Tibetan
དག་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་རིག་པར་ཁས་ལེན་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི། གལ་ཏེ་གཞན་གྱིས་རིག་ཡིན་ན། །གཞན་གྱིས་ཀྱང་ནི་དེ་སྤྱོད་འགྱུར། །རྒྱུ་གཞན་ཡོད་པའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་རིག་པ་ཡིན་ན། དེས་ན་གཞན་གྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རིག་པ་མ་ཡིན་ཡང་བདེ་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་རོ། །གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རིག་པ་ཡིན་ན། རང་དང་གཞན་གྱི་བདེ་བ་རིག་པ་དག་ལ་ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཉིད་ཀྱི་བདེ་བ་རིག་པས་བདེ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་ཡང་སིམ་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱི་མེ་སྲེག་པར་མི་ བྱེད་པའམ། གཞན་གྱི་ཙན་དན་གྱིས་སིམ་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཡིད་དགེ་ཇི་ལྟར་ཡིན། །རང་གི་ཙན་དན་གྱིས་སིམ་བྱེད། །གཞན་གྱི་ལ་ཅི་དེ་འགྱུར་རམ། །དེ་ནི་གདུང་བྱེད་བདག་ཉིད་དམ། །ཡིད་དགེ་མིན་ལ་ཚུལ་ཇི་ལྟར། །དེ་ལ་རང་གི་བདེ་སྐྱེས་ཡིན། །གཞན་གྱི་བདེ་བ་རིག་པ་ལ། འདི་ལྟ་ཉིད་དུ་རབ་བརྟེན་བྱ། །གང་གི་རང་གི་མ་སྐྱེས་པ། །དེ་ཚེ་ཅི་སྟེ་འདི་བདེན་མིན། །རང་གི་བདེ་བས་བདེ་ཞེ་ན། །མ་ཡིན་རང་བཞིན་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །རིང་ཕྱིར་དེ་ཡི་རང་བཞིན་ཉིད། །རིག་ན་རིང་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །གལ་ཏེ་མ་རིག་ཕྱིར་དེ་ལྟ། །མིན་ན་རིག་ན་རང་རིག་ཉིད། །བདག་ཉིད་ཀུན་གྱིས་རེག་པ་ནི། །རང་རིག་གི་ནི་མཚན་ཉིད་ཡིན། །ཕྱོགས་གཅིག་གིས་ནི་རེག་ཡིན་ན། །དེ་ལས་གཞན་པ་རིག་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བདག་གམ་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ན། བདག་གམ་ལུས་རང་རིག་པར་འགྱུར་རོ། །དངོས་སམ་གཞན་དུ་རང་རིག་པར་འགྱུར་པ། རང་རིག་པར་བྱེད་པ་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་ན་རང་རིག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། རང་རིག་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གཞན་གྱི་བདེ་བར་ཡང་རྗེས་སུ་ཞུགས་ན་ནི་རང་རིག་པ་ཉིད་དུ་ཡང་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་རྗེས་སུ་ཞུགས་ཀྱང་བདེ་བ་རིག་པར་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དབྱེ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ཅི་ཡོད་དེ་ལས་སྐྱེས་པ་དང༌། དེར་སྣང་བས་བདེ་བའི་བློ་ཡིན་གྱི། ཇི་ལྟར་ཡང་རུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱི་བདེ་བ་རིག་པ་ལ་ནི། གཞན་གྱི་བདེ་བ་དང་དེ་ལས་དངོས་སུ་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་རྟགས་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པའི་སྒོ་ནས་གཞན་གྱི་བདེ་བ་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཉིད་རིག་པ་དེའི་རང་བཞིན་དུ་སྣང་བ་དང༌། མངོན་སུམ་དུ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་འདི་ལ་བརྗོད་པ། དེས་སྐྱེད་པ་དང་དེར་སྣང་བའོ། །གལ་ཏེ་བློ་རིག་གཞན་མིན་ན། །དམིགས་པ་བྱེད་པ་གཞན་ལ་ཡང༌། །གཉིས་དེ་གདོན་མི་ཟ་བར་ཡོད། །གཞན་ཕ་རོལ་གྱི་བདེ་བ་ལ་དམིགས་པས་ཀྱང་དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དེར་སྣང་བ་ཉིད་ནི་ཁས་བླངས་ པ་ཉིད་ལས་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་རྟགས་ལས་མཐོང་བ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། མིག་ལ་སོགས་བ་དང་མཚུངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་གྱི་དེ་ལས་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་གཉི་གར་འགྱུར་བས་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །ཅི་སྟེ་དེ་ལས་སྐྱེས་མིན་ཞིང༌། །དེར་སྣང་ཅན་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །བློ་དེའི་ཡུལ་མེད་ཅན་དུ་འགྱུར། །དེ་མ་བཟུང་ན་སྤྱི་དག་ཀྱང༌། །མི་འཛིན་དེ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང༌། །དངོས་མིན་ཞེས་ཀྱང་སྔར་བཤད་དོ། །ཁས་བླངས་པ་ནི་ཚད་མའི་སྟོབས་ལ་བརྟེན་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དོན་དམ་པ་ནི་འདི་ཉིད་དེ། བློ་རྟགས་ལས་སྐྱེས་པར་མི་རིགས་པ་དང༌། དེར་སྣང་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ན་ནི་དེ་ལྟ་ན་ནི། འོ་ན་ཡུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་པའི་ཕྱིར་གཞན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་རིག་པ་ལ་སྣང་བ་འདི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་སྤྱི་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱི་ནི་གསལ་བ་མ་བཟུང་བར་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། སྤྱི་ནི་གསལ་བ་དང་ཡི་གེ་དང་རྣམ་པས་སྟོངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཀྱང་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འོ་ན་ནི་བློ་ཡང་དེའི་རྣམ་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེས་ནི་འདིའི་བློའི་རྣམ་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བློ་ནི་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཡིས། །ཉེར་བསྒྱུར་སྲིད་མིན་འདོད་པ་མིན། །གོམས་པ་ཡིས་ནི་སྟོབས་ལས་བློ། །དེ་རྣམས་ཅན་དེ་འཇིག་རྟེན་རིག །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཤད་པ། དེ་ཕྱིར་དོན་སྣང་བ་དེ་ནི། བློ་དེ་ལས་གཞན་མིན་དེས་ན། །མངོན་སུམ་དང་ནི་བདག་རིག་གྲུབ། །རྣམ་པ་དེ་བློའི་བདག་ཡིན་ན་ནི། །མངོན་སུམ་དང་བདག་རིག་པར་གྲུབ་པོ། །གལ་ཏེ་གཞན་གྱི་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། དེ་ལས་གཞན་གྱི་རྣམ་པ་ལ་ནི་རང་རིག་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་གཞན་གྱི་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱིས་མ་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱིས་རྟོགས་པས་གནོད་པ་དེའི
Chinese
如果承认其他意识能够认知，那么，如果确实被其他意识认知，其他人也会使用它。如果具有其他原因的快乐等也是被其他意识所认知，那么，即使不是认知，其他的快乐等也会变成快乐本身。如果是仅仅因为是所取对境而被认知，那么自己和他人的快乐认知之间没有任何差别。如果说因为认知自己的快乐而变成快乐本身，那是不对的，因为这也是使他人感到舒适的自性。别人的火不会燃烧，别人的檀香也不会使人感到舒适。那么，意乐是如何产生的呢？自己的檀香使人感到舒适，别人的檀香会变成什么呢？那是令人痛苦的自性吗？如果不是意乐，情况又是如何呢？对于那，自己会产生快乐。对于认知他人的快乐，应当像这样很好地依赖。对于那些自己没有产生的快乐，那时怎么能说这不是真实的呢？如果说因为自己的快乐而感到快乐，那是不对的，因为自性没有差别。因为遥远，那是它的自性。如果认知，还有什么遥远呢？如果因为不认知才是那样，如果不是那样，如果认知，那就是自证。以所有自性接触，是自证的相。如果以一个方面接触，那么除此之外的其他方面就没有认知。如果快乐等以所有自性成为我或者身体等，那么我或者身体就会变成自证。事物或者其他变成自证，如果使之成为自证的跟随所有自性，那么就会变成自证本身，因为那是自证本身的相。如果也跟随他人的快乐，那么也会变成自证本身，因为不能不是那样。然而，即使跟随，也不会变成认知快乐，因为有差别。快乐是什么，从那产生，并且在那里显现，才是快乐的智慧，无论如何都不是。对于认知他人的快乐，不是他人的快乐以及直接从那产生的。那是从相产生的，不是从境产生的。通过比量的方式认知他人的快乐的
English
If it is admitted that other consciousness can cognize, then, if it is indeed cognized by other consciousness, others will also use it. If happiness, etc., with other causes are also cognized by other consciousness, then, even if it is not cognition, other happiness, etc., will become happiness itself. If it is cognized merely because it is the object to be taken, then there is no difference between the cognition of one's own and others' happiness. If it is said that one becomes happiness itself by cognizing one's own happiness, that is not correct, because it is also the nature of making others feel comfortable. Other people's fire will not burn, and other people's sandalwood will not make one feel comfortable. Then, how does mental happiness arise? One's own sandalwood makes one feel comfortable, what will other people's sandalwood become? Is that the nature of causing pain? If it is not mental happiness, what is the situation? For that, one's own happiness arises. For cognizing others' happiness, one should rely on it well like this. For those happiness that one has not produced oneself, how can one say that this is not true at that time? If it is said that one feels happy because of one's own happiness, that is not correct, because there is no difference in nature. Because it is distant, that is its nature. If one cognizes, what is distant? If it is because one does not cognize that it is like that, if it is not like that, if one cognizes, then it is self-cognition. Touching with all natures is the characteristic of self-cognition. If one touches with one aspect, then other aspects besides that are not cognized. If happiness, etc., with all natures become me or body, etc., then me or body will become self-cognition. Things or others become self-cognition, if what makes it self-cognition follows all natures, then it will become self-cognition itself, because that is the characteristic of self-cognition itself. If one also follows others' happiness, then it will also become self-cognition itself, because it cannot be otherwise. However, even if one follows, it will not become cognizing happiness, because there is a difference. What is happiness, what arises from that, and what appears there, is the wisdom of happiness, it is not whatever it may be. For cognizing others' happiness, it is not others' happiness and what arises directly from that. That arises from signs, not from objects. Cognizing others' happiness through inference
Chinese
ཡིར་རོ། །自性觉知显现，若说是现量，这是分别。答：由彼所生，显现于彼。若识非异体，缘境于他者，二者定然有。他缘及他乐，亦执彼自性，故彼显现性，唯由承诺成。故由相不见，以同眼等故，由义所生性，二者无差别。若非由彼生，亦非显现者，识即成无境。若不执彼境，总相亦不执，彼即少分亦，非实前已说。承诺非依于，量力而生起。故胜义谛者，即此识非由相生，亦非显现者，如是则，若以境之相，他乐等非境，故于他识显，此非境相状。若总相显现，于彼随起想，以是总境故，答：非也，总不执，不执不明故。总离显字母，及离形相故，前已曾宣说。若然识亦空，由彼形相故，故彼亦不成，此识之形相。答：非也，识由近住故，不应转及欲。由串习力故，识具彼等相，世间共了知。是故说，是故义显现，非异于彼识，故现与自证，成立。若彼形相是识之自体，则现量与自证成立。若他乐自性，是随起想者，则由彼他相，即是自性知。彼亦他乐性，答：非也，以他未觉故。他觉所害故。
English
Yir ro. Self-nature awareness appears, and if it is said to be directly perceived, this is a distinction. Answer: It is born from that and appears in that. If consciousness is not a different entity, then the object of focus is also on another. These two are definitely present. Others also grasp the very nature of the happiness of others, so the nature of appearing in that is only accomplished through commitment. Therefore, it is not seen through signs, because it is similar to the eyes and so on. Because it is born from the meaning, there is no difference in the two. If it is not born from that, and is also not an appearing one, then consciousness becomes without an object. If that object is not grasped, then the general characteristics are also not grasped. It has already been said before that it is not a real thing even in the slightest. Commitment does not arise relying on the power of valid cognition. Therefore, the ultimate truth is this: consciousness cannot be born from signs, and it is also not an appearing one. If that is the case, then, if based on the characteristics of the object, the happiness of others and so on are not objects, then this appearance in the consciousness of others will not be in the form of an object. If the general characteristic appears, and inference arises following that, because it is a general object, the answer is: no, the general does not grasp, because it does not grasp what is unclear. It has also been said before that the general is devoid of appearance, letters, and forms. If that is the case, then consciousness is also empty of that form, so that also does not become the form of this consciousness. Answer: No, consciousness is due to being placed nearby, it should not be transformed and desired. Due to the power of habituation, consciousness possesses those aspects, which the world commonly knows. Therefore, it is said, therefore, the appearance of meaning is not different from that consciousness, therefore, direct perception and self-awareness are established. If that form is the self of consciousness, then direct perception and self-awareness are established. If the nature of the happiness of others is what is inferred, then from that other aspect, it is self-knowing. Is that also the nature of the happiness of others? Answer: No, because others have not perceived it. Because it is harmed by the perception of others.