Tibetan
ང་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་དང་འདྲ་བ་ལས། །མྱོང་གཞན་ཅི་ཡོད་ཅིས་འདོད་ན། །གལ་ཏེ་བློ་ནི་དེའི་ངོ་བོར། །སྐྱེས་ན་དེ་ཉིད་དོན་མྱོང་ཡིན། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་རིག་མེད་ན། །དོན་རིག་པར་ནི་འགྱུར་མ་ཡིན། །རང་རིག་པ་གཞན་མེད་མོད། དེ་མེད་པས་ན་དེ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རང་རིག་པ་མེད་པས་སྔོན་པོ་སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་བློ་བློ་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་རིག་པས་བློ་ཡིན་གྱི། རང་རིག་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་མྱོང་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་གྱི། རང་རིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཀྱང་བློ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བདག་ལ་གནས་པ་དེའི་རྣམ་པ་ནི་རང་རིག་པ་མ་ཡིན་ཡང་བློ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་རང་རིག་པ་མེད་ཀྱང་སྔར་གྱི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཙམ་ལས་སམ། གཞན་གྱིས་ཡིན་པར་འགྱུར་ན་དེའི་ཚེ། འདྲ་བ་ཐམས་ཅད་ཕན་ཚུན་དུ། །མྱོང་བ་ཉིད་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །རང་རིག་པ་མ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་རྣམ་པ་ཙམ་ཞིག་ལུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ཡང་བློ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་རྣམ་པ་ཙམ་གྱིས་བློ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་དེར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་དོན་གཞན་དང་འདྲ་བའི་དོན་ཡང་བློ་ཉིད་དེ་བློའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་གྱི་ཕྱིར་ན་མ་ཡིན་ནི་ཞེ་ན། དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ཅི་ཡིན་མ་ཡིན་པའོ་ཞེ་ ན། བློ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོན་ཡིན་པར་འགྱུར་པས་ན་གཅིག་ཀྱང་རབ་ཏུ་མི་འགྲུབ་པོ། །དེས་ན་བློ་ནི་རང་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་དུ་ཟད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་སོ། །འོན་ཏེ་འདུ་བའི་འབྲེལ་པ་འམ་གཞན་གྱིས་བདག་ལ་གནས་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། བདག་ལ་གནས་པའི་བློ་ཉིད་ནའང༌། །འབད་རྩོལ་ལ་སོགས་ཕན་ཚུན་དུ། །འདུ་པའི་ཕྱིར་ན་བློར་འགྱུར་རོ། །བདག་ལ་གནས་པའང་ཇི་ལྟར་རིག །འབད་རྩོལ་ལ་སོགས་ཕན་ཚུན་དྲན་པ་དག་ཀྱང་མྱོང་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །བདག་ལ་གནས་པར་གང་གིས་ངེས། བློ་གཞན་གྱིས་སོ། །བློ་ཉིད་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནམ། །དེ་ཇི་ལྟར་བློ་གཞན་གྱིས་ཞེས་བརྗོད། །བློ་གཉི་ག་བདག་ལ་གནས་པ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་ཕན་ཚུན་དུ་འཛིན་ཏེ། ཡུལ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཐ་དད་པར་རྟོགས་མ་མོ་དེའི་ཚེ་བདག་ཀྱང་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བས་ན་འདི་ཕན་ཚུན་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །བདག་མ་རྟོགས་པར་ནི་དེར་གནས་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མ་རྟོགས་པའི་བདག་ཇི་ལྟར་བློའི་རྟེན་དུ་བློས་འཛིན། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བློས་རྟོགས། རྟོགས་ཀྱང་བདག་ལ་གནས་པའི་བློའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་བདག་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། བདག་ཁྱབ་པར་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་དེ་ལ་མི་གནས་པ་ཉིད་ཡིན། དེར་འདུ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་འདུ་བ་མ་ཡིན། དེར་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་བློ་ཡང་བདག་ལ་རྟོགས་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་ལས་ཐ་དད་པར་བདག་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་བྱ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་རྟོགས་པ་འདི་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། དེ་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་བྱེད་པ་པོ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་མེད་པའི་བྱ་བ་ནི་མི་སྲིད་དོ་ཞེ་ན། མིག་ལ་སོགས་པ་གང་ལས་འདི་སྐྱེས་བུ་དེ་ཉིད་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་དག་ནི་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། བྱེད་པ་པོ་གཞན་བརྟགས་པས་ཅི་བྱ། དེ་དག་ཉིད་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་མོད། དེ་དག་ནི་བྱེད་པ་པོ་གཞན་མེད་ན་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ལུས་ཉིད་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པས་གཞན་གྱིས་ཅི་བྱ། འོ་ན་བློ་ལུས་ཀྱི་ནང་དུ་ཚུད་པས་ནང་དུ་ཕྱོགས་པར་སྣང་བར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་བློ་ གཞན་དུ་རྟོགས་སོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ལུས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་འགྱུར་བ་འགའ་ཞིག་ཀྱང་བློ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རང་རིག་པ་མ་ཡིན་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དག་མཚུངས་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་འདྲ་བ་ཐམས་ཅད་ཕན་ཚུན་རིགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་རིག་བ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་གཞན་ལས་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བློ་འདྲ་དེ་མྱོང་ན། །འདྲ་བ་ཐམས་ཅད་དོན་རིག་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་བློར་གྱུར་བའི་འདྲ་བའོ། །བློ་ལ་བརྟེན་པའི་འདྲ་བ་དོན་རིག་པ་ཡིན་གྱི། །རིག་པ་ཙམ་མམ། འདྲ་བ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རིག་པ་ཙམ་ཡིན་ན་ནི། རིག་པ་ཙམ་ཁོ་ནར་འགྱུར་གྱི། དོན་རིག་པར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །འདྲ་བ་ཙམ་ཡིན་པ་ནི་དོན་རྣམས་ཀྱང་ཕན་ཚུན་རིག་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཡང་མི་རུང་སྟེ། འདི་ལྟར། དེ་ནི་འདྲ་ལས་མྱོང་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་འདྲ་བ་མྱོང་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་འདྲ་བའི་དོན་ཡང་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་བློར་འགྱུར་བ་ཞེས་ལན་བཏབ་པ་ཡིན་ན་དེ་ལ་ནི་ཕན་ཚུན་རིགས་པ་ཡིན་ན་དེ་དག་ཀྱང་བློར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་བརྗོད་པ་ཉིད་དོ། །མྱོང་བར་ཐལ་ལོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དག་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་བློ་ཉིད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་འདི་ལ་ཡང་དེ་ཉིད་ལན་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། གང་གི་ཕྱིར་བློ་དང
Chinese
我将成为。如果与此类似，还有什么其他的体验，你想要什么？如果心识生于它的自性中，那就是体验实义。如果不知晓它的自性，就不会成为知晓实义。自证虽然没有其他的，但因为没有它，所以不会变成没有它。因为没有自证，所以蓝色不会变成不是蓝色，同样，心识也不会变成不是心识。通过他证是心识，但通过自证则不是。体验实义的自性是其特征，但不是自证，因为我也是心识本身。因此，如果安住于我的那个形相不是自证，但却是心识本身，那么，如果这样，即使没有自证，也仅仅是从之前的实义的形相，或者通过其他而变成，那么那时，所有相似的事物都会互相获得体验。如果不是自证，那么那时就只剩下形相而已。那时也与心识没有差别。如果仅仅通过它的形相就是心识本身，那么在那里也会变化。因此，与他义相似的义也是心识本身，因为它具有心识的特征。如果不是因为义，那么，所谓的义到底是不是这个呢？如果不是心识本身变成了义，那么一个也不会成功。因此，可以认为心识仅仅是自证本身。或者，是聚合的关系，或者通过其他而安住于我本身吗？那也是不行的，即使是安住于我的心识本身，因为努力等互相聚合，所以会变成心识。如何知道安住于我呢？努力等互相忆念也会变成体验。通过什么确定安住于我呢？通过其他心识。难道不是心识本身确定吗？那怎么说通过其他心识呢？如果两个心识都安住于我，那怎么互相执持呢？因为是同一个境，所以没有差别。如果这样没有认识到差别，那么那时我也会被认识为差别，因此这会变成互相区分。如果不认识我，就不会认识到安住于那里，因为不认识的我怎么会成为心识的所依呢？
English
I will become. If it is similar to this, what other experience is there, what do you want? If consciousness arises in its own nature, then that is experiencing the true meaning. If its own nature is not known, then it will not become knowing the true meaning. Although self-awareness has no other, it is not the case that it becomes non-existent because of its absence. Just as blue does not become non-blue because of the absence of self-awareness, so too, consciousness does not become non-consciousness. It is consciousness through other-awareness, but not through self-awareness. Experiencing the nature of meaning itself is its characteristic, but it is not self-awareness, because I am also consciousness itself. Therefore, if the form that abides in me is not self-awareness, but is consciousness itself, then, if that is the case, even without self-awareness, is it merely from the form of the previous meaning, or does it become through something else, then at that time, all similar things will mutually obtain experience. If it is not self-awareness, then at that time only the form remains. At that time, there is no difference from consciousness. If it is consciousness itself merely through its form, then it will also change there. Therefore, the meaning that is similar to another meaning is also consciousness itself, because it possesses the characteristics of consciousness. If it is not because of meaning, then, is what is called meaning this or not? If what is not consciousness itself becomes meaning, then not even one will succeed. Therefore, it is reasonable to say that consciousness is merely self-awareness itself. Or, is it the relationship of aggregation or abiding in me through something else? That is also not possible, even in the consciousness itself that abides in me, because effort and so on mutually aggregate, it will become consciousness. How is it known to abide in me? Remembering effort and so on mutually will also become experience. By what is it determined to abide in me? By another consciousness. Is it not consciousness itself that determines? Then how is it said to be through another consciousness? If both consciousnesses abide in me, then how do they mutually hold each other? Because it is the same object, there is no difference. If the difference is not recognized in this way, then at that time I will also be recognized as different, therefore this will become mutually distinguishing. If I am not recognized, then abiding there is not recognized, because how can the unrecognized I become the basis of consciousness?
Chinese
执著。色等由心识所了知。虽然了知，但并不是成为安住在自我的心识之境。如果说，那些不是安住在自我中的缘故。自我不是遍布的吗？怎么会是不安住于它的自性呢？如果说，因为不是在那里聚集。怎么会不是聚集呢？因为在那里没有了知。那么心识也只是在自我中没有了知而已，因为从那之外自我没有了知。如果暂时这个行为的自性之了知是不存在的，那么无疑地会有作者，因为没有作者的行为是不可能的。如果说，从眼睛等产生，难道不是那个人自己在做吗？如果说，那些是作者的缘故。那又何必考察其他的作者呢？那些本身就是作者啊。那些如果没有其他的作者，就不会成为作者的。或者身体本身就是作者，那又何必需要其他的呢？那么心识进入身体内部，因此了知显现为向内的一方。正因为如此，其他的心的 在其他地方了知。如果说，那么身体的一部分也会变成心识。因此如果不是自证，色等就完全相同了。因此所有相似之处都会互相认知。因此，正是因为自证才与其他的自性相异。如果心识体验到相似，那么所有的相似都不是意义的认知，而是成为心识的相似。依赖于心识的相似才是意义的认知。仅仅是认知吗？不仅仅是相似。如果是仅仅是认知，那么就仅仅会成为认知，而不会成为意义的认知。如果是仅仅是相似，那么事物也会互相认知，因为有这样的过失。那样也是不行的，像这样。那不是从相似中体验到的。如果体验相似是其特征，那么那时相似的意义也会被体验到，如果对这个被称为变成心识，那么对于那个，如果互相认知，那么那些也会变成心识，这只是在说而已。凡是说会变成体验的，那些都是心识本身，对于说这个，又怎么会成为回答呢？因为心识和
English
Attachment. Forms, etc., are cognized by the mind. Although cognized, they do not become the object of the mind that abides in the self. If it is said that those do not abide in the self, is the self not pervasive? How can it be that it does not abide in it? If it is said that it is because it does not gather there, how is it that it does not gather? It is because there is no cognition there. Then the mind also has no cognition in the self, because apart from that, the self has no cognition. If, for the time being, this cognition of the nature of action does not exist, then undoubtedly there will be an agent, because an action without an agent is impossible. If it is said that it arises from the eyes, etc., is it not that person himself who is doing it? If it is said that those are the agents, then what is the point of examining other agents? Those themselves are the agents. Those would not become agents without other agents. Or the body itself is the agent, so what need is there for others? Then the mind enters the body, so it is understood to appear as directed inward. For that very reason, the mind of another is cognized elsewhere. If it is said that some part of the body will also become the mind. Therefore, if it is not self-awareness, forms, etc., are exactly the same. Therefore, all similarities will become mutually cognizable. Therefore, it is precisely because of self-awareness that it is different from other natures. If the mind experiences similarity, then all similarities are not cognitions of meaning, but rather similarities that have become mind. Similarity that depends on the mind is the cognition of meaning. Is it just cognition? It is not just similarity. If it is just cognition, then it will only become cognition, and it will not become cognition of meaning. If it is just similarity, then things will also mutually cognize each other, because there is such a fault. That is also not possible, like this. That is not experienced from similarity. If experiencing similarity is its characteristic, then at that time the meaning of similarity will also be experienced, if this is called becoming mind, then for that, if there is mutual cognition, then those will also become mind, this is just saying it. Whatever is said to become experience, those are the mind itself, how can that become an answer to saying this? Because the mind and