness are experiences. The ability to establish its aspect is the object of experience, and the self-manifestation of the nature of self is awareness. Therefore, happiness and awareness will cause distress, but merely establishing its aspect will not. What difference is there in itself? Ultimately, there is nothing, there is no difference between happiness and its aspect. However, thinking that oneself is bound by it, one will definitely think that it is inner suffering. Yogis are not like that, therefore it is not happiness itself. Therefore, consciousness is self-awareness, if it is not like that, the distinction of happiness etc. is impossible. Isn't wisdom etc. merely the difference of familiarity? Are those not inconsistent with the meaning that appears? That meaning is also not the nature of wisdom etc., because familiarity does not enter into it. Through familiarity, meaning does not manifest. Therefore, wisdom that is different from meaning is with aspects. Isn't wisdom etc. not the nature of consciousness? Therefore
Tibetan
དེ་རྣམ་པ་མེད་པ་ཡིན་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་དེ་ནི་རྣམ་བྱེད་དེ། །ཅི་ལྟར་དེ་འཛིན་ཡིད་ཀྱང་ཡིན། །དེ་དོན་འཛིན་ཡང་དོན་རྣམས་ནི། །མེད་ན་དེ་ཕྱིར་རྣམ་ཤེས་ཀྱང༌། །གལ་ཏེ་ཤེས་རབ་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་འཛིན་པ་ཡིན་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ན་ནི། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་རྣམ་པ་མེད་པར་དོན་ཅི་སྟེ་མི་འཛིན། དེ་ཡང་རྣམ་པ་མེད་དུ་ཟད་མོད་ཅེ་ན། དེ་ནི་མི་རུང་སྟེ་འདི་ལྟར། ཤེས་རབ་ཅེས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་ལ། །དག་པའི་དོན་ནི་སྣང་བ་ཡིན། །དེ་ཡང་རྗེས་དཔག་གཞན་དག་ནི། །ཤེས་རབ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་ཕྱིར། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཅིང་སྟོན་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རང་རིག་པར་མི་འདོད་ན། དེའི་ཚེ་དོན་འགའ་ཡང་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་བཤད་པ་ནི། གཞན་ཡང་མངོན་སུམ་མེད་པ་ན། །བློ་ནི་རྟགས་ལ་ལྟོས་པར་འགྱུར། །དེ་ཡང་དབང་པོ་དོན་ནམ་བློ། །ཡང་ན་ཡིད་བྱེད་སྔ་མར་འགྱུར། །རྒྱུ་འབྲས་ཚོགས་པ་འདི་དག་ལས། །འབྲེལ་པ་ཅན་གཞན་ཡོད་མིན་ཏེ། །ནུས་པ་མཐོང་བ་མེད་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འཁྲུལ་ཕྱིར་དབང་པོ་མིན། །མངོན་སུམ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ན་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་ཅན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་འཇུག་པ་ཡིན། དེ་ཡང་རྟགས་ལས་ཡིན་ལ། རྟགས་དེ་ཡང་དབང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ཏེ། འབྲེལ་པ་དང་ལྡན་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་གྱིས་གོ་བ་ཡང་འབྲེལ་པ་མཐོང་བ་ཉིད་ལས་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་མཐོང་བ་གཞན་དུ་མི་འཇུག་པའི་ ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་དབང་པོ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་ནི་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཡིན་ན། དབང་པོ་ནི། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་མི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་ཉིད་དུ་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །ནུས་པ་ཡང་འབྲས་བུ་མ་མཐོང་བར་མི་ངེས་སོ། །དོན་ཡང་དེ་བཞིན། ཡང་དབང་པོ་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་ཡིད་བྱེད། ཤེས་ཡིན་དེ་ཡང་མ་གྲུབ་ཉིད། །བློ་ནི་རྟགས་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་བསྒྲུབ་ཉིད་ཡིན་པས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡང་སྔར་གྱི་བློ་དེ་ཉིད་ཡིན་ལ། དར་ཡང་སྐྱེས་པའི་དུས་སུ་མ་གྲུབ་ན། །གཞན་གྱི་ཚེ་ཇི་ལྟར་གྲུབ། འདི་ལྟར། མ་གྲུབ་པ་ནི་རྟགས་ཉིད་མིན། །རྟགས་ནི་གྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་རྟགས་ཉིད་ཡིན་ན་ནི། ཐམས་ཅད་རྟགས་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་ཐམས་ཅད་
Chinese
如果说，彼（指现象）是无相的，那么识就不变成无相了吗？答：不是的。智慧是能分别的，如何执持它，意也是如此。它执持义，如果义不存在，那么识也是如此。如果智慧是执持义的差别的，如果是识，那么识也无相，为什么不执持义呢？如果它也完全是无相的，答：那是不行的，就像这样。所谓智慧，在一刹那间，清净的义是显现的。而且其他的比量，不应是智慧本身。因此，它也是有相的，这样显示并说明。如果识不被认为是自证，那么，由于没有任何义被证悟，就会变成没有名称。对此解释说：此外，如果没有现量，心就依赖于因。那因也是根、义或者心，或者意念的前者。从这些因果的集合中，没有其他的关联，因为没有见到能力。因此，由于迷惑，不是根。如果不是现量本身，那么就是具有隐蔽对象的比量和进入。那也是从因来的，那因也是根等意念的最终，因为没有其他的关联。通过义理解也是从见到关联本身来的。那是由于不进入其他的见而进入的缘故。对此，暂时不是根，因为迷惑的缘故。如果因没有迷惑，根不是那样是不合理的，应当承认为因本身。能力也不一定是不见果。义也是如此。又像根一样，因为迷惑的缘故。心、意念、识，那也是不成立的。心不是因，因为那是所立的，所以是不成立的。意念也是以前的心本身，即使在产生的时候不成立，在其他的时候如何成立？就像这样，不成立的不是因本身，因是成立的。如果不是那样而是因本身，那么一切都变成因本身，一切
English
If it is said that it (phenomena) is without characteristics, then does consciousness not become without characteristics? The answer is no. Wisdom is what distinguishes, how it grasps it, the mind is also like that. It grasps the meaning, and if the meanings do not exist, then consciousness is also like that. If wisdom grasps the differences of meaning, and if it is consciousness, then consciousness is also without characteristics, why does it not grasp the meaning? If it is also completely without characteristics, the answer is: that is not possible, just like this. The so-called wisdom, in an instant, the pure meaning is what appears. And other inferences should not be wisdom itself. Therefore, it is also with characteristics, thus showing and explaining. If consciousness is not considered to be self-awareness, then, since no meaning is realized, it will become without names. The explanation for this is: Furthermore, if there is no direct perception, the mind depends on the sign. That sign is also the sense faculty, the object, or the mind, or the previous mental activity. From these collections of cause and effect, there is no other connection, because no ability is seen. Therefore, because of delusion, it is not the sense faculty. If it is not direct perception itself, then it is inference and entry with hidden objects. That is also from the sign, and that sign is also the ultimate of mental activity such as the sense faculties, because there is no other connection. Understanding through meaning also comes from seeing the connection itself. That is because it enters without entering other views. For this, it is not the sense faculty for the time being, because of delusion. If the sign is without delusion, it is not unreasonable for the sense faculty not to be like that, it should be acknowledged as the cause itself. Ability is also not necessarily uncertain without seeing the result. The meaning is also the same. Also, like the sense faculty, because of delusion. Mind, mental activity, consciousness, that is also not established. Mind is not a sign, because that is what is to be established, so it is not established. Mental activity is also the previous mind itself, even if it is not established at the time of arising, how is it established at other times? Just like this, what is not established is not the sign itself, the sign is what is established. If it is not like that but is the sign itself, then everything becomes the sign itself, everything