Tibetan
་རང་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེ་ལ་བར་ཆད་ལ་སོགས་པ་ནི་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བར་དུ་ཆོད་ན་ཇི་ལྟར་བདག་གི་བདེ་བ་ཡིན། དེ་དང་དེ་འབྲེལ་པར་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ལ་འབྲེལ་པ་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱི་རིག་མིན་རང་ བཞིན་ནི། །ཁྱོད་ཀྱི་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ། །རྒྱལ་པོའི་བཀའ་བྱུང་ཐེ་མ་སྐས་ཀྱི། །རིམ་པས་སྟེང་དུ་གནས་པ་ཡིན། །དཔྱོད་པ་བྱེད་པ་གཞན་དག་ཀྱང་ཁྱོད་ལ་རིག་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཡོད་དོ་ཞེས་ངེས་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་འདིའི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་འང་བདེ་བ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བདེ་བ་སྤྱོད་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་ཡིན་གྱི། རྗེས་སུ་དཔག་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ། གལ་ཏེ་དེ་ལ་འཛིན་བྱེད་ཀྱང༌། །མངོན་སུམ་ཉིད་ནི་མིན་ཞེ་ན། །དོན་མཚུངས་ཐ་དད་དེ་གང་ལས། །རང་གི་ངོ་བོ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏེ། དེས་ན་རྣམ་པ་མཚུངས་བདག་ལ་དབྱེ་བ་མི་འཐད་དོ། །རྒྱུའི་དབྱེ་བ་ཐ་དད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཐ་དད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཐ་དད་པར་ཁས་ལེན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཐ་དད་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ནར་རིགས་སོ། །གཉི་གའི་རང་བཞིན་ཡང་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཐ་དད་པར་ཡང་མི་རིགས་སོ། །མཐོང་ངོ་ཞེ་ན། རང་གི་ངོ་བོ་ཐ་དད་པར་ཡང་ཁས་བླང་དགོས་སོ། །དེས་རྣམ་པ་མཚུངས་པ་ཉིད་མི་རུང་ངོ༌། །འོན་ཏེ་རྒྱུའི་བྱེ་བྲག་ལས་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་ཡོད་ཀྱང་གསལ་བའི་རྣམ་པ་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་མཐོང་དོན་གཅིག་ལྡན་སོགས་ཀྱིས། །གལ་ཏེ་མྱོང་བས་ངེས་ཡིན་ན། །གཞན་ནི་རྣམ་ཀུན་མི་འཛིན་འགྱུར། །མྱོང་བའི་དབྱེ་བ་བསལ་ཟིན་ཏོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་མེད་ཀྱང་མ་མཐོང་བའི་དབང་གིས་མངོན་སུམ་དང་ཅིག་ཤེས་སུ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དབང་པོ་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ། དོན་གཅིག་ལ་འདུ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་བདག་གི་བདག་དང་འདུ་བའི་བདེ་བ་ནི་བདག་གི་ཡིན་ལ། གཞན་གྱི་ནི་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ནོ་དེས་ན་གཞན་གྱི་བདེ་བ་རིག་པ་ན་བདེ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ
Chinese
如何成为自性？对此，障碍等是不存在的。如果中断，如何成为我的快乐？如果说因为认识到它和它相关联，那是不对的，因为对他人没有关联的认识。他人的非识自性，你说那是你的，如同国王的命令，竹梯的阶梯，按顺序向上攀登。进行辨析的其他众生，也并非一定认为你具有这样的智慧，因为这并非由自身所证悟，而是证悟到“这不是这个”。然而，他人也证悟了那个自性。即使那样，也不是在享用快乐。如果说，是通过享用快乐的现量，而不是通过比量，对此要说的是：如果对它也有执持，如果说现量本身不是，那么，从何处产生意义相同或不同呢？已经阐明了，显现自己的体性本身就是现量。因此，对具有相同相状的我和他者进行区分是不合理的。如果说原因的差别是不同的，那么，自己的体性就会变成不同的。如果说，因为没有不同的原因是不合理的，所以承认原因不同，即使那样，不同也只是自己的体性而已。因为二者的自性也是显现，所以原因不同也是不合理的。如果说看到了，也必须承认自己的体性是不同的。因此，相状相同是不行的。如果说，从原因的差别中，所认识的自性本身就存在差别，那是不对的，即使认识存在差别，但明亮的状态本身就是现量。如果通过未见、具有同一意义等来确定，如果说是通过体验来确定，那么，他人将不会以任何方式执持。体验的差别已经被排除。如果说，即使没有不同的相状，也是由于未见的缘故，才确定为现量和同时知。同样，具有根等，与同一意义相合等也是如此。例如，我的与我相合的快乐是我的，而他人的则不是那样，因此，认识他人的快乐时，不会变成快乐本身。如果说是现量
English
How does it become self-nature? To this, obstacles and so on do not exist. If interrupted, how can it be my happiness? If it is said that it is because of recognizing that it is related to it, that is not right, because there is no recognition of relation to others. The non-consciousness self-nature of others, you say that is yours, like the king's command, the steps of a bamboo ladder, ascending in order. Other beings who make distinctions, it is not necessarily thought that you have such wisdom, because this is not realized by oneself, but realizes that "this is not this." However, others also realize that self-nature. Even so, it is not enjoying happiness. If it is said that it is through the direct perception of enjoying happiness, not through inference, what is to be said about this is: If there is also grasping for it, if it is said that direct perception itself is not, then, from where does the same or different meaning arise? It has already been explained that manifesting one's own nature itself is direct perception. Therefore, it is unreasonable to distinguish between me and others who have the same characteristics. If it is said that the difference in cause is different, then one's own nature will become different. If it is said that because it is unreasonable to have no different cause, so it is admitted that the cause is different, even so, the difference is only one's own nature. Because the nature of both is also manifestation, it is unreasonable for the cause to be different. If it is said that it is seen, it must also be admitted that one's own nature is different. Therefore, it is not possible for the characteristics to be the same. If it is said that from the difference in cause, the nature that is recognized itself has a difference, that is not right, even if the recognition has a difference, the state of clarity itself is direct perception. If it is determined by unseen, having the same meaning, etc., if it is said that it is determined by experience, then others will not grasp in any way. The difference in experience has been eliminated. If it is said that even if there are no different characteristics, it is because of the unseen that it is determined as direct perception and simultaneous knowledge. Similarly, having senses, etc., and combining with the same meaning, etc., is also the case. For example, my happiness that combines with me is mine, but that of others is not like that, therefore, when recognizing the happiness of others, it will not become happiness itself. If it is said to be direct perception